Ezekiel 37

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1พระหัตถ์แห่งพระยะโฮวาวางเหนือข้าพเจ้า, และพระองค์ได้นำข้าพเจ้าไปในพระวิญญาณของยะโฮวา, แล้ววางลงในท่ามกลางหว่างเขาที่เต็มด้วยกะดูกทั้งหลาย

2และพระองค์ให้ข้าพเจ้าผ่านไปมาในที่ๆ กะดูกทั้งหลายล้อมรอบนั้น, และนี่แน่ะ, กะดูกนั้นมีเป็นอันมากในพื้นหว่างเขานั้น, และนี่แน่ะ, มันแห้งไปทีเดียว.

3และพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, บุตรมนุษย์เอ๋ย, กะดูกทั้งหลายเหล่านี้จะมีชีวิตเป็นได้หรือ, และข้าพเจ้าทูลว่า, โอ้พระยะโฮวาเจ้า, พระองค์ก็ทรงทราบอยู่แล้ว.

4พระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าอีกว่า, จงทำนายเหนือกะดูกทั้งหลายนี้, และว่าแก่กะดูกทั้งหลายนั้นว่า, กะดูกแห้งทั้งหลายเอ๋ย, จงฟังคำของพระยะโฮวา.

5พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้แก่กะดูกทั้งหลายนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะยังลมหายใจให้เข้าไปในเจ้า, และเจ้าทั้งหลายจะได้มีชีวิต.

6และเราจะให้เจ้าทั้งหลายมีเอ็น, และเราจะให้เนื้อเกิดขึ้นในเจ้า, และจะหุ้มห่อเจ้าด้วยหนัง, และจะใส่วิญญาณในเจ้า, และเจ้าทั้งหลายจะมีชีวิต, และเจ้าทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา,

7ข้าพเจ้าจึงทำนายตามข้าพเจ้าได้รับสั่งนั้น, และขณะเมื่อข้าพเจ้าทำนายอยู่, นี่แน่ะ, มีเสียงหวั่นไหว และกะดูกทั้งหลายเหล่านั้น, ก็มาติดต่อกันตามที่ของมัน.

8และข้าพเจ้าก็เพ่งดู, และนี่แน่ะ, เอ็นและเนื้อก็เกิดขึ้นที่กะดูกทั้งหลายนั้น, และกะดูกนั้นมีหนังหุ้มห่อมาแต่ข้างบน, แต่วิญญาณมิได้มีในกะดูกนั้น.

9และพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, จงทำนายแก่วิญญาณบุตรมนุษย์เอ๋ย, จงทำนายแก่วิญญาณว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ให้วิญญาณมาแต่ทิศทั้งสี่เข้าดลบันดาลในศพเหล่านี้เพื่อศพจะได้มีชีวิต.

10ข้าพเจ้าจึงทำนายตามที่ข้าพเจ้าได้รับสั่งนั้น, และวิญญาณก็เข้าในศพเหล่านั้น, และเขาทั้งหลายก็ได้มีชีวิตยืนด้วยเท้าทั้งหลายของตน, เป็นกองทัพใหญ่หลวงนัก.

11และพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่าบุตรมนุษย์เอ๋ย, กะดูกเหล่านี้คือเรือนยิศราเอลทั้งสิ้น, นี่แน่ะเขาทั้งหลายมักกล่าวว่า, กะดูกทั้งหลายของเราแห้งไป, และความไว้ใจของเราก็ศูนย์หายไป, เราทั้งหลายก็เสียๆ แล้ว.

12เหตุฉะนี้จงทำนายกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ดูกรพลไพร่ของเรา, นี่แน่ะเราเปิดหลุมฝังศพของเจ้าทั้งหลายและยังเจ้าให้ขึ้นมาจากหลุมฝังศพของเจ้าทั้งหลาย, และนำเจ้าไปยังแผ่นดินยิศราเอล.

13และเจ้าทั้งหลาย, โอ้พลไพร่ของเรา, จะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา, เมื่อเราเปิดหลุมฝังศพของเจ้าทั้ง หลาย, และให้เจ้าขึ้นมาจากหลุมฝังศพของเจ้านั้น.

14และเราจะใส่วิญญาณของเราในเจ้าทั้งหลาย, และเจ้าทั้งหลายจะมีชีวิต, และเราจะตั้งเจ้าทั้งหลายให้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของเจ้า, และพระยะโฮวาตรัสว่า, เจ้าทั้งหลายจะได้ รู้ว่าเรายะโฮวาได้ตรัสแล้วและได้กระทำ

15คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า.

16ท่านบุตรมนุษย์เอ๋ย, จงเอาไม้อันหนึ่งไว้แก่ท่าน, และเขียนที่ไม้นั้นสำหรับยะฮูดาและสำหรับลูกหลานแห่งยิศราเอล, ที่คบเป็นมิตรกับท่านแล้วเอาไม้อื่นอันหนึ่งและจารึกที่ไม้นั้นสำหรับโยเซฟนั้น, เป็นไม้สำหรับเอ็ฟรายิม, และบรรดาเรือนยิศราเอลที่คบเป็นมิตรกับโยเซฟนั้น,

17และให้ไม้ทั้งสองนั้นติดต่อกันเป็นไม้อันเดียวแก่ท่าน, ไม้ทั้งสองนั้นจะได้เป็นอันหนึ่งในมือของท่าน.

18และเมื่อลูกหลานแห่งพลไพร่ของท่านจะกล่าวแก่ท่านว่า, ท่านจะมิได้บอกเราหรือว่าไม้เหล่านี้เป็นอันใดแก่ท่าน.

19จงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะเอาไม้นั้นของโยเซฟที่อยู่ในมือแห่งเอ็ฟรายิม, และตระกูลทั้งหลายแห่งยิศราเอลที่คบเป็นมิตรกันกับเขา,และเราจะตั้งไม้นั้นกับด้วยไม้, คือด้วยไม้แห่งยะฮูดา, และเรายังไม้ทั้งสองนั้นให้เป็นอันหนึ่ง, และจะได้เป็นอันเดียวในมือของเรา.

20และไม้ทั้งสองที่ท่านจารึกนั้นจะได้อยู่ในมือของท่านต่อตาเขาทั้งหลาย.

21และท่านจงกล่าวแก่เขาทั้ง หลายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะนำลูกหลานทั้งหลายแห่งยิศราเอลจากท่ามกลางนานาประเทศที่เขาไปนั้น, และจะรวบรวมเขาทั้งหลายแต่ที่ล้อมรอบนั้น, และจะนำเขาไปยังแผ่นดินแห่งเขาทั้งหลาย.

22และเราจะให้เขาทั้งหลายเป็นประเทศเดียวกันในแผ่นดิน, บนภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอล, และกษัตริย์องค์หนึ่งจะเป็นกษัตริย์แก่เขาทั้งหลายและเขาจะมิได้เป็นสองประเทศอีก, และจะมิได้แบ่งเป็นสองประเทศต่อไป,

23และเขาทั้งหลายจะมิได้ทำตัวให้เป็นมลทินด้วยรูปเคารพ, และการชั่วลามกและการผิดทั้งหลายของเขา, แต่เราจะช่วยเขาทั้งหลายจากที่อาศัยทั้งหลายของเขา, ที่เขาทำตัวให้เป็นมลทินไป, และจะชำระเขาให้บริสุทธิ์, เขาทั้งหลายจึงจะได้เป็นพลไพร่ของเรา, และเราจะเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลาย.

24และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นกษัตริย์เหนือเขา, และเขาทั้งหลายจะมีผู้เลี้ยงแต่คนเดียว, และเขาจะดำเนินในพระบัญญัติทังหลายของเราด้วย, และจะรักษากฎหมายทั้งหลายของเรา, และจะประพฤติตามกฎหมายนั้น.

25และเขาทั้งหลายจะอยู่ในแผ่นดินที่เราให้แก่ยาโคบผู้รับใช้ของเรา, ที่ปู่ย่าตายายของเจ้าทั้งหลายได้อาศัยอยู่นั้น, และจะอยู่ในแผ่นดินนั้นทั้งเขาและลูกหลานของเขาเป็นนิตย์, และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะได้เป็นเจ้าแก่เขาทั้งหลายเป็นนิตย์.

26อนึ่งเราจะทำคำสัญญาเป็นมิตรไมตรีแก่เขาทั้งหลาย, คำสัญญานั้นจะมีอยู่ในเขาเป็นนิตย์, และเราจะตั้งเขาทั้งหลายไว้, และจะให้เขาทวีมากขึ้น, และจะให้พระวิหารของเราอยู่ในท่ามกลางเขาทั้งหลายเป็นนิตย์.

27พระวิหารของเราจะอยู่ด้วยเขาทั้งหลายด้วย, และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา, และเขาจะเป็นพลไพร่ของเรา.

28และพวกนานาประเทศจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวาผู้กระทำพวกยิศราเอลให้บริสุทธิ์, เพื่อพระวิหารของเราจะได้อยู่ในท่ามกลางเขาทั้งหลายเป็นนิตย์

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →