Proverbs 28

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1Nagapalagyo ang malauton bisan wala sing tawo nga nagalagas, apang ang mga matarung maisug subong sang leon.

2Tungud sa paglalis sang duta madamu ang principe sa iya; apang tungud sa mga tawo nga may paghangup kag ihibalo magalawig ang iya kahimtangan.

3Ang nawad-an nga tawo nga nagapigus sang imol kaangay sang ulan nga nagabaha nga wala nagabilin sing kalan-on.

4Ang mga nagabiya sang kasogoan nagadayaw sang malauton, apang ang nagabantay sang kasogoan nagasuay sa ila.

5Ang malaut nga mga tawo wala makahangup sang katarungan, apang ang mga nagapangita sa Ginoo makahangup sang tanan nga butang.

6Maayo pa ang imol nga nagalakat sa iya pagkadungganon sang sa balingag sa iya mga dalanon bisan sia manggaranon.

7Ang bisan sin-o nga nagabantay sang kasogoan maalam nga anak, apang ang kaupud sang mga hakugan nagapakahuya sang iya amay.

8Ang nagapadugang sang iya pagkabutang sa pasaka kag patubo nagatipon sini tungud sa iya nga nagakaawa sa imol.

9Ang nagapabungul sa kasogoan, bisan ang iya pangamuyo kangil-aran.

10Ang bisan sin-o nga nagapatalang sa matadlong sa dalanon nga malaut maholog sia iya sa iya kaugalingon nga boho; apang ang himpit magapanubli sing kaayohan.

11Ang manggaranon maalam sa iya kaugalingon nga hunahuna, apang ang imol nga may paghangup nagausisa sa iya.

12Kon magdaug ang matarung, may daku nga himaya; apang kon maglutaw ang malauton, nagapanago ang mga tawo.

13Ang nagatabon sang iya mga paglalis indi mag-uswag, apang ang bisan sin-o nga nagatu-ad kag nagabiya magaagum sing kalooy.

14Malipayon ang tawo nga nagakahadluk sa Ginoo sa gihapon; apang ang nagapatig-a sang iya tagiposoon maholog sa kalalat-an.

15Subong sang leon nga nagangurub kag sang oso nga nagalagaw amo ini ang malaut nga manugdumala nga dimatarung sa mga tawong imol.

16Ang principe nga kulang sing paghangup daku man nga manugpigus; apang ang nagadumut sang paghamkon magapalawig sang iya mga adlaw.

17Ang tawo nga nalulanan sang dugo sang bisan sin-o nga tawo, magapalagyo pakadto sa boho; walay tawo nga magpugung sa iya.

18Ang bisan sin-o nga nagalakat sing matadlong maluwas, apang ang balingag sa iya mga dalanon mapukan sa gilayon.

19Ang nagapanguma sang iya duta may bugana nga kalan-on, apang ang nagasonod sa tiyogtiyog may tuman nga kaimolan.

20Ang tawo nga matutum mabuganaan sing pagpakamaayo, apang ang nagadali nga magmanggaranon indi makaluwas sa silot.

21Ang pagpasulabi sing mga tawo indi maayo; ukon ang paglalis tungud sa isa ka bilog nga tinapay.

22Ang may malaut nga mata nagadalidali sa pagmanggad, kag wala makahibalo nga ang kinawad-on magaabut sa iya.

23Ang nagasabdong sa tawo sa olihi makakita sing labi pa nga kahamuut sang sa iya nga nagaologolog sa dila.

24Ang bisan sin-o nga nagapangawat sa iya amay ukon sa iya iloy kag nagasiling, “Indi paglalis ini,” ang amo kaupud sang manuglaglag.

25Ang mahakug sing espiritu nagapainit sing kaawayon, apang ang nagasalig sa Ginoo patambukon.

26Ang nagasalig sa iya kaugalingon nga tagiposoon buangbuang; apang ang bisan sin-o nga nagalakat sing maalamon luwason sia.

27Ang nagahatag sa imol indi mawad-an, apang ang nagalipon sang iya mga mata may madamu nga pagpakamalaut.

28Kon maglutaw ang malauton, nagapanago ang mga tawo, apang kon mawala sila, ang matarung nagadugang.

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →