Ezekiel 36

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 35 Jump to: Chapter 37 →

1และท่านบุตรมนุษย์เอ๋ย, จงทำนายแก่ภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอลว่า, ภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอลเอ๋ย, จงฟังคำแห่งพระยะโฮวา.

2พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เพราะศัตรูได้กล่าวด้วยเจ้าทั้งหลายว่า, อาฮา! และที่สูงทั้งหลายที่อยู่เป็นนิตย์ได้เป็นมฤดกแก่เราแล้ว.

3เหตุฉะนี้จงทำนายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้, เพราะว่าเหตุเขาทั้งหลายได้ทำให้เจ้าร้างเปล่า, และตามล้อมรอบเจ้าจนเหนื่อยหอบ; เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้เป็นของ ๆ คนที่เหลืออยู่ในนานาประเทศ, และเจ้าทั้งหลายอยู่ริมฝีปาก (และ) ลิ้นเป็นที่ประชาชนทั้งหลายนินทา.

4เหตุฉะนี้ภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอลเอ๋ย, จงฟังคำแห่งพระยะโฮวาเจ้า, พระยะโฮวาเจ้าได้ตรัสดังนี้แก่บรรดาภูเขาและเนินเขา, และหว่างเขา, และแก่แม่น้ำทั้งหลาย, และแก่ที่ตำบลอันสาปศูนย์ร้างเปล่า, และแก่หัวเมืองทั้งปวงอันคนละทิ้งเสียที่เป็นที่ปล้น, และเป็นที่อันเยาะเย้ยแห่งคนที่เหลือในนานาประเทศที่อยู่ล้อมรอบ (เจ้า).

5เหตุดังนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, แท้จริงเราตรัสเพราะความพิโรธดังไฟอันเดือดร้อนต่อคนที่เหลือยู่ในนานาประเทศ, และต่อเมืองอะโดมทั้งสิ้น, ที่ได้กำหนดแผ่นดินของเราไว้เป็นของๆ เขาเองด้วย; มีความยินดีเต็มใจและประมาทหมิ่นในจิตต์ใจ, เพื่อจะทิ้งแผ่นดินนั้นให้เป็นของปล้น.

6เหตุฉะนี้, จงทำนายว่าด้วยแผ่นดินยิศราเอล, และว่าแก่ภูเขาเนินเขา, และหว่างเขา, และแม่น้ำทั้งหลายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราได้ตรัสโดยความพิโรธเดือดร้อนของเรา, เพราะเจ้าทั้งหลายได้เบกความนินทาของคนต่างประเทศ.

7เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เราได้ยกพระหัตถ์ของเราว่า, แท้จริงคนต่างประเทศทั้งหลายอยู่ล้อมรอบเจ้าจะแบกความอัปยศของตนแต่เจ้า.

8ภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอล เอ๋ย, จะให้กิ่งทั้งหลายของเจ้างอกขึ้น, และเจ้าจะให้ผลประโยชน์ของเจ้าเกิดแก่ประชาชนของเราคือยิศราเอล, ด้วยเขาทั้งหลายใกล้จะมา.

9ด้วยว่า, นี่แน่ะ, เราอยู่ฝ่ายเจ้า; และจะกลับมาหาเจ้า, และเจ้าจะเป็นที่ต้องไถและหว่าน,

10และเราจะให้คนคือเรือนยิศราเอลทั้งสิ้นทวีมากขึ้นในเจ้าทั้งหลาย, และหัวเมืองทั้งปวงจะเป็นที่อาศัย, และที่ๆ ร้างเปล่าไปทั้งหลายนั้นจะกลับก่อกู้ขึ้น.

11และเราจะให้มนุษย์และฝูงสัตว์ทวีขึ้นในเจ้า, และเขาจะบริบูรณ์มากขึ้น, และเราจะให้เจ้าเป็นที่อาศัยอยู่อย่างเดิม; และจะกระทำความดีแก่เจ้ายิ่งกว่าที่เจ้าได้ในเดิม, และเจ้าทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา.

12แท้จริงเราจะให้มนุษย์, คือยิศราเอลผู้พลไพร่ของเรา, เดินบนเจ้าทั้งหลาย, และเขาจะได้เจ้าเป็นมฤดก, เจ้าจะเป็นมฤดกของเขา; และเจ้าจะมิได้ซ้ำเขาให้เป็นที่ๆ ปราศจากลูกอีก.

13พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เพราะเขาทั้งหลายกล่าวแก่เจ้าว่า, เจ้าเป็น (แผ่นดิน) ที่เผาผลาญคน, และได้ให้ประเทศของเจ้าปราศจากลูก.

14เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เจ้าจะมิได้เผาผลาญคนอีก, และจะมิได้ให้ประเทศของเจ้าปราศจากคนอีก.

15พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราจะมิให้ผู้ใดได้ยินซึ่งอัปยศในเจ้าแต่นานาประเทศ, และเจ้าจะไม่ได้แบกคำนินทาแห่งคนต่างประเทศอีก, และเจ้าจะมิได้ให้ประเทศของเจ้าสะดุดอีก.

16อนึ่งคำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า,

17บุตรเอ๋ย, เมื่อเรือนยิศราเอลได้อยู่ในแผ่นดินของเขา, เขาได้ทำให้แผ่นดินเป็นมลทินไปด้วยทางและการประพฤติของเขาทั้งหลาย; ทางของเขาทั้งหลายนั้นดุจความมลทินแห่งหญิงมีระดูต่อหน้าเรา.

18เหตุฉะนั้นเราได้เทความพิโรธของเราเหนือเขา, เพราะโลหิตที่เขาให้ไหลบนแผ่นดินนั้น; และเพราะเขาทำให้แผ่นดินนั้นเป็นมลทินไปด้วยรูปเคารพทั้งหลายของเรา.

19และเราได้ให้เขาทั้งหลายกระจัดกระจายไปในนานาประเทศ; และเขาก็พลัดพรายไปในแผ่นดินทั้งปวง, เราได้ตัดสินเขาทั้งหลายตามทางและการทั้งหลายที่เขาประพฤตินั้น.

20และเมื่อเขามาถึงนานาประเทศที่เขาไปนั้น, เขาทำพระนามอันบริสุทธิ์ของเราให้เป็นที่ดูหมิ่น, ในที่ๆ คนทั้งหลายกล่าวถึงเขาว่าพวก (ยิศราเอล) เป็นพลไพร่ของพระยะโฮวา; และได้ออกจากแผ่นดินของพระองค์.

21แต่เราได้ทรงพระกรุณาแก่พระนามของเราอันบริสุทธิ์, ซึ่งเรือนยิศราเอลทำให้เป็นที่ดูหมิ่นในนานาประเทศที่เขาอยู่นั้น.

22เหตุฉะนี้จงกล่าวแก่เรือนยิศราเอลว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เรือนยิศราเอลเอ๋ย, เราทำทั้งนี้มิได้เห็นแก่เจ้า, แต่ทว่าเพราะเห็นแก่พระนามอันบริสุทธิ์ของเรา, ที่เจ้าทั้งหลายทำให้เป็นที่ดูหมิ่นในนานาประเทศที่เจ้าไปอยู่นั้น,

23และพระนามใหญ่ของเราซึ่งเป็นที่ดูหมิ่นในนานาประเทศ, ที่เจ้าทำให้เป็นที่ดูหมิ่นในท่ามกลางเขา. เราจะทำให้เป็นที่นับถือและพระยะโฮวาตรัสว่า, พวกนานาประเทศจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา, ขณะเมื่อเราทำตัวเราให้เป็นที่นับถือในเจ้าต่อตาเขาทั้งหลาย.

24ด้วยว่าเราจะนำเจ้าจากนานาประเทศ, และจะรวบรวมเจ้าทั้งหลายแต่แผ่นดินทั้งปวง, และจะให้เจ้ามายังแผ่นดินของเจ้า.

25และเราจะเอาน้ำอันสะอาดพรมเจ้าทั้งหลาย, และเจ้าทั้งหลายจึงจะสะอาด. เราจะให้เจ้าทั้งหลายสะอาดจากความชั่ว, และรูปเคารพทั้งหลายของเจ้า,

26เราจะให้จิตต์ใจใหม่แก่เจ้าทั้งหลาย, และจะตั้งจิตต์วิญญาณใหม่ ณ ภายในเจ้าทั้งหลาย, และเราจะถอนหินเสียจากเนื้อของเจ้าทั้งหลาย, และประทานใจเนื้อแก่เจ้า.

27และเราจะใส่พระวิญญาณของเราไว้ภายในเจ้า, และจะให้เจ้าดำเนินในกฎหมายทั้งหลายของเราเจ้าจะรักษาพระบัญญัติของเรา, และจะประพฤติตามบัญญัตินั้น.

28และเจ้าทั้งหลายจะอาศัยในแผ่นดินที่เราได้ประทานแก่ปู่ย่าตายายแห่งเจ้าทั้งหลาย, และเจ้าจะได้เป็นพลไพร่ของเรา, และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย.

29และเราจะช่วยเจ้าให้รอดจากความชั่วทั้งหลายแห่งเจ้า, และเราจะเรียกข้าวให้ทวีบริบูรณ์ขึ้น, และจะมิให้เจ้ากันดารอาหาร. และผลไม้ทั้งพืชน์พันธุ์ต่างๆในนาเราจะให้ทวีมากขึ้น,

30เพื่อเจ้าจะมิได้ต้องซึ่งความนินทาแห่งนานาประเทศเพราะกันดารอาหารนั้น.

31เจ้าทั้งหลายจะได้ระลึกถึงทางที่ชั่วทั้งปวงแห่งเจ้า, และการประพฤติมิชอบแห่งเจ้าทั้งหลาย, แลจะดูหมิ่นตนเองต่อตาของเจ้าเพราะการบาป, และความชั่วลามกทั้งปวงของเจ้า.

32พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เจ้าทั้งหลายจงแจ้งความนี้, เราทำฉะนี้มิได้เห็นแก่เจ้า, โอ้เรือนยิศราเอลเอ๋ย, จงอายและอัปยศเพราะทางทั้งหลายของเจ้า.

33พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ในวันที่เราจะให้เจ้าบริสุทธิ์จากความชั่วทั้งหลายของเจ้า, เราก็จะให้เจ้าอาศัยในหัวเมืองทั้งปวง.

34และที่ร้างเปล่าทั้งปวงจะได้กลับกู้ตั้งขึ้น, และแผ่นดินที่ร้างเปล่านั้น, ถึงได้เป็นที่ร้างเปล่าแล้วต่อตาคนทั้งหลายที่ผ่านไป, เขาจะทำเป็นไร่นา.

35และเขาทั้งหลายจะว่า, แผ่นดินนี้ที่ร้างเปล่านั้นได้กลับเป็นดุจสวนในเอเด็น, และหัวเมืองทั้งปวงที่สาปศูนย์ร้างเปล่าเสียไปนั้น, ก็กลับเป็นที่อยู่อาศัยมั่นคง.

36และคนต่างประเทศที่เหลืออยู่ล้อมรอบเจ้าจะได้รู้ว่าเรายะโฮวาได้ตั้งที่ๆ พังลงและปลูกที่ๆ ร้างเปล่าขึ้น, เรายะโฮวาได้ตรัสแล้วก็จะกระทำ.

37พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เรือนยิศราเอลจะต้องแสวงหาเรา, เพื่อจะกระทำสิ่งนี้สำหรับเขาทั้งหลาย, เราจะให้เขาทั้งหลายมีคนทวีขึ้นดุจฝูงสัตว์.

38ดุจฝูงสัตว์สำหรับการบริสุทธิ์, ดุจฝูงสัตว์แห่งกรุงยะรูซาเลมในการเลี้ยงใหญ่อันกำหนดไว้, ดังนั้นแหละหัวเมืองทั้งหลายที่ร้างเปล่าจะเต็มด้วยฝูงคน, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา

← Chapter 35 Jump to: Chapter 37 →