bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian N 78 NN
/
Proverbs 26
Proverbs 26
Norwegian N 78 NN
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 27 →
1
Som snø om sommaren ¬og regn i skurden, så lite høver ære for ein dåre.
2
Lik sporv og svale ¬som flyg utan mål, er grunnlaus forbanning ¬– ho råkar ikkje.
3
Som svepe til hesten ¬og taum til eselet er ris til ryggen på dårar.
4
Svar ikkje dåren ¬så dumt som han spør, elles vert du sjølv som han.
5
Lat dåren få svar ¬som høver til hans dårskap, så han ikkje vert vis ¬i eigne augo.
6
Den som sender bod ¬med ein dåre, høgg føtene av seg ¬og må tola hard medferd.
7
Slappe heng føtene ¬på den lame, så òg ordtak i munnen ¬på dårar.
8
Lik den som legg ein stein ¬i slyngja, er den som gjev ein dåre ære.
9
Som klungergrein ¬i handa på drukken mann er ordtak i munnen på dårar.
10
Lik ein skyttar ¬som sårar kvar og ein, er den som leiger ein dåre, eller folk som råkar til ¬å gå framom.
11
Lik hunden som snur seg ¬til sitt eige spy, er ein dåre ¬som tek opp att sin dårskap.
12
Ser du ein mann ¬som trur han er vis, er det større von ¬for dåren enn for han.
13
Den late seier: «Det er ei løve på vegen, ei ungløve i gatene.»
14
Døra svingar på gjenga, den late snur seg i senga.
15
Den late stikk handa i fatet, men idest ikkje ta henne ¬til munnen.
16
Den late trur han er visare enn sju som gjev kloke svar.
17
Lik ein som tek tak i øyro på ein hund ¬som spring framom, er den som ryk opp i sinne for ei trette ¬som ikkje kjem han ved.
18
Lik ein galen mann ¬som sender ut brannpiler og drepande skot,
19
er den som har svike ein ven og seier: «Eg gjorde det ¬berre for moro.»
20
Når veden er ende, ¬sloknar elden; når baktalaren er borte, ¬stilnar tretta.
21
Det trengst kol til glør ¬og ved til eld og trettekjær mann ¬til å skapa strid.
22
Ein baktalars ord ¬er som godbitar, dei sig djupt ned ¬i kroppen.
23
Som sølvlag på ei leirskål er sleipe lipper ¬og vondskap i hjarta.
24
Ein uven skaper seg til ¬med lippene, men inni seg ber han ¬på svik.
25
Gjer han seg blidmælt, ¬så tru han ikkje, for det er sju slag styggedom ¬i hjarta hans.
26
Jamvel om ein døl sitt hat ¬med list, kjem vondskapen fram ¬når folket samlast.
27
Den som grev ei grav, ¬dett sjølv nedi, den som velter opp ein stein, ¬får han over seg.
28
Den som talar ¬med falsk tunge, hatar den han knuser; ein sleip munn ¬får mange til å falla.
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 27 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31