2 Samuel 23

Belarusian Bokun

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1Вось гэта апошнія словы Давіда: «Сказаў Давід, сын Есэя, сказаў чалавек, які высока пастаўлены, памазанец Бога Якубавага, сьпявак псальмаў Ізраіля.

2Дух ГОСПАДА гаворыць праз мяне, і слова Ягонае — у вуснах маіх.

3Сказаў Бог Ізраіля, гаварыў мне Скала Ізраіля: “Валадар справядлівы над людзямі, які пануе ў страху Божым,

4як яснасьць заранкі пры ўзыходе сонца, як раніца без хмурынак, як бляск пасьля дажджу, і як трава, што расьце з зямлі”.

5Ці не такі дом мой перад Богам? Бо заключыў Ён са мною запавет вечны, устаноўлены і пэўны. Ад Яго збаўленьне маё і ўсё жаданьне маё.

6Людзі ліхія будуць выкінуты, як церні, якіх не бяруць рукою.

7А калі хто хоча дакрануцца іх, няхай узброіцца жалезам або цаўём дзіды, і паліць іх агнём дашчэнту».

8Вось імёны слаўных ваяроў Давіда: Ёшэб-Башшэбэт з Тахкемону, начальнік між трох; ён падняў на дзіду сваю васемсот чалавек, забітых адным разам.

9Пасьля яго Элеазар, сын Додо, сына Ахоха, між трох [герояў]. Быў ён з Давідам, калі Ізраільцяне сабраліся да бою, а Філістынцы зьневажалі іх. І пабеглі Ізраільцяне,

10і ён адзін стаяў і біў Філістынцаў, ажно самлела рука яму і прыліпла да мяча. І ГОСПАД даў вялікую перамогу ў той дзень, і народ вярнуўся, каб рабаваць забітых.

11Пасьля яго Шамма, сын Агэ з Арару. Аднойчы сабраліся Філістынцы ў Лехі, і быў там палетак, поўны сачэвіцы. І людзі ўцяклі перад Філістынцамі,

12і ён стаў адзін сярод поля, і выратаваў іх, а Філістынцаў пабіў. І ГОСПАД даў вялікую перамогу.

13Гэтыя трое спасярод трыццаці пад час жніва прыйшлі да Давіда ў пячору Адулям у той час, калі дружына Філістынцаў разлажылася табарам у лагчыне Рэфаім.

14Давід быў у крэпасьці, а дружына Філістынцаў — у Бэтлееме.

15І захацеў Давід піць, і сказаў: «Хто дасьць мне напіцца вады са студні, якая ў Бэтлееме каля брамы!»

16Тады трое гэтых адважных напалі на табар Філістынцаў і набралі вады ў Бэтлееме са студні, якая каля брамы, і прынесьлі напіцца Давіду. Але ён не захацеў піць яе і выліў у ахвяру ГОСПАДУ,

17і сказаў: «Няхай міласьцівы мне будзе ГОСПАД, каб зрабіць гэта. Ці ж буду я піць кроў гэтых людзей, якія пайшлі, разыкуючы жыцьцём». І не захацеў піць [ваду]. Вось гэта зрабілі тры слаўныя.

18І Абішай, брат Ёава, сын Цэруі, быў начальнікам трыццаці. Ён падняў на дзіду сваю трыста, якіх забіў. І быў ён у славе сярод тых трох.

19Спаміж трыццаці ён быў найслаўнейшы, і быў начальнікам іхнім, але тым тром не дараўняў.

20І Бэная, сын Егаяды з Кабцээлю, быў ваяром мужным. Ён забіў двух сыноў Арыэля з Мааву, і ён сам пайшоў і забіў льва ў сярэдзіне ямы ў дзень завірухі.

21Забіў ён таксама волата Эгіпцяніна. Эгіпцянін трымаў у руцэ дзіду, а ён пайшоў на яго з кіем, і, вырваўшы з рукі Эгіпцяніна дзіду, забіў яго ўласнаю дзідаю ягонай.

22Гэта зрабіў Бэная, сын Егаяды, і быў ён у славе між трыццацьцю.

23Быў ён найбольш паважаны, з тых трыццаці, але тым тром не дараўняў. І Давід паставіў яго начальнікам над вартай прыбочнай сваёю.

24Да тых трыццаці належыў Асаэль, брат Ёава, Эльханан, сын Додо з Бэтлеему,

25Шамма з Хароду і Эліка з Хароду,

26Хэлец з Пэлету і Іра, сын Іккеша з Тэкоа,

27Абіезэр з Анатоту і Мэбунай з Хушы,

28Цальмон з Ахоху і Магарай з Нэтофы,

29Хэлеб, сын Бааны, з Нэтофы, і Іттай, сын Рыбая з Ітбэа сыноў Бэн’яміна.

30Бэная з Піратону і Гіддай з Нахале- Гаашу,

31Абі-Альбон з Арабы і Азмавэт з Бахурыму,

32Эліяхба з Шаальбону і сыны Яшэна, Ёнатан,

33Арару, Ахіям, сын Шарара з Арару,

34Эліфэлет, сын Ахасбая, сына Маахі, і Эліям, сын Ахітафэля з Гіло,

35Гецарай з Кармэлю і Паарай з Арабу,

36Ігаль, сын Натана з Цобы, і Бані з Гаду,

37Цэлек з Амона, і Нахарай з Бээроту, зброяносец Ёава, сына Цэруі,

38Іра з Ітра, Гарэб з Ітра,

39і Урыя Хетыт — усіх трыццаць сем.

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →