bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Job 11
Job 11
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
1
แล้วโซฟาร์ชาวนาอามานจึงกล่าวตอบว่า,
2
“ถ้อยคำยืดยาวเช่นนี้จะปล่อยไปโดยไม่มีใครตอบหรือ? คนช่างพูดก็เป็นฝ่ายถูกเสมอหรือ?
3
คำกล่าวอวดอ้างของท่านจะทำให้คนนิ่งอั้นหรือ? ถ้าท่านพูดเยาะเย้ยอย่างนี้, จะไม่มีใครทำให้ท่านอายหรือ?
4
เพราะท่านได้กล่าวว่า, ‘คำสั่งสอนของข้าฯ ก็บริสุทธิ์ฉะเพาะพระเนตรของพระองค์,’
5
โอ, ขอให้พระเจ้าตรัส, และออกพระโอษฐ์โต้เถียงท่าน.
6
และขอให้พระองค์ทรงชี้แจงให้ท่านทราบถึงเคล็ดลับแห่งพระปัญญาว่า พระปัญญานั้นลึกซึ้งหลายเท่าทวีคูณ. จงรู้เถิดว่า, พระเจ้าทรงเรียกร้องเอาจากท่านน้อยกว่าที่ท่านจะได้รับตามความผิดของท่าน
7
“ท่านจะหยั่งรู้ในสภาพของพระเจ้าได้หรือ? ท่านจะเอื้อมไปรู้ถึงสภาพแห่งท่านผู้ทรงฤทธิ์ให้ถี่ถ้วนได้หรือ?
8
เพราะนั่นอยู่สูงเทียมสวรรค์; ท่านจะไปทำอะไรได้? ลึกเสียยิ่งกว่าขุมนรก; ท่านจะไปรู้ได้อย่างไร?
9
ด้านยาวก็ยาวกว่าพิภพโลก, ด้านกว้างก็กว้างกว่าสมุทร.
10
ถ้าพระองค์เสด็จมา, และทรงเกาะกุมผู้ใด, หรือเรียกประชุมให้ตัดสิน. ใครจะมาห้ามปรามพระองค์ได้?
11
ด้วยว่าพระองค์ทรงรู้จักคนไร้ค่า, ทรงเห็นความชั่วช้าของเขาด้วย; พระองค์จะไม่ทรงนำขึ้นมาพิจารณาหรือ?
12
คนไร้ค่าจะมีปัญญาขึ้นได้ก็ต่อเมื่อลาป่าออกลูกเป็นคน
13
“แต่ส่วนท่าน, ถ้าจะได้ตรวจเตรียมใจของท่านไว้, และชูมือขึ้นไปยังพระเจ้า.
14
ถ้าจะหยิบบาปของท่านขว้างทิ้งเสีย, และไม่ให้มีบาปคงเหลืออยู่ในเรือนของท่านอีกต่อไป.
15
เมื่อนั้นท่านจะเงยหน้าขึ้นปราศจากด่างพร้อย; เออ, ท่านจะมั่นคง, และท่านจะไม่ตกใจกลัวอะไรเลย.
16
เพราะว่าท่านจะลืมความทุกข์เวทนาของท่าน, และระลึกถึงมันเหมือนดังน้ำที่ไหลผ่านไปแล้ว.
17
ชีวิตของท่านจะสดใสยิ่งกว่าเวลาเที่ยงวัน. แม้จะมีความมืด, มันก็กระจ่างไปดุจรุ่งเช้า.
18
แล้วท่านจะมั่นใจเพราะมีความหวังใจ. เออ, ท่านจะตรวจตราดูทั่วๆ ไป, แล้วจะเอนกายลงพักผ่อนด้วยความปลอดภัย.
19
ทั้งขณะท่านนอนลง, จะไม่มีอะไรมาทำให้ท่านตกใจ, เออ, จะมีคนเป็นอันมากมาป้อยอท่าน.
20
แต่ตาของคนชั่วจะฟ่าฟางไป; จะหนีให้พ้นโทษไม่ได้. และความหวังใจของเขาก็คือความตายนั้นเอง.”
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
หนังสือแนะนำ
อรรถาธิบาย
อรรถาธิบาย Job
→
เฝ้าเดี่ยว
คู่มือเฝ้าเดี่ยว Job
→
รับพระคัมภีร์นี้
พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ )
→