Luke 7 — Burmese MCLZV

1သခင္ေယရွုသည္လူတို႔အားဤသို႔ေဟာေျပာ သြန္သင္ၿပီးေနာက္ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ႂကြ ေတာ္မူ၏။-

2ထိုၿမိဳ႕တြင္တာဝန္က်ေသာတပ္ခြဲမွူးတစ္ေယာက္ ၌အေစခံတစ္ေယာက္ရွိ၏။ တပ္ခြဲမွူးသည္ထို အေစခံကိုအလြန္ခ်စ္ျမတ္နိုး၏။ သူသည္ ဖ်ားနာလ်က္ေသအံ့ဆဲဆဲျဖစ္၍ေန၏။-

3တပ္ခြဲမွူးသည္သခင္ေယရွု၏သတင္းေတာ္ကို ၾကားေသာအခါ ယုဒအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ မ်ားကိုအထံေတာ္သို႔ေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္ ကိုယ္ ေတာ္ႂကြ၍မိမိအေစခံအားက်န္းမာေစရန္ ေလၽွာက္ေစ၏။-

4သခင္ေယရွုထံသို႔ေရာက္ေသာအခါေခါင္းေဆာင္ က ``ထိုတပ္ခြဲမွူးသည္အရွင္၏ေက်းဇူးျပဳျခင္း ကိုခံထိုက္သူျဖစ္ပါ၏။-

5အကၽြန္ုပ္တို႔အမ်ိဳးသားမ်ားကိုခ်စ္ေသာေၾကာင့္ တရားဇရပ္တစ္ေဆာင္ကိုေဆာက္လုပ္ေပးသူ ျဖစ္ပါ၏'' ဟုေလးနက္စြာေထာက္ခံေလၽွာက္ ထားၾက၏။

6သခင္ေယရွုသည္ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူႂကြေတာ္ မူ၍ တပ္ခြဲမွူး၏အိမ္ႏွင့္မလွမ္းမကမ္းသို႔ေရာက္ ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါတပ္ခြဲမွူးသည္မိတ္ေဆြမ်ား ကိုကိုယ္ေတာ္၏ထံသို႔ေစလႊတ္ကာ ``အရွင္၊ ဒုကၡ ရွာေတာ္မမူပါႏွင့္။ အကၽြန္ုပ္သည္မထိုက္မတန္ သူျဖစ္ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္၏အိမ္မိုးေအာက္သို႔အရွင္ ဝင္ေတာ္မူရန္မသင့္ေလ်ာ္ပါ။ ထို႔အတူအကၽြန္ုပ္ သည္အရွင္၏အထံေတာ္သို႔လာထိုက္သူမဟုတ္ ဟုယူဆပါ၏။-

7အမိန႔္ေတာ္ကိုသာေပးေတာ္မူပါလၽွင္ အကၽြန္ုပ္ ၏အေစခံသည္က်န္းမာလာပါလိမ့္မည္။-

8အကၽြန္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပင္အထက္အရာရွိေအာက္ တြင္အမွုထမ္းသူျဖစ္၍ အကၽြန္ုပ္၏လက္ေအာက္ တြင္လည္းစစ္သားမ်ားရွိပါ၏။ စစ္သားတစ္ ေယာက္အား `သြားေလာ့' ဟုဆိုလၽွင္သူသည္သြား ပါ၏။ အျခားတစ္ေယာက္အား `လာခဲ့' ဟုဆိုလၽွင္ လာပါ၏။ အကၽြန္ုပ္၏ကၽြန္အား `ဤအမွုကိုျပဳ ေလာ့' ဟုဆိုလၽွင္သူသည္ျပဳပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ ထားေစ၏။ ဤစကားကိုသခင္ေယရွုၾကား ေတာ္မူလၽွင္အံ့ၾသေတာ္မူ၏။

9ကိုယ္ေတာ္သည္ေနာက္ေတာ္ကလိုက္လာၾက ေသာ လူပရိသတ္တို႔ကိုလွည့္ၾကည့္ေတာ္မူ လ်က္ ``ငါဆိုသည္ကားဤကဲ့သို႔ေသာယုံၾကည္ ျခင္းကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အထဲမွာ ပင္ ငါမေတြ႕မၾကဳံဖူးေသး'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

10တပ္ခြဲမွူးေစလႊတ္လိုက္ေသာသူမ်ားသည္အိမ္ သို႔ျပန္ေရာက္ၾကေသာအခါထိုအေစခံသည္ က်န္းမာလ်က္ရွိသည္ကိုေတြ႕ၾက၏။

11ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္သည္နာဣနၿမိဳ႕သို႔ႂကြေတာ္ မူေသာအခါ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္လူပရိသတ္ ႀကီးသည္လိုက္ပါလာၾက၏။-

12ၿမိဳ႕တံခါးအနီးသို႔ကိုယ္ေတာ္ေရာက္ခ်ိန္၌ လူတို႔ သည္မုဆိုးမတစ္ေယာက္၏တစ္ဦးတည္းေသာ သား၏အေလာင္းကိုသၿဂႋဳဟ္ရန္ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထုတ္ ေဆာင္လာၾက၏။ ထိုမုဆိုးမႏွင့္အတူၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားတို႔သည္လိုက္ပို႔ၾက၏။-

13ကိုယ္ေတာ္သည္ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုျမင္ေသာ အခါသနားေတာ္မူသျဖင့္ ``မငိုႏွင့္'' ဟု သူ႔အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

14ထို႔ေနာက္အနီးသို႔ႂကြေတာ္မူၿပီးလၽွင္ အေလာင္း စင္ကိုလက္ေတာ္ျဖင့္တို႔ထိေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အေလာင္းစင္ထမ္းသူတို႔သည္ရပ္တန႔္ၾက၏။ ကိုယ္ ေတာ္က ``အခ်င္းလူငယ္၊ ထေလာ့၊ သင့္အားငါ အမိန႔္ေပး၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူရာ၊-

15သူေသသည္ထိုင္ၿပီးလၽွင္စကားေျပာေလ၏။ ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္သည္သူ႔ကိုမိခင္အားအပ္ ေပးေတာ္မူ၏။

16လူအေပါင္းတို႔သည္ေၾကာက္ရြံ့လ်က္ဘုရားသခင္ ၏ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးကူးၾက၏။ သူတို႔ က ``ငါတို႔တြင္ပေရာဖက္ႀကီးတစ္ပါးေပၚထြန္း ေလၿပီ။ ဘုရားသခင္သည္မိမိလူစုေတာ္အား ကယ္တင္ရန္ႂကြလာေတာ္မူၿပီ'' ဟုဂုဏ္ေက်းဇူး ေတာ္ကိုခ်ီးကူးၾက၏။

17ကိုယ္ေတာ္၏သတင္းေတာ္သည္ယုဒျပည္တစ္ ေလၽွာက္လုံးႏွင့္ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ပ်ံ႕ႏွံ့သြားေတာ့ ၏။

18ေယာဟန္အားတပည့္မ်ားကဤအေၾကာင္း အရာအလုံးစုံတို႔ကိုေျပာၾကားၾက၏။ ထို အခါသူသည္တပည့္ႏွစ္ေယာက္ကိုေခၚၿပီး လၽွင္သခင္ေယရွုထံသို႔ေစလႊတ္လ်က္၊-

19``ကိုယ္ေတာ္သည္ႂကြလာေတာ္မူမည္ဟုဆို ေသာအရွင္ေပေလာ။ သို႔တည္းမဟုတ္အျခား ပၢိဳလ္တစ္ဦးကိုေစာင့္ေမၽွာ္ရပါမည္ေလာ'' ဟု ေမးေလၽွာက္ေစ၏။

20ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏ထံသို႔လာ ၾကၿပီးေနာက္ ``ကိုယ္ေတာ္သည္ႂကြလာေတာ္မူ မည္ဟုဆိုေသာအရွင္ေပေလာ။ သို႔တည္းမဟုတ္ အျခားပၢိဳလ္တစ္ဦးကိုေစာင့္ေမၽွာ္ရပါမည္ ေလာ။ ဤသို႔ေမးေလၽွာက္ရန္ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ ကအကၽြန္ုပ္တို႔ကိုေစလႊတ္လိုက္ပါသည္'' ဟု ေလၽွာက္ထားၾက၏။

21ထိုအခါ၌ကိုယ္ေတာ္သည္လူတို႔၏ေရာဂါ ေဝဒနာမ်ားကိုေပ်ာက္ကင္းေစေတာ္မူ၏။ နတ္ မိစၧာမ်ားကိုႏွင္ထုတ္၍မ်က္မျမင္မ်ားကို မ်က္စိျမင္ေစေတာ္မူ၏။-

22ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔ျမင္ရၾကားရသည့္အရာ မ်ားကိုေယာဟန္ထံသြား၍ေျပာၾကားေလာ့။ မ်က္မျမင္မ်ားမ်က္စိအလင္းကိုျပန္လည္ ရရွိၾက၏။ ေျခက်ိဳးသူမ်ားလမ္းေလၽွာက္ၾက၏။ အေရျပားေရာဂါသည္မ်ားသန႔္စင္သြားၾက ၏။ နားပင္းသူမ်ားနားၾကားရၾက၏။ ေသ သူမ်ားအသက္ျပန္၍ရွင္ၾက၏။ ဆင္းရဲ သူတို႔သတင္းေကာင္းကိုၾကားရၾက၏။-

23ငါ့အေပၚ၌ယုံမွားျခင္းကင္းသူသည္မဂၤ လာရွိ၏'' ဟုေယာဟန္၏တပည့္မ်ားအား ေျဖၾကားေတာ္မူ၏။

24ေယာဟန္တပည့္မ်ားအထံေတာ္မွထြက္သြား ၾကေသာအခါ သခင္ေယရွုသည္ေယာဟန္ အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍လူပရိသတ္တို႔ အား ``သင္တို႔သည္အဘယ္အရာကိုၾကည့္ရွု ရန္ေတာကႏၲာရသို႔သြားၾကသနည္း။ ေလတိုက္ ၍လွုပ္ေသာကူပင္ကိုၾကည့္ရွုၾကရန္ေလာ။-

25ထိုသို႔မဟုတ္ပါမူဝတ္ေကာင္းစားလွဝတ္ဆင္ ထားသူကိုၾကည့္ရွုၾကရန္ေလာ။ ဝတ္ေကာင္းစား လွဝတ္ဆင္ကာစည္းစိမ္ခံသူမ်ားကားမင္း အိမ္စိုးအိမ္မ်ားတြင္ေနထိုင္ၾက၏။-

26ထိုသို႔မဟုတ္ပါမူပေရာဖက္ကိုၾကည့္ရွုရန္ ေလာ။ မွန္ေပ၏။ ပေရာဖက္ထက္ႀကီးျမတ္သူ ကိုၾကည့္ရွုရန္ျဖစ္၏။-

27က်မ္းစာေတာ္တြင္ `နားေထာင္ေလာ့၊ သင္၏လမ္း ကိုအသင့္ျဖစ္ေစရန္ ငါ၏ေစတမန္ကိုသင့္ အလ်င္ေစလႊတ္မည္' ဟုေဖာ္ျပထား၏။ ေယာဟန္ကားထိုေစတမန္ပင္ျဖစ္၏။-

28အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွဖြားျမင္သူမ်ားအနက္ ေယာဟန္ထက္ႀကီးျမတ္သူတစ္ေယာက္မၽွမရွိ ဟုသင္တို႔အားငါဆို၏။ သို႔ရာတြင္ဘုရား သခင္၏အုပ္စိုးျခင္းကိုဝန္ခံသူတို႔တြင္ အသိမ္ငယ္ဆုံးေသာသူသည္ေယာဟန္ထက္ ႀကီးျမတ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

29လူအေပါင္းတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏စကားေတာ္ ကိုၾကားၾက၏။ ထိုသူတို႔အနက္အထူးသျဖင့္ အခြန္ခံသူမ်ားသည္ဘုရားသခင္၏ေျဖာင့္မွန္ ေသာျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကိုလိုက္နာ၍ ေယာဟန္ ထံမွဗတၱိဇံမဂၤလာကိုခံယူခဲ့သူမ်ားျဖစ္ ၾက၏။-

30သို႔ရာတြင္ဖာရိရွဲႏွင့္က်မ္းတတ္ဆရာမ်ားမူ ကား မိမိတို႔အတြက္ဘုရားသခင္ထားရွိေတာ္ မူေသာအႀကံအစည္ေတာ္ကိုပစ္ပယ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသျဖင့္ ေယာဟန္ထံတြင္ဗတၱိဇံကို မခံမယူၾက။

31ကိုယ္ေတာ္က ``ဤေခတ္လူတို႔ကိုအဘယ္သို႔ပုံ ဥပမာခိုင္းႏွိုင္းရမည္နည္း။ သူတို႔သည္အဘယ္ သူမ်ားႏွင့္တူၾကသနည္း။-

32သူတို႔ကားေစ်းရပ္ကြက္တြင္ထိုင္လ်က္ `ငါတို႔ သာယာစြာတီးမွုတ္ေသာ္လည္းသင္တို႔သည္ မကမခုန္။ ငါတို႔ငိုခ်င္းကိုဆိုေသာ္လည္း သင္တို႔သည္မငိုမေႂကြး' ဟုအခ်င္းခ်င္း ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုေသာကေလးသူငယ္မ်ား ႏွင့္တူ၏။-

33အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ သည္အစားအစာကိုမစား၊ စပ်စ္ရည္ကို မေသာက္ဘဲလာေသာအခါသင္တို႔က `ဤ သူသည္နတ္မိစၧာပူးဝင္သူ' ဟုဆိုၾက၏။-

34လူသားသည္စားလ်က္ေသာက္လ်က္လာေသာ အခါသင္တို႔က `ၾကည့္ေလာ့၊' ဤသူသည္စား ၾကဴးသူျဖစ္သည္။ အခြန္ခံသူမ်ားႏွင့္အျခား အပယ္ခံသူမ်ားႏွင့္မိတ္ဖြဲ႕သူျဖစ္သည္' ဟု ဆိုၾက၏။-

35သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္၏ေရႊဉာဏ္ေတာ္ကို လက္ခံသူအေပါင္းတို႔က ထိုေရႊဉာဏ္ေတာ္ သည္မွန္ကန္ေၾကာင္းကိုျပသၾက၏'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

36ဖာရိရွဲတစ္ေယာက္သည္ကိုယ္ေတာ္အားမိမိ ႏွင့္အတူညစာသုံးေဆာင္ေတာ္မူရန္ပင့္ဖိတ္ ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ဖာရိရွဲ၏အိမ္သို႔ဝင္၍စား ပြဲတြင္ထိုင္ေတာ္မူ၏။-

37ထိုၿမိဳ႕တြင္အျပစ္ကူးသူအမ်ိဳးသမီးတစ္ ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ဖာရိရွဲ၏အိမ္တြင္ကိုယ္ေတာ္ ညစာသုံးေဆာင္ေတာ္မူေၾကာင္းကိုသိေသာအခါ ဆီေမႊးေက်ာက္ျဖဴဘူးတစ္လုံးကိုယူေဆာင္ၿပီး လၽွင္ ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္၌ေျခေတာ္ရင္းတြင္ ရပ္လ်က္ငိုယိုကာေန၏။-

38သူ၏မ်က္ရည္သည္ကိုယ္ေတာ္၏ေျခမ်ား အေပၚသို႔က်သည္ရွိေသာ္မိမိ၏ဆံပင္ ျဖင့္သုတ္၏။ ထိုေနာက္ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေျခမ်ားကိုနမ္းရွုပ္ၿပီးလၽွင္ ဆီေမႊးျဖင့္သုတ္လိမ္းလ်က္ေန၏။-

39ကိုယ္ေတာ္အားပင့္ဖိတ္သူဖာရိရွဲသည္ဤ အျခင္းအရာကိုျမင္လၽွင္ ``ဤသူသည္ပေရာ ဖက္ျဖစ္ပါမူ သူ၏ေျခကိုကိုင္ေသာအမ်ိဳး သမီးသည္အဘယ္သူျဖစ္သည္ကိုလည္း ေကာင္း၊ အဘယ္သို႔ေသာအျပစ္ကူးလြန္သည့္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္ကိုလည္းေကာင္း သိလိမ့္မည္'' ဟုေတြးေတာလ်က္ေန၏။

40ထိုအခါသခင္ေယရွုကထိုသူအား ``ရွိမုန္၊ သင့္အားငါေျပာစရာတစ္ခုရွိ၏'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။ ရွိမုန္က ``ဆရာေတာ္၊အမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ'' ဟုေလၽွာက္၏။

41သခင္ေယရွုက ``ေငြေခ်းစားသူတစ္ဦးတြင္ အေႂကြးတင္သူႏွစ္ဦးရွိ၏။ တစ္ဦးကေငြဒဂၤါး ငါးရာ၊ အျခားတစ္ဦးကငါးဆယ္အေႂကြး တင္၏။-

42သူတို႔သည္အေႂကြးမဆပ္နိုင္သျဖင့္ေႂကြးရွင္ သည္ ထိုသူႏွစ္ဦးလုံး၏အေႂကြးအားလုံးကို ေလၽွာ္ပစ္လိုက္၏။ ထိုသူႏွစ္ဦးအနက္အဘယ္ သူသည္ ေႂကြးရွင္ကိုပို၍ေမတၱာရွိလိမ့္မည္ နည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

43ရွိမုန္က ``ေငြပို၍ေလၽွာ္ပစ္ျခင္းခံရသူသည္ ပို၍ေမတၱာရွိမည္ထင္ပါသည္'' ဟုေလၽွာက္၏။ ကိုယ္ေတာ္က ``သင့္ယူဆခ်က္သည္မွန္ေပ၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

44ထိုေနာက္အမ်ိဳးသမီး၏ဘက္ကိုလွည့္၍ ရွိမုန္အား ``သင္သည္ဤအမ်ိဳးသမီးကို ျမင္သေလာ။ ငါသည္သင္၏အိမ္သို႔ဝင္ေသာ အခါ သင္သည္ေျခေဆးေရကိုမေပး။ သို႔ ရာတြင္သူသည္မ်က္ရည္ျဖင့္ ငါ့ေျခကို ေဆး၍ဆံပင္ျဖင့္သုတ္ေလၿပီ။-

45သင္သည္ငါ့ကိုမနမ္း။ ထိုအမ်ိဳးသမီး သည္ဤအိမ္သို႔ဝင္ခ်ိန္မွစ၍ငါ၏ေျခ ကိုအဆက္မျပတ္နမ္းေလၿပီ။-

46သင္သည္ငါ၏ေခါင္းကိုဆီျဖင့္မလိမ္း။ သူမူကား ငါ၏ေျခကိုဆီေမႊးျဖင့္လိမ္းေလၿပီ။ ထိုေၾကာင့္သင့္ အားငါဆိုသည္ကား ဤအမ်ိဳးသမီးသည္မ်ားစြာ ေသာအျပစ္တို႔မွေျပလြတ္ေလၿပီ။-

47ထိုသို႔ေျပလြတ္ေၾကာင္းကိုသူ၏ႀကီးမားေသာ ေမတၱာကသက္ေသခံ၏။ အျပစ္အနည္းငယ္သာ ေျပလြတ္သူမူကားအနည္းငယ္သာလၽွင္ခ်စ္ တတ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

48ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``သင္၏အျပစ္ကိုေျဖ လႊတ္ၿပီ'' ဟုအမ်ိဳးသမီးအားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

49ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူညစာစားေနၾကသူတို႔ သည္ ``အျပစ္ကိုပင္ေျဖလႊတ္ေသာဤသူကား အဘယ္သူနည္း'' ဟုအခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

50သို႔ရာတြင္ကိုယ္ေတာ္ကထိုအမ်ိဳးသမီး အား ``သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္သင့္ကိုကယ္ တင္ၿပီ။ စိတ္ခ်မ္းသာစြာသြားေလာ့'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။