Luke 2 — Burmese MCLZV

4ေယာသပ္သည္လည္းမိမိထိမ္းျမားရန္သစၥာ ကတိျပဳထားသူမာရိႏွင့္အတူ ဂါလိလဲျပည္ နာဇရက္ၿမိဳ႕မွယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕ဟုနာမည္ တြင္ေသာဒါဝိဒ္မင္း၏ၿမိဳ႕သို႔သြား၏။ ထိုအခါ မာရိတြင္ကိုယ္ဝန္အရင့္အမာရွိ၏။ ေယာသပ္ သည္ဒါဝိဒ္မင္း၏အဆက္အႏြယ္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔သြားျခင္းျဖစ္၏။-

6ဗက္လင္ၿမိဳ႕တြင္ရွိေနၾကစဥ္မာရိမ်က္ႏွာျမင္ ရန္ေန႔လေစ့သျဖင့္သားဦးကိုဖြားျမင္ေလ၏။-

7ဧည့္ရိပ္သာတြင္သူတို႔တည္းခိုရန္ေနရာမရွိ ေသာေၾကာင့္ သူငယ္ေတာ္ကိုအႏွီးျဖင့္ပတ္၍ ႏြားစားခြက္တြင္သိပ္ထားၾက၏။

8ထိုအရပ္ေဒသတြင္သိုးထိန္းအခ်ိဳ႕ရွိ၏။ သူ တို႔သည္ညအခါကြင္းျပင္မ်ားတြင္သိုးမ်ား ကိုေစာင့္လ်က္ေနၾက၏။-

9ထိုအခါထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္ သည္သူတို႔၏ေရွ႕မွာေပၚလာ၏။ သူတို႔ပတ္လည္ တြင္ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရေတာ္ထြန္း လင္းေတာက္ပလ်က္ေနသျဖင့္ သူတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္လန႔္ၾက၏။-

10ေကာင္းကင္တမန္က ``မေၾကာက္ၾကႏွင့္၊ ငါသည္ လူအေပါင္းတို႔အလြန္ဝမ္းေျမာက္စရာသတင္း ေကာင္းကိုသင္တို႔ထံသို႔ယူေဆာင္လာ၏။-

11ဒါဝိဒ္မင္း၏ၿမိဳ႕တြင္သခင္ခရစ္ေတာ္တည္း ဟူေသာကယ္တင္ရွင္သည္သင္တို႔အဖို႔ယေန႔ ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီ။-

12နို႔စို႔သူငယ္တစ္ဦးကိုအႏွီးျဖင့္ပတ္လ်က္ ႏြားစားခြက္တြင္သိပ္ထားသည္ကိုသင္တို႔ ေတြ႕ျမင္ၾကလိမ့္မည္။ ဤအျခင္းအရာကို ေတြ႕ျမင္ေသာ္သူငယ္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိ နိုင္ၾကလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

13ထိုေကာင္းကင္တမန္အနီးတြင္မ်ားစြာေသာ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခတို႔သည္႐ုတ္တရက္ေပၚ လာ၍၊ ဘုရားသခင္၏ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းလ်က္

14``ေကာင္းကင္ဘဝဂ္ဝယ္ထာဝရဘုရားသခင္သည္ ဘုန္းႀကီးေတာ္မူေစသတည္း။ ကမၻာေပၚတြင္ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္သက္ေတာ္မူေသာ လူအေပါင္းတို႔၌ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာျခင္းရွိေစသတည္း'' ဟုႁမြက္ဆိုၾက၏။

15ေကာင္းကင္တမန္မ်ားေကာင္းကင္ဘုံသို႔ျပန္ သြားၾကေသာအခါသိုးထိန္းတို႔က``ငါတို႔ သည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔သြားၾကကုန္အံ့။ ငါတို႔ အားထာဝရဘုရားေဖာ္ျပေတာ္မူေသာ အျခင္းအရာကိုၾကည့္ရွုၾကကုန္အံ့'' ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

16သူတို႔သည္အလ်င္အျမန္သြား၍မာရိႏွင့္ ေယာသပ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏြားစားခြက္တြင္သိပ္ ထားေသာသူငယ္ေတာ္ကိုလည္းေကာင္းေတြ႕ ၾက၏။-

17သူငယ္ေတာ္ကိုေတြ႕ေသာအခါသူငယ္ေတာ္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ မိမိတို႔ၾကားသိခဲ့ေသာအေၾကာင္း အရာမ်ားကိုေျပာၾကားၾက၏။-

18သိုးထိန္းမ်ားေျပာၾကားခ်က္ကိုၾကားရသူ အေပါင္းတို႔သည္အံ့ၾသၾက၏။-

19သို႔ေသာ္မာရိသည္အေၾကာင္းအရာအလုံးစုံ တို႔ကိုမွတ္က်ဳံးကာစဥ္းစားဆင္ျခင္လ်က္ေန ၏။-

20သိုးထိန္းတို႔သည္ေကာင္းကင္တမန္ေဖာ္ျပသည့္ အတိုင္းေတြ႕ျမင္ၾကားသိရသျဖင့္ ဘုရား သခင္၏ဘုန္းအသေရေတာ္ကိုခ်ီးကူး လ်က္ျပန္သြားၾက၏။

21သူငယ္ေတာ္ရွစ္ရက္သားရွိ၍အေရဖ်ားလွီး မဂၤလာခံယူရန္အခ်ိန္ေစ့ေသာအခါ သူ႔အား ေယရွုဟုနာမည္မွည့္ၾက၏။ ဤနာမည္ကား သူငယ္ေတာ္ပဋိသေႏၶမေနမီကပင္ ေကာင္းကင္ တမန္ကမွည့္ေခၚေစသည့္နာမည္ျဖစ္၏။-

22ေမာေရွ၏ပညတ္ျပ႒ာန္းခ်က္အရမိဘ ႏွစ္ပါးတို႔သည္သန႔္စင္ျခင္းမဂၤလာကိုျပဳ ရန္အခ်ိန္ေရာက္လာသျဖင့္ သူငယ္ေတာ္ကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ေခၚသြား၍ထာဝရ ဘုရားအားဆက္ကပ္ၾက၏။-

23သားဦးမွန္သမၽွကိုထာဝရဘုရားအား ဆက္ကပ္ရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊-

24ခ်ိဳးႏွစ္ေကာင္ကိုျဖစ္ေစ၊ ခိုငယ္ႏွစ္ေကာင္ကို ျဖစ္ေစပူေဇာ္ရမည္ဟူ၍လည္ေကာင္း ထာဝရ ဘုရား၏ပညတ္ေတာ္တြင္ေဖာ္ျပပါရွိသည္ႏွင့္ အညီဆက္ကပ္ပူေဇာ္ၾက၏။

25ထိုအခါ၌ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ရွုေမာင္နာမည္ ရွိေသာလူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ဘုရားတရား ၾကည္ညိဳေသာသူေတာ္ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္၏။ ဣသ ေရလလူမ်ိဳးတို႔ကယ္တင္ျခင္းကိုရရွိရန္ေစာင့္ ေမၽွာ္ေနသူတည္း။ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သူႏွင့္အတူရွိ၏။-

26``သင္သည္ဘုရားသခင္ကတိထားေတာ္မူေသာ ေမရွိယကိုမဖူးမျမင္ရမီမေသရ'' ဟုသန႔္ရွင္း ေသာဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ဗ်ာဒိတ္ကိုခံယူရရွိ သူလည္းျဖစ္၏။-

27သူသည္ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွိုးေဆာ္ျခင္းခံရသျဖင့္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲသို႔ဝင္ေလသည္။ ပညတ္တရား အရေဆာင္ရြက္စရာဝတ္ကိုေဆာင္ရြက္ရန္ မိဘ ႏွစ္ပါးတို႔သည္သူငယ္ေတာ္အားဗိမာန္ေတာ္ သို႔ေခၚခဲ့ၾကေသာအခါ၊-

28ရွုေမာင္သည္သူငယ္ေတာ္ကိုေပြ႕ခ်ီ၍ဘုရား သခင္၏ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးကူးလ်က္၊

29ထာဝရဘုရား၊ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ကတိေတာ္ ျပည့္စုံၿပီးျဖစ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင့္ကၽြန္သည္ၿငိမ္သက္စြာ စုေတခြင့္ကိုေပးေတာ္မူပါ။

30လူမ်ိဳးျခားတို႔အားကိုယ္ေတာ္ရွင္၏အလိုေတာ္ကို ေဖာ္ျပေသာအလင္းျဖစ္ေစရန္ႏွင့္၊ ကိုယ္ေတာ္၏လူစုေတာ္ျဖစ္ေသာဣသေရလသည္ ဂုဏ္အသေရထြန္းလင္းလာေစရန္၊ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ကိုယ္ေတာ္ရွင္အသင့္ျပင္ဆင္ထားေတာ္မူေသာ ကယ္တင္ျခင္းေက်းဇူးကို၊အကၽြန္ုပ္သည္ဒိ႒ေတြ႕ ျမင္ ရပါၿပီ'' ဟုႁမြက္ဆို၏။-

33မိဘတို႔သည္သူငယ္ေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ရွုေမာင္ေျပာဆိုေသာစကားမ်ားကိုၾကား ေသာအခါအံ့ၾသၾက၏။-

34ရွုေမာင္သည္သူတို႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပး၍ ``ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔တြင္ ပ်က္စီးဆုံးရွုံးရသူမ်ားႏွင့္ ကယ္တင္ျခင္းကိုခံရသူမ်ားေပၚေပါက္လာေစရန္ ဤသူငယ္ကိုဘုရားသခင္ေရြးခ်ယ္ခန႔္ထားေတာ္ မူၿပီ။ သူသည္ဘုရားသခင္၏နိမိတ္လကၡဏာ ျဖစ္၍သူ႔အားလူအမ်ားပင္ဆန႔္က်င္ေျပာဆို ၾကျခင္းျဖင့္၊-

35မိမိတို႔၏စိတ္ႏွလုံးအႀကံအစည္မ်ားကို ေပၚလြင္ေစၾကလိမ့္မည္။ သင္၏အသည္းႏွလုံး သည္သန္လ်က္ျဖင့္အခြင္းခံရသကဲ့သို႔ျဖစ္ လိမ့္မည္'' ဟုမယ္ေတာ္မာရိအားႁမြက္ဆို၏။

36အာရွာအႏြယ္ဝင္၊ ဖေႏြလ၏သမီး၊ အႏၷနာမည္ ရွိေသာအမ်ိဳးသမီးပေရာဖက္တစ္ပါးရွိ၏။ သူသည္မ်ားစြာအသက္အရြယ္ႀကီးရင့္သူ ျဖစ္၏။ ငယ္ရြယ္စဥ္တြင္အိမ္ေထာင္က်၍ခုနစ္ ႏွစ္မၽွခင္ပြန္းျဖစ္သူႏွင့္ေပါင္းသင္းရ၏။-

37ထိုေနာက္အသက္ရွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္တိုင္ေအာင္မုဆိုး မဘဝႏွင့္ေန၏။ သူသည္ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳ၍ အစာေရွာင္လ်က္ ေန႔ညမလပ္ဘုရားဝတ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ကာဗိမာန္ေတာ္ထဲမွမထြက္မခြာ ဘဲေန၏။-

38သူငယ္ေတာ္ကိုဆက္ကပ္သည့္အခ်ိန္၌ထို အမ်ိဳးသမီးသည္ေရာက္လာၿပီးလၽွင္ ဘုရား သခင္၏ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးကူး၏။ ထို ေနာက္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကိုကယ္တင္ေတာ္မူ လိမ့္မည္ဟု ေစာင့္ေမၽွာ္ေနၾကကုန္ေသာလူ အေပါင္းတို႔အားသူငယ္ေတာ္၏အေၾကာင္း ကိုေျပာဆို၏။

39မိဘႏွစ္ပါးတို႔သည္ထာဝရဘုရား၏ပညတ္ ေတာ္ျပ႒ာန္းခ်က္ရွိသမၽွကိုေဆာင္ရြက္ၾက ၿပီးေနာက္ ဂါလိလဲျပည္၊ နာဇရက္ၿမိဳ႕ဟု ေခၚေသာမိမိတို႔၏ဌာေနသို႔ျပန္ၾက၏။-

40သူငယ္ေတာ္သည္ႀကီးျပင္းသန္စြမ္းလာ၏။ ဉာဏ္ပညာတိုးတက္လာ၏။ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကိုခံစားလ်က္ေန၏။

41သူငယ္ေတာ္၏မိဘတို႔သည္ႏွစ္စဥ္ပသခါ ပြဲေတာ္ခံခ်ိန္၌ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလ့ ရွိၾက၏။-

42သူငယ္ေတာ္သည္အသက္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ ရွိေသာအခါ၌လည္း ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားၾက၏။-

43ပြဲေတာ္ၿပီးဆုံးခ်ိန္၌အိမ္သို႔ျပန္ၾက၏။ ထို အခါသူငယ္ေတာ္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွာ ေနရစ္၏။ ထိုသို႔ေနရစ္သည္ကိုမိဘမ်ား မသိၾက။-

44ခရီးသည္လူစုထဲတြင္ပါလာလိမ့္မည္ဟု ထင္မွတ္ၾက၏။ တစ္ေန႔ခရီးျပဳၾကၿပီးမွ ေဆြမ်ိဳးအသိအကၽြမ္းမ်ားထဲတြင္သူငယ္ ေတာ္ကိုရွာၾက၏။-

45မေတြ႕သျဖင့္ေယာသပ္ႏွင့္မာရိသည္ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္၍ရွာၾက၏။ တတိယေန႔တြင္သူငယ္ ေတာ္ကိုဗိမာန္ေတာ္အတြင္းမွာေတြ႕ၾက၏။-

46သူသည္ယုဒဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူထိုင္ ကာသူတို႔၏တရားစကားမ်ားကိုၾကားနာ လ်က္၊ သူတို႔ႏွင့္ေဆြးေႏြးေမးျမန္းလ်က္ေန၏။-

47သူငယ္ေတာ္၏စကားကိုၾကားၾကေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္သူ၏အသိပညာႏွင့္ေျဖ ၾကားခ်က္မ်ားကိုအံ့ၾသၾက၏။-

48ေယာသပ္ႏွင့္မာရိတို႔သည္ေတြ႕လၽွင္အံ့အားသင့္ ၾက၏။ ထိုေနာက္မယ္ေတာ္က ``ငါ့သား၊ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ငါတို႔ကိုဤသို႔ျပဳပါသနည္း။ သင့္ဖခင္ႏွင့္ငါသည္စိုးရိမ္ႀကီးစြာျဖင့္ရွာခဲ့ ရ၏'' ဟုေျပာ၏။

49သူငယ္ေတာ္က ``အဘယ္ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္ကိုရွာ ၾကပါသနည္း။ အကၽြန္ုပ္သည္ခမည္းေတာ္၏အိမ္ တြင္ရွိေနရမည္ကိုမသိၾကပါသေလာ'' ဟု ျပန္ေျပာ၏။-

50သူတို႔သည္ထိုစကားကိုနားမလည္ၾက။

51ထိုေနာက္သူငယ္ေတာ္သည္မိဘတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္၍ နာဇရက္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာ္မိဘတို႔၏ စကားကိုနာခံလ်က္ေန၏။ မယ္ေတာ္သည္ဤ အျဖစ္အပ်က္အလုံးစုံတို႔ကိုစိတ္ႏွလုံးထဲ မွာမွတ္က်ဳံးထား၏။-

52သူငယ္ေတာ္ေယရွုသည္ကာယညာဏႀကီး ပြားတိုးတက္လ်က္ဘုရားသခင့္ေရွ႕၊ လူတို႔ ေရွ႕တြင္မ်က္ႏွာပြင့္လန္းေတာ္မူ၏။-