John 10

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Запраўды, запраўды кажу вам: хто не дзьвярыма ўваходзіць у авечы двор, але пералазіць інакш, той злодзей і разбойнік.

2А хто ўваходзіць дзьвярыма, той пастыр авечак,

3яму прыдзьвернік адчыняе, і авечкі слухаюцца голасу яго, і ён кліча сваіх авец па іменьню і выводзіць іх;

4і, калі выведзе сваіх авечак, ідзе перад імі, і авечкі йдуць за ім, бо ведаюць голас яго;

5за чужым жа ня пойдуць, але ўцякуць ад яго, бо ня ведаюць чужога голасу.

6Гэту прыповесьць сказаў ім Ісус, але яны не зразумелі, што такое Ён гаварыў ім.

7I вось ізноў сказаў ім Ісус: запраўды, запраўды кажу вам, што Я дзьверы авечак.

8Усе, колькі іх ні прыходзіла перада Мною, — зладзеі ды разбойнікі, але авечкі не паслухаліся іх.

9Я — дзьверы; хто ўвойдзе праз Мяне, спасён будзе, і ўвойдзе і выйдзе і пашу знойдзе.

10Злодзей прыходзіць толькі дзеля таго, каб украсьці, забіць і загубіць. Я прыйшоў, каб мелі жыцьцё і мелі балей.

11Я пастыр добры: добры пастыр аддае жыцьцё сваё за авец,

12а найміт, які ня пастыр, для якога авечкі не свае, бачыць, як прыходзе воўк, і пакідае авец і ўцякае: і воўк хапае іх і разганяе авец.

13Найміт жа ўцякае, бо ён найміт і ня турбуецца аб авечках.

14Я добры пастыр і ведаю, хто мае, — і мае ведаюць Мяне.

15Як Ацец ведае Мяне, так і Я ведаю Яго і жыцьцё Маё аддаю за авец.

16Маю Я і іншых авечак, што ня з гэтага двара, і гэных трэба Мне прывесьці, каб і Яны пачулі голас Мой. І станецца адно стада і адзін пастыр.

17За тое любіць Мяне Ацец, што кладу жыцьцё Маё, каб ізноў узяць яго.

18Ніхто не адыймае яго ў Мяне, але Я сам аддаю яго: бо маю ўладу аддаць яго і ўладу ізноў узяць яго. Гэты загад дастаў я ад Айца Майго.

19Ад гэтых словаў ізноў узьнялася між Жыдамі спрэчка.

20Многія з іх гаварылі: Ён мае ў сабе дэмана і шалее: што вы слухаеце Яго?

21Другія казалі: гэта словы не апанаванага дэманам, ці-ж можа дэман адчыняць вочы сьляпым?

22I было тады ў Ерузаліме сьвята абнаўленьня, і была зіма.

23I хадзіў Ісус у царкве ў портыку Салямонавым.

24Жыды-ж абступілі Яго і казалі Яму: дакуль будзеш нас марочыць? Калі Ты Хрыстос, скажы нам проста.

25I адказаў ім Ісус: Я сказаў вам, і ня верыце; дзелы, што роблю ў імя Айца Майго, яны сьведчаць аба Мне.

26Але вы ня верыце, бо вы не з маіх авец, як Я ўжо сказаў вам;

27авечкі мае слухаюцца голасу Майго, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мною,

28і ніхто ня вырве іх з рукі Маёй. I Я даю ім жыцьцё вечнае, і не загінуць давеку.

29Ацец Мой, які даў Мне іх, большы за ўсіх, і ніхто ня можа вырваць іх з рукі Айца Майго.

30Я і Ацец — адно.

31Тут ізноў Жыды ўхапілі каменьні, каб пабіць Яго.

32Ісус адказаў ім: многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца Майго; за каторы-ж з іх хочаце Мяне каменаваць?

33Жыды адказалі Яму, мовячы: не за добрае дзела хочам біць Цябе каменьмі, але за тое, што Ты абражаеш Бога, ды што Ты, будучы чалавекам, робіш Сябе Богам.

34Ісус адказаў ім: ці не напісана ў законе вашым: Я сказаў — вы богі.

35Калі Ён назваў багамі тых, да каторых было слова Божае (дый ня можа быць парушана Пісаньне),

36дык як жа Таму, Каго Ацец асьвяціў і паслаў у сьвет, вы кажаце: блюзьніш, — за тое, што Я сказаў: Я Сын Божы?

37Калі Я ня роблю дзела Айца Майго, ня верце Мне, —

38калі-ж роблю, і ня верыце Мне, дык верце ўчынкам Маім, каб ведалі і ўверавалі, што Ацец у-ва Мне, і Я ў Ім.

39I ізноў шукалі, як узяць Яго, але Ён выйшаў з рук іх

40і пайшоў ізноў за Іордан, на тое месца, дзе раней хрысьціў Іоан, і астаўся там.

41I многія прыйшлі да Яго і казалі, што Іоан не зрабіў ніводнага цуду; але ўсё, што сказаў Іоан аб Ім, было справядліва.

42I многія там уверавалі ў Яго.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →