Job 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1เมื่อนั้นบิลดัดชาวซูฮาจึงกล่าวตอบว่า,

2“ท่านจะพูดถึงเรื่องนี้นานเท่าใด? และถ้อยคำของท่านจะพลุ่งออกมาจากปากดุจพายุนานสักแค่ไหน?

3แปลกจริง! พระเจ้าจะทรงหันเหไปจากความยุตติธรรมหรือ? มีอย่างหรือ, ท่านผู้ทรงฤทธิ์จะทรงหันเหไปจากความชอบธรรม?

4เพราะบุตรทั้งหลายของท่านได้กระทำผิดต่อพระองค์นั่นแหละ, พระองค์ก็ได้ทรงปล่อยเขาไว้ในเงื้อมมือแห่งความผิดของเขา.

5ส่วนตัวท่านเอง, ถ้าท่านจะแสวงหาพระเจ้าอยู่ตลอดเวลา, และร้องขอต่อท่านผู้ทรงฤทธิ์;

6ถ้าท่านบริสุทธิ์ใจและสัตย์ซื่อจริงๆ, แน่นอนพระองค์จะทรงตอบคำอธิษฐานของท่าน, และทรงกระทำให้บ้านที่อาศัยอันมีความชอบธรรมของท่านนั้นรุ่งเรืองเจริญ.

7แม้ว่าตอนต้นแห่งชีวิตท่านมีฐานะเพียงเล็กน้อย, ตอนปลายจะเจริญรุ่งเรืองใหญ่โต.

8“ข้าฯ ขอให้ท่านลองถามคนในยุคโบราณ, และสืบสวนความรู้ที่บรรพบุรุษได้ค้นพบ.

9เราเป็นคนที่เกิดเมื่อวานซืนนี้เอง, จะไม่รู้อะไร, เพราะอายุของเราในโลกก็เปรียบเหมือนเงาเท่านั้น.

10เขาจะไม่สอนและบอกและกล่าวข้อความที่เขารู้ให้ท่านทราบหรือ?

11คือต้นทรงกะเทียมจะงอกขึ้นในที่ที่ไม่มีโคลนหรือ? ต้นกกจะงอกงามในที่ที่ไม่มีน้ำได้หรือ?

12ถึงว่ามันยังสดชื่นอยู่และไม่มีใครตัดมัน, มันก็เหี่ยวแห้งไปเร็วกว่าต้นหญ้าอื่นๆ.

13ทางทั้งหลายแห่งคนที่ลืมพระเจ้าเสียก็เป็นดังนั้นแหละ; และความหวังใจแห่งคนที่ไม่มีพระเจ้าจะวอดวายไป.

14ความหวังของเขาจะขาดสะบั้นไป, และความไว้วางใจของเขาเป็นดุจใยแมลงมุม.

15มันหวังพึ่งรังของมัน, แต่รังนั้นก็ขาดไป. มันจับรังยึดไว้แต่รังนั้นก็ไม่คงอยู่ได้.

16เขาจะเป็นเหมือนต้นไม้เขียวสดเพราะได้รับแสงอาทิตย์; หน่อของมันจะแตกขึ้นมาในสวนของเขา;

17รากของมันเลื้อยไปกอดรอบบ่อน้ำพุ, และหยั่งลงไปในซอกก้อนหิน.

18แต่เมื่อต้นไม้นั้นได้ถูกโค่นลงเสียแล้วจากที่ของมัน, ที่นั่นไม่แสดงว่าเคยได้มีต้นไม้อยู่ที่นั่นแต่ก่อนเลย.

19นั่นแหละเป็นความเกษมสุขแห่งทางของเขา, และผู้อื่นก็งอกงามขึ้น ณ ที่นั้น.”

20“เออ! พระเจ้าท่านไม่ทรงละทิ้งคนดีรอบคอบ; หรือพระองค์ไม่ทรงช่วยพะยุงมือของคนชั่ว.

21ยังจะทรงบรรจุการหัวเราะไว้ในปากของท่าน, และริมฝีปากของท่านจะเปี่ยมด้วยความชื่นใจยินดี.

22ผู้ที่เกลียดชังท่านจะหุ้มห่อตัวด้วยความอาย, และที่อาศัยของคนชั่วร้ายจะเสื่อมศูนย์ไป.”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →