Acts 18

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Пасьля гэтага пакінуў ён Атэны ды прыбыў у Карынт.

2Тут напаткаў ён нейкага Юдэя, імем Аквіля, родам з Понту, каторы з жонкаю Прысцыляй прыбыў нядаўна з Італіі, бо Кляўды выселіў з Рыму ўсіх Юдэяў, і прыйшоў да іх.

3Ведаў вось ён тое самае рамясло, таму абжыўся ў іх і працаваў; і майстравалі палаткі.

4І ў кожную суботу гутарыў у сынагозе ды пераконваў Юдэяў ды Грэкаў.

5Па вяртаньні Сілы і Цімафея з Македоніі Павал выключна пасьвяціўся слову, сьведчачы Юдэям, што Езус ёсьць Хрыстос.

6А калі працівіліся і блюзьнілі, атрос сваё адзеньне ды сказаў ім: “Кроў вашая на вашу галаву! Я не вінаваты. Ад гэтае хвіліны пайду да паганаў”.

7І перайшоў адтуль, і пасяліўся ў доме аднаго багабойнага чалавека, імем Ціт Юстус, дом якога быў побач з сынагогай.

8Начальнік жа сынагогі, Крысп, з усім сваім домам уверыў у Госпада. І многа Карыньцянаў, слухаючы, уверыла і прыняло хрост.

9Ноччу Госпад прагаварыў да Паўла ў зьяве: “Ня бойся, але гавары і не маўчы,

10бо Я з табою і ніхто не кране цябе, каб пашкодзіць табе, бо многа маю ў гэтым горадзе народу”.

11Дык застаўся і вясьціў ім слова Божае год ды шэсьць месяцаў.

12А калі Галіён стаўся праконсулам Ахаі, Юдэі аднадушна паўсталі супраць Паўла і прывялі яго на суд,

13кажучы: “Ён нагаворвае людзей, каб славілі Бога не паводле закону”.

14Калі ўжо Павал меў адчыніць вусны, Галіён сказаў Юдэям: “Калі б быў які праступак або злачынства, о Юдэі, дык я заняўся б вамі.

15Але калі вы спрачаецеся пра словы і назовы ды пра ваш закон, дык самі разьбірайцеся. Я не хачу быць суддзёю ў такіх справах”.

16Затым выгнаў іх з суда.

17А ўсе (Грэкі) схапілі начальніка сынагогі Састэна і білі яго перад судом, але Галіён не зьвяртаў на гэта ўвагі.

18А Павал, яшчэ даўжэйшы час прабыўшы ў Карыньце, разьвітаўся з братамі ды разам з Прысцыляй і Аквілям паплыў у Сырыю. А ў Кенхрах абстрыг галаву, бо такое зрабіў шлюбаваньне.

19І дабраліся ў Эфэз, і там ён іx пакінуў, а сам пайшоў у сынагогу і гутарыў з Юдэямі.

20Калі ж прасілі яго, каб заставаўся даўжэй, не згадзіўся,

21але разьвітваючыся з імі, сказаў: “Вярнуся да вас, калі Бог захоча”, і паплыў з Эфэзу.

22Прыбыўшы ў Цэзарэю, зьлез на бераг, прывітаўся з царквою і направіўся ў Антыёхію.

23Забавіўшыся нейкі час там, зноў падаўся ў дарогу, падарожнічаючы праз Галятыю і Фрыгію, умацоўваючы ў веры ўсіх вучняў.

24Адзін жа Юдэй, імем Апалёс, родам з Александрыі, чалавек красамоўны і моцны ў Пісаньні, прыбыў у Эфэз.

25Ведаў ён дарогу Госпадаву і, палаючы Духам, гаварыў ды навучаў рупліва пра Езуса, ведаючы толькі Янаў хрост.

26Ён пачаў адважна вучыць у сынагогах. Калі пачулі яго Прысцыля і Аквіля, забралі з сабой ды выясьнілі яму дакладней дарогу Божую.

27А калі задумаў ён ісьці ў Ахаю, то браты напісалі ліст да вучняў, каб прынялі яго. Калі ж ён прыбыў, дапамагаў многа тым, што ўверылі праз ласку,

28бо адкрыта адкідаў цьверджаньні Юдэяў, даводзячы публічна з Пісаньня, што Езус ёсьць Хрыстос.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →