Luke 17

Burmese MCLZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1သခင္ေယရွုက ``ေမွာက္မွားလမ္းလြဲေစသည့္ အရာမ်ားကားမုခ်ရွိမည္။ သို႔ရာတြင္ ေမွာက္မွားလမ္းလြဲမွုကိုျဖစ္ေစေသာသူ သည္အမဂၤလာရွိ၏။-

2ထိုသူသည္ဤသို႔ေသာကေလးသူငယ္တစ္စုံ တစ္ေယာက္ကိုေမွာက္မွားလမ္းလြဲေစမည့္အစား မိမိ၏လည္တြင္ႀကိတ္ဆုံေက်ာက္ႀကီးကိုဆြဲ လ်က္ပင္လယ္ထဲသို႔အခ်ခံရေသာ္မွသူ႔ အဖို႔ေကာင္းေသး၏။-

3သို႔ျဖစ္၍သတိထားလ်က္ျပဳမူၾကေလာ့။ ``သင္၏ညီအစ္ကိုသည္သင့္ကိုျပစ္မွားလၽွင္ သူအားဆုံးမေလာ့။ သူသည္ေနာင္တရလၽွင္ အျပစ္ေျဖလႊတ္ေလာ့။-

4တစ္ေန႔တည္းတြင္ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္သင့္ကို ျပစ္မွား၍ ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ပင္သင့္ထံသို႔ လာလ်က္ `အကၽြန္ုပ္ေနာင္တရပါၿပီ' ဟုဆို လၽွင္ သင္သည္သူ၏အျပစ္ကိုေျဖလႊတ္ရမည္'' ဟုတပည့္ေတာ္တို႔အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

5တမန္ေတာ္တို႔ကသခင္ဘုရားအား ``အကၽြန္ုပ္ ၏ယုံၾကည္ျခင္းကိုတိုးပြားေစေတာ္မူပါ'' ဟု ေလၽွာက္ထားၾက၏။

6သခင္ဘုရားက ``သင္တို႔တြင္ယုံၾကည္ျခင္း မုန္ညင္းေစ့မၽွေလာက္ရွိပါမူ ဤပိုးစာပင္ အား `အျမစ္ပါကၽြတ္၍ပင္လယ္ထဲမွာစိုက္ လ်က္ေနေလာ့' ဟုဆိုလၽွင္ ထိုအပင္သည္သင္ တို႔ဆိုသည့္အတိုင္းျပဳလိမ့္မည္။

7``သင္တို႔တြင္အဘယ္သူသည္မိမိ၏လယ္လုပ္ သားအားေသာ္လည္းေကာင္း၊ သိုးေက်ာင္းသားအား ေသာ္လည္းေကာင္းလယ္ကြင္းမွျပန္လာေသာအခါ `ညစာစားရန္အလ်င္အျမန္လာ၍ထိုင္ေလာ့' ဟုဆိုမည္နည္း။-

8ထိုသို႔ဆိုမည့္အစား `ငါ၏အတြက္ညစာကို ျပင္ေလာ့။ ငါစားေသာက္စဥ္ခါးကိုစည္း၍ငါ့ အားလုပ္ေကၽြးေလာ့။ ၿပီးမွသင္စားေသာက္ေလာ့' ဟူ၍သာဆိုမည္မဟုတ္ေလာ။-

9အေစခံသည္မိမိအရွင္ေစခိုင္းသည့္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္သည့္အတြက္သူ႔အားေက်းဇူးတင္ စရာမရွိ။-

10ထိုနည္းတူသင္တို႔သည္လည္းမိမိတို႔အားေစ ခိုင္းသည့္အရာအားလုံးကိုေဆာင္ရြက္ၿပီးခ်ိန္ ၌ ငါတို႔ကားသာမန္အေစခံမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ငါတို႔ေဆာင္ရြက္ရန္ရွိသည့္တာဝန္ဝတၱရားကို သာလၽွင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု' ဆို ၾကေလာ့'' ဟူ၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ခရီးျပဳေတာ္မူစဥ္ကိုယ္ေတာ္ သည္ရွမာရိျပည္ႏွင့္ဂါလိလဲျပည္စပ္ၾကားတြင္ ေလၽွာက္၍ႂကြေတာ္မူ၏။-

12ရြာတစ္ရြာသို႔ဝင္ေတာ္မူေသာအခါအေရျပား ေရာဂါသည္ဆယ္ေယာက္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ခရီးဦးႀကိဳျပဳၾက၏။ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ရပ္ လ်က္။-

13``သခင္ေယရွုအရွင္ျမတ္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို သနားေတာ္မူပါ'' ဟုဟစ္ေအာ္ေလၽွာက္ထား ၾက၏။

14ထိုသူတို႔ကိုျမင္ေသာအခါကိုယ္ေတာ္ က ``သင္တို႔သြား၍မိမိတို႔ကိုယ္ကိုယဇ္ ပုေရာဟိတ္မ်ားအားျပေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားထံသြားေနစဥ္ ေရာဂါသန႔္စင္သြားၾကကုန္၏။-

15သူတို႔အနက္လူတစ္ေယာက္သည္မိမိေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းသြားေၾကာင္းကိုသိေသာအခါ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းအသေရေတာ္ကိုအသံ က်ယ္စြာခ်ီးကူးလ်က္ကိုယ္ေတာ္၏ထံသို႔ ျပန္လာ၏။-

16ထိုေနာက္ေျခေတာ္ရင္းမွာပ်ပ္ဝပ္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္ ၏ေက်းဇူးေတာ္ႀကီးလွေၾကာင္းကိုေလၽွာက္ထား၏။ ထိုသူကားရွမာရိအမ်ိဳးသားျဖစ္သတည္း။-

17သခင္ေယရွုက ``လူတစ္က်ိပ္တို႔သည္ အေရျပားေရာဂါသန႔္စင္သြားၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။ အျခားလူကိုးေယာက္ကား အဘယ္မွာနည္း။-

18ဘုရားသခင္၏ဘုန္းအသေရေတာ္ကိုခ်ီးကူးရန္ ဤလူမ်ိဳးျခားတစ္ဦးမွတစ္ပါးျပန္လာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိသေလာ'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။-

19ထိုေနာက္ထိုသူအား ``သင္ထ၍သြားေလာ့။ သင္ ၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္သင့္ေရာဂါကိုေပ်ာက္ေစ ၿပီ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ဖာရိရွဲအခ်ိဳ႕တို႔က ``ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံ ေတာ္သည္အဘယ္အခါ၌တည္ပါမည္နည္း'' ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေမးေလၽွာက္ၾက၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က ``ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္တည္ ျခင္းသည္ျမင္သာေအာင္တည္သည္မဟုတ္။-

21`ၾကည့္ေလာ့၊ နိုင္ငံေတာ္သည္ဤအရပ္တြင္တည္ ၿပီ။ ထိုအရပ္တြင္တည္ၿပီဟူ၍မေျပာနိုင္။ အမွန္ စင္စစ္ေသာ္ကားဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္သည္ သင္တို႔၏အထဲတြင္တည္လ်က္ရွိသည္'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။

22ကိုယ္ေတာ္ကတပည့္ေတာ္တို႔အား ``သင္တို႔ေတြ႕ ျမင္လိုေသာလူသား၏ေန႔တစ္ရက္ေရာက္ေပအံ့။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔ေတြ႕ျမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။-

23လူတို႔က `လူသားသည္ဤအရပ္မွာရွိသည္။ ထိုအရပ္မွာရွိသည္' ဟုဆိုေသာ္လည္းသင္တို႔ လိုက္၍မရွာၾကႏွင့္။-

24လၽွပ္စစ္ျပက္ေသာအခါလၽွပ္စစ္ေရာင္သည္ မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတစ္ခုမွအျခားတစ္ခုသို႔ တိုင္ေအာင္ မိုးေကာင္းကင္ကိုထြန္းေတာက္ေစ သကဲ့သို႔ လူသားေလာကသို႔ႂကြလာေတာ္ မူေသာေန႔၌ျဖစ္လိမ့္မည္။-

25သို႔ရာတြင္လူသားသည္ျပင္းျပေသာေဝဒနာ ကိုလည္းေကာင္း၊ ဤေခတ္လူတို႔၏ပစ္ပယ္ ျခင္းကိုလည္းေကာင္းဦးစြာခံရလိမ့္မည္။-

26ေနာဧလက္ထက္၌ျဖစ္ပ်က္သကဲ့သို႔လူ သားႂကြလာရာကာလ၌ျဖစ္ပ်က္လိမ့္မည္။-

27သေဘၤာထဲကိုေနာဧဝင္ၿပီးေနာက္ေရလႊမ္းမိုး သျဖင့္ လူခပ္သိမ္းတို႔ေသေက်ပ်က္စီးၾက သည့္ေန႔မတိုင္မီလူတို႔သည္စားေသာက္ လ်က္၊ ထိမ္းျမားစုံဖက္လ်က္ေနခဲ့ၾက၏။-

28ထိုနည္းတူေလာတ၏လက္ထက္၌လူတို႔သည္ စားေသာက္ေရာင္းဝယ္လ်က္စိုက္ပ်ိဳးတည္ေဆာက္ လ်က္ေနခဲ့ၾက၏။-

29ေသာဒုံၿမိဳ႕မွေလာတထြက္ခြာသြားေသာေန႔ ၌ေကာင္းကင္မွမီးမိုးရြာ၍ လူခပ္သိမ္းတို႔ ေသေက်ပ်က္စီးၾကကုန္၏။-

30လူသားေပၚထြန္းေတာ္မူေသာေန႔၌လည္းဤ ကဲ့သို႔ပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။''

31``ထိုေန႔ရက္၌အိမ္မိုးေပၚတြင္ရွိေသာသူသည္ မိမိအိမ္ထဲမွာရွိသည့္ဥစၥာပစၥည္းကိုယူရန္ မဆင္းေစႏွင့္။ ထိုနည္းတူလယ္ကြင္းသို႔ေရာက္ ေနသူသည္လည္းအိမ္ကိုမျပန္ေစႏွင့္။-

32ေလာတ၏ဇနီးကိုသတိရၾကေလာ့။

33မိမိအသက္ကိုကယ္ဆယ္လိုေသာသူသည္ အသက္ရွုံးလိမ့္မည္။ မိမိအသက္ကိုရွုံးေစ ေသာသူသည္အသက္ကိုကယ္ဆယ္လိမ့္မည္။-

34သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကားထိုညတြင္အိပ္ရာ တစ္ခုမွာအိပ္ေနသူ လူႏွစ္ေယာက္အနက္တစ္ ေယာက္ကိုသိမ္းယူ၍တစ္ေယာက္ကိုထားခဲ့ လတၱံ့။-

35ႀကိတ္ဆုံလွည့္ေနသူအမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ အနက္တစ္ေယာက္ကိုသိမ္းယူ၍တစ္ေယာက္ ကိုထားခဲ့လတၱံ့။-

36လယ္ထဲတြင္ရွိသူႏွစ္ေယာက္အနက္တစ္ေယာက္ ကိုသိမ္းယူ၍တစ္ေယာက္ကိုထားခဲ့လတၱံ့'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

37တပည့္ေတာ္တို႔က ``အရွင္၊ အဘယ္အရပ္တြင္ ဤအရာမ်ားျဖစ္ပ်က္ပါမည္နည္း'' ဟုေမး ေလၽွာက္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္က ``အေသေကာင္ရွိရာအရပ္တြင္ လင္းတမ်ားစု႐ုံးၾကလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →