Job 22

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1แล้วอะลีฟาศชาวเธมานจึงกล่าวตอบว่า,

2“คนเรานี่จะเป็นประโยชน์อะไรแก่พระเจ้าบ้าง? แน่ล่ะคนที่มีปัญญาก็เป็นประโยชน์ฉะเพาะแก่ตัวเขาเท่านั้น.

3ท่านผู้ทรงฤทธิ์ทรงพอพระทัยนักหรือที่ท่านเป็นคนชอบธรรม? พระองค์มีกำไรอะไรหรือที่ท่านประพฤติเป็นคนดีรอบคอบ?

4เป็นเพราะท่านเกรงกลัวพระองค์หรือ, พระองค์จึงลงโทษท่าน? และพระองค์จึงเข้ามาเป็นคู่ความกับท่าน?

5เป็นเพราะความชั่วมากมายของท่านมิใช่หรือ? และเพราะความผิดของท่านไม่รู้จักจบ?

6เพราะท่านได้เอาเข้าของๆ พี่น้องไปเสียเปล่าๆ; และได้แก้เอาเสื้อผ้าของเขาไปจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน.

7ท่านไม่ยอมให้น้ำแก่ผู้อิดโรยดื่ม; และไม่ยอมให้อาหารแก่ผู้อดอยาก.

8ท่านถือว่าคนมีอำนาจจะต้องเป็นเจ้าของที่ดิน; และผู้มียศศักดิ์จะต้องอาศัยอยู่ในที่อันนั้น.

9ท่านไล่หญิงม่ายไปโดยไม่มีอะไรติดมือไปเลย; และสิ่งที่ต่อมือต่อตีนของลูกกำพร้าพ่อ, ท่านก็ทำลายเสีย.

10ดังนั้นแหละเครื่องดักก็รอดักอยู่รอบข้างท่าน; และความหวาดกลัวก็ทำให้ท่านตกใจสะดุ้ง.

11ความมืดก็ปกคลุมท่านไม่ให้เห็นอะไร; และน้ำก็ล้นท่วมมิดหัวท่าน

12“พระเจ้าไม่ทรงสถิตอยู่ในสวรรค์ชั้นสูงสุดหรือ? ท่านก็คิด. ดูเถอะ, ‘ความสูงของดาว, มันสูงมากเท่าใด?’

13และท่านก็ว่า. ‘พระเจ้าจะทรงทราบได้อย่างไร? พระองค์จะทรงพิจารณาทะลุเมฆอันมืดทึบได้หรือ?

14เมฆอันหนาทึบหุ้มห่อพระองค์ไว้, ดังนั้นพระองค์จะทรงเห็นอะไร? พระองค์ทรงดำเนินอยู่บนพื้นฟ้าเท่านั้น.’

15ท่านจะประพฤติตามทางเก่าที่คนชั่วได้ดำเนินไปแล้วดังนั้นหรือ?

16ผู้ที่ได้ถูกกวาดไปเสียก่อนกำหนดอายุของเขา, และพื้นพิภพในสมัยเขานั้นก็ถูกน้ำไหลเข้ามาท่วมจนหมด?

17ผู้ได้กล่าวแก่พระเจ้าว่า, ‘ไปให้พ้นจากเขาเถิด; ท่านผู้ทรงฤทธิ์นั้นจะทำอะไรแก่เราได้?

18ถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังประทานของดีๆ มีอุดมในบ้านเรือนของเขา. แต่ความเห็นของคนชั่วนั้นขอให้อยู่ห่างไกลจากข้าฯ เถิด.

19คนชอบธรรมก็ดีใจเมื่อเห็นความพินาศของคนชั่วนั้น, และผู้ที่ไม่เจตนากระทำผิดก็หัวเราะเยาะเขาว่า,

20แน่นอนทีเดียว, ผู้ที่คิดประทุษร้ายต่อเรานั้นก็วอดวายไป, และพวกที่เหลือก็ถูกไหม้เป็นจุลไป

21“บัดนี้จงคืนดีกับพระเจ้าและตั้งอยู่ในความสงบ; ดังนั้นสรรพสิ่งที่ดีจะหลั่งไหลมายังท่าน,

22ข้าฯ ขอให้ท่านรับคำสั่งสอนจากพระโอษฐ์ของพระองค์, และจดจำพระคำนั้นไว้ในใจ,

23ถ้าท่านหันกลับมายังท่านผู้ทรงฤทธิ์, ท่านจะได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่. คือถ้าท่านขว้างทิ้งความอสัตย์อธรรมให้ห่างไกลไปจากทับอาศัยของท่าน,

24แล้วจงละแร่อันมีค่าไว้ที่ดิน, และละทองคำโอพีร์ไว้ที่พื้นหินในลำธาร;

25แล้วท่านผู้ทรงฤทธิ์นั้นจะเป็นแร่อันมีค่าของท่าน,และพระองค์จะเป็นเงินเนื้อบริสุทธิ์ของท่าน.

26บัดนั้นท่านจะรู้สึกชื่นชมยินดีในท่านผู้ทรงฤทธิ์, ท่านจะเงยหน้าขึ้นมองดูไปยังพระเจ้า.

27ท่านจะอธิษฐานต่อพระองค์และพระองค์จะทรงสดับฟัง. และท่านก็จะได้ประกอบพิธีแก้สินบน.

28ท่านกำหนดหมายจะทำอะไรก็สำเร็จสมประสงค์; และจะมีแสงสว่างส่องทางให้ท่าน.

29ผู้ที่ยกตัวขึ้น, พระองค์จะทรงกดลง; และผู้ที่ถ่อมใจลง, พระองค์ก็จะทรงช่วยเขาให้รอด.

30พระองค์จะทรงช่วยคนที่ไม่เจตนากระทำผิดให้รอดเออ, พระเจ้าจะทรงช่วยเขาให้รอดเพราะเห็นแก่มืออันสะอาดหมดจดของเขา.”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →