Luke 24 — Burmese MCLZV

7`လူသားသည္အျပစ္ကူးသူတို႔၏လက္သို႔ အပ္ျခင္းခံရလိမ့္မည္။ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာတင္ ၍အသတ္ခံရလိမ့္မည္။ ထိုေနာက္တတိယေန႔၌ ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ေတာ္မူလိမ့္မည္' ဟူ၍ သင္တို႔အားေျပာၾကားခဲ့သည္ကိုသတိရၾက ေလာ့'' ဟုဆို၏။

8ထိုအခါအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ကိုယ္ေတာ္ မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေသာစကားမ်ားကိုျပန္သတိရ ၍၊-

9သခၤ်ိဳင္းေတာ္မွမိမိတို႔အိမ္သို႔ျပန္ၿပီးလၽွင္တစ္ က်ိပ္တစ္ပါးႏွင့္တပည့္ေတာ္အေပါင္းတို႔အား ထိုအေၾကာင္းအရာအလုံးစုံကိုေျပာၾကား ၾက၏။-

10တမန္ေတာ္တို႔အားဤသို႔ေျပာၾကားသူမ်ား ကားမာဂဒလမာရိ၊ ေယာဟႏၷ၊ ယာကုပ္၏မိခင္ ျဖစ္သူမာရိမွစ၍အျခားေသာအမ်ိဳးသမီး မ်ားျဖစ္သတည္း။-

11သူတို႔ေျပာၾကားသည့္စကားမ်ားသည္တမန္ ေတာ္တို႔အတြက္ယုတၱိမရွိေသာေၾကာင့္တမန္ ေတာ္တို႔သည္မယုံၾက။-

12သို႔ရာတြင္ေပတ႐ုသည္သခၤ်ိဳင္းေတာ္သို႔ေျပး သြားၿပီးလၽွင္ငုံ႔၍ၾကည့္၏။ ပိတ္မ်ားမွတစ္ပါး အျခားအဘယ္အရာကိုမၽွမေတြ႕ရ။ သူသည္ ထိုအျခင္းအရာကိုအံ့ၾသလ်က္အိမ္သို႔ျပန္ ေလသည္။

13ထိုေန႔၌ပင္တပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ဧေမာက္ဟုေခၚေသာရြာသို႔သြားၾက၏။ ထိုရြာ သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ခုနစ္မိုင္ခန႔္ေဝး၏။-

14ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမၽွ ေသာအမွုအရာမ်ားအေၾကာင္းကိုေျပာဆို လ်က္လာၾက၏။-

15ယင္းသို႔ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနၾကစဥ္သခင္ ေယရွုကိုယ္ေတာ္တိုင္သူတို႔ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္ ၍သူတို႔ႏွင့္အတူႂကြေတာ္မူ၏။-

16သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ခု ေၾကာင့္ကိုယ္ေတာ္မွန္းမသိၾက။-

17ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔သည္ခရီးသြားစဥ္ အဘယ္အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုေဆြးေႏြး ေနၾကသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ ထိုအခါသူတို႔သည္မ်က္ႏွာညႇိုးငယ္စြာျဖင့္ ထိုေနရာတြင္ရပ္လ်က္ေန၏။-

18သူတို႔အနက္ကေလာဖဆိုသူက ``ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သို႔လာေရာက္ေသာဧည့္သည္မ်ားအနက္သင္ တစ္ဦးတည္းသာလၽွင္ ဤရက္မ်ားအေတာအတြင္း ၌ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ျဖစ္ပ်က္သည့္အမွုအရာ မ်ားအေၾကာင္းကိုမသိဘဲေနပါသေလာ'' ဟု ဆို၏။

19ကိုယ္ေတာ္က ``အဘယ္အမွုအရာမ်ားနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ ထိုသူႏွစ္ဦးက ``နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရွုႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာအမွုအရာမ်ားပင္ျဖစ္ပါ၏။ ထိုသူသည္ဘုရားသခင္ႏွင့္လူအေပါင္း တို႔၏ေရွ႕တြင္လက္သတၱိ၊ ႏွုတ္သတၱိႏွင့္ျပည့္စုံ ေသာပေရာဖက္ျဖစ္ပါ၏။-

20ငါတို႔၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္အႀကီး အကဲမ်ားသည္သူ႔အားေသဒဏ္စီရင္ရန္ ပိလတ္မင္း၏လက္သို႔အပ္ႏွံခဲ့ၾက၏။ လက္ ဝါးကပ္တိုင္မွာတင္၍သတ္ခဲ့ၾကပါ၏။-

21ထိုအရွင္သည္ဣသေရလလူမ်ိဳးကိုလြတ္ေျမာက္ ေစေတာ္မူမည့္အရွင္ျဖစ္သည္ဟု ငါတို႔ေမၽွာ္လင့္ ခဲ့ၾကပါ၏။ အဆိုပါအမွုအရာမ်ားျဖစ္ပ်က္ ခဲ့သည္မွာယခုသုံးရက္ရွိပါၿပီ။-

22ငါတို႔၏အေပါင္းအေဖာ္မ်ားျဖစ္ေသာအမ်ိဳး သမီးအခ်ိဳ႕တို႔သည္နံနက္ေစာေစာသခၤ်ိဳင္း ေတာ္သို႔သြားခဲ့ၾက၏။-

23သူတို႔သည္အေလာင္းေတာ္ကိုမေတြ႕ရၾကပါ။ ေကာင္းကင္တမန္မ်ားကို႐ူပါ႐ုံတြင္ျမင္ရ ၾကသည္ဟုငါတို႔အားေျပာၾကားၾကပါ၏။ ေကာင္းကင္တမန္မ်ားကသခင္ေယရွုသည္ အသက္ရွင္လ်က္ရွိေတာ္မူေၾကာင္းကိုေျပာ ၾကသည္ဟုလည္းဆိုၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍ငါ တို႔သည္မိန္းေမာေတြေဝသြားၾကပါ၏။-

24ငါတို႔အထဲမွလူအခ်ိဳ႕တို႔သည္လည္းသခၤ်ိဳင္း ေတာ္သို႔သြားၾကရာအမ်ိဳးသမီးမ်ားေဖာ္ ျပခဲ့သည္အတိုင္းပင္ေတြ႕ျမင္ရၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကိုမူကားမေတြ႕မျမင္ရၾကပါ'' ဟုဆိုၾက၏။

25ထိုအခါကိုယ္ေတာ္က ``ပေရာဖက္မ်ားေဟာ ၾကားခဲ့သမၽွကိုယုံၾကည္ရန္အလြန္ေႏွး ေကြးေသာအိုလူမိုက္တို႔၊-

26ေမရွိယသည္ဘုန္းအသေရေတာ္ကိုမခံမ ယူမီ ဤသို႔ေသာဒုကၡေဝဒနာမ်ားကိုခံစား ရန္လိုအပ္သည္မဟုတ္ပါေလာ'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။-

27ထိုေနာက္သခင္ေယရွုသည္ေမာေရွက်မ္းမွ အစျပဳ၍ပေရာဖက္က်မ္းအားလုံးတြင္ ကိုယ္ေတာ္အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္သည့္က်မ္း ပိုဒ္မ်ားကိုထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔အားရွင္လင္း ၍ျပေတာ္မူ၏။

28ထိုသူတို႔သြားသည့္ရြာအနီးသို႔ေရာက္ၾက လၽွင္ကိုယ္ေတာ္သည္ေရွ႕သို႔ဆက္၍သြားမည့္ ဟန္ျပဳ၏။-

29သို႔ရာတြင္သူတို႔က ``ယခုမိုးခ်ဳပ္စျပဳပါၿပီ။ ေန႔အခ်ိန္ကုန္ပါေတာ့မည္။ သို႔ျဖစ္၍အကၽြန္ုပ္ တို႔ႏွင့္အတူတည္းခိုပါ'' ဟုဆို၍ကိုယ္ေတာ္ အားဖိတ္ေခၚၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္သူတို႔ႏွင့္ အတူတည္းခိုရန္လိုက္သြားေတာ္မူ၏။-

30စားပြဲတြင္သူတို႔ႏွင့္အတူထိုင္ေတာ္မူလ်က္ မုန႔္ကိုယူ၍ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းေတာ္ မူ၏။ ထိုေနာက္မုန႔္ကိုဖဲ့၍သူတို႔အားေပး ေတာ္မူ၏။-

31ထိုအခါ၌သူတို႔သည္မ်က္စိပြင့္လာၾက သျဖင့္ကိုယ္ေတာ္မွန္းသိၾကေလသည္။ သို႔ရာ တြင္ကိုယ္ေတာ္သည္သူတို႔၏မ်က္ေမွာက္မွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေလသည္။-

32သူတို႔က ``လမ္းခရီးတြင္ကိုယ္ေတာ္သည္ငါတို႔ အားစကားေျပာေတာ္မူေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ က်မ္းစာေတာ္၏အနက္ကိုဖြင့္ျပေတာ္မူေသာ အခါ၌လည္းေကာင္း၊ ငါတို႔၏စိတ္ႏွလုံးတြင္ မီးလၽွံထသကဲ့သို႔ျဖစ္ေနခဲ့သည္မဟုတ္ ပါေလာ'' ဟုအခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

33သူတို႔သည္ခ်က္ခ်င္းထ၍ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ၾက၏။ ထိုအရပ္တြင္တစ္က်ိပ္တစ္ပါးႏွင့္ အျခားတပည့္ေတာ္မ်ားသည္စု႐ုံးလ်က္ေန ၾကသည္ကိုေတြ႕ၾက၏။-

34စု႐ုံးလ်က္ေနေသာသူတို႔က ``အကယ္ပင္သခင္ ဘုရားေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ေတာ္မူၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ေပတ႐ုအားကိုယ္ထင္ျပေတာ္ မူၿပီ'' ဟုဆိုၾက၏။

35ထိုေနာက္ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္လမ္းတြင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သည့္အေၾကာင္းအရာကိုလည္း ေကာင္း၊ မုန႔္ကိုဖဲ့ေတာ္မူစဥ္တြင္ကိုယ္ေတာ္မွန္း သိရွိလာေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္းေျပာၾက၏။

36ထိုအေၾကာင္းအရာမ်ားကိုတပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္ တို႔ေျပာျပေနစဥ္သခင္ေယရွုသည္သူတို႔၏အလယ္ ၌ေပၚလာေတာ္မူ၍ ``သင္တို႔တြင္ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိ ေစသတည္း'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

37သူတို႔သည္တေစၧေျခာက္သည္ဟုထင္မွတ္သျဖင့္ ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္ေနၾက၏။-

38ကိုယ္ေတာ္က ``အဘယ္ေၾကာင့္ေၾကာက္လန႔္ေနၾက သနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ယုံမွားသံသယျဖစ္ ေနၾကသနည္း။ ငါ၏လက္မ်ား၊ ေျခမ်ားကို ၾကည့္ၾကေလာ့။-

39သင္တို႔ျမင္ရသူကားငါကိုယ္တိုင္ပင္ျဖစ္၏။ ငါ့ ကိုယ္ကိုစမ္းသပ္ၾကည့္ၾကေလာ့။ သင္တို႔ျမင္သည္ အတိုင္းငါ့မွာအသားအရိုးမ်ားရွိ၏။

40ထိုေနာက္လက္ေတာ္ေျခေတာ္တို႔ကိုတပည့္ေတာ္ တို႔အားျပေတာ္မူ၏။-

41သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္အလြန္အံ့ၾသလ်က္ေန ၾကသျဖင့္မယုံနိုင္ေသးဘဲရွိၾကစဥ္ကိုယ္ေတာ္ က ``သင္တို႔မွာစားစရာတစ္စုံတစ္ခုရွိသေလာ'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။-

42သူတို႔သည္ငါးကင္တစ္ပိုင္းကိုေပးၾက၏။

43ကိုယ္ေတာ္သည္ယူ၍သူတို႔၏ေရွ႕တြင္သုံးေဆာင္ ေတာ္မူ၏။

44ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``ေမာေရွ၏ပညတ္က်မ္း၊ ပေရာဖက္က်မ္းမ်ားႏွင့္ဆာလံက်မ္းတြင္ငါ ၏အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ေဖာ္ျပထားသည့္ အမွုအရာမ်ားသည္ျဖစ္ပ်က္ရမည္ဟူ၍ သင္ တို႔ႏွင့္အတူရွိစဥ္အခါကငါေျပာခဲ့၏။ ငါ ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္းယခုျဖစ္ပ်က္လ်က္ရွိ၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

45ထိုေနာက္တပည့္ေတာ္တို႔က်မ္းစာေတာ္ကိုနား လည္ၾကေစရန္သူတို႔၏အသိဉာဏ္ကိုဖြင့္ေတာ္ မူ၏။-

46ကိုယ္ေတာ္က ``က်မ္းစာေတာ္တြင္ေမရွိယသည္ အေသခံေတာ္မူရမည္။ ထိုေနာက္သုံးရက္ၾကာ ေသာ္ေသျခင္းမွထေျမာက္ေတာ္မူမည္။-

47နာမေတာ္ကိုအမွီျပဳ၍အျပစ္လႊတ္ျခင္းတရား ႏွင့္ေနာင္တတရားကိုလည္း ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွ အစျပဳ၍လူမ်ိဳးတကာတို႔အားေဟာေျပာ ရမည္။-

48သင္တို႔အားထိုအျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားျဖစ္ၾက၏။-

49ငါ၏ခမည္းေတာ္ကတိထားေတာ္မူရာကို သင္တို႔အေပၚမွာငါသက္ေရာက္ေစမည္။ သို႔ ရာတြင္သင္တို႔သည္ေကာင္းကင္ကတန္ခိုးကို မခံမယူရမီတိုင္ေအာင္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ေစာင့္ေနၾကေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

50ကိုယ္ေတာ္သည္တပည့္ေတာ္တို႔အားေဗသနိရြာ သို႔ေခၚေဆာင္သြားေတာ္မူၿပီးလၽွင္လက္ေတာ္ကို ခ်ီ၍ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူ၏။-

51ဤသို႔ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူစဥ္ကိုယ္ေတာ္သည္ တပည့္ေတာ္တို႔ထံမွထြက္ခြာလ်က္ေကာင္းကင္ ဘုံသို႔ယူေဆာင္ျခင္းကိုခံေတာ္မူ၏။-

52တပည့္ေတာ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္အားရွိခိုးၿပီး လၽွင္အလြန္ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းစြာေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြား၍။-

53ဗိမာန္ေတာ္တြင္အျမဲမျပတ္ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းလ်က္ေနၾက၏။ ရွင္လုကာခရစ္ဝင္ၿပီး၏။