Acts 10 — Belarusian Bible (CHNT) 1999

4Ён жа, углядаючыся ў яго, ахоплены страхам сказаў: “Што, гаспадару?” Анёл сказаў Яму: “Малітвы твае і міласьціны твае падняліся на памяць перад абліччам Бога.

5Дык зараз жа пашлі людзей у Ёппу і прывядзі нейкага Сымона, званага Пятром.

6Ён гасьціць у нейкага гарбара Сымона, якога дом каля мора”.

7Калі зыйшоў анёл, каторы з ім гутарыў, Карнэль паклікаў двух сваіх дамоўнікаў і багабойнага ваяку, з тых, што былі яму падначалены,

8ды, расказаўшы ім усё, паслаў іх у Ёппу.

9На другі дзень, калі яны былі ў дарозе ды набліжаліся да горада, Пётар узыйшоў на дах памаліцца, а была меней болей шостая гадзіна.

10І пачуў ён голад, і захацелася яму есьці; пакуль жа гатавалі, найшло на яго захапленьне,

11і ён убачыў адкрытае неба ды нейкую рэч спускаючыся, падобную да вялікага абруса, за чатыры канцы спусканага на зямлю.

12Былі на ім усякія чацьвераногія, і паўзуны зямныя, і нябесныя птушкі.

13І азваўся голас да яго: “Устань, Пётар, забівай і еш!”

14А Пётар сказаў: “Ніякім чынам, Госпадзе, бо я ніколі ня еў нічога паганага і нячыстага”.

15І голас паўторна азваўся да яго: “Што Бог ачысьціў, не называй таго нячыстым”.

16І паўтарылася гэта тры разы. І зараз жа той прадмет быў узяты ў неба.

17І калі Пётар разважаў, што можа азначаць зьява, якую бачыў, перад брамай затрымаліся пасланьнікі Карнэля і пыталіся пра дом Сымона.

18Яны пыталіся ў голас, ці тут гасьціць Сымон, называны Пятром.

19А Пятру, разважаючаму пра зьяву, сказаў Дух: “Вось гэтыя тры мужчыны пытаюцца пра цябе.

20Дык устань, зыйдзі на ніз ды ідзі да іх, не сумняваючыся, бо Я іх паслаў”.

21Дык зыйшоў Пётар да тых людзей і сказаў: “Гэта я той, каторага шукаеце. Што за прычына, дзеля якой вы прыбылі?”

22Яны адказалі: “Сотнік Карнэль, чалавек справядлівы і багабойны, аб чым можа засьведчыць увесь народ Юдэйскі, атрымаў ад анёла сьвятога даручэньне паклікаць цябе ў свой дом і выслухаць тое, што ты скажаш”.

23Тады Пётр запрасіў іх у дом і пачаставаў. А на другі дзень у таварыстве некаторых братоў з Ёппы разам з імі выбраўся ў дарогу.

24На другі дзень прыбылі ў Цэзарэю. Карнэль жа чакаў на іх, склікаўшы сваіх сваякоў і блізкіх прыяцеляў.

25І калі Пётар уваходзіў, Карнэль выйшаў яму на сустрач, упаў яму да ног і пакланіўся.

26Пётар жа падняў яго, кажучы: “Устань, бо і я такі самы чалавек”.

27І, гутарачы з ім, увайшоў у дом і знайшоў там шмат сабраўшыхся,

28і сказаў ім: “Ведаеце, што Юдэю нельга спатыкацца або гасьціць з чужынцамі. Але Бог мне аб’явіў, што ніводнага чалавека нельга лічыць паганым і нячыстым.

29Таму вось, запрошаны, я, не сумняваючыся, прыбыў. Дык цяпер пытаюся, навошта мяне запрасілі?”

30І Карнэль адказаў: “Чатыры дні таму а дзевятай гадзіне маліўся я ў сваім доме, і явіўся перада мною муж у бліскучай шаце,

31і сказаў: “Карнэль, твая малітва выслухана, і Бог успомніў на твае міласьціны.

32Дык пашлі ў Ёппу і пакліч Сымона, званага Пятром. Ён гасьціць у доме Сымона гарбара каля мора”.

33Дык я паслаў, не марудзячы, па цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў. Цяпер усе мы стаім перад Богам, каб паслухаць усяго, што табе Госпад даручыў”.

34Тады Пётар, адкрыўшы вусны, сказаў: “Я сапраўды пераконваюся, што Бог не зважае на асобу,

35але ў кожным народзе мілы яму той, хто баіцца Яго і спаганяе справядлівасьць.

36Паслаў Ён сваё Слова сынам Ізраэля, абшчаючы ім мір праз Езуса Хрыста. Ён — Госпад усіх.

37Вы ведаеце, што адбывалася ва ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі, па хросьце, які прапаведываў Ян;

38пра Езуса з Назарэту, каторага Бог намасьціў Духам Сьвятым і магутнасьцю, што хадзіў Ён, чынячы дабро і аздараўляючы ўсіх апанаваных дэманам, бо Бог быў з Ім.

39І мы — сьведкі ўсяго, што Ён учыніў у зямлі Юдэйскай і ў Ерузаліме. Яго вось забілі, павесіўшы на дрэве.

40Але Бог уваскрасіў Яго на трэці дзень і даў Яму аб’яўляцца,

41ды не ўсяму народу, але сьведкам, выбраным наперад Богам, нам, каторыя з Ім елі і пілі па ўваскрасеньні Ягоным.

42І Ён нам загадаў вясьціць і сьведчыць народу, што Ён устаноўлены Богам суддзёю жывых і памёршых.

43І ўсе прарокі сьведчаць гэта, што кожны, хто верыць у Яго, атрымае адпушчэньне грахоў праз імя Яго”.

44І калі Пётар яшчэ гаварыў гэта, Дух Сьвяты зыйшоў на ўсіх, каторыя слухалі слова.

45Дык веручыя з абрэзаных, прыйшоўшыя з Пятром, былі надта зьдзіўлены, што дар Духа Сьвятога вылітыы быў таксама на паганаў,

46бо чулі іх гаворачымі (чужымі) мовамі і славячымі Бога. Тады вось азваўся Пётар:

47“Хто можа забараніць хрысьціць тых, што атрымалі Духа Сьвятога, як і мы?”

48І загадаў іх хрысьціць у імя Езуса Хрыста. Тады прасілі яго затрымацца ў іх некалікі дзён.