Matthew 11

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Agus thachair, nuair chriochnaich Iosa a chomhairleachadh a dhà dheisciopul diag, gun dʼfhalbh e á sin a theagasg ʼsa shearmonachadh sna bailtean aca.

2A nis nuair a chual Eoin sa phriosan oibrichean Chriosta, chuir e dithis dhe dheisciopuil ga ionnsuidh,

3Us thuirt e ris: An tu esan a tha ri tighinn, no am bi duil againn ri fear eile?

4Agus Iosa a freagairt, thuirt e riu: Falbhaibh agus innsibh do dhʼEoin na nichean a chuala ʼsa chunnaic sibh.

5Tha na doill a faicinn, na bacaich a g-imeachd, na lobhair air an glanadh, na bodhair a cluinntinn, na mairbh a g-eirigh a rithist, ʼs an soisgeul air a theagasg do na bochdan.

6Agus is beannaichte esan nach gabh sgainneal asamsa.

7ʼS an deigh dhaibh-san falbh, thoisich Iosa ri labhairt ris an t-sluagh mu Eoin: Ciod a chaidh sibh a mach do ʼn fhasach a dhʼfhaicinn? an e cuilc air a crathadh leis a ghaoith?

8Ach ciod a chaidh sibh a mach a dhʼfhaicinn? an e duine air eideadh an aodach mìn? seall, tha iadsan, a tha caitheamh aodach mìn, an tighean righrean.

9Ach ciod a chaidh sibh a mach a dhʼfhaicinn? an e faidh? Se, tha mi g-radh ribh, us tuilleadh na faidh.

10Oir se so esan mu bheil e sgribhte: Fiach, tha mise cur mʼaingil romh do ghnuis, a reiticheas do rathad romhad.

11Gu deimhinn tha mi g-radh ribh: Cha dʼeirich de shliochd nam ban nas mua na Eoin Baiste: ach an t-aon is lugha an rioghachd neamh se is mua na esan.

12Agus bho lài Eoin Baiste gus a nis, tha rioghachd fhlathanais a fulang ainneirt, agus ʼsiad luchd an ainneirt a bheir a mach i.

13Oir bha na faidhean uile agus an lagh ri faisneachd gu linn Eoin.

14Agus ma ʼs math leibh a chluinntinn, se so Elias, a bha ri tighinn.

15Am fear aig a bheil cluasan gu eisdeachd, eisdeadh e.

16Ach co ris a shamlaicheas mi an ginealach so? Tha e coltach ri cloinn ʼnan suidhe sa mhargadh, ʼsa g-eigheach riʼn companaich,

17A g-radh: Sheinn sinn dhuibh, agus cha do dhanns sibh: rinn sinn cumha, agus cha do ghuil sibh.

18Oir thainig Eoin cha n-ann a g-icheadh no g-ol, ʼs tha iad a g-radh: Tha deomhan aige.

19Thainig Mac an duine a g-icheadh ʼsa g-ol, ʼs tha iad a g-radh: Seall, fear a tha ʼna gheocaire, ʼs ʼna phoitear fiona, ʼna charaid chismhaor us pheacach. Agus tha gliocas air a firinneachadh le cloinn fhein.

20An sin thòisich e ri cronachadh nam bailtean anns an dʼrinneadh a mhor chuid dhe mhiarailtean, a chionn nach dʼrinn iad aithreachas.

21Mo thruaighe thu, Chorosain; mo thruaighe thu, Bhethsaida: oir nam bʼann an Tirus no an Sidon, a dhiante na miarailtean a rinneadh unnaibhse, is fhada bho na ghabhadh iad aithreachas an cainb-aodach ʼs an luath.

22Ach tha mi g-radh ribh: Gum fiachar tuilleadh baigh do Thirus ʼs do Shidon latha bhreitheanais, na dhuibhse.

23Agus thusa, Chapharnaum, an e gun togar suas gu ruig neamh thu? theid thu sios gu ruig iutharna. Oir nan diante na miarailtean a rinneadh unnadsa ann an Sodom, theagamh gum maireadh e gus an latha an diugh.

24Ach tha mise g-radh ribh, gum bithear nas iochdoire latha bhreitheanais ri talamh Shodoim na riutsa.

25San àm sin fhreagair Iosa, us thuirt e: Tha mi toirt buidheachais dhut, O Athair, a Thighearna neamh agus talmhuinn, a chionn ʼs gun dʼfhalaich thu na nichean so bho dhaoine glice agus tùrail, agus gun do thaisbean thu iad do leanabanan.

26Seadh, Athair: a chionn gun robh sin taitneach ad shuilean-sa.

27Liubhradh a h-uile ni dhomhsa le mʼAthair. ʼS cha n-aithne do dhuine air bith am Mac, ach do ʼn Athair; ʼs cha mhua is aithne do dhuine air bith an t-Athair, ach doʼn Mhac, ʼs an neach dha ʼn deonaich am Mac a thaisbeanadh.

28Thigibh gam ionnsuidhse uile, a tha ri saothair, agus fo eallaich, us bheir mise furtachd dhuibh.

29Togaibh mo chuing oirbh, us ionnsuichibh bhuam-sa, chionn gum beil mi ciuin us iriosal an cridhe, agus gheobh sibh fois dha ʼr n-anmannan.

30Oir tha mo chuing mìn, agus mʼeallach aotrom.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →