2 Chronicles 20

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Sa tapus sini ang mga anak sang Moab kag ang mga anak sang Amon, kag upud sa ila ang iban sang mga Amonhon, nag-abut batok kay Josafat sa pag-away.

2Niyan may nag-abut nga iban nga nagsugid kay Josafat, “May nagapakari nga daku nga kadam-an batok sa imo gikan sa unhan sang dagat gikan sa Siria; kag, yari karon, yara sila sa Hazazon-tamar” (nga amo, ang Engedi).

3Niyan si Josafat hinadlukan, kag nagtapat sang iya kaugalingon sa pagdangup sa Ginoo, kag nagbantala sia sing puasa sa bug-os gid nga Juda.

4Kag ang Juda nagtipon sing tingub sa ila kaugalingon sa pagpatabang sa Ginoo; gikan sa tanan gid nga banwa sang Juda nag-abut sila sa pagpangita sa Ginoo.

5Kag si Josafat nagtindug sa katilingban sang Juda kag sang Jerusalem, sa balay sang Ginoo, sa atubangan sang luwang nga bag-o,

6kag nagsiling sia, “O Ginoo, ang Dios sang amon mga ginikanan, indi bala ikaw Dios sa langit? Indi bala ikaw manuggahum sang tanan nga ginharian sang mga pungsud? Sa imo kamut yara ang gahum kag kusug, sa bagay nga walay sarang makasumpong sa imo.

7Wala mo bala, O Dios namon, ginsobol ang mga pumuluyo sining duta gikan sa atubangan sang imo katawohan nga Israel, kag ginhatag ini sing dayon sa mga kaliwatan ni Abraham nga imo abyan?

8Kag nagpuyo sila didto, kag nagpatindug sa imo didto sing santuario tungud sa imo ngalan, nga nagasiling,

9‘Kon ang malaut mag-abut sa amon, ang espada, paghukom, ukon kamatay, ukon tiggulutum, magatindug kami sa atubangan sining balay, kag sa atubangan mo, kay ang imo ngalan yari sa sining balay, kag magtuaw sa imo sa amon kapipit-an, kag ikaw magpamati kag magaluwas.’

10Kag karon yari karon, ang mga tawo sang Amon kag sang Moab kag sang Bukid nga Seir, nga wala mo gintugut nga gubaton sang Israel sang naggowa sila gikan sa duta sang Egipto, kondi naglikaw sila kag wala maglaglag sa ila—

11yari karon, daw ano nga pagbalus nila sa amon sa pagkari sa pagsobol sa amon gikan sa imo pagkabutang, nga ginhatag mo sa amon nga panublion.

12O Dios namon, indi mo bala paghukman sila? Kay wala kami sing kusug batok sa sining daku nga kadam-an nga nagakari batok sa amon. Indi kami makahibalo kon ano ang himoon, apang ang amon mga mata yara sa imo.”

13Samtang ang bug-os nga Juda nagtindug sa atubangan sang Ginoo, upud sang ila mga magamay, sang ila mga asawa, kag sang ila mga anak.

14Niyan sa tunga sang katilingban nag-abut ang Espiritu sang Ginoo kay Jahaziel nga lalaking anak ni Zacarias, lalaking anak ni Benaya, lalaking anak ni Jeiel, lalaking anak ni Matanias, ang Levinhon sang mga lalaking anak ni Asaf.

15Kag nagsiling sia, “Pamati kamo, bug-os nga Juda kag kamo nga mga pumuluyo sang Jerusalem, kag ikaw Hari Josafat: amo ini ang ginasiling sang Ginoo sa inyo, ‘Dili kamo magkahadluk, ukon magkahangawa bangud sining daku nga kadam-an; kay ang inaway indi inyo kondi iya sang Dios.

16Buwas dulhog kamo batok sa ila; yari karon, nagataklad sila paagi sa taklaran sang Ziz; makita ninyo sila sa ukbung sang nalupyakan, sa atubang sang kamingawan sang Jeruel.

17Dili kinahanglan nga kamo mag-away sa sining inaway; pahamtang kamo, pahimonong kamo, kag tan-awa ang kaluwasan sang Ginoo upud sa inyo, O Juda kag Jerusalem.’ Dili magkahadluk, ukon magkahangawa; buwas gowa kamo batok sa ila, kay ang Ginoo nagaupud sa inyo.”

18Niyan si Josafat nagyaub nayon sa duta, kag ang bug-os nga Juda kag ang mga pumuluyo sang Jerusalem naghapa sa atubangan sang Ginoo, nga nagasimba sa Ginoo.

19Kag ang mga Levinhon, gikan sa mga Coatnon kag sa mga Corinhon, nagtindug sa pagdayaw sa Ginoo, ang Dios sang Israel, sa lakas kabaskug nga tingug.

20Kag nagbangon sila sing aga pa kag nagkadto sa kamingawan sang Tekoa; kag sang naglakat sila, si Josafat nagdolog kag nagsiling, “Pamatii ako, O Juda kag kamo nga mga pumuluyo sang Jerusalem! Magtoo kamo sa Ginoo nga inyo Dios, agud nga maglig-on kamo; toohi ang iya mga manalagna, agud nga mag-uswag kamo.”

21Kag sang nakapakigsapul sia sa katawohan, gintangdoan niya ang mga manug-amba sa Ginoo, kag manugdayaw sa iya nga may balaan nga panaput, sa nagagowa sila sing una sa hangaway, kag nagasiling, “Magpasalamat kamo sa Ginoo, kay ang iya malig-on nga paghigugma nagapadayon sa gihapon.”

22Kag sang nagsugud sila sa pag-amba kag pagdayaw, nagbutang ang Ginoo sing mga manugpuot batok sa mga tawo sang Amon, sang Moab, kag sang Bukid nga Seir, nga nagkari batok sa Juda, kag ginsakit sila.

23Kay ang mga tawo sang Amon kag sang Moab nagtindug batok sa mga pumuluyo sang Bukid nga Seir, sa pagpatay kag paglaglag sa ila sing bug-os, kag sang natapus nila ang mga pumuluyo sang Seir, ang tagsatagsa nagbuligay sa paglaglag sa isa kag isa.

24Sang nagkadto ang Juda sa torre nga balantayan sa kamingawan, naglantaw sila sa kadam-an; kag yari karon, mga bangkay sila nga napukan sa duta; wala gid sing nakapalagyo.

25Sang nag-abut si Josafat kag ang iya katawohan sa pag-ati sa ila, nakita nila sa ila ang buganang manggad, mga panapton, kag mga huluyason nga bilidhon, nga ginpanghublas nila nga sa ila, kapin sa ila madala. Tatlo ka adlaw ang pagkuha nila sang inagaw, nga tama kadamu.

26Sa ikap-at nga adlaw nagtipon sila sa nalupyakan sang Beraca, kay didto ginpakamaayo nila ang Ginoo; busa ginhingalanan yadtong duug nga Nalupyakan sang Beraca tubtub sining adlaw.

27Niyan nagbalik sila, ang tagsa ka tawo sang Juda kag sang Jerusalem, kag si Josafat sa una nila, sa pagbalik sa Jerusalem nga may kalipay, kay ang Ginoo nagpakalipay sa ila sa mga kaaway nila.

28Nag-abut sila sa Jerusalem, nga may mga salterio kag mga arpa kag mga budyong, pakadto sa balay sang Ginoo.

29Kag nag-abut ang kahadluk sa Dios sa tanan nga ginharian sang mga duta sang nabatian nila nga ang Ginoo nag-away batok sa mga kaaway sang Israel.

30Gani ang ginharian ni Josafat nagtinong, kay ang iya Dios naghatag sa iya sing kapahuwayan sa palibut.

31Sa amo si Josafat naghari sa Juda. Sia katloan kag lima ka tuig sang nagsugud sia sa paghari, kag naghari sia sing duha ka pulo kag lima ka tuig sa Jerusalem. Ang ngalan sang iya iloy si Azuba nga anak nga babayi ni Silhi.

32Naglakat sia sa dalanon ni Asa nga iya amay kag wala maglipas sa sini; naghimo sia sang matarung sa itololok sang Ginoo.

33Apang ang mataas nga mga duug wala makuha; ang mga katawohan wala pa magtuhoy sang ila mga tagiposoon sa Dios sang ila mga ginikanan.

34Karon ang nabilin sang mga binuhatan ni Josafat, nahauna kag katapusan, nasulat sila sa maragtas ni Jehu nga anak ni Hanani, nga ginsal-ut sa Tolon-an sang mga Hari sang Israel.

35Sa tapus sini si Josafat nga hari sa Juda nagbuylog kay Ocozias nga hari sang Israel, nga naghimo sing labi gid kalaut.

36Nagkumbuya sia sa iya sa paghimo sing mga sakayan sa pagkadto sa Tarsis, kag ginhimo nila ang mga sakayan sa Ezion-geber.

37Niyan si Eliezer nga lalaking anak ni Dodavahu sang Maresa nagtagna batok kay Josafat, nga nagasiling, “Bangud nga nagkumbuya ka kay Ocozias, ginguba sang Ginoo ang imo mga binuhatan.” Kag ang mga sakayan naboong sa bagay nga wala sila makakadto sa Tarsis.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →