John 13

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Перад сьвятам жа Пасхі Ісус, ведаючы, што прыйшла Яго гадзіна перайсьці з гэтага сьвету да Айца, палюбіўшы сваіх, што на сьвеце, даканца ўзьлюбіў іх.

2I ў час вячэры, калі д'ябал улажыў ужо ў сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта прадаць Яго,

3Ісус, ведаючы, што Ацец усе аддаў у рукі Яго, і што Ён ад Бога выйшаў і да Бога йдзе,

4устаў ад стала, скінуў з Сябе верхнюю вопратку і, узяўшы рушнік, падперазаўся.

5Пасьля наліў вады ў умывальніцу і пачаў абмываць ногі вучням сваім і выціраць рушніком, якім быў аперазаны.

6I падыходзіць да Сымона Пятра, і той кажа Яму: Госпадзе! ці-ж Табе абмываць мае ногі?

7I адказаў Ісус і сказаў яму: што Я роблю, ты цяпер ня ведаеш, але даведаешся пасьля.

8Петр кажа Яму: ня ўмыеш ног маіх давеку. Ісус адказаў яму: калі ня ўмыю цябе, ня маеш часьці са Мною.

9Сымон Пётр кажа Яму: Госпадзе, ня толькі ногі мае, але й рукі і галаву.

10Ісус кажа яму: абмытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ўвесь чысты, і вы чыстыя, але ня ўсе.

11Бо ведаў, хто прадасьць Яго, дый затым і сказаў: ня ўсе вы чыстыя.

12Калі-ж абмыў ім ногі і апрануў Сваю вопратку, дык, супачыўшы ізноў, спытаўся: ці ведаеце, што гэта Я зрабіў вам?

13Вы называеце Мяне Вучыцелем і Госпадам і справядліва кажаце, бо Я і ёсьць такі.

14Дык вось, калі Я, Госпад і Вучыцель, абмыў вам ногі, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,

15бо Я даў вам прыклад, каб, як Я зрабіў вам, рабілі і вы.

16Запраўды, запраўды кажу вам: слуга ня большы за гаспадара свайго, і пасланец ня большы за таго, хто яго пасылае.

17Калі гэтае ведаеце, шчасьлівыя вы, калі гэтае рабіць будзеце.

18Не аб усіх вас гавару. Я ведаю, каго выбраў. Але няхай станецца, што напісана: Той, хто есьць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю. (Пс. 40:10)

19Цяпер кажу вам, раней, чым гэта сталася, каб, як станецца, вы паверылі, што гэта Я.

20Запраўды, запраўды кажу вам: хто прыймае таго, каго Я пашлю, Мяне прыймае, а хто Мяне прыймае, прыймае Паслаўшага Мяне.

21Сказаўшы гэтае, Ісус узварушыўся духам і засьведчыў і сказаў: запраўды, запраўды кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне!

22Тады вучні аглядаліся адзін на аднаго, ня ведаючы, аб кім гаворыць.

23Быў жа за сталом адзін з вучняў Яго на ўлоньні Ісуса, якога Ісус любіў.

24Яму Сымон Петр кіўнуў, каб папытаўся, хто гэта, аб кім гаворыць.

25I той, прыпаўшы да грудзей Ісуса, кажа: Госпадзе! хто гэта?

26I адказвае Ісус: той, каму Я падам абмачыўшы кусок хлеба. I, абмачыўшы кусок, падаў Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.

27I за куском увайшоў у яго шатан. I кажа яму Ісус: што робіш, рабі хутчэй.

28Але ніхто з прысутных таго не зразумеў, дзеля чаго гэтае сказаў яму.

29А як у Юды была скарбонка з грашыма, дык іншыя думалі, быццам Ісус кажа яму: купі, што трэба нам на сьвята, ці каб даў нешта ўбогім.

30Той жа, узяўшы кусок, зараз жа выйшаў; а была ноч.

31А як выйшаў, кажа Ісус: цяпер уславіўся Сын Чалавечы, і Бог уславіўся ў Ім.

32Калі Бог уславіўся ў Ім, то Бог уславіць і Яго ў Сабе, і ў хуткім часе ўславіць Яго.

33Дзеці! яшчэ нядоўга Мне быць з вамі: будзеце шукаць Мяне і, як Я сказаў Жыдом: куды Я іду, вы ня можаце йсьці, — так гавару цяпер і вам.

34Даю вам новае прыказаньне: каб любілі адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы любеце адзін аднаго.

35Па гэтым пазнаюць усе, што вы Маі вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго.

36Кажа Яму Сымон Пётр: Госпадзе, куды Ты йдзеш? Ісус адказаў яму: куды Я йду, ты ня можаш цяпер за Мною йсьці; пазьней жа пойдзеш за Мною.

37Петр сказаў Яму: Госпадзе! чаму я не магу ісьці за Табою цяпер? Я душу маю палажу за Цябе.

38Ісус адказаў яму: душу тваю за Мяне паложыш? запраўды, запраўды кажу табе: не прапяе певень, як тройчы адрачэшся ад Мяне.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →