Luke 13

Burmese MCLZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ထိုအခ်ိန္၌လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ ၏ထံသို႔လာ၍ ပိလတ္မင္းသတ္ျဖတ္လိုက္ သည့္ဂါလိလဲအမ်ိဳးသားမ်ားအေၾကာင္း ကိုေလၽွာက္ထားၾက၏။ ထိုသူတို႔သည္ယဇ္ ပူေဇာ္လ်က္ရွိေနစဥ္သတ္ျဖတ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရၾက၏။-

2ကိုယ္ေတာ္က ``ထိုလူစုသည္ယင္းသို႔အသတ္ ခံရသျဖင့္အျခားဂါလိလဲအမ်ိဳးသား အေပါင္းတို႔ထက္ပို၍ အျပစ္ကူးသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟုသင္တို႔ထင္မွတ္ၾကသေလာ။ သူ တို႔ကားပို၍အျပစ္ကူးသူမ်ားမဟုတ္ ဟုသင္တို႔အားငါဆို၏။-

3သို႔ရာတြင္သင္တို႔သည္လည္းေနာင္တမရ ၾကလၽွင္ ထိုသူတို႔နည္းတူေသေက်ပ်က္စီး ရလိမ့္မည္။-

4ရွိေလာင္ေမၽွာ္စင္ၿပိဳက်သျဖင့္ ပိ၍ေသသူ လူတစ္ဆယ့္ရွစ္ေယာက္တို႔သည္ အျခားေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားထက္ပို၍အျပစ္ ကူးသူမ်ားျဖစ္သည္ဟု သင္တို႔ထင္မွတ္ ၾကသေလာ။-

5သူတို႔ကားပို၍အျပစ္ကူးသူမ်ားမဟုတ္ ဟုသင္တို႔အားငါဆို၏။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔ သည္လည္းေနာင္တမရၾကလၽွင္ ထိုသူတို႔ နည္းတူေသေက်ပ်က္စီးရလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6ကိုယ္ေတာ္သည္လူအေပါင္းတို႔အားပုံဥပမာ ေဆာင္၍ ``လူတစ္ေယာက္၏စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ထဲ တြင္ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာသေဘၤာသဖန္းပင္တစ္ ပင္ရွိ၏။ ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္သဖန္းပင္ကိုလာ၍ သဖန္းသီးရွာေသာ္လည္းတစ္လုံးမၽွမေတြ႕ရ။-

7ဥယ်ာဥ္ရွင္က `ငါသည္ဤသဖန္းပင္ကိုလာ၍ သဖန္းသီးရွာသည္မွာသုံးႏွစ္ရွိေခ်ၿပီ။ သို႔ရာ တြင္တစ္လုံးမၽွမေတြ႕ရ။ ဤသဖန္းပင္ကိုခုတ္ ပစ္ေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ေျမကိုအက်ိဳးမဲ့ ျဖစ္ေစမည္နည္း' ဟုဥယ်ာဥ္မွူးအားဆို၏။-

8ဥယ်ာဥ္မွူးက `ထိုအပင္ကိုဤႏွစ္တစ္ႏွစ္ ထားပါဦး။ အပင္ရင္းပတ္လည္ကိုအကၽြန္ုပ္ တူးဆြ၍ေျမၾသဇာထည့္ပါဦးမည္။-

9ေနာင္ႏွစ္ခါအသီးသီးေကာင္းသီးပါလိမ့္မည္။ အကယ္၍အသီးမသီးခဲ့ေသာ္ခုတ္ပစ္ပါ' ဟု ျပန္၍ေလၽွာက္သည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

10ဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔၌ကိုယ္ေတာ္ေဟာေျပာသြန္ သင္လ်က္ေနေတာ္မူရာ တရားဇရပ္တြင္တစ္ ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံးနတ္မိစၧာပူးဝင္သျဖင့္ မသန္မစြမ္းျဖစ္လ်က္ေနေသာအမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ေက်ာကုန္း၍မိမိ ၏ခါးကိုလုံးဝမဆန႔္နိုင္။-

12သခင္ေယရွုသည္ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုျမင္ ေသာအခါ အထံေတာ္သို႔ေခၚေတာ္မူလ်က္ ``အခ်င္းအမ်ိဳးသမီးသင့္ေရာဂါေပ်ာက္ ၿပီ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

13သူ၏အေပၚမွာလက္ေတာ္ကိုတင္ေတာ္မူ သျဖင့္ သူသည္ခ်က္ခ်င္းပင္ခါးဆန႔္သြား၍ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးကူး ေလ၏။

14ထိုအခါယင္းသို႔ဥပုသ္ေန႔၌အနာေရာဂါကို သခင္ေယရွုေပ်ာက္ကင္းေစေတာ္မူသျဖင့္ တရား ဇရပ္မွူးသည္စိတ္ဆိုးလ်က္ ``အလုပ္လုပ္အပ္ ေသာရက္ေျခာက္ရက္ရွိ၏။ ထိုရက္မ်ားတြင္လာ၍ ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္အကုခံၾကေလာ့။ ဥပုသ္ ေန႔၌မူကားလာ၍အကုမခံၾကႏွင့္'' ဟုလူ ပရိသတ္တို႔အားဆို၏။

15သခင္ဘုရားက ``ေၾကာင္သူေတာ္တို႔၊ သင္တို႔ရွိ သမၽွသည္ဥပုသ္ေန႔၌သင္တို႔၏ျမည္းမ်ား၊ ႏြားမ်ားအားတင္းကုတ္မွႀကိဳးကိုေျဖ၍ ေရ တိုက္ရန္ေခၚေဆာင္သြားတတ္ၾကသည္မဟုတ္ ေလာ။-

16အာျဗဟံ၏သမီးျဖစ္သူဤအမ်ိဳးသမီး သည္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံးစာတန္၏အေႏွာင္ အဖြဲ႕ကိုခံခဲ့ရ၏။ သူ႔အားဥပုသ္ေန႔၌ထို အေႏွာင္အဖြဲ႕မွမလႊတ္အပ္သေလာ'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။-

17ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူလိုက္ေသာအခါကိုယ္ေတာ္ ကိုရန္ဘက္ျပဳသူမ်ားသည္အရွက္ရသြား ၾက၏။ လူပရိသတ္အေပါင္းတို႔သည္ကား ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအံ့ၾသဖြယ္ရာ မ်ားေၾကာင့္ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္ၾက၏။

18သခင္ေယရွုက ``ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ သည္အဘယ္အရာႏွင့္တူသနည္း။ အဘယ္ အရာႏွင့္ႏွိုင္းယွဥ္ရမည္နည္း။-

19နိုင္ငံေတာ္သည္ဤျဖစ္ပ်က္ပုံႏွင့္တူ၏။ မုန္ ညင္းေစ့ကိုလူတစ္ေယာက္သည္ယူ၍မိမိ၏ ဥယ်ာဥ္တြင္စိုက္၏။ ထိုအေစ့မွအပင္ေပါက္ ၍ႀကီးမားလာသျဖင့္ ထိုအပင္၏အကိုင္း အခက္မ်ားတြင္ငွက္မ်ားနားေနရၾက၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

20တစ္ဖန္ကိုယ္ေတာ္က ``ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံ ေတာ္ကိုအဘယ္အရာႏွင့္ႏွိုင္းယွဥ္ရမည္နည္း။-

21နိုင္ငံေတာ္သည္ဤျဖစ္ပ်က္ပုံႏွင့္တူ၏။ တေဆး ကိုအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ယူၿပီးလၽွင္ မုန႔္ညက္သုံးစိတ္တြင္ထည့္၍မုန႔္ညက္အားလုံး ကိုေဖာင္းႂကြလာေစသည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

22ကိုယ္ေတာ္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ခရီးျပဳ ေတာ္မူရာလမ္းတြင္ေဟာေျပာသြန္သင္လ်က္ တစ္ၿမိဳ႕မွတစ္ၿမိဳ႕၊ တစ္ရြာမွတစ္ရြာကိုျဖတ္ ၍ႂကြေတာ္မူ၏။-

23လူတစ္ေယာက္က ``အရွင္၊ ကယ္တင္ျခင္းခံရ သူမ်ားသည္အေရအတြက္အားျဖင့္နည္းပါ သေလာ'' ဟုေမးေလၽွာက္၏။

24ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔သည္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ တံခါးေပါက္ကိုဝင္ရန္ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾက ေလာ့။ လူအမ်ားပင္ထိုတံခါးေပါက္ကိုဝင္ရန္ ႀကိဳးစားၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ဝင္နိုင္စြမ္းရွိၾက လိမ့္မည္မဟုတ္ဟုသင္တို႔အားငါဆို၏။-

25အိမ္ရွင္သည္ထလ်က္တံခါးကိုပိတ္လိုက္၍ သင္ တို႔သည္အိမ္ျပင္မွာေရာက္ရွိေနရေသာအျဖစ္ ႏွင့္ေတြ႕ၾကဳံလိမ့္မည္။ ထိုအခါသင္တို႔က `အရွင္၊ အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔အားတံခါးကိုဖြင့္ေပးေတာ္ မူပါ' ဟုဆို၍တံခါးကိုေခါက္ေသာ္လည္း အိမ္ရွင္က `သင္တို႔အဘယ္မွလာသည္ကိုငါ မသိ' ဟုဆိုလိမ့္မည္။-

26ထိုအခါသင္တို႔က `အကၽြန္ုပ္တို႔သည္အရွင္ ႏွင့္အတူစားေသာက္ခဲ့သူမ်ားျဖစ္ပါ၏။ အရွင္ သည္အကၽြန္ုပ္တို႔၏ၿမိဳ႕ရြာတြင္ေဟာေျပာသြန္သင္ ခဲ့ပါ၏' ဟုေလၽွာက္ၾကလိမ့္မည္။-

27သို႔ေသာ္လည္းအိမ္ရွင္က `သင္တို႔အဘယ္မွလာ သည္ကိုငါမသိ။ ဆိုးညစ္ေသာသူတို႔၊ ငါ့ထံမွ ထြက္သြားၾကေလာ့' ဟူ၍ျပန္ေျပာေပအံ့။-

28သင္တို႔သည္ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ထဲတြင္ အာျဗဟံ၊ ဣဇာက္၊ ယာကုပ္ႏွင့္ပေရာဖက္အေပါင္း တို႔ေရာက္ရွိၾကသည္ကိုျမင္လ်က္ မိမိတို႔ကိုယ္ တိုင္ကမူနိုင္ငံေတာ္၏ျပင္ပသို႔ႏွင္ထုတ္ျခင္း ခံရၾကေသာအခါအဘယ္မၽွငိုေႂကြးျမည္ တမ္းျခင္း၊ အံသြားႀကိတ္ျခင္းရွိၾကလိမ့္မည္နည္း။-

29လူတို႔သည္အေရွ႕အေနာက္ေတာင္ေျမာက္အရပ္ ေလးမ်က္ႏွာမွလာၾကၿပီးလၽွင္ ဘုရားသခင္ ၏နိုင္ငံေတာ္ပြဲတြင္ဝင္ၾကလိမ့္မည္။-

30ထိုအခါ၌ယခုေနာက္ဆုံးသို႔ေရာက္ေနေသာ သူတို႔သည္ ေရွ႕ဆုံးသို႔ေရာက္ၾကလိမ့္မည္။ ယခု ေရွ႕ဆုံးသို႔ေရာက္ေနသူတို႔သည္ ေနာက္ဆုံးသို႔ေရာက္ ၾကလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

31ထိုအခ်ိန္၌ဖာရိရွဲအခ်ိဳ႕တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ ၏ထံကိုလာၿပီးလၽွင္ ``ဤအရပ္မွထြက္ခြာ၍ အျခားအရပ္သို႔ႂကြေတာ္မူပါ။ ေဟ႐ုဒ္မင္း သည္အရွင့္အားသတ္ရန္အႀကံရွိပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။

32ကိုယ္ေတာ္က ``ငါသည္ယေန႔ႏွင့္နက္ျဖန္ေန႔တို႔၌ နတ္မိစၧာမ်ားကိုႏွင္ထုတ္၍ အနာေရာဂါမ်ားကို ေပ်ာက္ကင္းေစမည္။ တတိယေန႔တြင္မူငါ၏ အလုပ္ကိုအဆုံးသတ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုထို ေျမေခြးကိုေျပာၾကေလာ့။-

33သို႔ရာတြင္ယေန႔၊ နက္ျဖန္ေန႔၊ ေနာက္တစ္ေန႔၌ ငါခရီးျပဳရဦးမည္။ ပေရာဖက္ဟူသည္ေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕မွအပအျခားအရပ္တြင္အသတ္ ခံရန္မသင့္။

34``အို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ ပေရာဖက္ မ်ားကိုသတ္သည့္ၿမိဳ႕၊ ဘုရားသခင္ေစလႊတ္ေသာ တမန္မ်ားကိုခဲႏွင့္ေပါက္သည့္ၿမိဳ႕၊ ၾကက္မသည္ ၾကက္ကေလးမ်ားကိုမိမိ၏အေတာင္ေအာက္ တြင္စုသိမ္းထားသကဲ့သို႔ ငါသည္သင္၏သား သမီးမ်ားကိုစုသိမ္းထားလိုသည္မွာႀကိမ္ဖန္ မ်ားလွေလၿပီ။ သို႔ရာတြင္သင္မူကားငါ့ကို ဤသို႔မျပဳေစလို။-

35သို႔ျဖစ္၍သင္၏ဗိမာန္ေတာ္ကိုဘုရားသခင္ စြန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ သင့္အားငါဆိုသည္ကား `ဘုရားသခင္၏နာမေတာ္ႏွင့္ႂကြလာေတာ္ မူေသာအရွင္သည္မဂၤလာရွိေစသတည္း' ဟု သင္ႁမြက္ဆိုရာေန႔မတိုင္မီသင္သည္ငါ့ကို ျမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →