Ezekiel 26

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1อยู่มาในปีที่สิบเอ็ดในต้นเดือน, คำของพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า,

2บุตรมนุษย์เอ๋ย, เพราะเมืองตุโรได้กล่าวต่อยะรูซาเลมว่า, อะฮา, ประตูแห่งประชาชนแตกแล้ว, ได้หันกลับมาจำเพาะเรา, เมืองนั้นก็ร้างเปล่า. เราก็จะบริบูรณ์.

3เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะตุโรเอ๋ย, เราอยู่ต่อสู้เจ้า, และเราจะยังประเทศเป็นอันมากให้ขึ้นมาต่อสู้เจ้าดุจทะเลให้คลื่นทั้งหลายเกิดขึ้นนั้น,

4และเขาทั้งหลายจะทำลายกำแพงของตุโร, และจะหักหอรบทั้งหลายแห่งตุโรเสีย. เราจะกวาดผงคลีดินจากเมืองนั้น, และให้เมืองนั้นเป็นศิลาว่างเปล่าอยู่, เมืองนั้นอยู่ในท่ามกลางทะเลจะเป็นที่สำหรับตากแหแลอวน.

5เพราะพระยะโฮวาตรัสว่า, เราได้ดำรัสแล้ว, และเมืองนั้นจะเป็นที่ปล้นแก่นานาประเทศ,

6และบุตรหญิงทั้งปวงของเขาซึ่งอยู่ในไร่นาจะต้องฆ่าเสียด้วยกะบี่, และเขาทั้งหลายจึงจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา.

7ด้วยว่าพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, นี่แน่ะเราจะยังนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบูโลน, แต่ฝ่ายเหนือกษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งหลาย. มาต่อสู้กับตุโรด้วยม้าและรถ, และทหารม้าและด้วยหมวดหมู่, และชนเป็นอันมาก.

8บุตรหญิงทั้งหลายแห่งเจ้าในไร่นาท่านจะฆ่าเสียด้วยกะบี่และจะตั้งหอคอยต่อรบเจ้า, และจะทำเชิงเทินรับเจ้าและท่านจะตั้งเครื่องทำลายกำแพงของเจ้า, และจะยกตั้งขึ้นต่อสู้เจ้า,

9และท่านจะตั้งเครื่องทำลายกำแพงของเจ้าจะทำลายหอคอยทั้งหลายของเจ้าด้วยเครื่องเหล็กของท่าน.

10ด้วยม้าเป็นอันมากของท่าน, ผงคลีดินที่ม้าทั้งหลายจะปิดบังเจ้า, กำแพงทั้งหลายของเจ้าจะกระเทือนไหวไปด้วยเสียงทหารม้า, และเครื่องจักร, และรถ. เมื่อท่านจะเข้าในประตูของเจ้าดุจคนทั้งหลายที่ตรูกันเข้าไปด้วยเมืองอันแพ้แตกแล้ว.

11ท่านจะเหยียดถนนทั้งปวงของเจ้าด้วยกีบม้าทั้งหลายของท่าน, และจะประหารประชาชนของเจ้าด้วยกะบี่. และป้อมทั้งหลายอันเข้มแข็งของเจ้าจะให้ล้มลงถึงดิน,

12และเขาทั้งหลายจะแย่งชิงทรัพย์สมบัติของเจ้า. และจะปล้นสินค้า ของเจ้า, และจะพังกำแพงของเจ้าลง, และจะทำลายตึกเป็นที่ยินดีของเจ้า, และจะทิ้งเครื่องศิลาและไม้และผงคลีดินของเจ้าเสียในท่ามกลางน้ำทั้งหลาย.

13และเสียงเพลงของเจ้าเราจะให้หยุดเสีย, และเสียงพิณของเจ้าจะมิได้ยินอีก,

14และเราจะให้เจ้าเป็นศิลาอันว่างเปล่าอยู่, เจ้าจะเป็นที่สำหรับตากแหและอวน, เจ้าจะมิได้ก่อสร้างขึ้นอีก. ด้วยว่าพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า. เราได้ตรัสแล้ว.

15พระยะโฮวาเจ้าตรัสแก่ตุโรดังนี้ว่า, เกาะทั้งหลายจะมิได้กระเทือนหรือเพราะเสียงที่ตกของเจ้า, เมื่อคนต้องอาวุธร้องคราง. เมื่อคนที่ต้องประหารตายเป็นอันมากในท่ามกลางเจ้า,

16ขณะนั้นเจ้าทั้งหลายที่ทะเลจะลงจากพระที่นั่งของตน, และถอดฉลองท่าน, และเปลื้องเครื่องทรงลายปักเสีย, และท่านทั้งหลายจะเอาความกลัวมาเป็นเครื่องทรง. ท่านจะเสด็จประทับอยู่ที่ดิน. และท่านจะสันทุกนาที, และหวาดเพราะเจ้าตุโรนั้น,

17และเขาทั้งหลายจะเปล่าเสียงเพลงโศกเศร้าเพราะเจ้า, และจะว่าแก่เจ้าว่า. เจ้าเสื่อมเสียลงมากเท่าใด, ที่ชาวทะเลได้อยู่นั้น, ก็เป็นเมืองมีชื่อเลื่องลือ, ที่แข็งแรงในทะเลนั่น. เมืองทั้งชาวเมืองทั้ง หลายนั้นที่ได้ทำให้ความสะดุ้งกลัวบังเกิดแก่คนทั้งปวงซึ่งอยู่ในนั้น,

18บัดนี้เกาะทั้งหลายจะกระเทือนในวันเจ้าตก, แท้จริงเกาะทั้งหลายในทะเลนั้นตกตะลึงเพราะการปลายมือของเจ้า.

19ด้วยว่าพระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เมื่อเราจะทำให้เจ้าเป็นเมืองร้างเปล่า, ดุจเมืองทั้งหลายที่ไม่มีคนอยู่. เมื่อเรายังมหาสมุทรให้มาเหนือเจ้า, และน้ำเป็นอันมากจะปิดบังเจ้า,

20เราจึงจะทำเจ้าให้ทรุดลงกับด้วยคนทั้งหลายที่ลงในหลุมฝัง, ถึงคนโบราณและเราจะให้เจ้าอยู่ในแผ่นดินอันลึกในที่ร้างเปล่าแต่โบราณ, กับด้วยคนทั้งหลายที่ลงไปในหลุม, เพื่อเจ้าจะมิได้เป็นที่อาศัย, และเราจะตั้งรัศมีที่แผ่นดินแห่งผู้มีชีวิต,

21เราจะให้เจ้าเป็นที่เสื่อมศูนย์ร้างเปล่า, และจะมิได้เป็นอีกแม้นเจ้าจะเป็นที่ๆ เขาต้องสืบหา, แต่จะมิได้พบเจ้าอีกต่อไปเป็นนิจ, พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →