Ezekiel 9

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1พระองค์ทรงพระสุรเสียงดังเข้าหูของข้าพเจ้าว่า, ให้คนทั้งปวงผู้สำเร็จการในเมืองนั้นมาอยู่ใกล้, มือเขาคือเครื่องประหารทุกคน.

2และนี่แน่ะ, มีคนหกคนมาทางทิศเหนือตรงประตูเหนือและมือเขาถือเครื่องประหารทุกคน, และมีผู้หนึ่งอยู่ท่ามกลางคนทั้งหกนุ่งห่มผ้าป่าน, และที่ข้างของเขามีกะปุกหมึก, และเขาทั้งหลายเข้าไปยืนอยู่ริมแท่นทองเหลือง.

3และรัศมีพระเจ้าของยิศราเอลขึ้นไปจากคะรูปที่เคยสถิต, ถึงธรณีวิหาร, และพระองค์ทรงตรัสเรียกคนนุ่งห่มผ้าป่านที่มีกะปุกหมึกข้างๆ.

4และพระยะโฮวาตรัสแก่เขาว่า, จงไปให้ตลอดท่ามกลางเมืองนั้น, คือกลางเมืองยะรูซาเลม, และจงประทับตราบนหน้าผากคนทั้งปวงที่ร้องครางเพราะความชั่วลามกทั้งปวงที่กระทำอยู่ในท่ามกลางเมืองนั้น.

5และพระองค์ตรัสแก่ผู้อื่นนั้น, หูข้าพเจ้าได้ยินว่า, เจ้าทั้งหลายจงตามเขาไปให้ทั่วตลอดเมืองนั้น, และตีฟัน, และอย่าให้ตาของเจ้ามีความเมตตาและอย่าเอ็นดู.

6จงฆ่าคนแก่และหนุ่มและหญิงทั้งหญิงสาวและลูกอ่อนให้สิ้นเชิง, และอย่าให้เข้าใกล้ผู้หนึ่งผู้ไดที่มีตราหมายในตัว, และจงจับการฆ่านั้นตั้งแต่วิหารของเราไป, เขาจึงฆ่าผู้เฒ่าที่อยู่ตรงหน้าเรือนนั้นเป็นต้น.

7และพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายว่า, จงให้เรือนนั้นเป็นมลทินไป, และจงออกไปเถิดปล่อยให้ศพทั้งหลายผู้ถูกอาวุธตายเต็มไปทั้งบริเวณ, และเขาก็ออกไปตีฟันที่ท่ามกลางเมืองนั้น,

8ขณะเขาฆ่าพวกนั้นข้าพเจ้าเหลืออยู่, และเป็นมา, ข้าพเจ้าซบหน้าลงร้องเรียกว่า, โอ้พระยะโฮวาเจ้า, เมื่อพระองค์จะเทความพิโรธของพระองค์เหนือเมืองยะรูซาเลม, พระองค์จะทำลายพวกที่เหลือแห่งยิศราเอลนั้นทุกคนหรือ,

9และพระองค์ดำรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, ความชั่วของเรือนยิศราเอล, และยะฮูดาก็มากใหญ่ยิ่งนัก, และแผ่นดินนั้นเต็มไปด้วยโลหิต, และเมืองนั้นเต็มไปด้วยความคดโกง, เขาทั้งหลายมักว่า, พระยะโฮวาท่านละทิ้งแผ่นดินเสียแล้ว. พระยะโฮวามิได้ทรงเห็น.

10และพระเนตรเราจะไม่โปรด, และเราจะไม่เมตตา, และเราจะให้เป็นไปเหนือศีรษะเขาทั้งหลาย, ตามทางปรนนิบัติของเขา.

11และนี่แน่ะ, ผู้ประคับตัวด้วยผ้าป่านและมีกะปุกหมึกข้างเขานั้นแจ้งความว่า, ข้าพเจ้าได้กระทำตามคำพระองค์สั่งแก่ข้าพเจ้านั้นแล้ว

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →