Luke 9 — Burmese MCLZV

1သခင္ေယရွုသည္တမန္ေတာ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးတို႔ ကိုအထံေတာ္သို႔ေခၚေတာ္မူၿပီးလၽွင္ နတ္မိစၧာ အေပါင္းကိုႏွင္ထုတ္နိုင္ေသာတန္ခိုးအာဏာ ႏွင့္ အနာေရာဂါမ်ားကိုေပ်ာက္ကင္းေစနိုင္ ေသာတန္ခိုးအာဏာကိုေပးအပ္ေတာ္မူ၏။-

2ထိုေနာက္ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္း ကိုေဟာေျပာရန္လည္းေကာင္း၊ ဖ်ားနာသူမ်ား ကိုက်န္းမာေအာင္ကုသေပးရန္လည္းေကာင္း ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။-

3ကိုယ္ေတာ္က ``လမ္းခရီးအတြက္သင္တို႔သည္ အဘယ္အရာကိုမၽွမယူၾကႏွင့္။ ေတာင္ေဝွး၊ လြယ္အိတ္၊ ရိကၡာ၊ ေၾကးေငြတို႔ကိုမယူရၾက။ လူတစ္ကိုယ္လၽွင္အကၤ်ီအပိုတစ္ထည္ပင္ မပါရ။-

4မည္သည့္အိမ္မဆိုသင္တို႔ကိုဝင္ခြင့္ျပဳလၽွင္ ၿမိဳ႕မွထြက္ခြာသည္တိုင္ေအာင္ထိုအိမ္မွာပင္ တည္းခိုၾကေလာ့။-

5သင္တို႔အားလက္မခံသူမ်ားကိုမူသတိ ေပးသည့္အေနျဖင့္ ထိုၿမိဳ႕မွထြက္ခြာခ်ိန္၌ သင္တို႔ေျခဖဝါးမွေျမမွုန႔္ကိုခါခ်ခဲ့ၾက ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

6တမန္ေတာ္တို႔သည္အထံေတာ္မွထြက္သြား ၿပီးလၽွင္ အရပ္ရပ္သို႔လွည့္လည္လ်က္သတင္း ေကာင္းကိုေဟာေျပာေၾကညာ၍အနာေရာဂါ မ်ားကိုေပ်ာက္ကင္းေစၾက၏။

7ဂါလိလဲဘုရင္ခံမင္းႀကီးေဟ႐ုဒ္မင္းသည္ ကိုယ္ ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအမွုအရာမ်ားအေၾကာင္း ကိုၾကား၏။ လူအခ်ိဳ႕က ``ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ ေသရာမွရွင္ျပန္ေလၿပီ'' ဟူ၍လည္းေကာင္း၊-

8အခ်ိဳ႕က ``ဧလိယႂကြလာေလၿပီ'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕ကမူ ``ေရွးပေရာဖက္တစ္ ပါးအသက္ျပန္၍ရွင္လာေလၿပီ'' ဟူ၍လည္း ေကာင္းေျပာဆိုေနၾကသည္ကိုေဟ႐ုဒ္သည္ ၾကားသျဖင့္စိတ္ရွုပ္ေထြးလ်က္၊-

9``ငါသည္ေယာဟန္၏ဦးေခါင္းကိုျဖတ္ခဲ့၏။ ငါ သတင္းၾကားေနရေသာဤသူကားအဘယ္သူ နည္း'' ဟုဆို၍သခင္ေယရွုကိုေတြ႕ျမင္ရန္ႀကိဳး စားလ်က္ေန၏။

10တမန္ေတာ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ျပန္လာၾက လ်က္ မိမိတို႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့သမၽွတို႔ကိုေလၽွာက္ ထားၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္သူတို႔ကိုေခၚ၍ ဗက္ဇဲဒနာမည္တြင္ေသာၿမိဳ႕သို႔ႂကြေတာ္မူ၏။-

11လူပရိသတ္တို႔သည္ထိုသို႔ႂကြသြားေၾကာင္းကို ၾကားသိၾကေသာအခါေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ထိုသူတို႔အားႀကိဳဆို လက္ခံၿပီးလၽွင္ ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ အေၾကာင္းကိုေဟာေျပာသြန္သင္ေတာ္မူ၏။ မက်န္းမာသူကိုလည္းက်န္းမာေစေတာ္မူ၏။

12မိုးခ်ဳပ္စျပဳေသာအခါတစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ တမန္ေတာ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏ထံသို႔လာ၍ ``ဤ လူပရိသတ္ကိုပတ္ဝန္းက်င္ေက်းလက္ႏွင့္ေတာ ရြာမ်ားသို႔သြား၍ တည္းခိုရန္ေနရာႏွင့္အစား အစာကိုရွာေစေတာ္မူပါ။ ဤအရပ္သည္လူ သူႏွင့္ေဝးရာအရပ္ျဖစ္ပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ ထားၾက၏။

13ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔ပင္ထိုသူတို႔အားစား စရာကိုေကၽြးေမြးၾကေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔က ``အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ဤလူထု အတြက္အစားအစာမ်ားကိုသြား၍ဝယ္ရ ပါမည္ေလာ။ အကၽြန္ုပ္တို႔ထံမွာမုန႔္ငါးလုံး ႏွင့္ငါးႏွစ္ေကာင္သာရွိပါ၏'' ဟုျပန္လည္ ေလၽွာက္ထားၾက၏။-

14(အဘယ္ေၾကာင့္ဤသို႔ေလၽွာက္ထားရသနည္း ဆိုေသာ္လူပရိသတ္ဦးေရငါးေထာင္ခန႔္ရွိ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။) ကိုယ္ေတာ္က ``ဤသူတို႔ကိုငါးဆယ္ခန႔္စီ အစုလိုက္ထိုင္ေစၾကေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ သည္။-

15တပည့္ေတာ္တို႔သည္အမိန႔္ေတာ္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ၾက၏။-

16ကိုယ္ေတာ္သည္မုန႔္ငါးလုံးႏွင့္ငါးႏွစ္ေကာင္ကို ယူေတာ္မူ၏။ ထိုေနာက္ေကာင္းကင္သို႔ေမၽွာ္ၾကည့္ လ်က္ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္း ၍ မုန႔္ႏွင့္ငါးကိုဖဲ့ေတာ္မူၿပီးလၽွင္လူတို႔အား ေဝငွရန္အတြက္တပည့္ေတာ္တို႔အားေပးအပ္ ေတာ္မူ၏။-

17လူအေပါင္းတို႔သည္အဝစားရၾက၏။ သူတို႔ ၏စားႂကြင္းစားက်န္မ်ားကိုေကာက္သိမ္းရာ ေတာင္းတစ္ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္းအျပည့္ရၾက၏။

18အခါတစ္ပါး၌ကိုယ္ေတာ္သည္တစ္ကိုယ္တည္း ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳလ်က္ေနေတာ္မူေသာအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏ထံေတာ္သို႔လာ ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္က ``လူတို႔သည္ငါ့ကိုအဘယ္ သူဟုဆိုၾကသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

19တပည့္ေတာ္တို႔က ``ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ဟု အခ်ိဳ႕ဆိုၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ကဧလိယဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕ကမူျပန္လည္အသက္ရွင္လာ ေသာေရွးပေရာဖက္တစ္ပါးဟူ၍လည္းေကာင္း ေျပာဆိုၾကပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။

20ထိုအခါကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔ကမူငါ့ကို အဘယ္သူဟုဆိုၾကသနည္း'' ဟုေမးေတာ္ မူ၏။ ေပတ႐ုက ``အရွင္သည္ဘုရားသခင္ေစလႊတ္ ေတာ္မူသည့္ေမရွိယျဖစ္ပါသည္'' ဟုေျဖဆို ေလၽွာက္ထား၏။

21ကိုယ္ေတာ္က ``ဤအေၾကာင္းကိုမည္သူမၽွ မသိေစႏွင့္'' ဟုၾကပ္တည္းစြာပညတ္ေတာ္ မူ၏။-

22ထိုေနာက္ဆက္လက္၍ ``လူသားသည္ေဝဒနာမ်ား စြာခံေတာ္မူရမည္။ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္က်မ္းတတ္ဆရာ မ်ားသည္သူ႔ကိုပစ္ပယ္ၾကလိမ့္မည္။ လူသား သည္အေသခံရမည္။ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔ ၌ရွင္ျပန္ထေျမာက္လိမ့္မည္'' ဟုတပည့္ေတာ္ တို႔အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

23ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္ကလူအေပါင္းတို႔အား ``ငါ့ တပည့္ျဖစ္လိုသူသည္ကိုယ္က်ိဳးကိုစြန႔္ရမည္။ ကိုယ့္လက္ဝါးကပ္တိုင္ကိုေန႔စဥ္ထမ္း၍ငါ့ ေနာက္သို႔လိုက္ရမည္။-

24မိမိအသက္ကိုကယ္ဆယ္လိုသူသည္အသက္ ဆုံးရွုံးရလိမ့္မည္။ ငါ့ေၾကာင့္အသက္ဆုံးရွုံး သူသည္မိမိအသက္ကိုကယ္ဆယ္လိမ့္မည္။-

25လူသည္တစ္ေလာကလုံးကိုစိုးပိုင္ခြင့္ရေသာ္ လည္း မိမိ၏အသက္ဆုံးရွုံးလၽွင္အဘယ္ အက်ိဳးရွိမည္နည္း။-

26မည္သူမဆိုငါႏွင့္ငါ၏ၾသဝါဒေၾကာင့္ရွက္ လၽွင္လူသားသည္မိမိ၏ဘုန္းအသေရ၊ ခမည္း ေတာ္၏ဘုန္းအသေရ၊ သန႔္ရွင္းေသာေကာင္းကင္ တမန္မ်ား၏ဘုန္းအသေရကိုေဆာင္လ်က္ ႂကြလာေသာအခါထိုသူေၾကာင့္ရွက္ေတာ္မူ လတၱံ့။-

27သင္တို႔အားအမွန္အကန္ငါဆိုသည္ကား ဤ အရပ္ရွိလူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ကိုမျမင္မီမေသရၾက'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ရွစ္ရက္ခန႔္ၾကာေသာ အခါကိုယ္ေတာ္သည္ေပတ႐ု၊ ေယာဟန္၊ ယာကုပ္ တို႔ကိုေခၚ၍ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳရန္ေတာင္ေပၚ သို႔ႂကြေတာ္မူ၏။-

29ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳလ်က္ေနေတာ္မူစဥ္မ်က္ႏွာ ေတာ္၏အဆင္းအေရာင္သည္ထူးျခားလာလ်က္၊ အဝတ္ေတာ္သည္ျဖဴေဖြးေတာက္ပလာ၏။-

30လူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္႐ုတ္တရက္ေပၚလာ၍ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္စကားေျပာလ်က္ေန၏။ ထိုသူ တို႔သည္ကားေမာေရွႏွင့္ဧလိယျဖစ္ၾက၏။-

31သူတို႔သည္ဘုန္းအသေရႏွင့္တကြေပၚလာ ၍ဘုရားသခင္၏အလိုေတာ္အရမၾကာမီ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ကိုယ္ေတာ္အေသခံေတာ္ မူရမည့္အေၾကာင္းကိုကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ေျပာဆို ေနၾကသတည္း။-

32ေပတ႐ုႏွင့္အေဖာ္မ်ားသည္ငိုက္ျမည္း အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ေနၾက၏။ သို႔ရာတြင္သူတို႔ နိုးလာေသာအခါကိုယ္ေတာ္၏ဘုန္းအသ ေရေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ရပ္ေနသူႏွစ္ဦးကိုလည္းေကာင္းျမင္ၾက၏။-

33ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔ကိုယ္ေတာ္၏ထံမွထြက္ခြာသြား ေနၾကစဥ္ေပတ႐ုက ``အရွင္ဘုရား၊ ဤအရပ္ တြင္ေနဖြယ္ေကာင္းပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္အတြက္တဲ တစ္ေဆာင္၊ ေမာေရွအတြက္တဲတစ္ေဆာင္၊ ဧလိယ အတြက္တဲတစ္ေဆာင္၊ တဲသုံးေဆာင္ကိုအကၽြန္ုပ္ တို႔ေဆာက္ပါရေစ'' ဟုေျပာမိေျပာရာေျပာဆို ေလၽွာက္ထား၏။

34ဤသို႔ေလၽွာက္ထားစဥ္မိုးတိမ္တိုက္တစ္ခုသည္ ေပၚလာ၍သူတို႔အေပၚမွာတိမ္ရိပ္က်ေလ၏။-

35မိုးတိမ္တိုက္သူတို႔အေပၚသို႔ေရာက္လာေသာ အခါသူတို႔သည္ေၾကာက္လန႔္ၾက၏။ မိုးတိမ္ ထဲက ``ဤသူကားငါ၏သားေတာ္ျဖစ္၏။ သူ႔ အားငါေရြးေကာက္ေတာ္မူၿပီ။ သူ၏စကား ကိုနားေထာင္ၾကေလာ့'' ဟုအသံေတာ္ထြက္ ေပၚလာ၏။

36အသံေတာ္ထြက္ေပၚၿပီးသည့္ေနာက္သခင္ေယရွု တစ္ပါးတည္းကိုသာလၽွင္တပည့္ေတာ္တို႔ျမင္ ရၾက၏။ သူတို႔သည္မိမိတို႔ေတြ႕ျမင္ရသည့္ အေၾကာင္းအရာကိုထိုစဥ္အခါကမည္သူ႔ ကိုမၽွမေျပာဘဲဆိတ္ဆိတ္ေနၾက၏။

37ေနာက္တစ္ေန႔၌ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေတာင္ေပၚမွဆင္းလာၾက၏။ ထိုအခါမ်ားစြာ ေသာလူပရိသတ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုခရီးဦး ႀကိဳဆိုၾက၏။-

38ပရိသတ္ထဲမွလူတစ္ေယာက္က ``ဆရာေတာ္၊ အကၽြန္ုပ္၏သားကိုၾကည့္ရွုေတာ္မူရန္ေတာင္း ပန္ပါ၏။ သူသည္အကၽြန္ုပ္၏တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္ပါ၏။-

39နတ္ပူးဝင္သျဖင့္႐ုတ္တရက္ေအာ္ဟစ္တတ္ ပါ၏။ နတ္သည္သူ႔ကိုတုန္တက္ေစသျဖင့္သူ႔ ပါးစပ္မွအျမႇုပ္ထြက္တတ္ပါ၏။ နတ္သည္ သူ႔အားပင္ပန္းေမာဟိုက္နာက်င္ေစၿပီးမွ ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္သာလၽွင္ထြက္ခြာတတ္ပါ၏။-

40အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္၏တပည့္မ်ားအားထို နတ္ကိုႏွင္ထုတ္ေပးရန္ေတာင္းပန္ပါေသာ္ လည္းသူတို႔သည္မတတ္နိုင္ၾကပါ'' ဟု ေလၽွာက္ထား၏။

41သခင္ေယရွုက ``ယုံၾကည္ျခင္းမရွိ၊ ေဖာက္ျပန္ တတ္ေသာေခတ္လူတို႔၊ ငါသည္သင္တို႔ႏွင့္အတူ မည္မၽွၾကာေအာင္ေန၍သည္းခံရမည္နည္း'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုေနာက္ထိုသူအား ``သင္၏သား ကိုေခၚခဲ့ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

42သူငယ္လာေနစဥ္ပင္နတ္မိစၧာသည္သူ႔အားေျမ ေပၚသို႔လွဲ၍တုန္တက္ေစ၏။ သခင္ေယရွုသည္ နတ္မိစၧာအားအမိန႔္ေပး၍သူငယ္ကိုက်န္းမာ ေစေတာ္မူၿပီးေနာက္ဖခင္အားျပန္လည္ေပး အပ္ေတာ္မူ၏။-

43လူအေပါင္းတို႔သည္ဘုရားသခင္၏မဟာ တန္ခိုးေတာ္ကိုျမင္ရ၍အံ့ၾသၾကကုန္၏။ လူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအမွု အရာမ်ားေၾကာင့္အံ့ၾသေနၾကစဥ္၊ ကိုယ္ေတာ္ က၊-

44``လူသားသည္လူတို႔၏လက္သို႔အပ္ႏွံျခင္းကို ခံရလိမ့္မည္။ ဤစကားကိုသင္တို႔သတိျပဳ၍ မွတ္ထားၾကေလာ့'' ဟုတပည့္ေတာ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။-

45သို႔ရာတြင္တပည့္ေတာ္တို႔သည္ထိုစကားကို နားမလည္ၾက။ ယင္းသို႔နားမလည္ၾကေစရန္ အနက္အ႒ိပၸါယ္ကြယ္ဝွက္လ်က္ရွိသတည္း။ သူ တို႔သည္လည္းကိုယ္ေတာ္အားမေမးမေလၽွာက္ ဝံ့ၾက။

46တပည့္ေတာ္တို႔သည္မိမိတို႔တြင္အဘယ္သူ သည္အႀကီးျမတ္ဆုံးနည္းဟုအခ်င္းခ်င္း အေျခအတင္ေျပာဆိုေနၾက၏။-

47သခင္ေယရွုသည္ထိုသို႔ျငင္းခုံေနၾကသည္ ကိုသိေတာ္မူသျဖင့္ ကေလးသူငယ္တစ္ေယာက္ ကိုေခၚ၍မိမိအနီးတြင္ရပ္ေစေတာ္မူ၏။-

48ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``ငါ၏နာမကိုေထာက္ ၍ဤကေလးသူငယ္ကိုလက္ခံေသာသူသည္ ငါ့ကိုလက္ခံ၏။ ငါ့ကိုလက္ခံေသာသူသည္ ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာအရွင္ကိုလက္ခံ ၏။ သင္တို႔တြင္အသိမ္ငယ္ဆုံးေသာသူသည္ အႀကီးျမတ္ဆုံးျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

49ေယာဟန္က ``အရွင္ဘုရား၊ လူတစ္ေယာက္သည္ အရွင္၏နာမေတာ္ကိုအမွီျပဳ၍နတ္မိစၧာတို႔ ကိုႏွင္ထုတ္ေနသည္ကိုအကၽြန္ုပ္တို႔ေတြ႕ျမင္ ခဲ့ပါသည္။ သူသည္အကၽြန္ုပ္တို႔ဘက္သား မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္တို႔သည္သူ႔အား အရွင္၏နာမေတာ္ကိုအသုံးမျပဳရန္ တားျမစ္ခဲ့ပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ထား၏။

50သခင္ေယရွုက ``ထိုသူကိုမတားျမစ္ၾက ႏွင့္။ သင္တို႔ကိုမဆန႔္က်င္သူသည္သင္တို႔ ဘက္သားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

51ေကာင္းကင္ဘုံသို႔တက္ႂကြရန္အခ်ိန္နီးလာ ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ႂကြေတာ္မူရန္စိတ္ပိုင္းျဖတ္လ်က္-

52ေစတမန္မ်ားကိုႀကိဳတင္ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္သြား၍ကိုယ္ေတာ္၏အတြက္ျပင္ ဆင္မွုမ်ားကိုျပဳရန္ရွမာရိရြာတစ္ရြာသို႔ ဝင္ၾက၏။-

53သို႔ရာတြင္ကိုယ္ေတာ္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ခရီးျပဳလ်က္ေနေတာ္မူသည္ကိုေထာက္၍ ရြာသားတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုလက္မခံၾက။-

54ဤအျခင္းအရာကိုကိုယ္ေတာ္၏တပည့္ေတာ္ မ်ားျဖစ္ၾကေသာယာကုပ္ႏွင့္ေယာဟန္တို႔ျမင္ ၾကေသာအခါ ``အရွင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ေကာင္းကင္မွမီးက်၍ထိုသူတို႔အားေလာင္ ကၽြမ္းေစရန္အလိုရွိေတာ္မူသေလာ'' ဟုေမး ေလၽွာက္ၾက၏။-

55ကိုယ္ေတာ္သည္လွည့္၍သူတို႔အားဆုံးမေတာ္ မူ၏။-

56ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အျခားရြာတစ္ရြာသို႔ထြက္သြားၾက၏။

57ယင္းသို႔ခရီးျပဳေနၾကစဥ္လူတစ္ေယာက္ က ``အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္ႂကြေတာ္မူရာသို႔ လိုက္ပါမည္'' ဟုသခင္ေယရွုအားေလၽွာက္ ထား၏။

58သခင္ေယရွုက ``ေျမေခြးမွာတြင္းရွိ၏။ ငွက္မွာ အသိုက္ရွိ၏။ လူသားမွာမူကားေခါင္းခ်စရာ ေနရာမၽွမရွိ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

59ကိုယ္ေတာ္သည္အျခားလူတစ္ေယာက္အား ``ငါ့ ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ သို႔ရာတြင္ထိုသူက ``အကၽြန္ုပ္အဖ၏အေလာင္း ကိုဦးစြာသြား၍သၿဂႋဳဟ္ခြင့္ေပးေတာ္မူပါ'' ဟု ေလၽွာက္၏။

60ကိုယ္ေတာ္က ``လူေသတို႔သည္အခ်င္းခ်င္း သၿဂႋဳဟ္ၾကပါေစ။ သင္မူကားသြား၍ဘုရား သခင္၏နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းေဟာေျပာ ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

61အျခားေသာသူတစ္ေယာက္က ``အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္ သည္ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ပါမည္။ သို႔ရာတြင္ အကၽြန္ုပ္၏အိမ္သူအိမ္သားမ်ားအားဦး စြာသြား၍ႏွုတ္ဆက္ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ'' ဟု ေလၽွာက္၏။-

62သခင္ေယရွုက ``ထြန္ကိုင္းကိုကိုင္လ်က္ေနာက္ သို႔လွည့္ၾကည့္သူသည္ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံ ေတာ္အတြက္အသုံးမဝင္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။