2 Samuel 6

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ກະສັດດາວິດໄດ້ເອີ້ນທະຫານຜູ້ເກັ່ງກ້າທີ່ສຸດໃນຊາດອິດສະຣາເອນສາມສິບພັນຄົນ ມາເຕົ້າໂຮມກັນອີກເທື່ອໜຶ່ງ

2ແລະພາພວກເຂົາໄປທີ່ເມືອງບາອາລາ ໃນຢູດາຍ ເພື່ອນຳເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຕາມນາມຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ອົງຊົງນັ່ງເທິງບັນລັງເຄຣຸບ.

3ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນອອກມາຈາກເຮືອນຂອງອາບີນາດາບທີ່ເທິງເນີນພູ ແລະບັນຈຸໃສ່ລໍ້ທີ່ເຮັດໃໝ່ໆ. ອຸດຊາແລະອາຮີໂອລູກຊາຍຂອງອາບີນາດາບເປັນຄົນຂັບລໍ້ໄປ

4ໂດຍແມ່ນອາຮີໂອເປັນຜູ້ຍ່າງອອກໜ້າ.

5ກະສັດດາວິດກັບຊາວອິດສະຣາເອນທຸກຄົນຕ່າງກໍຟ້ອນ ແລະຮ້ອງລຳທຳເພງດ້ວຍສຸດໃຈ ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ. ພວກເຂົາດີດພິນ, ຕີກອງ, ສັ່ນກະລໍ ແລະຕົບແສ່ງໄປນຳພ້ອມ.

6ເມື່ອພວກເຂົາມາຮອດລານຟາດເຂົ້າຂອງນາໂກນ ງົວເລີຍເຕະສະດຸດ ແລະອຸດຊາກໍເດ່ມືອອກໄປຈັບຫີບຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້.

7ໃນທັນໃດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໂກດຮ້າຍອຸດຊາ ແລະຂ້າລາວ ເພາະລາວບໍ່ຢ້ານຢຳພຣະອົງ. ອຸດຊາຕາຍໃກ້ກັບຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

8ຝ່າຍກະສັດດາວິດກໍໄດ້ໃຈຮ້າຍ ຍ້ອນພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ລົງໂທດອຸດຊາດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງ. ສະນັ້ນ ບ່ອນນີ້ຈຶ່ງເປັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ເປເຣັດອຸດຊາ ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.

9ໃນວັນນັ້ນກະສັດດາວິດກໍເກີດຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຮົາຈະນຳເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວນີ້ໄປໄດ້ຢ່າງໃດ?”

10ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງຕັດສິນໃຈບໍ່ນຳເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ຢູ່ກັບຕົນທີ່ເມືອງຂອງດາວິດ, ແຕ່ເພິ່ນໄດ້ເອົາໄປທີ່ເຮືອນຊາວເມືອງກາດຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ ໂອເບັດເອໂດມ.

11ຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາສາມເດືອນ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ອວຍພອນໂອເບັດເອໂດມພ້ອມທັງຄອບຄົວຂອງລາວ.

12ເມື່ອກະສັດດາວິດໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ອວຍພອນຄອບຄົວໂອເບັດເອໂດມ ຕະຫລອດທັງທຸກສິ່ງທີ່ລາວມີ ຍ້ອນຫີບຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດດາວິດຈຶ່ງໄດ້ເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າ ອອກຈາກເຮືອນຂອງໂອເບັດເອໂດມໄປທີ່ເມືອງຂອງດາວິດດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ.

13ເມື່ອພວກທີ່ຫາມຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຍ່າງອອກໄປໄດ້ຫົກກ້າວ ກະສັດດາວິດກໍບອກໃຫ້ພວກເຂົາຢຸດ ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນເອົາງົວເຖິກແລະງົວເຖິກໜຸ່ມໂຕຕຸ້ຍພີດີມາຖວາຍບູຊາ.

14ກະສັດດາວິດນຸ່ງແຕ່ເສື້ອປ່ານໂດຍມີຜ້າມັດແອວ ຟ້ອນຖວາຍກຽດຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຢ່າງສຸດຈິດສຸດໃຈ.

15ສະນັ້ນ ກະສັດດາວິດແລະຊາວອິດສະຣາເອນທຸກຄົນຈຶ່ງນຳເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂຶ້ນໄປດ້ວຍສຽງໂຮຮ້ອງຍິນດີ ແລະດ້ວຍສຽງແກດັງກ້ອງສະໜັ່ນ.

16ພໍຫາມຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວເຂົ້າມາໃນເມືອງຂອງດາວິດ, ນາງມີການລູກສາວຂອງກະສັດໂຊນກໍຄິດກຽດຊັງກະສັດດາວິດຢູ່ໃນໃຈ ເພາະນາງແນມໄປທາງປ່ອງຢ້ຽມເຫັນເພິ່ນກຳລັງຟ້ອນ ແລະເຕັ້ນລຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ.

17ຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຖືກຫາມມາວາງໄວ້ຢູ່ໃນຫໍເຕັນ ບ່ອນທີ່ກະສັດດາວິດໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້. ແລ້ວກະສັດດາວິດກໍຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເພື່ອຄວາມສາມັກຄີທຳຊ້ອງພຣະພັກພຣະເຈົ້າຢາເວ.

18ເມື່ອເພິ່ນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແລ້ວ ເພິ່ນໄດ້ອວຍພອນປະຊາຊົນໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່

19ແລະແຈກອາຫານໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ. ເພິ່ນໄດ້ແຈກໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນທັງຊາຍແລະຍິງດັ່ງນີ້: ເຂົ້າຈີ່ຜູ້ລະກ້ອນ ຊີ້ນປີ້ງຜູ້ລະຕ່ອນ ແລະໝາກອະງຸ່ນແຫ້ງ. ແລ້ວແຕ່ລະຄົນກໍກັບເມືອບ້ານເຮືອນຂອງໃຜລາວ.

20ຕໍ່ມາ ເມື່ອກະສັດດາວິດກັບຄືນເມືອຖາມຂ່າວຄວາມສຸກທຸກຂອງຄອບຄົວ ນາງມີການລູກສາວຂອງກະສັດໂຊນກໍອອກມາພົບເພິ່ນ ແລະເວົ້າວ່າ, “ວັນນີ້ ກະສັດແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ສ້າງຊື່ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ຕົນເອງ. ເພິ່ນໄດ້ແກ້ຜ້າປະຕົນຕົວດັ່ງຄົນບ້າ ໃຫ້ພວກສາວໃຊ້ຂອງບັນດາຂ້າຣາຊການຂອງຕົນເບິ່ງ.”

21ກະສັດດາວິດຕອບວ່າ, “ຂ້ອຍໄດ້ຟ້ອນຖວາຍກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງໄດ້ເລືອກເອົາຂ້ອຍໃຫ້ເປັນຜູ້ນຳປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແທນທີ່ຈະແມ່ນພໍ່ຂອງເຈົ້າແລະຄອບຄົວຂອງເພິ່ນ. ຂ້ອຍຍັງຈະຟ້ອນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຢ່າງນີ້ຕໍ່ໄປ

22ແລະຂ້ອຍກໍຈະຖ່ອມຕົວລົງກວ່ານີ້ອີກ. ເຈົ້າ ອາດຄິດວ່າຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມໝາຍຫຍັງເລີຍກໍໄດ້ ແຕ່ພວກຜູ້ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນຄິດຍົກຍ້ອງຂ້ອຍຢ່າງສູງ.”

23ນາງມີການ ລູກສາວຂອງກະສັດໂຊນບໍ່ເຄີຍມີລູກຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງນາງ.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →