2 Samuel 7

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ກະສັດດາວິດໄດ້ຄອງອຳນາດຢ່າງໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນວັງຂອງເພິ່ນ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວກໍຄຸ້ມຄອງເພິ່ນໃຫ້ພົ້ນໂພຍໄພຈາກເຫຼົ່າສັດຕູທັງປວງ.

2ແລ້ວກະສັດກໍໄດ້ເວົ້າກັບຜູ້ທຳນວາຍນາທານວ່າ, “ເບິ່ງດູ ເຮົາເອງຢູ່ໃນເຮືອນທີ່ສ້າງດ້ວຍໄມ້ແປກ, ແຕ່ຫີບຂອງພຣະເຈົ້າພັດຢູ່ໃນຫໍເຕັນ.”

3ນາທານຈຶ່ງຕອບເພິ່ນວ່າ, “ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ທ່ານຄິດເຫັນເທີ້ນ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານ.”

4ແຕ່ໃນຄືນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວກັບນາທານວ່າ,

5“ຈົ່ງໄປບອກດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວບອກລາວດັ່ງນີ້: ‘ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ຈະສ້າງພຣະວິຫານໃຫ້ເຮົາຢູ່.

6ນັບແຕ່ເວລາທີ່ເຮົາໄດ້ນຳປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ ອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບຈົນເຖິງດຽວນີ້ ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນວິຫານເລີຍ. ເຮົາໄດ້ເດີນທາງໄປມາເລື້ອຍໂດຍອາໄສຢູ່ໃນຫໍເຕັນແລະຫໍເຕັນສັກສິດ.

7ຕະຫລອດເວລາທີ່ເຮົາເດີນທາງໄປກັບຊາວອິດສະຣາເອນນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ຖາມພວກຜູ້ປົກຄອງ ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງນັ້ນວ່າ ເຫດໃດພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສ້າງພຣະວິຫານດ້ວຍໄມ້ແປກໃຫ້ເຮົາຢູ່.’

8ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ບອກລາວວ່າ, ເຈົ້າເປັນຄົນລ້ຽງແກະຕາມທົ່ງນາ ແລະເຮົາໄດ້ເອົາເຈົ້າມາເປັນຜູ້ປົກຄອງຊາວອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ.

9ເຮົາໄດ້ຢູ່ນຳເຈົ້າທຸກທີ່ທຸກບ່ອນທີ່ເຈົ້າໄປ ແລະເຮົາໄດ້ໃຫ້ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າພ່າຍແພ້ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າບຸກໜ້າເຂົ້າໄປ. ເຮົາຈະສ້າງເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງ ດັ່ງບັນດາຜູ້ນຳຄົນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ.

10ເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາບ່ອນໜຶ່ງໄວ້ໃຫ້ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຂອງເຮົາ ແລະໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຢູ່ຢ່າງບໍ່ມີການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງໃດໆທັງສິ້ນ.

11ນັບຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ເຮົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ມີຜູ້ປົກຄອງເໜືອຊາວອິດສະຣາເອນປະຊາກອນຂອງເຮົາ; ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າພົ້ນຈາກເຫຼົ່າສັດຕູທັງປວງຂອງເຈົ້າ. ຫລາຍກວ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ເຈົ້າວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວຈະໃຫ້ເຈົ້າມີເຊື້ອສາຍຫລາຍຄົນ.

12ເມື່ອເຈົ້າຕາຍໄປ ແລະຖືກຝັງໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າແລ້ວ ເຮົາກໍຈະໃຫ້ລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງຂອງເຈົ້າເປັນກະສັດ ແລະຈະໃຫ້ອານາຈັກຂອງລາວເຂັ້ມແຂງ.

13ລາວຈະເປັນຜູ້ສ້າງວິຫານສຳລັບເຮົາ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງລາວປົກຄອງຕະຫລອດໄປ.

14ເຮົາຈະເປັນພໍ່ຂອງລາວແລະລາວຈະເປັນລູກຂອງເຮົາ. ເມື່ອລາວເຮັດຜິດ ເຮົາກໍຈະລົງໂທດລາວດັ່ງພໍ່ລົງໂທດລູກຊາຍຂອງຕົນ.

15ແຕ່ເຮົາຈະບໍ່ຖອນຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງຂອງເຮົາໜີຈາກລາວດັ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດຕໍ່ໂຊນ ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ປົດອອກຈາກຕຳແໜ່ງເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ເປັນກະສັດ.

16ເຈົ້າຈະມີເຊື້ອສາຍຢູ່ເລື້ອຍໆ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ອານາຈັກຂອງເຈົ້າຄົງຢູ່ຕະຫລອດໄປ. ເຊື້ອວົງຂອງເຈົ້າຈະດຳລົງສືບໆໄປໂດຍບໍ່ສິ້ນສຸດຈັກເທື່ອ.”’

17ນາທານຈຶ່ງບອກກະສັດດາວິດທຸກສິ່ງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງໃຫ້ແກ່ຕົນຮູ້ນັ້ນ.

18ຕໍ່ມາ ກະສັດດາວິດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫໍເຕັນ ແລະນັ່ງລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ຂ້ານ້ອຍແລະຄອບຄົວບໍ່ສົມຄວນກັບສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳຕໍ່ຂ້ານ້ອຍເລີຍ.

19ແຕ່ເຖິງປານນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ບັດນີ້ພຣະອົງຍັງກະທຳຫລາຍເພີ່ມຕື່ມອີກ ໂດຍໄດ້ສັນຍາໄວ້ກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໃນພາຍຂ້າງໜ້າ. ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ພຣະອົງໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຮູ້ເຫັນເລື່ອງນີ້.

20ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ຂ້ານ້ອຍຈະເວົ້າຫຍັງກັບພຣະອົງໄດ້ອີກ ເພາະພຣະອົງຮູ້ຈັກຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງດີທີ່ສຸດ.

21ພຣະອົງກະທຳການນີ້ຕາມຄວາມພໍໃຈ ແລະຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ເຮັດການຍິ່ງໃຫຍ່ທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ກໍເພື່ອແນະນຳແລະສັ່ງສອນຂ້າໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

22ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າເອີຍ ພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້! ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄືພຣະອົງ; ພວກຂ້ານ້ອຍຮູ້ຢູ່ສະເໝີວ່າ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າ.

23ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຊົນຊາດໃດເໝືອນຊາດອິດສະຣາເອນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງໄຖ່ເອົາມາຈາກການເປັນທາດຮັບໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ເປັນຄົນຂອງພຣະອົງ. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແລະການອັດສະຈັນທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃຫ້ພວກເຂົານັ້ນ ໄດ້ນຳຊື່ສຽງຂອງພຣະອົງແຜ່ໄປທົ່ວໂລກ. ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ຊົນຊາດຕ່າງໆ ແລະບັນດາພະຂອງພວກເຂົາອອກໄປ ໃນຂະນະທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງບຸກໜ້າເຂົ້າໄປ ຄືປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງໄດ້ປົດປ່ອຍອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຂອງພຣະອົງ.

24ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃຫ້ຊາດອິດສະຣາເອນ ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫລອດໄປ ແລະພຣະອົງກໍເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ.

25ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວພຣະເຈົ້າເອີຍ ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງເຮັດຕາມຄຳສັນຍາທີ່ພຣະອົງມີໄວ້ກັບຂ້ານ້ອຍ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍເທີ້ນ ແລະຂໍໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນດ້ວຍ.

26ຊື່ສຽງຂອງພຣະອົງຈະຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຄົນຕ່າງກໍຈະເວົ້າກັນຕະຫລອດໄປວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ.’ ພຣະອົງຈະສະຫງວນເຊື້ອສາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄວ້ສືບໄປ.

27ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນເອີຍ ດ້ວຍວ່າ, ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍເລື່ອງທັງໝົດນີ້ໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງໄດ້ຮູ້ ແລະໄດ້ບອກຂ້ານ້ອຍວ່າພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນກະສັດ, ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງກ້າພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະອົງເຊັ່ນນີ້.

28ບັດນີ້ ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າ; ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງກໍປັນຈິງ, ແລະພຣະອົງຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງສະເໝີ ແລະພຣະອົງໃຫ້ສິ່ງອັນດີເລີດນີ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

29ຂໍພຣະອົງອວຍພອນຄອບຄົວຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງດ້ວຍເຖີດ ເພື່ອວ່າເຊື້ອສາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ຢູ່ຊ້ອງພຣະພັກພຣະອົງຕະຫລອດໄປ. ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ພຣະອົງເປັນຜູ້ໄດ້ສັນຍາເຊັ່ນນີ້ ແລະຂໍພຣະອົງໂຜດອວຍພອນເຊື້ອສາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຕະຫລອດໄປເຖີດ.”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →