John 21

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 20 Jump to:

1Пасьля гэтага ізноў зьявіўся Ісус вучням Сваім ля мора Тывэрыядзкага. Зьявіўся вось як:

2былі разам Сымон Пётр і Хама, званы Блізьнюк, і Натанаіл з Каны Галілейскай, і сыны Завядзеявы, і двое другіх з вучняў Яго.

3Сымон Пётр кажа ім: іду лавіць рыбу. Кажуць яму: ідзем і мы з табою. Пайшлі і зараз увайшлі ў човен і не злавілі ў тую ноч нічога.

4Калі-ж ужо настала раніца, Ісус стаяў на беразе, але вучні не пазналі, што гэта Ісус.

5Ісус кажа ім: дзеці! Ці ёсьць у вас якая-небудзь ядоміна? Яны адказалі Яму: няма.

6Ён жа сказаў ім: закіньце сеці па правы бок чаўна і зловіце. Яны закінулі, ды ўжо не маглі выцягнуць сеці ад масы рыбы.

7Тады вучань, якога любіў Ісус, кажа Пятру: гэта Госпад. Сымон жа Пётр, пачуўшы, што гэта Госпад, падперазаўся (бо быў голы) і кінуўся ў мора;

8а другія вучні прыплылі ў чоўне (бо недалёка былі ад зямлі, локцяў каля двухсот), цягнучы сець з рыбаю.

9Калі-ж выйшлі на зямлю, бачаць раскладзены агонь і на ім рыбу ды хлеб.

10Ісус кажа ім: прынясеце рыбы, якую вы цяпер злавілі.

11Сымон Пётр пайшоў і выцягнуў на зямлю сець, поўную вялікіх рыбаў; іх было сто пяцьдзесят тры, і пры гэткім множстве сець не прарвалася.

12Ісус кажа ім: ідзіце абедайце. З вучняў жа ніхто не адважыўся папытацца ў Яго: хто Ты? бо ўсе ведалі, што гэта Госпад.

13Ісус прыходзіць, бярэ хлеб і дае ім; таксама й рыбу.

14Гэта ўжо трэці раз зьявіўся Ісус вучням Сваім пасьля ўваскрасеньня Свайго.

15Калі-ж яны абедалі, Ісус кажа Сымону Пятру: Сымон Іонін, ці любіш ты Мяне больш, чым яны? Пётр кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. Ісус кажа яму: пасі авечкі Мае.

16Яшчэ кажа яму другі раз: Сымон Іонін! ці любіш ты Мяне? Пётр кажа Яму: так, Госпадзе, Ты ведаеш, што я люблю Цябе. Ісус кажа яму: пасі авечкі Мае.

17I кажа яму трэці раз: Сымон Іонін! Ці любіш ты Мяне? Пётр засмуціўся, што трэці раз спытаўся ў Яго: ці любіш ты Мяне? і сказаў Яму: Госпадзе! Ты ўсё ведаеш; Ты ведаеш, што я люблю Цябе! Ісус кажа яму: пасі авечкі Мае!

18Запраўды, запраўды кажу табе: калі ты быў малады, дык падпяразваўся сам і хадзіў, куды хацеў; а як састарэеш, то выцягнеш рукі твае, і другі цябе падперажэ і павядзе, куды ня схочаш.

19Гэтае-ж сказаў, паказуючы, якою сьмерцяю Пётр уславіць Бога. I, сказаўшы гэтае, кажа яму: ідзі за Мною.

20Пётр жа, аглянуўшыся, бачыць за ім вучня, якога любіў Ісус, ды што на вячэры, прыпаўшы да грудзей Яго, сказаў: Госпадзе! хто прадасьць Цябе?

21Убачыўшы яго, Пётр кажа Ісусу: Госпадзе! а ён што?

22Ісус кажа яму: калі Я хачу, каб ён ператрываў, пакуль прыду, што табе да гэтага? Ты йдзі за Мною!

23I праняслося тое слова між братоў, што вучань той не памрэ. Але Ісус не сказаў яму, што не памрэ, а: калі Я хачу, каб ён ператрываў, пакуль прыду, што табе да гэтага?

24Гэты вучань і сьведчыць аб гэтым і напісаў гэтае. I мы ведаем, што праўдзівае сьвядоцтва яго.

25Ёсьць і многа другога, што ўчыніў Ісус, але, каб напісаць гэтае асобна, дык, думаю, і самому сьвету не зьмясьціць бы напісаных кнігаў. Амін.

← Chapter 20 Jump to: