John 7 — Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

1Пасьля гэтага Ісус хадзіў па Галілеі; па Юдэі не хацеў хадзіць, бо Жыды шукалі, як бы забіць Яго.

2Блізка-ж было сьвята жыдоўскае кучкі.

3Тады браты Яго сказалі Яму: ідзі адгэтуль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Тваі бачылі дзеяньні, якія Ты чыніш.

4Бо ніхто ня робіць нічога ўкрадкам, але сам стараецца быць вядомым. Калі робіш гэткае, дык пакажы Сябе сьвету;

5бо і браты Яго ня веравалі ў Яго.

6Ісус жа сказаў ім: Мой час яшчэ ня прыйшоў, а для вас заўсёды час;

7вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу аб ім, што ўчынкі яго благія.

8Ідзеце вы на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо Мой час яшчэ не настаў.

9I, сказаўшы гэтае ім, астаўся ў Галілеі.

10Але, як пайшлі браты Яго, тады і Ён пайшоў на сьвята, ня яўна, але як-быццам патайна.

11Жыды-ж шукалі Яго на сьвяце й пыталіся: дзе Ён?

12I многа шуму было дзеля Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: не, бо зводзіць народ.

13Але-ж ніхто не гаварыў аб Ім яўна, бо баяліся Жыдоў.

14У палове-ж сьвята ўвайшоў Ісус у царкву і навучаў.

15І дзівіліся Жыды, кажучы: як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся?

16Ісус жа адказаў ім і сказаў: Маё вучэньне не Маё, але Паслаўшага Мяне;

17хто хоча волю Яго чыніць, той даведаецца аб навуцы, ці ад Бога яна, ці Я Сам ад Сябе гавару.

18Хто гаворыць сам ад сябе, той шукае для сябе славы, а хто шукае славы Паслаўшага яго, той праведны, і няма ў ім няпраўды.

19Ці ня даў вам Майсей закону, і ніхто ня жыве па закону. За што хочаце забіць Мяне?

20Народ адказаў: ці ня дэман у Табе? Хто імкнецца забіць Цябе?

21Ісус казаў далей: адно дзела зрабіў Я, і вы ўсе дзівуецеся;

22Майсей даў вам абразаньне; хоць яно і не ад Майсея, але ад бацькоў, і ў суботу вы абразаеце чалавека;

23калі ў суботу абразаецца чалавек, каб ня быў парушаны закон Майсеяў, — чаму ж нездаволены вы Мною, што Я аздаравіў чалавека ў суботу?

24Ня судзіце па выгляду, але судзіце судом справядлівым.

25Іншыя-ж з ерузалімцаў казалі: ці ж гэта ня Той, Якога шукаюць, каб забіць?

26Вось Ён кажа яўна, і нічога ня кажуць Яму; ці не пераканаліся начальнікі, што Ён запраўды Хрыстос?

27Але мы ведаем Яго, адкуль Ён; калі-ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён.

28I крыкнуў тады Ісус у царкве, навучаючы і кажучы: і Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я, і прыйшоў Я ня Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, што паслаў Мяне, ды Яго вы ня ведаеце;

29Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.

30І шукалі, як бы ўзяць Яго, але ніхто не ўзлажыў на Яго рукі, бо яшчэ ня прыйшоў Яго час.

31Многія-ж з народу ўверавалі ў Яго і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няўжо-ж Ён зробіць больш цудаў, чымся гэты зрабіў?

32Чулі фарысэі такія гутаркі аб Ім у народзе; і паслалі фарысэі й архірэі слуг сваіх, каб узялі Яго.

33Ісус жа сказаў ім: яшчэ нядоўга Мне быць з вамц і пайду да Паслаўшага Мяне.

34Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.

35I гаварылі жыды паміж сабою: куды Ён хоча йсьці, што мы ня знойдзем Яго? Ці не да грэцкага рассяленьня хоча йсьці і навучаць Грэкаў?

36Што маюць значыць гэтыя словы, якія Ён сказаў: «будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці?»

37У апошні-ж вялікі дзень сьвята Ісус стаяў і клікаў, кажучы: хто смагу мае, ідзі да Мяне і пі.

38Хто веруе ў Мяне, у таго, як сказана ў Пісаньні, з жывата пацякуць рэкі вады жывое.

39Гэтае сказаў Ён аб Духу, якога меліся прыняць веруючыя ў Яго: бо ня было йшчэ на іх Духа Сьвятога, бо ня быў яшчэ Ісус услаўлены.

40Многія з народу, чуўшы гэтыя словы, казалі: запраўды, Ён прарок.

41Другія гаварылі: гэта Хрыстос. А іншыя гаварылі: ці ж з Галілеі прыйдзе Хрыстос?

42Ці-ж ня сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе з сяменьня Давідавага і Віфлеему, з сяла, скуль быў Давід?

43Дык вось узьнялася аб Ім у людзей спрэчка.

44Некаторыя-ж з іх хацелі ўзяць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукі.

45I вярнуліся слугі да архірэяў і фарысэяў, і тыя спыталіся: чаму вы не прывялі Яго?

46Слугі адказалі: ніколі чалавек не гаварыў так, як гэты чалавск.

47Фарысэі сказалі ім: няўжо-ж і вас зьвялі?

48Ці паверыў у Яго хто з начальнікаў і фарысэяў?

49Бо пракляты гэты народ, што ня ведае закону.

50Кажа ім Нікадэм, адзін з іхніх, што прыходзіў быў да Яго ўначы:

51ці судзіць закон наш чалавека, ня выслухаўшы перш яго і не даведаўшыся, што ён робіць?

52На гэтае адказалі і сказалі яму: ці і ты не з Галілеі? пашукай і пабач, што з Галілеі прарок ня прыходзіў.

53I разыйшліся да дому.