Luke 14

Burmese MCLZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔၌ကိုယ္ေတာ္သည္အစား အစာသုံးေဆာင္ေတာ္မူရန္ ဖာရိရွဲအႀကီး အကဲတစ္ဦး၏အိမ္သို႔ဝင္ေတာ္မူ၏။ ထို အခါသူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုေခ်ာင္း ၾကည့္ေနၾက၏။-

2ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕တြင္ေရဖ်င္းနာစြဲသူလူ တစ္ေယာက္ရွိ၏။-

3ကိုယ္ေတာ္က ``ဥပုသ္ေန႔၌အနာေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေစအပ္သေလာ'' ဟုက်မ္းတတ္ ဆရာမ်ားႏွင့္ဖာရိရွဲမ်ားအားေမးေတာ္ မူ၏။

4သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္ဆိတ္ဆိတ္ေနၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္သူနာကိုေခၚလ်က္ေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေစၿပီးလၽွင္သူ႔အားထြက္သြား ေစေတာ္မူ၏။-

5ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔အနက္အဘယ္သူသည္ မိမိ၏သားျဖစ္ေစ၊ ႏြားျဖစ္ေစဥပုသ္ေန႔၌ ေရတြင္းထဲသို႔က်ခဲ့ေသာ္ခ်က္ခ်င္းမဆြဲ မတင္ဘဲေနပါမည္နည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

6သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္အဘယ္သို႔မၽွအေျဖ မေပးတတ္ၾက။

7စားေသာက္ပြဲသို႔ဖိတ္ေခၚထားေသာသူတို႔သည္ အေကာင္းဆုံးေသာေနရာမ်ားကိုေရြးခ်ယ္ေန ၾကသည္ကိုကိုယ္ေတာ္ျမင္ေတာ္မူလၽွင္ ထိုသူ တို႔အားပုံဥပမာတစ္ခုကိုမိန႔္ၾကားေတာ္မူ၏။-

8ကိုယ္ေတာ္က ``သင္သည္မဂၤလာေဆာင္ပြဲသို႔ဖိတ္ ေခၚျခင္းခံရေသာအခါ အေကာင္းဆုံးေသာ ေနရာတြင္မထိုင္ႏွင့္။ အကယ္၍သင့္ထက္ဂုဏ္ ျမင့္သူတစ္ဦးအားလည္းဖိတ္ေခၚထားခဲ့ေသာ္။-

9ပြဲရွင္သည္သင့္ထံသို႔လာ၍ `ဤသူအားေနရာ ဖယ္ေပးလိုက္ပါ' ဟုဆိုေပအံ့။ ထိုအခါသင္ သည္အရွက္ရလ်က္ နိမ့္က်သည့္ေနရာတြင္ ထိုင္ရလိမ့္မည္။-

10သို႔ျဖစ္၍သင္သည္ဖိတ္ေခၚျခင္းခံရလၽွင္ ပြဲသို႔သြား၍အနိမ့္က်ဆုံးေသာေနရာတြင္ ထိုင္ေလာ့။ သို႔မွသာပြဲရွင္သည္သင့္ထံလာ၍ `အေဆြသာ၍ေကာင္းေသာေနရာသို႔ႂကြပါ' ဟုသင့္အားဆိုလိမ့္မည္။ ထိုအခါသင္သည္ ဧည့္ပရိသတ္တို႔၏ေရွ႕တြင္ဂုဏ္အသေရ ရွိလိမ့္မည္။-

11မိမိကိုယ္ကိုခ်ီးေျမႇာက္သူသည္ႏွိမ့္ခ်ျခင္း ကိုခံရလိမ့္မည္။ မိမိကိုယ္ကိုႏွိမ့္ခ်သူသည္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

12ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္ကအိမ္ရွင္အား ``သင္သည္ နံနက္စာေသာ္လည္းေကာင္း၊ ညစာေသာ္လည္း ေကာင္းေကၽြးေမြးဧည့္ခံမည္ျပဳေသာအခါ မိတ္ေဆြမ်ား၊ ညီအစ္ကိုမ်ား၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ား၊ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝေသာအိမ္နီးခ်င္းမ်ား အားမဖိတ္မေခၚႏွင့္။ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါမူသူ တို႔သည္သင့္အားျပန္ဖိတ္ေခၚၿပီးလၽွင္ ေက်းဇူးဆပ္ၾကလိမ့္မည္။-

13သို႔ျဖစ္၍ေကၽြးေမြးဧည့္ခံပြဲကိုက်င္းပ ေသာအခါဆင္းရဲသူ၊ အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့သူ၊ ေျခ မစြမ္းသူ၊ မ်က္မျမင္သူမ်ားကိုဖိတ္ေခၚ ေလာ့။-

14သို႔ဖိတ္ေခၚလၽွင္သင္သည္မဂၤလာရွိလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထိုသူတို႔သည္ သင့္အား ျပန္၍ေက်းဇူးဆပ္နိုင္စြမ္းမရွိၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ေသျခင္းမွထေျမာက္ ရာကာလ၌ သင္သည္ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းကိုခံရ လတၱံ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

15ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူထိုင္ေနသူလူတစ္ေယာက္ သည္ထိုစကားေတာ္ကိုၾကားလၽွင္ ``ဘုရား သခင္၏နိုင္ငံေတာ္တြင္ပြဲဝင္ရမည့္သူသည္ မဂၤလာရွိ၏'' ဟုေလၽွာက္၏။

16ကိုယ္ေတာ္က ``လူတစ္ေယာက္သည္ေကၽြးေမြး ဧည့္ခံပြဲႀကီးတစ္ရပ္ကိုက်င္းပရန္ဧည့္သည္ အေျမာက္အျမားကိုဖိတ္ၾကား၏။-

17အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါမိမိဖိတ္ေခၚထား သူမ်ား၏ထံသို႔အေစခံတစ္ေယာက္အား ေစလႊတ္၍ `ႂကြၾကပါ၊ အားလုံးအသင့္ရွိ ၿပီ' ဟုေျပာၾကားေစ၏။-

18သူတို႔အားလုံးတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ခြင့္ပန္ ၾက၏။ ပထမလူက`အကၽြန္ုပ္သည္လယ္တစ္ကြက္ ကိုဝယ္ထားသျဖင့္သြား၍ၾကည့္ရပါမည္။ အကၽြန္ုပ္အားခြင့္လႊတ္ရန္ေတာင္းပန္ပါ၏' ဟု ဆို၏။-

19အျခားတစ္ေယာက္က `အကၽြန္ုပ္သည္ႏြားငါးရွဥ္း ကိုဝယ္ထားသျဖင့္ သြား၍စမ္းသပ္ရပါမည္။ အကၽြန္ုပ္အားခြင့္လႊတ္ရန္ေတာင္းပန္ပါ၏' ဟု ဆို၏။-

20အျခားတစ္ေယာက္က `အကၽြန္ုပ္သည္ယခုပင္ အိမ္ေထာင္က်သျဖင့္မလာနိုင္ပါ' ဟုဆို၏။-

21အေစခံသည္မိမိ၏အရွင္ထံသို႔ျပန္လာ၍ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကိုေလၽွာက္ေလ၏။ ထိုအခါ အိမ္ရွင္အမ်က္ထြက္၍ `လမ္းမလမ္းၾကားသို႔ အျမန္သြား၍ဆင္းရဲသူ၊ အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့သူ၊ ေျခ မစြမ္းသူ၊ မ်က္မျမင္သူမ်ားကိုေခၚခဲ့ေလာ့' ဟုအေစခံအားေစခိုင္း၏။-

22မၾကာမီအေစခံျပန္ေရာက္လာ၍`အရွင္ေစ ခိုင္းသည့္အတိုင္းေဆာင္ရြက္ၿပီးပါၿပီ။ သို႔ရာ တြင္ေနရာလပ္ရွိပါေသးသည္' ဟုေလၽွာက္၏။-

23အိမ္ရွင္က `ေက်းလက္ေတာရြာလမ္းမ်ားကို သြား၍အိမ္ျပည့္ေအာင္လူမ်ားကိုအနိုင္ အထက္ေခၚခဲ့ေလာ့။-

24ယခင္ကငါဖိတ္ေခၚထားသူတစ္ေယာက္မၽွ ငါ၏ေကၽြးေမြးဧည့္ခံပြဲသို႔မဝင္ရဟု သင္တို႔အားငါဆိုသည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

25တစ္ေန႔သ၌လူပရိသတ္ႀကီးမ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလိုက္လာၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ သည္သူတို႔အားလွည့္ၾကည့္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊-

26``ငါ့ထံကိုလာေသာ္လည္းငါ့ကိုခ်စ္သည္ ထက္ မိဘ၊ သားမယား၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ ႏွင့္မိမိကိုယ္ကိုပို၍ခ်စ္ေသာသူသည္ ငါ ၏တပည့္မျဖစ္နိုင္။-

27မိမိလက္ဝါးကပ္တိုင္ကိုထမ္း၍ငါ့ေနာက္သို႔ မလိုက္ေသာသူသည္ ငါ၏တပည့္မျဖစ္နိုင္။-

28သင္တို႔အနက္အဘယ္သူသည္ေမၽွာ္စင္တစ္ခု ကိုတည္ေဆာက္မည္ႀကံၿပီးေနာက္ေမၽွာ္စင္ၿပီး ေအာင္တည္ေဆာက္ရန္ မိမိ၌ေငြအလုံအေလာက္ ရွိမရွိကိုသိရန္ဦးစြာထိုင္၍တြက္ခ်က္မ ၾကည့္ဘဲေနပါမည္နည္း။-

29ထိုသို႔တြက္ခ်က္မၾကည့္ဘဲေမၽွာ္စင္ကိုအုတ္ ျမစ္ခ်၍အဆုံးမသတ္နိုင္ရွိေခ်ေသာ္ ၾကည့္ ျမင္သူအေပါင္းတို႔သည္ထိုသူအားေျပာင္ ေလွာင္ၾကလိမ့္မည္။-

30`ဤသူကားတည္ေဆာက္မွုကိုအစျပဳ၏။ သို႔ရာတြင္အဆုံးမသတ္နိုင္ပါတကား' ဟုဆိုၾကလိမ့္မည္။-

31အျခားတစ္နည္းဆိုေသာ္၊ အဘယ္မည္ေသာ ဘုရင္သည္အျခားဘုရင္တစ္ပါးႏွင့္စစ္ၿပိဳင္ ရန္ထြက္မည္ျပဳေသာအခါ မိမိ၏စစ္သည္ တစ္ေသာင္းျဖင့္ စစ္သည္ႏွစ္ေသာင္းႏွင့္ခ်ီလာ ေသာဘုရင္အားခုခံနိုင္ပါမည္ေလာဟု ဦး စြာထိုင္၍မစဥ္းစားဘဲေနပါမည္ေလာ။-

32အကယ္၍မခုခံနိုင္ပါလၽွင္သူသည္စစ္ခ်ီ လာေသာဘုရင္အေဝး၌ရွိေနေသးစဥ္ သံ တမန္မ်ားကိုေစလႊတ္၍စစ္ေျပၿငိမ္းေရး စကားကမ္းလွမ္းရေပလိမ့္မည္။-

33ထိုနည္းတူစြာသင္တို႔အနက္ မည္သူမဆို မိမိ၌ရွိသမၽွကိုမစြန႔္လၽွင္ငါ၏တပည့္ မျဖစ္နိုင္။

34``ဆားသည္ေကာင္းေပ၏။ သို႔ရာတြင္ဆားမွ အငန္ကင္းေပ်ာက္လၽွင္ အဘယ္သို႔မၽွငန္ေသာ အရသာကိုျပန္၍မရနိုင္။-

35လယ္ေျမအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေျမၾသဇာ အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္းအသုံးမဝင္ေတာ့ ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ထိုဆားကိုလူတို႔စြန႔္ပစ္လိုက္ တတ္၏။ ၾကားတတ္ေသာနားရွိသူတို႔ၾကား ၾကကုန္ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →