2 Samuel 4

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ເມື່ອອີຊະໂບເຊັດລູກຊາຍຂອງກະສັດໂຊນໄດ້ຍິນວ່າ ອັບເນຖືກຂ້າຢູ່ທີ່ເມືອງເຮັບໂຣນແລ້ວ; ເພິ່ນກໍຢ້ານກົວ ແລະປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນທັງໝົດກໍແຕກຕື່ນຕົກໃຈ.

2ອີຊະໂບເຊັດມີຂ້າຣາຊການສອງຄົນທີ່ເປັນຫົວໜ້າກອງປຸ້ນຄື: ບາອານາແລະເຣກາບ, ທັງສອງນີ້ເປັນລູກຊາຍຂອງຣິມໂມນ ໄທເມືອງເບເອໂຣດໃນເຜົ່າເບັນຢາມິນ. (ເບເອໂຣດຖືກນັບເຂົ້າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຜົ່າເບັນຢາມິນ.

3ຄົນພື້ນເມືອງໃນເມືອງນີ້ໄດ້ປົບໜີໄປສູ່ກິດຕາອິມ ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາອາໄສຢູ່ຈົນເຖິງເທົ່າທຸກວັນນີ້.)

4ກະສັດໂຊນຍັງມີເຊື້ອສາຍຢູ່ອີກຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ ເມຟີໂບເຊັດ; ລາວເປັນລູກຊາຍຂອງໂຢນາທານ. ຕອນທີ່ກະສັດໂຊນກັບໂຢນາທານຖືກຂ້ານັ້ນ ເມຟີໂບເຊັດມີອາຍຸພຽງແຕ່ຫ້າປີ. ເມື່ອຂ່າວການຕາຍຂອງທັງສອງເລົ່າລືມາຈາກຢິດຊະເຣນ ເອື້ອຍລ້ຽງຂອງເມຟີໂບເຊັດກໍຫອບອູ້ມລາວໜີ, ແຕ່ນາງຟ້າວເກີນໄປຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເມຟີໂບເຊັດຫລຸດຈາກມື ລາວຈຶ່ງກາຍເປັນຄົນຂາພິການ.

5ລູກຊາຍຂອງຣິມໂມນຊາວເບເອໂຣດ ຄືເຣກາບແລະບາອານາໄດ້ໄປທີ່ເຮືອນອີຊະໂບເຊັດ ແລະມາຮອດທີ່ນັ້ນຕອນທ່ຽງ ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນນອນພັກຜ່ອນຕອນສວາຍ.

6ຜູ້ຍິງທີ່ພວມຫ່ອນເຂົ້າສາລີທີ່ປະຕູເຮືອນນັ້ນຫິວນອນຫລາຍ ນາງຈຶ່ງຫລັບໄປ. ສະນັ້ນ ເຣກາບແລະບາອານາຈຶ່ງຢ່ອງເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ.

7ເມື່ອເຂົ້າໄປຂ້າງໃນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປໃນຫ້ອງນອນຂອງອີຊະໂບເຊັດ ຜູ້ທີ່ພວມນອນຫລັບຢູ່ຢ່າງສະບາຍ ແລະຂ້າເພິ່ນເສຍ. ພວກເຂົາໄດ້ຕັດເອົາຫົວເພິ່ນຖືໄປນຳ ແລະຍ່າງຕະຫລອດຄືນຜ່ານຮ່ອມພູຈໍແດນ.

8ພວກເຂົານຳເອົາຫົວອີຊະໂບເຊັດມາໃຫ້ກະສັດດາວິດຢູ່ໃນເມືອງເຮັບໂຣນ ແລະເວົ້າວ່າ, “ນີ້ຄືຫົວອີຊະໂບເຊັດລູກຊາຍຂອງກະສັດໂຊນ ສັດຕູຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຂ້າທ່ານ. ວັນນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານແກ້ແຄ້ນໂຊນ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເພິ່ນແລ້ວ.”

9ແຕ່ກະສັດດາວິດຕອບລູກຊາຍຂອງຣິມໂມນໄທເມືອງເບເອໂຣດ ຄືເຣກາບແລະບາອານາອ້າຍຂອງລາວວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຊີວິດຢູ່ ຄືອົງທີ່ຊົງໄຖ່ຊີວິດຂອງເຮົາໃຫ້ພົ້ນອັນຕະລາຍນາໆປະການ

10ມີຜູ້ນຳຂ່າວໄດ້ມາຫາເຮົາທີ່ເມືອງຊິກລັກ ແລະບອກເຮົາເຖິງການຕາຍຂອງກະສັດໂຊນ ໂດຍຄິດວ່າຕົນນຳເອົາຂ່າວດີມາບອກ, ແຕ່ເຮົາໄດ້ຈັບເອົາຜູ້ນັ້ນໄປຂ້າເສຍ. ນີ້ແຫຼະ ຄືບຳເໜັດທີ່ເຮົາໃຫ້ລາວສຳລັບຂ່າວດີນັ້ນ.

11ມັນເປັນການຊົ່ວຮ້າຍໜັກສໍ່າໃດ ເມື່ອຄົນອະທຳຂ້າຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ຊຶ່ງກຳລັງນອນຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ. ບັດນີ້ ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າທີ່ໄດ້ຂ້າລາວ ແລະທຳລາຍພວກເຈົ້າໃຫ້ໝົດສິ້ນໄປຈາກແຜ່ນດິນໂລກນີ້.”

12ກະສັດດາວິດຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ພວກທະຫານຂອງເພິ່ນ ຂ້າເຣກາບແລະບາອານາທັງໃຫ້ຕັດມືແລະຕີນຂອງພວກເຂົາຖິ້ມ ແລະແຂວນຊາກສົບຂອງພວກເຂົາໄວ້ໃກ້ສະນໍ້າທີ່ເມືອງເຮັບໂຣນ. ສ່ວນຫົວອີຊະໂບເຊັດນັ້ນຖືກນຳໄປຝັງໄວ້ໃນອຸບມຸງຂອງອັບເນທີ່ເມືອງເຮັບໂຣນ.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →