Matthew 16

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Agus thainig na Phairisich ʼs na Sadusaich h-uige ga bhuaireadh; us dhʼ iarr iad air comharradh fhiachuinn dhaibh bho neamh.

2Ach esan a freagairt, thuirt e riu: Nuair a thig am feasgar, their sibh: Bithidh aimsir mhath ann; oir thaʼn t-athar dearg.

3Agus sa mhaduinn: Bithidh stoirm ann an diugh; oir tha an t-athar ruadh agus gruamach.

4Is aithne dhuibh ma ta aghaidh nan speur a bhreithneachadh: agus nach urrainn duibh comharran nan aimsir a thuigsinn? Tha ginealach olc agus adhaltranach a g-iarraidh comharraidh: us comharradh cha toirear dha, ach comharradh an fhàidh Ionas. Agus gam fagail dhʼfhalbh e.

5ʼS nuair a thainig a dheisciopuil thar a chaol, dhiochuimhnich iad builionnan arain a thoirt leo.

6Agus thuirt e riu: Bithibh faicilleach, us thugaibh an aire oirbh fhein bho thaois ghoirt nam Phairiseach ʼs nan Sadusach.

7Ach smaoinich iadsan aca fhein, a g-radh: ʼSann air son nach tug sinn builionnan leinn.

8Ach Iosa a tuigsinn so, thuirt e: Car-son tha sibh a smaoineachadh agaibh fhein, O lag-chreidiche, gur h-ann air son nach eil aran agaibh?

9Nach eil sibh a tuigsinn fhathast, no cuimhneachadh nan coig builionnan am measg choig mile fear, ʼs co miad cliabh a thog sibh?

10No nan seachd builionnan am measg cheithir mile fear, agus co miad cliabh a thog sibh?

11Car-son nach do thuig sibh nach ann muʼn aran a thuirt mi ribh: Bithibh air ur faicill bho thaois-ghoirt nam Phariseach ʼs nan Sadusach?

12An sin thuig iad nach tuirt e, iad a bhith air am faicill bho thaois-ghoirt nam builionnan, ach bho theagasg nam Phairiseach ʼs nan Sadusach.

13Agus thainig Iosa gu criochan Chesaréa Philippi; ʼs dhʼfharraid e dhe dheisciopuil, a g-radh: Co tha daoine a g-radh is e Mac an duine?

14Agus thuirt iadsa: Cuid gur tu Eoin Baiste, us cuid Elias, us cuid eile Ieremias, no fear dhe na faidhean.

15Thuirt Iosa riu: Ach co tha sibhse a g-radh is mi?

16Simon Peadar a freagairt, thuirt e: Is tusa Criosta, Mac an De bheo.

17Us Iosa a freagairt, thuirt e ris: Is beannaichte thusa, Shimoin Bhar-Iona; oir cha n-iad feoil us fuil a thaisbean sin dhutsa, ach mʼ Athair a tha air neamh.

18Agus tha mise g-radh riut: Gur tusa Peadar, agus air a charraig so togaidh mi mʼ Eaglais, ʼs cha toir geatachan ifrinn buaidh oirre.

19Us bheir mi dhut iuchraichean rioghachd fhlathanais. Agus ciod sa bith a cheanglas tu air talamh, bithidh e ceangailte air neamh: agus ciod sa bith a dhʼfhuasglas tu air talamh, bithidh e fuasgailte air neamh.

20An sin dhʼorduich e dha dheisciopuil, gun iad a dhʼ innse do neach air bith gum bʼ esan Iosa an Criosta.

21Bho ʼn àm sin thòisich Iosa ri fhiachuinn dha dheisciopuil gum feumadh e dol gu Ierusalem, ʼs moran fhulang bho na seanairean, ʼs na Sgriobhaich, ʼs na h-ard-shagairt, ʼsa bhith air a chur gu bàs, agus eirigh air an treas latha.

22An sin thug Peadar air leth e, agus theann e ri chronachadh, a g-radh: Gum bu fada so bhuat, a Thighearna: cha thachair so dhut.

23Ach a tionndadh thuirt e ri Peadar: Falbh air mo chul, a shatain, tha thu na dʼ sgainnoal domh: a chionn nach blasda leat nichean Dhe, ach nichean dhaoine.

24An sin thuirt Iosa ri dheisciopuil: Ma ʼs aill le neach air bith tighinn am dheigh, aicheadhadh e e fhein, us togadh e chrois, agus leanadh e mi.

25Oir an neach leis an aill a bheatha shabhaladh, caillidh e i: ach an neach a chailleas a bheatha as mo lethse, gheobh e i.

26Oir ciod e ʼs fheairrde duine, ged a choisneadh e an saoghal gu leir, ma chailleas e anam? No ciod e an eirig a bheir duine air son anma?

27Oir thig Mac an duine an gloir Athar le ʼainglean: ʼs an sin bheir e do gach neach air reir ʼoibrichean.

28Gu dearbh tha mi g-radh ribh: gum beil cuid ʼnan seasamh an so, nach blais bàs, gus am faic iad Mac an duine tighinn ʼna rioghachd fhein.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →