Job 38 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1แล้วพระยะโฮวาได้ตรัสตอบโยบออกมาจากกลุ่มพายุว่า,

2“นี่ใครหนอเป็นผู้ให้คำแนะนำไขว้เขวไป, ด้วยถ้อยคำอันโฉดเขลา?

3จงคาดเอวให้ทะมัดทะแมงอย่างลูกผู้ชาย, ด้วยว่าเราจะซักถามเจ้า, และเจ้าจะต้องตอบเรา.

4เจ้าหนะอยู่ที่ไหนเมื่อเราได้วางรากแห่งพิภพโลก? บรรยายไปเถิดถ้าเจ้ามีความรู้.

5ใครเป็นผู้กะกำหนดกว้างยาวของโลก, เจ้ารู้ไหม? หรือใครเป็นผู้ขึงเชือกวัดสอบ?

6รากพิภพนั้นตั้งติดต่อไว้บนอะไร, หรือใครเป็นผู้ฝังหินหัวมุม,

7ขณะเมื่อหมู่ดาวประจำรุ่งแซ่ซร้องสรรเสริญ, และเหล่าบุตรของพระเจ้าส่งเสียงแสดงความยินดี?

8ใครปิดประตูกันน้ำทะเลไว้, เมื่อมันพังออกมาดุจอาการที่คลอดออกมาจากครรภ์,

9เมื่อเราได้สร้างเมฆเป็นเช่นเสื้อผ้าของมัน, และสร้างเมฆทึบเป็นเช่นผ้าอ้อมสำหรับมัน,-

10และจำกัดเขตต์ให้มัน, ทำรั้วและประตูกั้นมันไว้,

11ทั้งกำชับไว้ว่า, ‘เจ้ามาได้แต่เพียงเขตต์นี้, แต่จะล้ำออกไปอีกไม่ได้; คลื่นอันทนงองอาจของเจ้าจะต้องหยุดอยู่ที่นี่แหละ.’

12“เจ้าเป็นผู้บัญชาอรุณรุ่งตั้งแต่เจ้าเกิดมาหรือ? และเป็นผู้กำหนดวันใหม่ให้รู้จักตำแหน่งแห่งที่ของมันหรือ?

13เพื่อมันจะหยิบยกมุมทั้งหลายของพื้นพิภพ, และฝัดเอาคนชั่วออกไปเสีย?

14อะไรๆ ก็เปลี่ยนรูปเช่นกับดินเหนียวที่ถูกประทับให้เป็นรูปต่างๆ ไป, และปรากฏเด่นออกมาราวกับถูกตกแต่งด้วยเสื้อชุด.

15สว่างชะนิดของคนชั่วจะถูกริบเอาไปเสีย, แขนที่เงื้อขึ้นก็จะถูกพับลง

16“เจ้าได้เข้าไปถึงปล่องน้ำพุทะเลหรือ? เจ้าได้เดินไปถึงห้องสุดลึกของมหาสมุทรหรือ?

17เจ้าได้ไปเห็นประตูเมืองผีแล้วหรือ, หรือเจ้าได้เคยเห็นประตูอันนำไปถึงเงาแห่งความตาย?

18เจ้าเห็นแจ้งถึงความกว้างของโลกนั้นหรือ? ถ้าเจ้ารู้ตลอดแล้วก็จงกล่าวออกมา

19“ทางที่จะเดินไปถึงสำนักของความสว่างอยู่ที่ไหน? ความมืดมีสำนักอยู่ที่ไหนรู้ไหม?

20เพื่อเจ้าจะได้นำมันออกไปยังขอบเขตต์ของมัน, แล้วหันทางนำมันกลับมายังสำนักของมันอีก?

21ไม่ต้องสงสัยเลยเจ้ารู้เพราะเจ้าได้เกิดมาแต่ครั้งนั้น, และอายุของเจ้านั้นยั่งยืนเหลือหลาย.

22เจ้าได้เข้าไปในคลังหิมะแล้วหรือ, หรือเจ้าได้เห็นคลังของลูกเห็บแล้ว,

23ซึ่งเราได้สะสมไว้สำหรับเวลาฉุกเฉิน, เช่นในเวลารบศึกและสงคราม?

24แสงสว่างนั้นจางหายไปเสียทางไหน, หรือลมตะวันออกพัดกระจายไปทั่วพื้นพิภพได้อย่างไร?

25“ใครได้เปิดช่องให้น้ำเขาลงมา, และใครได้เปิดช่องให้เกิดฟ้าผ่า?

26เพื่อให้มีฝนตกลงมาบนแผ่นดินที่ไม่มีมนุษย์อยู่, และตกบนป่ากันดารที่ไม่มีคนอาศัย,

27เป็นที่ทำให้ที่ร้างและดินแห้งแล้งชุ่มชื่น, อันเป็นเหตุให้หญ้าผลิใบอ่อนขึ้นมา?

28ฝนนั้นมีพ่ออย่างเราหรือ, หรือใครเป็นผู้ให้กำเนิดแก่หยาดน้ำค้าง?

29น้ำแข็งนั้นคลอดมาจากครรภ์ผู้ใดเล่า? ปุยน้ำค้างแข็งในอากาศผู้ใดทำให้เกิดมา,

30น้ำจึงเยือกเย็นรัดตัวเข้าเป็นเหมือนหิน, และพื้นทะเลก็หนาวจนแข็งไป?

31“เจ้าเป็นผู้รวบรวมดาวลูกไก่ให้เป็นกลุ่มได้หรือ? เจ้าจะแก้เครื่องจองจำของดาวรากโษสได้หรือ?

32เจ้าจะบงการให้ดาวนักษัตรปรากฏออกมาตามฤดูกาลได้หรือ? เจ้าจะรุนดาวไถให้เวียนไปพร้อมกับบริวารของมันได้หรือ?

33เจ้ารู้จักกฎธรรมชาติแห่งท้องฟ้าแล้วหรือ? เจ้าตั้งกฎเกณฑ์ดาวทั้งหลายอันเกี่ยวข้องกับโลกได้หรือ?

34“เจ้าจะร้องสั่งเมฆให้หลั่งน้ำมากมายลงมายังเจ้าได้หรือ?

35เจ้าจะใช้อสนีบาตนั้นให้ออกไปทำอะไรๆ ได้หรือ, และมันจะกล่าวตอบเจ้าว่า, ‘ข้าฯ คอยรับใช้ท่านอยู่นี่แล้ว?’

36ใครเป็นผู้วางระเบียบอันแยบคายไว้ในเมฆมืด, หรือใครเป็นผู้กะเกณฑ์ความหมายให้มีแก่ดาวตก?

37ใครมีปัญญาที่จะนับเมฆให้ถ้วน, หรือใครสามารถเอียงขวดแห่งท้องฟ้าให้น้ำเทออกมาได้,

38เป็นเหตุให้ฝุ่นจับกันเป็นก้อน, และทำให้ดินที่แตกระแหงกลับเข้าติดกัน?

39“เจ้าจะเสาะภักษาหารมาเลี้ยงสิงห์โตได้หรือ, หรืออาจเลี้ยงลูกของสิงห์โตให้อิ่มหนำ,

40ขณะที่มันนอนอยู่ในถ้ำของมัน, หรือหมอบจ้องคอยตะครุบอยู่ตามพุ่มไม้?

41ใครเป็นผู้จัดอาหารไว้ให้นกกากินเมื่อลูกอ่อนของมันร้องขอต่อพระเจ้า, และบินไปในที่ต่างๆ เพราะขาดอาหาร?