Ezekiel 29

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1วันที่สิบสองเดือนที่สิบในปีที่สิบ, คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า.

2บุตรมนุษย์เอ๋ย, จงตั้งหน้าของท่านตรงฟาโรกษัตริย์อายฆุบโต, และพยากรตำหนิฟาโรและตำหนิเมืองอายฆุบโต.

3จงกล่าวว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราเป็นฝ่ายปรปักษ์ของฟาโรผู้กษัตริย์อายฆุบโต, ผู้เป็นจรเข้ตัวใหญ่ที่นอนตามแม่น้ำสายทั้งปวงของเขา, และมักว่า, แม่น้ำนี้เป็นของเรา, เราได้สร้างไว้สำหรับตัว,

4และเราจะเอาขอเกี่ยวคางของท่าน, เราจะให้ปลาทั้งหลายในแม่น้ำติดอยู่ในเกล็ดของท่าน, และเราจะให้ท่านขึ้นจากแม่น้ำทั้งหลายของท่าน, ทั้งบรรดาปลาในแม่น้ำทั้ง ปวงของท่านที่ติดอยู่ในเกล็ดของท่าน,

5และเราจะทิ้งท่านไว้ในป่าดอน, ทั้งท่านและปลาทั้งหลายซึ่งอยู่ในแม่น้ำทั้งปวงของท่าน, ท่านจะตกบนพื้นแผ่นดิน, ท่านจะมิได้รวบรวมเป็นหมวดหมู่กัน, เราได้ให้ท่านเป็นอาหารของสัตว์บนแผ่นดินและนกในอากาศ.

6และชาวอายฆุบโตทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา, เพราะเขาทั้งหลายเป็นไม้เท้าไม้อ้อ ของเรือนยิศราเอล,

7เมื่อเขาทั้งหลายจับต้องท่านด้วยมือ, ท่านก็แตกหักไป, และบาดบ่าของพวกเขา, และเมื่อเขาพิงท่านๆ ก็หัก, แลให้เอวเขาเอี้ยวไป.

8เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะยังกะบี่ให้มาเหนือท่าน, และจะตัดคนและฝูงสัตว์ทั้งหลายเสียจากท่าน.

9และแผ่นดินอายฆุบโตจะได้เป็นที่ร้างเปล่าและเสื่อมศูนย์, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา, เพราะท่านว่า, แม่น้ำเป็นของของเรา, และเราได้ทำแม่น้ำนั้น.

10เหตุฉะนั้นแน่ะ, เราอยู่ต่อสู้ท่านและต่อแม่น้ำทั้งปวงของท่าน, เราจะยังแผ่นดินอายฆุบโตให้เป็นที่สาปศูนย์ร้างเปล่าไปที่เดียว, ตั้งแต่มิกโดลจนซะเวเนจนเขตต์แดนเมืองอายธิโอบ.

11เท้าคนและตีนสัตว์ก็จะมิได้ข้ามเมืองอายฆุบโตไป, และเมืองนั้นจะมิได้เป็นที่อยู่สิ้นสี่สิบปี.

12เราจะทำให้แผ่นดินอายฆุบโตร้างเปล่าในท่ามกลางแผ่นดินทั้งปวงอันร้างเปล่า, และหัวเมืองทั้งปวงแห่งเมืองนั้นจะได้ร้างเปล่าสิ้นสี่สิบปีในท่ามกลางหัวเมืองทั้งปวงที่สาปศูนย์นั้น, และเราจะให้ชาวอายฆุบโตพลัดพรากไปนานาประเทศ, และเราจะหว่านไปในแผ่นดินทั้งปวง.

13ด้วยว่าพระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เมื่อถึงสิ้นสี่สิบปีนั้นเราจะรวบรวมชาวอายฆุบโตจากนานาประเทศที่เขากระจัดกระจายไปอยู่นั้น,

14และซึ่งชาวอายฆุบโตเป็นชะเลยนั้นเราจะให้กลับคืนเสีย, และเราจะนำเขาทั้งหลายกลับไปยังแผ่นดินฟัธโรศ, ถึงแผ่นดินที่กำเนิดแห่งเขา.

15และเขาจะเป็นประเทศอันต่ำในที่นั้น, ก็จะเป็นประเทศอันต่ำที่สุดกว่าประเทศทั้งปวง. จะมิได้ยกขึ้นเหนือพวกนานาประเทศอีก, และเราจะให้เขาทั้งหลายน้อยลง, เพื่อเขาจะมิได้ครอบครองประเทศทั้งปวง.

16และจะมิได้เป็นที่ไว้ใจแก่เรือนยิศราเอลอีก, เป็นที่ให้ความชั่วทั้งหลายเป็นที่ระลึก, เมื่อเขาทั้งหลายหลงไปตามชาวอายฆุบโตนั้น, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวาพระเจ้า

17อยู่มาในวันที่หนึ่ง, ในเดือนต้น, ในปีที่ยี่สิบเจ็ดนั้น, คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า,

18ดูกรบุตรมนุษย์, นะบูคัศเนซัรกษัตริย์บาบูโลนได้ให้กองทัพของท่านทำการใหญ่ต่อสู้ตุโร (จน) ศีรษะคนทั้งปวงล้าน, และบ่าทั้งปวงก็ปอก, แต่มิได้มีผลประโยชน์แก่ท่านและแก่กองทัพของท่านแต่ตุโรด้วยการที่ท่านได้กระทำต่อสู้ตุโรนั้น,

19เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะประทานแผ่นดินอายฆุบโตแก่นะบูคัศเนซัรกษัตริย์บาบูโลน, และท่านจะนำทรัพย์สมบัติของอายฆุบโตนั้น, และจะแย่งชิงกันปล้นเอาของในเมืองนั้น, และจะหยิบฉวยเอาไปของนั้นจะได้เป็นบำเหน็จแก่พวกกองทัพของท่าน.

20พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราได้ประทานแผ่นดินอายฆุบโตแก่ท่าน, เพราะการของท่านที่ท่านได้กระทำต่อสู้แก่เมืองนั้น, เหตุท่านทั้งหลายได้กระทำนั้นก็เพื่อเรา.

21ในวันนั้นเราจะยังเขา (ศีรษะ) ให้งอกขึ้นแก่เรือนยิศราเอล, และเราจะให้ท่านมีปากอันอ้าในท่ามกลางเขาทั้งหลาย, และเขาจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →