Job 23

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1แล้วโยบจึงกล่าวตอบว่า,

2“ถึงวันนี้คำร้องทุกข์ของข้าฯ ก็ยังเข้มแข็งเต็มที่. การที่พระเจ้าทรงทำแก่ข้าฯ นั้นหนักจนข้าฯ ร้องครวญคราง.

3ข้าฯ อยากทราบนักว่า, จะไปพบพระองค์ได้ที่ไหน! เพื่อข้าฯ จะได้ไปเฝ้าต่อหน้าพระที่นั่งของพระองค์!

4ข้าฯ จะได้ลำดับเรื่องทูลพระองค์, และบรรจุข้อโต้เถียงไว้ในปากของข้าฯ.

5ข้าฯ จะได้ทราบข้อความซึ่งพระองค์จะได้ตรัสตอบข้าฯ, และเข้าใจคำที่พระองค์จะตรัสแก่ข้าฯ.

6พระองค์จะทรงต่อสู้กับข้าฯ ด้วยใช้อำนาจอันใหญ่ยิ่งของพระองค์หรือ? หามิได้, แต่พระองค์จะได้ทรงฟังคำให้การของข้าฯ เป็นแน่.

7ณ ที่นั่นผู้ชอบธรรมจะไล่เลียงกับพระองค์ได้. เมื่อนั้นข้าฯ จะได้รับความช่วยเหลือ, ไม่ต้องอยู่ใต้อำนาจของตุลาการอีกต่อไป

8“เออ, ข้าฯ เที่ยวหาพระองค์ข้างหน้า, แต่ไม่พบพระองค์; ไปข้างหลังก็ไม่เห็นพระองค์.

9เมื่อข้าฯ หันไปข้างซ้ายขณะที่พระองค์ทรงประกอบกิจ, ข้าฯ ก็เห็นพระองค์ไม่ได้. พระองค์ทรงหลบไปข้างขวาเสีย, ก็ไม่เจอะพระองค์เลย

10“ส่วนพระองค์ทรงทราบทางเดินของข้าฯ. เมื่อพระองค์ทรงหลอมข้าฯ เสร็จแล้ว, ข้าฯ จะออกมาเป็นทองคำบริสุทธิ์.

11เท้าของข้าฯ ได้เดินตามรอยพระบาทของพระองค์ติดๆ ไป. ข้าฯ ได้รักษาแนวทางของพระองค์ไว้, และมิได้หลีกออกนอกทางเลย.

12ข้าฯ มิได้หักกฎคำสั่งสอนแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์. ข้าฯ ตีราคาพระคำแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ล้ำค่ายิ่งกว่าอาหารส่วนจำเป็นของข้าฯ

13“พระดำริของพระองค์มีทางเดียว; ไม่มีใครจะเปลี่ยนแปลงได้. พระทัยของพระองค์ประสงค์ให้เป็นไปอย่างไร, พระองค์ก็ทรงกระทำอย่างนั้น.

14พระองค์ได้ทรงกำหนดอะไรไว้สำหรับให้เป็นไปกับข้าฯ, พระองค์ก็ทรงกระทำการอย่างนั้น; และกิจการเช่นนี้พระองค์ก็ทรงทำมามากแล้ว.

15เพราะฉะนั้นเมื่อข้าฯ เข้ามาใกล้พระองค์ก็หวาดกลัว. เมื่อใคร่ครวญถึงเรื่องนี้, ข้าฯ ก็กลัวพระองค์นัก.

16เพราะพระเจ้าได้ทรงกระทำให้ข้าฯ เสียขวัญไป; และท่านผู้ทรงฤทธิ์นั้นได้ทรงกระทำให้ข้าฯ หวาดกลัว.

17ด้วยว่าความมืดกระทำให้อัปราชัย; ด้วยความมืดทึบนั้นได้หุ้มห่อหน้าข้าฯ ไว้.”

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →