Luke 21

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Ergueu a vista e viu uns ricos que botaban os seus donativos na boeta do tesouro.

2E viu tamén unha viúva moi pobre, que botaba unha miseria.

3Entón dixo: Asegúrovos unha cousa: esta pobre viúva botou máis ca todos.

4Porque todos estes botaron do que lles sobra, pero ela na súa pobreza botou canto tiña para vivir.

5Comentaban algúns a fermosa cantería con que estaba construído o templo, e os exvotos que o adornaban. Pero el díxolles:

6Todo isto que estades a contemplar, días virán nos que o derrubarán ata que non quede pedra sobre pedra.

7Eles preguntáronlle: Mestre, dinos, cando van pasar estas cousas? Cal será o signo de que van suceder?

8El empezoulles a dicir: Estade atentos, para non vos extraviar. Porque han vir moitos no meu nome, dicindo: "son eu" e "está a chegar o momento", pero non os sigades.

9Cando oiades falar de guerras e desordes, non vos asustedes; que iso ten certamente que acontecer primeiro, pero aínda non será a fin.

10Entón díxolles: Erguerase pobo contra pobo, reino contra reino;

11haberá grandes terremotos, pestes e fames en diversos lugares; cousas espantosas, e grandes sinais no ceo.

12Pero antes de todo isto botaranse sobre vós, perseguíndovos: levaranvos ás sinagogas e á cadea, ante reis e gobernadores por causa miña;

13Así teredes a oportunidade de dar testemuño.

14Metede ben na cabeza que non tedes que preocuparvos pola vosa defensa,

15que eu vos darei unha elocuencia e mais unha sabedoría que non poderán resistir nin replicar os vosos adversarios.

16Entregaranvos vosos mesmos pais, irmáns, parentes e amigos. Mataranvos a algúns de vós,

17e todos vos aborrecerán por causa miña,

18e mais non perderedes nin un pelo da vosa cabeza.

19Coa vosa perseveranza, salvaredes as vosas vidas.

20Cando vexades a Xerusalén asediada polos exércitos, sabede que está a chegar a súa destrución.

21Entón os que estean en Xudea, que fuxan para os montes; os que estean na vila, que se afasten; e os que estean no campo, que non entren na vila;

22porque estes son días de escarmento, nos que se cumprirá canto está escrito.

23Ai das que estean embarazadas ou criando naqueles días! Porque haberá unha grande apertura no país, e un terrible xuízo para este pobo.

24Caerán baixo a espada, levaranos presos a todos os países do mundo, e os pagáns esmagarán cos pés a Xerusalén, ata que se lles cumpra tamén o tempo ós pagáns.

25Haberá sinais no sol, na lúa e nas estrelas; e na terra as nacións tremerán coa angustia ante o bruar do mar e das ondas;

26os homes morrerán cheos de medo e de desacougo, polo que virá enriba do mundo, pois mesmo os astros abalarán.

27Entón verán o Fillo do Home vir sobre unha nube con grande poder e gloria.

28Pero cando empece a suceder todo isto, poñédevos de pé e erguede ben a cabeza, porque chega o día da vosa liberación.

29E púxolles esta comparación: Reparade na figueira e nas demais árbores:

30cando as vedes agromar, sabedes por vós mesmos que está vindo o verán.

31Pois vós igual: cando vexades que pasan estas cousas, caede na conta de que xa está preto o Reino de Deus.

32Asegúrovos que non pasará está xeración sen que antes aconteza todo isto.

33O ceo e mais a terra pasarán, pero as miñas palabras non pasarán.

34Tede conta de vós mesmos; non sexa que vos atordedes na borracheira, na libertinaxe e nas preocupacións da vida, e de súpeto caia sobre vós aquel día;

35porque caerá coma un lazo sobre todos os que habitan a terra.

36Vós vixiade sempre, e pregade para que poidades escapar de todo o que está por vir, e comparecer así seguros diante do Fillo do Home.

37Pasaba os días ensinando no templo; polas noites saía, e pasábaas no Monte chamado das Oliveiras.

38E todo o pobo madrugaba para ir onda el ó templo, escoitalo.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →