Proverbs 24

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1Dili ka magkahisa batok sa mga tawo nga malaut, kag dili ka maghandum sa pag-upud sa ila;

2kay ang ila tagiposoon nagatoon sa pagpigus, kag ang ila mga bibig nagahambal sang pagdaut.

3Paagi sa kaalam ginapatindug ang balay, kag paagi sa paghangup ginapalig-on ini;

4paagi sa ihibalo ginapuno ang mga hulut sang tanan nga bilidhon kag maayong manggad.

5Ang tawo nga maalam makusug, ang tawo nga may ihibalo nagadugang sa gahum;

6kay sa maalam nga pagtuytuy magapakig-away ka, kag sa kadamuan sang mga manuglaygay may kalig-onan.

7Ang kaalam tama kataas tungud sa buangbuang; wala sia nagatikab sang iya baba sa gawang.

8Ang nagapahito sa paghimo sing malaut ang mga tawo magatawag sa iya nga manugdaut.

9Ang painoino sang kabuangan sala, kag ang mayubiton kangil-aran sa mga tawo.

10Kon mapunaw ka sa adlaw sang kapiotan, ang imo kusug diotay.

11Luwasa ang mga ginadala sa kamatayon; ang mga palatyon tan-awa nga mahawiran mo sila.

12Kon magsiling ka, “Yari karon, wala kami makahibalo sini,” wala bala nagapatugsiling sini ang nagatimbang sang mga tagiposoon? Ang nagabantay sang imo kalag wala bala sia makahibalo sini, kag indi sia bala maghatag sa tagsa ka tawo sono sa iya binuhatan?

13Anak ko, kaon ka sing dugus, kay ini maayo, kag ang mga nagatolo sa uludlan matam-is sa imo idilimdim.

14Sa amo makilala mo ang kaalam sa imo kalag; kon makita mo ini, niyan may balus, kag ang imo paglaum indi pag-utdon.

15Dili pagput-i, O malaut nga tawo, ang puluy-an sang matarung; dili paglaglaga ang iya palahuwayan;

16kay ang matarung nga tawo mapukan sing makapito, kag nagabangon liwat; apang ang malauton ginalandas sang kalalat-an.

17Dili ka magkalipay kon mapukan ang imo kaaway, kag dili magkasadya ang imo tagiposoon kon malandas sia;

18basi nga makita ini sang Ginoo, kag indi magpahamuut sa iya, kag ipalayo niya ang iya kasingkal sa iya.

19Dili ka magkaakig bangud sang mga manughimo sang malaut, kag dili ka magkahisa sa malauton;

20kay walay balus sa malaut nga tawo; ang suga sang malauton palongon.

21Anak ko, kahadlukan mo ang Ginoo kag ang hari, kag dili mag-upud sa mga mabinaylohon;

22kay ang ila kalalat-an magatuhaw sing hinali, kag ang kalaglagan gikan sa ila nga duha sin-o bala ang makahibalo?

23Ini sila man amo ang mga polong sang maalam. Ang pagpasulabi sing mga tawo sa paghukom indi maayo.

24Ang nagasiling sa malauton, “Matarung ka,” ang mga katawohan magapakamalaut sa iya, ang mga pungsud magakangil-ad sa iya;

25apang sa mga nagasabdong sa malauton may kalipay, kag ang maayo nga pagpakamaayo magaabut sa ila.

26Nagahaluk sang mga bibig ang nagahatag sing matarung nga sabat.

27Amana ang imo buluhaton sa luwas, ihanda mo ini sa imo sa latagon; kag ugaling magpatindug sang imo balay.

28Dili ka magsaksi sa walay kabangdanan batok sa imo isigkatawo, dili ka maglimbong paagi sa imo mga bibig.

29Dili ka magsiling, “Himoon ko sa iya ang subong sang ginhimo niya sa akon; magabalus ako sa tawo sono sa iya binuhatan.”

30Naglabay ako sa uma sang matamad, sa ubay sang ulubasan sang tawong nawad-an sing paghangup;

31yari karon, natuboan ini tanan sang mga tunukon; ang iya kadaygan nahil-ob sing katunukan, kag ang iya kuta nga bato nalumpag.

32Niyan gintan-aw ko kag ginpatugsilingan sing maayo; nakita ko kag nakabaton sing pagtudlo.

33“Diotay pa nga katologon, diotay nga katuyo, ang diotay nga panimuko sa pagtolog,”

34sa amo magaabut ang imo kaimolan subong sang buyong, kag ang imo kinawad-on subong sang tawo nga lupit sa hinganiban.

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →