bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese MCLZV
/
Luke 12
Luke 12
Burmese MCLZV
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 13 →
1
ထိုအခါ၌ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာလူတို႔ သည္စုေဝးလာၾကသျဖင့္အခ်င္းခ်င္းပင္ နင္းမိၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ဦးစြာတပည့္ ေတာ္တို႔အား ``ဖာရိရွဲတို႔၏ဟန္ေဆာင္မွု တည္းဟူေသာတေဆးကိုသတိျပဳၾကေလာ့။-
2
ဖုံးအုပ္ထားသည့္အရာဟူသမၽွသည္ပြင့္ လာရလိမ့္မည္။ လၽွို႔ဝွက္ခ်က္ဟူသမၽွသည္ လည္းေပၚလာရလိမ့္မည္။-
3
သို႔ျဖစ္၍ေမွာင္မိုက္တြင္သင္တို႔ေျပာေသာစကား မ်ားကိုအလင္းတြင္လူတို႔ၾကားသိၾကလိမ့္ မည္။ အိမ္အတြင္းခန္းတြင္သင္တို႔တီးတိုးေျပာ ဆိုေသာစကားမ်ားကိုအိမ္ေခါင္မိုးထက္မွ ေႂကြးေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
4
``ငါ၏အေဆြတို႔၊ သင္တို႔အားငါဆိုသည္ ကားကိုယ္ခႏၶာကိုသတ္ျခင္းမွတစ္ပါး အျခား မည္သို႔မၽွအႏၲရာယ္မျပဳသူမ်ားကိုမေၾကာက္ ၾကႏွင့္။-
5
သင္တို႔ေၾကာက္သင့္သူကိုငါေဖာ္ျပမည္။ ကိုယ္ ခႏၶာကိုသတ္ၿပီးေနာက္သင္တို႔အားငရဲသို႔ ခ်နိုင္သူဘုရားသခင္ကိုေၾကာက္ၾကေလာ့။ သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကားထိုအရွင္ကို ေၾကာက္ၾကေလာ့။
6
``စာကေလးငါးေကာင္ကိုအႆရိႏွစ္ျပား ျဖင့္ေရာင္းသည္မဟုတ္ေလာ။ သို႔ရာတြင္ဘုရား သခင္သည္စာကေလးတစ္ေကာင္ကိုမၽွေမ့ ေလ်ာ့ေတာ္မမူ။-
7
သင္တို႔ဦးေခါင္းကဆံပင္မ်ားကိုပင္လၽွင္ အကုန္အစင္ေရတြက္ထားေတာ္မူၿပီ။ ထို႔ ေၾကာင့္မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ သင္တို႔ကားစာ ငွက္မ်ားထက္မ်ားစြာအဖိုးတန္၏။
8
``သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကားငါ့တပည့္အျဖစ္ လူတို႔ေရွ႕တြင္ဝန္ခံေသာသူကို လူသားသည္လည္း ဘုရားသခင္၏ေကာင္းကင္တမန္မ်ားတို႔၏ေရွ႕ တြင္ မိမိတပည့္အျဖစ္ဝန္ခံေတာ္မူလိမ့္မည္။-
9
ငါ့ကိုလူတို႔ေရွ႕တြင္ပစ္ပယ္ေသာသူကို လူသားသည္ဘုရားသခင္၏ေကာင္းကင္ တမန္တို႔ေရွ႕တြင္ပစ္ပယ္လိမ့္မည္။
10
``လူသားကိုႏွုတ္ျဖင့္ျပစ္မွားသူသည္အျပစ္ ေျပလြတ္ခြင့္ရနိုင္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သန႔္ရွင္း ေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကိုျပစ္မွားေျပာဆိုသူမူ ကား အျပစ္ေျပလြတ္ခြင့္ရနိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။
11
``လူတို႔သည္သင္တို႔ကိုတရားဇရပ္မ်ားသို႔ လည္းေကာင္း၊ မင္းမ်ားအာဏာပိုင္မ်ားေရွ႕သို႔ လည္းေကာင္း ေခၚေဆာင္လာၾကေသာအခါ အဘယ္သို႔ေျပာဆိုရမည္ကိုမစိုးရိမ္ၾက ႏွင့္။-
12
သင္တို႔အဘယ္သို႔ေျပာဆိုရမည္ကိုသန႔္ရွင္း ေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ထိုအခ်ိန္၌သြန္သင္ေပး ေတာ္မူလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
13
ပရိသတ္ထဲမွလူတစ္ေယာက္က ``ဆရာေတာ္၊ အကၽြန္ုပ္အားအေမြခြဲေဝေပးရန္အစ္ကိုျဖစ္ သူကိုအမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ'' ဟုကိုယ္ေတာ္အား ေလၽွာက္ထား၏။
14
ကိုယ္ေတာ္က ``အခ်င္းလူ၊ အဘယ္သူသည္ငါ့ကို သင္တို႔၏တရားသူႀကီးအျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အေမြခြဲေဝသူအျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္းခန႔္ထား သနည္း'' ဟုျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။-
15
ထိုေနာက္လူတို႔အား ``ေလာဘအမ်ိဳးမ်ိဳးကို သတိႏွင့္ေရွာင္ၾကဥ္ၾကေလာ့။ လူ၏အသက္ သည္ဥစၥာပစၥည္းႂကြယ္ဝမွုအေပၚတြင္မတည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
16
ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္သည္ပုံဥပမာကိုေဆာင္ ၍ ``သူေဌးတစ္ဦးသည္ မိမိ၏လယ္ယာမွ အသီးအႏွံမ်ားစြာထြက္သျဖင့္၊-
17
`ငါ၏လယ္ယာထြက္သီးႏွံမ်ားကိုသိုထား ရန္ေနရာမရွိ။ ငါသည္အဘယ္သို႔ျပဳရ အံ့နည္း' ဟု တစ္ကိုယ္တည္းေတြးေတာလ်က္ ေန၏။-
18
ထိုေနာက္ `ငါဤသို႔ျပဳမည္။ က်ီေဟာင္းမ်ား ကိုဖ်က္၍ ပိုမိုႀကီးမားေသာက်ီသစ္မ်ား ကိုတည္ေဆာက္မည္။ ငါ၏ဂ်ဳံစပါးႏွင့္အျခား ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကို ထိုက်ီသစ္ႀကီးမ်ားတြင္ သိုမွီးထားမည္။-
19
ထိုေနာက္`သင္သည္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာသုံးေဆာင္ ရန္ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကိုသိုမွီးထားၿပီးျဖစ္၍ စိတ္ခ်မ္းသာစြာေနေလာ့။ စားေသာက္ေပ်ာ္ပါး စြာေနေလာ့' ဟုငါ့ကိုယ္ကိုငါေျပာမည္ဟု ဆို၏။-
20
သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္က `အခ်င္းလူမိုက္၊ ယခုညဥ့္ပင္သင့္အသက္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရလိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္၍သင္စုေဆာင္းထားသည့္ဥစၥာပစၥည္း မ်ားကား အဘယ္သူ၏လက္သို႔ေရာက္လိမ့္ မည္နည္း' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
21
``မိမိအတြက္ဘ႑ာသိုမွီးထားေသာ္လည္း ဘုရားသခင္၏ေရွ႕ေတာ္တြင္ဆင္းရဲေသာ သူကား အဆိုပါသူေဌးႏွင့္တူသတည္း'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
22
ထိုေနာက္သခင္ေယရွုကတပည့္ေတာ္တို႔ အား``သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔သည္အဘယ္သို႔စား ရမည္နည္းဟု အသက္ရွင္ေရးအတြက္မစိုး ရိမ္ၾကႏွင့္။ အဘယ္အရာကိုဝတ္ရမည္နည္း ဟု ကိုယ္ခႏၶာအတြက္မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။-
23
အသက္သည္အစားအစာထက္အေရးႀကီး ၏။ ကိုယ္ခႏၶာသည္အဝတ္ထက္အေရးႀကီး၏။-
24
က်ီးကန္းမ်ားကိုၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ သူတို႔သည္မ်ိဳးကိုမၾကဲ၊ အသီးအႏွံမ်ား ကိုမရိတ္မသိမ္း။ သူတို႔မွာကုန္ေလွာင္ခန္းမ်ား၊ က်ီမ်ားမရွိ။ သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔အားေကၽြးေမြးေတာ္မူ၏။ သင္တို႔ ကားငွက္မ်ားထက္မ်ားစြာအဖိုးထိုက္သည္ မဟုတ္ေလာ။-
25
သင္တို႔တြင္အဘယ္သူသည္စိုးရိမ္ျခင္း အားျဖင့္မိမိ၏အသက္ကိုႏွစ္အနည္း ငယ္မၽွပို၍ရွည္ေစနိုင္သနည္း။-
26
ဤသို႔ေသးငယ္ေသာအမွုကိုမတတ္နိုင္လၽွင္ အဘယ္ေၾကာင့္အျခားအမွုမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ေနၾကသနည္း။-
27
ေတာႏွင္းပန္းပင္မ်ားကိုၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ ၾကေလာ့။ ထိုပန္းပင္တို႔သည္ဗိုင္းမငင္၊ ယက္ ကန္းလည္းမရက္၊ သို႔ရာတြင္ဘုန္းႀကီးေသာ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးပင္လၽွင္ ထိုပန္းမ်ား ကဲ့သို႔မဝတ္မဆင္နိုင္ဟုသင္တို႔အား ငါဆို၏။-
28
ယုံၾကည္ကိုးစားျခင္းနည္းပါးသူတို႔၊ ယေန႔ ကြင္းထဲတြင္ရွိ၍နက္ျဖန္မီးဖိုထဲသို႔ေရာက္ ရေသာေတာျမက္ကို ဘုရားသခင္သည္ဤသို႔ ဝတ္ဆင္ေပးလၽွင္ သင္တို႔အားထိုထက္မက ဝတ္ဆင္ေပးမည္မဟုတ္ေလာ။''
29
``အဘယ္အရာကိုစားရအံ့နည္း၊ အဘယ္ အရာကိုေသာက္ရအံ့နည္းဟူ၍စိုးရိမ္ပူပန္ မွုမရွိၾကႏွင့္။-
30
ထိုအရာမ်ားကိုကမၻာေပၚရွိဘုရားသခင္ ကိုမယုံၾကည္သူတို႔သည္ရွာေဖြတတ္ၾက ၏။ ထိုအရာမ်ားကိုသင္တို႔လိုေၾကာင္းကို သင္တို႔အဖသိေတာ္မူ၏။-
31
သင္တို႔သည္ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ကို ရွာၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလၽွင္ထိုအရာမ်ားကို လည္းသင္တို႔အားေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။
32
``သိုးစုငယ္၊ မေၾကာက္ႏွင့္။ သင္တို႔၏အဖ သည္သင္တို႔အားနိုင္ငံေတာ္ကိုေပးရန္ အလိုရွိေတာ္မူ၏။-
33
သင္တို႔သည္မိမိတို႔၏ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကိုေရာင္း ၍ ဆင္းရဲသူတို႔အားေပးကမ္းစြန႔္ၾကဲၾကေလာ့။ မေဆြးမေျမ့နိုင္သည့္ပိုက္ဆံအိတ္မ်ားကို ေဆာင္ၾကေလာ့။ သူခိုးမကပ္၊ ပိုးမဖ်က္ဆီး ရာေကာင္းကင္ဘုံ၌ ကုန္ခန္းျခင္းမရွိနိုင္ သည့္ဘ႑ာကိုဆည္းပူးၾကေလာ့။-
34
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သင္တို႔၏ဘ႑ာရွိရာ သို႔ သင္တို႔စိတ္သည္လည္းေရာက္တတ္ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။''
35
``သင္တို႔သည္အဆင္သင့္ျဖစ္ရန္ခါးကိုစည္း လ်က္မီးခြက္မ်ားကိုထြန္းညႇိထားၾကေလာ့။-
36
မဂၤလာေဆာင္မွျပန္လာေသာမိမိတို႔၏သခင္ သည္တံခါးကိုေခါက္လၽွင္ ခ်က္ခ်င္းဖြင့္ေပး ရန္ေစာင့္ေမၽွာ္ေနၾကေသာအေစခံမ်ားကဲ့ သို႔ျဖစ္ၾကေလာ့။-
37
အေစခံတို႔ေစာင့္ေမၽွာ္ေနၾကသည္ကို သခင္ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္၌ေတြ႕ရွိရ၏။ ထိုအေစခံတို႔ သည္မဂၤလာရွိၾက၏။ သင္တို႔အားအမွန္ အကန္ငါဆိုသည္ကား သခင္သည္ထို အေစခံတို႔ကိုဧည့္သည္မ်ားအျဖစ္စား ပြဲတြင္ထိုင္ေစလ်က္ မိမိကိုယ္တိုင္ခါးကို စည္းကာဧည့္ခံေကၽြးေမြးလိမ့္မည္။-
38
သူသည္သန္းေခါင္ယံ၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိုးေသာက္ယံ၌ေသာ္လည္းေကာင္းႂကြလာ ေသာအခါ ေစာင့္ေမၽွာ္လ်က္ေနေသာအေစခံ တို႔သည္မဂၤလာရွိၾက၏။-
39
အကယ္၍အိမ္ရွင္သည္သူခိုးလာမည့္အခ်ိန္ ကိုသာသိရလၽွင္ မိမိအိမ္ကိုသူခိုးအေဖာက္ ခံလိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းမွတ္ထားၾကေလာ့။-
40
လူသားသည္သင္တို႔မေမၽွာ္လင့္သည့္အခ်ိန္ ၌ႂကြလာမည္ျဖစ္၍သင္တို႔အသင့္ရွိေနၾက ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
41
ေပတ႐ုက ``အရွင္၊ ဤပုံဥပမာကိုအကၽြန္ုပ္ တို႔အတြက္မိန႔္ေတာ္မူပါသေလာ။ သို႔တည္း မဟုတ္လူခပ္သိမ္းတို႔အတြက္ေလာ'' ဟု ေမးေလၽွာက္၏။
42
သခင္ဘုရားက ``သစၥာရွိ၍လိမၼာေသာအေစခံ ကား အဘယ္သူနည္း။ အိမ္ရွင္သည္အေစခံမ်ား ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရန္ႏွင့္အခ်ိန္တန္လၽွင္ ရိကၡာမ်ား ထုတ္ေပးရန္အေစခံတစ္ေယာက္ကိုခန႔္ထား သည္ဆိုအံ့။-
43
တာဝန္ကိုသစၥာရွိစြာေဆာင္ရြက္သည္ကိုအိမ္ရွင္ ျပန္လာခ်ိန္၌ေတြ႕ရလၽွင္ ထိုအေစခံသည္ မဂၤလာရွိ၏။-
44
အမွန္အကန္သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကား အိမ္ရွင္သည္မိမိဥစၥာပစၥည္းရွိသမၽွကိုစီမံ အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ ထိုအေစခံအားအပ္ႏွင္းလိမ့္မည္။-
45
သို႔ရာတြင္အကယ္၍ထိုအေစခံသည္`ငါ့သခင္ ျပန္လာရန္ၾကာဦးမည္' ဟုစိတ္တြင္ေအာက္ေမ့ ကာ အေစခံေယာက်ာ္း၊ အေစခံမိန္းမတို႔အား ရိုက္ပုတ္၍ ေသာက္စားမူးယစ္လ်က္ေနသည္ ဆိုအံ့။-
46
ထိုသူမေမၽွာ္လင့္သည့္ေန႔၊ မသိျမင္သည့္ အခ်ိန္၌အိမ္ရွင္သည္ျပန္လာ၍ သူ႔ကိုျပင္း ထန္စြာဒဏ္ခတ္၍ သစၥာမဲ့သူတို႔ခံစားရ မည့္ကံၾကမၼာကိုခံစားေစလိမ့္မည္။
47
``အရွင္၏အလိုဆႏၵကိုသိလ်က္ႏွင့္အသင့္ ျပင္ဆင္၍မထား၊ ထိုအလိုဆႏၵသို႔လိုက္ေလ်ာ ျခင္းကိုမျပဳဘဲေနေသာအေစခံသည္ႀကိမ္ ဒဏ္မ်ားစြာခံရလတၱံ့။-
48
သို႔ရာတြင္သခင္အလိုဆႏၵကိုမသိဘဲ ႀကိမ္ဒဏ္ထိုက္ေသာအမွုကိုျပဳမိေသာသူ မူကား အနည္းငယ္သာႀကိမ္ဒဏ္ခံရလတၱံ့။ ေက်းဇူးျပဳျခင္းမ်ားစြာခံရေသာသူသည္ တာဝန္မ်ားစြာရွိလိမ့္မည္။ ပို၍ယုံၾကည္ အပ္ႏွံျခင္းခံရေသာသူသည္ပို၍ေဆာင္ ရြက္စရာရွိလိမ့္မည္။
49
``ငါသည္ဤေလာကကိုမီးေလာင္ေစရန္လာ ၏။ ယခုပင္မီးေလာင္ေစခ်င္လွၿပီ။-
50
ငါခံယူရမည့္ဗတၱိဇံတစ္ပါးရွိ၏။ ထိုအမွု ကိုေဆာင္ရြက္၍မၿပီးမခ်င္း ငါသည္စိတ္ ဒုကၡေရာက္လွ၏။-
51
ဤေလာကကိုၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမွုေပးရန္ ငါလာသည္ဟုထင္ၾကသေလာ။ ယင္းသို႔မဟုတ္။ လူတို႔အခ်င္းခ်င္းစိတ္ဝမ္းကြဲျပားေစရန္ သာလၽွင္ငါလာသတည္း။-
52
ယခုမွစ၍လူငါးေယာက္ရွိသည့္အိမ္ေထာင္ တြင္ႏွစ္ေယာက္ကတစ္ဖက္၊ သုံးေယာက္က တစ္ဖက္စိတ္ဝမ္းကြဲျပားၾကလိမ့္မည္။-
53
ဖခင္ႏွင့္သား၊ မိခင္ႏွင့္သမီး၊ ေယာကၡမျဖစ္ သူႏွင့္ေခၽြးမအခ်င္းခ်င္းစိတ္ဝမ္းကြဲျပား လိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
54
ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``အေနာက္အရပ္တြင္ မိုးတိမ္တက္လာသည္ကိုျမင္လၽွင္ မိုးရြာလိမ့္ မည္ဟုသင္တို႔ခ်က္ခ်င္းေျပာတတ္ၾက၏။ သင္ တို႔ေျပာသည့္အတိုင္းလည္းျဖစ္တတ္၏။-
55
ေတာင္ေလလာသည္ကိုျမင္ေသာ္ေနပူလိမ့္မည္ ဟုေျပာတတ္ၾက၏။ သင္တို႔ေျပာသည့္အတိုင္း လည္းျဖစ္တတ္၏။-
56
ေၾကာင္သူေတာ္တို႔၊ သင္တို႔သည္မိုးေျမ၏ အရိပ္အေျခကိုေထာက္လ်က္ရာသီဥတု အေျခအေနကိုေျပာနိုင္ၾကပါလ်က္ႏွင့္ ဤ ေခတ္ကာလႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာနိမိတ္မ်ားကို အဘယ္ေၾကာင့္မသိနိုင္ၾကသနည္း။''
57
``မွန္ကန္သည့္အမွုကိုျပဳရန္အဘယ္ေၾကာင့္ သင္တို႔ကိုယ္တိုင္မဆုံးျဖတ္ၾကသနည္း။-
58
သင္၏တရားေတြ႕ဘက္ႏွင့္အတူ တရား သူႀကီးထံကိုသြားရာလမ္းတြင္ေက်ေအး ေအာင္ေစ့စပ္ေလာ့။ ထိုသို႔မျပဳပါမူ သူသည္ သင့္အားတရားသူႀကီး၏ေရွ႕သို႔ဆြဲေခၚ သြားလိမ့္မည္။ တရားသူႀကီးသည္ သင့္အား မင္းမွုထမ္းလက္သို႔ေပးအပ္လိုက္လိမ့္မည္။ မင္းမွုထမ္းသည္လည္းသင့္အားေထာင္ခ် ထားလိမ့္မည္။-
59
အေႂကြးအကုန္ေျပလည္ေအာင္မဆပ္မခ်င္း သင္သည္ေထာင္မွထြက္ရလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ငါဆို၏'' ဟူ၍ပရိသတ္သင္တို႔အားမိန႔္ ေတာ္မူ၏။
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24