Ezekiel 39

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 38 Jump to: Chapter 40 →

1และท่านบุตรมนุษย์เอ๋ย, จงทำนายต่อสู้โฆฆว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ดูกรโฆฆผู้เป็นเจ้าแห่งเมืองโรศและเมืองเมเซ็ค, และเมืองธูบัล, เราอยู่ต่อสู้เจ้า.

2และเราจะยังเจ้าให้กลับและนำเจ้าไป, และให้เจ้าขึ้นไปแต่ที่สุดทิศเหนือ, และจะให้เจ้ามายังภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอล.

3และเราจะตีปัดศรจากมือซ้ายของเจ้า, และจะให้ลูกศรทั้งหลายตกจากมือของเจ้า.

4เจ้าทั้งพลโยธาของเจ้า, และประเทศทั้งหลายที่อยู่ในเจ้า, จะได้ตกที่ภูเขาทั้งหลายแห่ง ยิศราเอล, เราจะให้เจ้าเป็นอาหารแก่นกร้ายต่างๆ และแก่สัตว์ทั้งหลายในพื้นนา.

5ด้วยว่าพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราได้ตรัสแล้วว่า, เจ้าจะได้ตกในพื้นนา.

6และเราจะยังไฟให้มาเหนือเมืองมาโฆฆ, และเหนือชาวเกาะทั้งหลายที่อยู่เป็นปกติ, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา.

7และพระนามอันบริสุทธิ์ของเรา, เราจะให้ปรากฏในท่ามกลางยิศราเอลผู้พลไพร่ของเรา, และจะมิให้พระนามอันบริสุทธิ์ของเราเป็นที่ดูหมิ่นอีก, และคนต่างประเทศทั้งหลายจะได้รู้ว่า, เราเป็นพระยะโฮวาผู้บริสุทธิ์แห่งยิศราเอล.

8พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, นี่แน่ะได้มีมาและจะได้เป็นแล้ว, วันนี้คือวันที่เราได้ว่าไว้แล้วนั้น.

9และชาวหัวเมืองทั้งปวงแห่งยิศราเอลจะออกไป, และเขาจะเอาเครื่องอาวุธคือเกราะและดั้งและคันศรและลูกศรและหอกและซัดติดเพลิงเผาไฟเสียสิ้นทั้งเจ็ดปี.

10และเขาจะมิได้ขนฟืนมาจากนา, และมิได้ตัด (ฟืน) จากป่าดอนทั้งหลาย, ด้วยว่าเขาจะติดไฟด้วยเครื่องอาวุธทั้งหลาย, และเขาจะกลับปล้นคนทั้งหลายที่ปล้นเขา, และเขาจะแย่งชิงคนทั้งหลายที่แย่งชิงเขา.

11พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, และจะเป็นมาในวันนั้น, เราจะให้โฆฆมีหลุมฝังศพในเมืองยิศราเอล. คือ หว่างภูเขาที่คนทั้งหลายผ่านไปทิศตะวันออกฝ่ายทะเล, และนั้นจะปิดทางที่คนทั้งหลายผ่านไปนั้น, และเขาจะฝังโฆฆและพวกของเขาที่นั่น, และจะเรียกหว่างเขานั้นว่าฮะโมนโฆฆ.

12และเรือนยิศราเอลจะฝังศพเหล่านั้นสิ้นทั้งเจ็ดเดือน, เพื่อจะให้แผ่นดินบริสุทธิ์.

13และประชาชนทั้งหลายในแผ่นดินก็จะได้ฝังศพเหล่านั้น, และชื่อของเขาทั้งหลายจะปรากฏเพราะการนั้น, ในวันที่เราจะให้ตัวเราเป็นที่นับถือ.

14พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, และเขาจะเลือกคนที่มีกิจเที่ยวเสมอในแผ่นดินให้สืบหาศพคนผ่านไป, ที่ยังเหลืออยู่บนแผ่นดิน, เพื่อจะชำระให้แผ่นดินนั้นบริสุทธิ์, เมื่อเจ็ดเดือนล่วงไปแล้วเขานั้นจะเที่ยวดูและหา.

15และคนที่เกี่ยวไปในแผ่นดินนั้นเดินไปตลอด, และเมื่อคนได้เห็นร่างกะดูกคนก็จะตั้งสำคัญไว้ริมศพนั้น, กว่าผู้ฝังจะมาฝังเสียในหว่างเขาฮะโมนโฆฆนั้น.

16และหัวเมืองหนึ่งจะมีชื่อว่าเมืองอะโมเนด้วย, อย่างนั้นแหละ, และเขาทั้งหลายจะทำแผ่นดินให้บริสุทธิ์.

17และพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, ท่านบุตรมนุษย์เอ๋ย, จงว่าแก่นกทุกอย่างและแก่สัตว์ในนาทั้งหลายว่า, จงรวบรวมกันมาและควบคุมกันมาแต่ตำบลอันล้อมรอบยังที่สักการบูชาไว้แก่เจ้า, เป็นสักการบูชาอันใหญ่บนภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอล.

18เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้กินเนื้อและดื่มโลหิต, เจ้าจะได้กินเนื้อแห่งชายกล้าหาญ, และจะได้ดื่มโลหิตของเจ้าทั้งหลายในแผ่นดิน.

19แกะผู้และลูกแกะและแพะผู้และโคผู้, อันเป็นสัตว์อ้วนพีในเมืองบาซานทั้งสิ้น, และเจ้าทั้งหลายจะกินมันจนอิ่มและจะดื่มโลหิตจนเมาไป, แต่สักการบูชาที่เราบูชาไว้เพื่อเจ้าทั้งหลาย.

20พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เจ้าทั้งหลายจะอิ่มที่โต๊ะของเรา, ด้วย (เนื้อ) ม้าและรถและนายทหารและคนพลรบทั้งสิ้น.

21และเราจะให้รัศมีของเราอยู่ในนานาประเทศ, และนานาประเทศทั้งหลายจะเห็นมหันตโทษของเราที่เรากระทำไว้, และเห็นพระหัตถ์ของเราวางไว้เหนือเขาทั้งหลาย.

22และเรือนยิศราเอลจะได้รู้ว่าเรายะโฮวา, เป็นพระเจ้าแห่งเขาทั้งหลายแต่วันนั้นต่อไป.

23และพวกนานาประเทศทั้งหลายจะได้รู้ว่าเรือนยิศราเอล ต้องกวาดไปเป็นชะเลยแล้ว, เพราะการบาปทั้งหลายของเขาเพราะเขาทั้งหลายได้ผิดต่อเรา, และเราได้ซ่อนบังพระพักตรของเราจากเขา, และได้มอบเขาไว้ในมือศัตรูของเขา, และเขาทั้งหลายได้ตกเพราะกะบี่, เราได้กระทำแก่เขา ทั้งหลาย.

24ตามความชั่วและความผิดของเขา, และได้ซ่อนบังพระพักตรของเราจากเขาทั้งหลาย.

25เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, บัดนี้เราจะให้ยาโคบกลับเสียจากเป็นชะเลย, และจะทรงพระกรุณาโปรดแก่เรือนยิศราเอลทั้งสิ้น, และเรามีความร้อนรนเพราะรักพระนามอันบริสุทธิ์ของเรา.

26และเขาทั้งหลายจะลืมความอายของเขา, และความผิดที่เขาได้ทำผิดแก่เรา, ขณะเมื่อเขาอาศัยในแผ่นดินของเขาเป็นปกติ, และมิได้มีผู้ใดจะทำให้เขากลัว.

27ขณะเมื่อเราให้เขากลับจากนานาประเทศและรวบรวมเขาจากแผ่นดินแห่งศัตรูทั้งปวงของเขา, และได้ทำตัวเราให้เป็นที่นับถือต่อตาประเทศเป็นอันมากเพราะเขา.

28และเขาทั้งหลายได้รู้ว่าเราคือยะโฮวาพระเจ้าของเขา, เพราะเราได้ทำเขาให้เป็นชะเลยในนานาประเทศ, แล้วได้รวบรวมเขาทั้งหลายมายังแผ่นดินของตน, และเราจะมิได้ละทิ้งเขาในที่นั้นอีก.

29และเราจะมิได้ซ่อนบังพระพักตรของเราจากเขาทั้งหลายอีก. เพราะว่าเราได้เทวิญญาณของเราบนเรือนยิศราเอล. พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า

← Chapter 38 Jump to: Chapter 40 →