Luke 20 — Burmese MCLZV

1တစ္ေန႔သ၌ကိုယ္ေတာ္သည္ဗိမာန္ေတာ္တြင္ လူတို႔အားဆုံးမၾသဝါဒေပး၍ သတင္း ေကာင္းကိုေဟာေျပာလ်က္ေနေတာ္မူစဥ္ယဇ္ ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ား၊ က်မ္းတတ္ဆရာမ်ား ႏွင့္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္အထံ ေတာ္ကိုလာၾက၏။-

6သို႔ရာတြင္လူတို႔အခြင့္အာဏာအရဟု ငါတို႔ဆိုလၽွင္ လူအေပါင္းတို႔ကေယာဟန္ ကိုပေရာဖက္တစ္ပါးဟုအမွန္ပင္ယုံၾကည္ ၾကသျဖင့္ ငါတို႔အားခဲႏွင့္ေပါက္ၾကလိမ့္ မည္'' ဟုအခ်င္းခ်င္းေဆြးေႏြးၾက၏။-

7ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔က ``မည္သူ႔အခြင့္အာဏာ အရေပးသည္ကိုအကၽြန္ုပ္တို႔မသိပါ'' ဟု ေျဖၾကားၾက၏။

8ထိုအခါသခင္ေယရွုက `ငါျပဳသည့္အမွု အရာမ်ားကိုအဘယ္အခြင့္အာဏာအရ ျပဳသည္ကိုလည္း သင္တို႔အားငါမေျပာ' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

9ထို႔ေနာက္ကိုယ္ေတာ္သည္လူတို႔အားဤပုံ ဥပမာကိုမိန႔္ၾကားေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္ က ``လူတစ္ေယာက္သည္စပ်စ္ဥယ်ာဥ္တစ္ ခုကိုစိုက္ပ်ိဳး၍သီးစားခ်၏။ ထိုေနာက္ နိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ကာလအေတာ္ၾကာ သြား၍ေန၏။-

10အခ်ိန္တန္ေသာ္ကၽြန္တစ္ေယာက္ကိုၿခံသမား မ်ားထံသို႔ေစလႊတ္၍သီးစားခကိုေတာင္းခံ ေစ၏။ သို႔ရာတြင္ၿခံသမားတို႔သည္ထိုကၽြန္ ကိုရိုက္၍ လက္ခ်ည္းသက္သက္ျပန္လႊတ္လိုက္ ၾက၏။-

11ထိုေနာက္ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္အျခားကၽြန္တစ္ ေယာက္ကိုေစလႊတ္ျပန္၏။ သို႔ရာတြင္ၿခံသမား တို႔သည္သူ႔ကိုလည္းရိုက္၍အရွက္ခြဲၿပီးလၽွင္ လက္ခ်ည္းသက္သက္ျပန္လႊတ္လိုက္ၾက၏။-

12ေနာက္တစ္ဖန္ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္တတိယကၽြန္ ကိုေစလႊတ္၏။ သို႔ရာတြင္ၿခံသမားတို႔သည္ ထိုကၽြန္ကိုလည္းဒဏ္ရာမ်ားရေစၿပီးေနာက္ အျပင္သို႔ႏွင္ထုတ္လိုက္ၾက၏။-

13ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ `ငါအဘယ္သို႔ျပဳရအံ့နည္း။ ငါ၏တစ္ဦးတည္းေသာသားကိုေစလႊတ္မည္။ သူ႔ကိုေတြ႕လၽွင္ၿခံသမားတို႔ေလးစားၾက ရာ၏' ဟုဆို၏။-

14သို႔ရာတြင္ဥယ်ာဥ္ရွင္၏သားေရာက္လာေသာ အခါၿခံသမားတို႔က `ဤသူသည္ဥယ်ာဥ္ရွင္ ၏အေမြစားအေမြခံျဖစ္၏။ ငါတို႔ဥယ်ာဥ္ ကိုအေမြခံရေအာင္သူ႔အားသတ္ၾကကုန္ အံ့' ဟုအခ်င္းခ်င္းေဆြးေႏြးေျပာဆိုလ်က္။-

15ဥယ်ာဥ္ရွင္၏သားကိုအျပင္သို႔ထုတ္ၿပီး လၽွင္သတ္ပစ္ၾက၏။ ထိုအခါဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ၿခံသမားမ်ား အားအဘယ္သို႔ျပဳလိမ့္မည္နည္း။-

16သူသည္လာ၍ထိုသူတို႔ကိုသတ္ၿပီးေသာ္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကိုအျခားသူမ်ားသို႔ေပး အပ္လိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုစကားကိုၾကားေသာအခါသူတို႔ က ``ဘုရားမ၍ထိုသို႔မျဖစ္ပါေစႏွင့္'' ဟုဆိုၾက၏။

17ကိုယ္ေတာ္သည္လူတို႔ကိုၾကည့္ရွုေတာ္မူလ်က္၊ `တိုက္ကိုတည္ေဆာက္သူတို႔ပယ္ထားသည့္ေက်ာက္ သည္ အေရးအႀကီးဆုံးျဖစ္ေသာေထာင့္ခ်ဳပ္ေက်ာက္ ျဖစ္လာရ၏' ဟူေသာက်မ္းစကား၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ကား အသို႔နည္း။-

18ထိုေက်ာက္အေပၚသို႔က်ေသာသူသည္အပိုင္း ပိုင္းက်ိဳးလိမ့္မည္။ ထိုေက်ာက္အက်ခံရေသာ သူသည္ညက္ညက္ေၾက၍သြားလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

19က်မ္းတတ္ဆရာႏွင့္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ား သည္ မိမိတို႔ကိုရည္စူး၍ဤပုံဥပမာကို မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္းသိၾကသျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း ပင္ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီးရန္ႀကံစည္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္လူတို႔ကိုေၾကာက္ၾက၏။-

20ထို႔ေၾကာင့္အခြင့္ေကာင္းကိုေစာင့္ေနၾက၏။ သူတို႔ သည္ကိုယ္ေတာ္၏စကားတြင္အမွားကိုရွာၿပီး လၽွင္ ကိုယ္ေတာ္အားဘုရင္ခံမင္း၏လက္သို႔ အပ္နိုင္ရန္သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ေယာင္ေဆာင္ေသာ သူလၽွိုမ်ားကိုအထံေတာ္သို႔ေစလႊတ္ၾက၏။-

21သူလၽွိုတို႔က ``ဆရာေတာ္၊ အရွင္ေဟာေျပာ သြန္သင္ေတာ္မူေသာအရာမ်ားမွန္ကန္ေၾကာင္း ကိုအကၽြန္ုပ္တို႔သိပါ၏။ အရွင္သည္မ်က္ႏွာ ႀကီးငယ္မလိုက္၊ ဘုရားသခင္၏တရားလမ္း ကိုသာဟုတ္မွန္သည္အတိုင္းသြန္သင္ေတာ္ မူပါ၏။-

22အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ကဲသာဘုရင္အားအခြန္ ဆက္အပ္သေလာ၊ မဆက္အပ္သေလာ'' ဟု ေမးေလၽွာက္ၾက၏။

23ကိုယ္ေတာ္သည္ထိုသူတို႔၏ပရိယာယ္ကို သိျမင္ေတာ္မူသျဖင့္။-

24``ဒဂၤါးတစ္ျပားကိုငါ့အားျပၾကေလာ့။ ဤ ဒဂၤါးတြင္မည္သူ႔႐ုပ္ပုံ၊ မည္သူ႔ကမၸည္းလိပ္စာ ပါရွိပါသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ သူတို႔က ``ကဲသာဘုရင္၏ပုံ၊ ကဲသာဘုရင္ ၏ကမၸည္းလိပ္စာပါရွိပါသည္'' ဟုျပန္၍ ေလၽွာက္ၾက၏။

25ကိုယ္ေတာ္က ``ကဲသာဘုရင္ပိုင္သည့္အရာကို ကဲသာဘုရင္အားဆက္ၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္ ပိုင္သည့္အရာကိုဘုရားသခင္အားဆက္ၾက ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

26သူတို႔သည္လူတို႔ေရွ႕၌ကိုယ္ေတာ္၏စကား တြင္အမွားရွာ၍မရသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ေျဖ ၾကားေတာ္မူပုံကိုအံ့ၾသလ်က္ဆိတ္ဆိတ္ ေနၾက၏။

27ထို႔ေနာက္ဇဒၵဳကဲအခ်ိဳ႕တို႔သည္အထံေတာ္ သို႔ခ်ဥ္းကပ္ၾက၏။ သူတို႔ကားေသျခင္းမွ လူတို႔ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းမရွိဟုယုံ ၾကည္သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။-

28သူတို႔က ``ဆရာေတာ္ `တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ သားသမီးမရဘဲေသဆုံးသြားလၽွင္ က်န္ခဲ့ သည့္ဇနီးကိုညီျဖစ္သူကဆက္ခံထိမ္းျမား ရမည္။ အစ္ကို၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကိုသူ၏ ကိုယ္စားတိုးပြားေစရမည္' ဟုအကၽြန္ုပ္တို႔ အားေမာေရွမိန႔္မွာခဲ့ပါသည္။-

29အခါတစ္ပါး၌ညီအစ္ကိုခုနစ္ေယာက္ရွိ ပါ၏။ အစ္ကိုႀကီးသည္အိမ္ေထာင္က်ေသာ္ လည္းသားသမီးမရ။-

30ထိုသူေသသြားေသာအခါသူ႔ညီအႀကီးဆုံး သည္မရီးျဖစ္သူကိုဆက္ခံသိမ္းပိုက္၏။ ထို ညီသည္သားသမီးမရဘဲေသျပန္၏။-

31ဒုတိယညီသည္လည္းထိုအမ်ိဳးသမီးကို သိမ္းပိုက္၏။ ထိုနည္းတူစြာညီအစ္ကိုခုနစ္ ေယာက္စလုံးသားသမီးမရဘဲေသသြား ၾက၏။-

32ေနာက္ဆုံး၌အမ်ိဳးသမီးသည္လည္းေသ၏။-

33ညီအစ္ကိုခုနစ္ေယာက္စလုံးပင္သူႏွင့္စုံဖက္ခဲ့ ၾကသည္ျဖစ္၍ေသျခင္းမွထေျမာက္ရာေန႔တြင္ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္မည္သူ၏ဇနီးျဖစ္ပါ မည္နည္း'' ဟုေမးေလၽွာက္ၾက၏။

34သခင္ေယရွုက ``ဤဘဝ၌လူတို႔သည္ ထိမ္းျမားစုံဖက္ျခင္းကိုျပဳတတ္ၾက၏။-

35သို႔ရာတြင္ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္၍ တမလြန္သို႔ဝင္ထိုက္ေသာသူတို႔မူကား ထိမ္းျမားစုံဖက္ျခင္းကိုမျပဳၾကကုန္။-

36သူတို႔သည္ေကာင္းကင္တမန္မ်ားကဲ့သို႔ျဖစ္ သျဖင့္ေသနိုင္ၾကမည္မဟုတ္။ သူတို႔သည္ ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ေစသူမ်ားျဖစ္ ေသာေၾကာင့္ဘုရားသခင္၏သားမ်ားျဖစ္ ၾက၏။

37``မီးလၽွံထြက္သည့္ခ်ဳံအေၾကာင္းကိုေဖာ္ျပရာ တြင္ေမာေရွက `ထာဝရဘုရားသည္အာျဗဟံ ၏ဘုရား၊ ဣဇာက္၏ဘုရား၊ ယာကုပ္၏ဘုရား ျဖစ္သည္' ဟုဆို၏။ သို႔ဆိုရာ၌ေသလြန္ေသာ သူတို႔ရွင္ျပန္ထေျမာက္ေၾကာင္းကိုေဖာ္ျပ ျခင္းပင္ျဖစ္၏။-

38ထိုသူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ေရွ႕ေတာ္၌ ထာဝရ ကာလပတ္လုံးအသက္ရွင္သူမ်ားျဖစ္ၾက သျဖင့္ ထာဝရဘုရားသည္ေသလြန္သူတို႔ ၏ဘုရားမဟုတ္။ အသက္ရွင္ေနသူတို႔၏ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

39က်မ္းတတ္ဆရာအခ်ိဳ႕တို႔သည္ထပ္မံ၍ ကိုယ္ေတာ္အားမေမးမေလၽွာက္ဝံ့ၾက။ သူ တို႔သည္ ``ဆရာေတာ္၊ အရွင္မိန႔္ေတာ္မူေသာ စကားတို႔သည္ေလ်ာက္ပတ္ပါသည္'' ဟု ေလၽွာက္ထားၾက၏။

41ကိုယ္ေတာ္သည္ထိုသူတို႔အား ``ေမရွိယသည္ ဒါဝိဒ္၏သားေျမးျဖစ္သည္ဟုအဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုၾကသနည္း။-

42ဒါဝိဒ္မင္းကိုယ္တိုင္ပင္လၽွင္ဆာလံက်မ္း၌ `ထာဝရဘုရားကငါသည္သင္၏ရန္သူမ်ား ကို သင့္ေျခတင္ခုံျဖစ္ေစမည္။ သို႔မျဖစ္ေစေသးမီကာလငါ၏လက္ယာဘက္၌ ထိုင္ေနေလာ့ဟုငါ၏အရွင္အားမိန႔္ေတာ္မူ၏' ဟုဆိုေခ်သည္။-

44ဒါဝိဒ္မင္းသည္ေမရွိယကို `အရွင္' ဟုေခၚသည္ ျဖစ္ရာအသို႔လၽွင္ေမရွိယသည္ဒါဝိဒ္၏သား ေျမးျဖစ္နိုင္မည္နည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

45ကိုယ္ေတာ္သည္လူပရိသတ္မ်ားနားေထာင္ ေနစဥ္တပည့္ေတာ္တို႔အား။-

46``က်မ္းတတ္ဆရာတို႔ကိုသတိႏွင့္ေရွာင္ၾက ေလာ့။ သူတို႔သည္ဝတ္လုံမ်ားကိုဝတ္၍ပလႊား သြားလာလိုၾက၏။ ေစ်းရပ္ကြက္တြင္အေလး ျပဳျခင္းကိုခံလိုၾက၏။ တရားဇရပ္မ်ားတြင္ သီးသန႔္ထားေသာေနရာမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ပြဲသဘင္မ်ားတြင္အေကာင္းဆုံးေသာေနရာ ထိုင္ခင္းမ်ားကိုလည္းေကာင္းႏွစ္သက္ၾက၏။-

47မုဆိုးမမ်ား၏အိမ္မ်ားကိုမတရားသိမ္း ယူၿပီးလၽွင္လူအထင္ႀကီးေစရန္ရွည္လ်ား စြာဆုေတာင္းပတၳနာျပဳတတ္ၾက၏။ သူတို႔ သည္ပို၍ႀကီးေလးေသာအျပစ္ဒဏ္ကိုခံ ရၾကလတၱံ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။