2 Chronicles 21

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Si Josafat nagtolog upud sa iya mga ginikanan, kag ginlubung upud sa iya mga ginikanan sa banwa ni David; kag naghari si Joram nga iya lalaking anak sa tal-us niya.

2May mga utud sia, ang mga lalaking anak ni Josafat: sila ni Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael, kag Sefatias; ini tanan anak ni Josafat nga hari sang Juda.

3Ang ila amay naghatag sa ila sing dakung mga dolot, sa pilak kag sa bulawan, kag sa mga butang nga bilidhon, pati sang mga banwa nga napamakuran sa Juda; apang ang ginharian ginhatag niya kay Joram, bangud nga panganay sia.

4Sang nabayaw si Joram sa ginharian sang iya amay kag nakapangalig-on sia, ginpatay niya sa espada ang tanan niyang utud, kag pila man sang mga principe sang Israel.

5Si Joram katloan kag duha ka tuig sang nagsugud sia sa paghari, kag naghari sia sing walo ka tuig sa Jerusalem.

6Kag naglakat sia sa dalanon sang mga hari sang Israel, subong sang ginhimo sang panimalay ni Acab; kay ginpangasawa niya ang babaying anak ni Acab. Kag ginhimo niya ang malaut sa itololok sang Ginoo.

7Apang ang Ginoo indi buut maglaglag sang panimalay ni David, bangud sang katipan nga ginhimo niya upud kay David, kag subong sang ginsaad niya nga hatagan sing suga sia kag ang iya mga anak sa gihapon.

8Sa iya mga adlaw nagribuk ang Edom sa gahum sang Juda, kag naghimo sing hari nga sa ila kaugalingon.

9Niyan si Joram nagtabok upud sang iya mga pangolo kag ang tanan niya nga kangga upud sa iya, kag nagbangon sia sa kagab-ihon kag ginsakit ang mga Edomnon kag ang mga pangolo sang mga kangga nga nagkibon sa iya.

10Gani ang Edom nagribuk sa gahum sang Juda tubtub sining adlaw. Ang Libna nagribuk sa among tion sa iya gahum, bangud nga ginbayaan niya ang Ginoo, ang Dios sang iya mga ginikanan.

11Labut pa naghimo sia sing mataas nga mga duug sa mga bukid sang Juda, kag ginpakamahilawason niya ang mga pamuluyo sang Jerusalem, kag ginpatalang ang Juda.

12Kag may nag-abut sa iya nga sulat gikan kay Elias nga manalagna, nga nagasiling, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios ni David nga imo amay, ‘Bangud nga wala ka maglakat sa mga dalanon ni Josafat nga imo amay, ukon sa mga dalanon ni Asa nga hari sang Juda,

13kondi naglakat ka sa dalanon sang mga hari sang Israel, kag ginpakamahilawason mo ang Juda kag ang mga pumuluyo sang Jerusalem, kaangay sang ginhimo sang panimalay ni Acab, kag ginpamatay mo man ang imo mga utud, gikan sa panimalay sang imo amay, nga maayo pa sa imo;

14yari karon, samaron sang Ginoo ang imo katawohan sa dakung kalalat-an, ang imo mga anak, ang imo mga asawa, kag ang bug-os mong pagkabutang,

15kag ikaw magaagum sing dakung balatian sa balatian sang imo mga kasudlan, tubtub nga maggowa ang imo mga kasudlan bangud sang balatian, sa inadlaw.’”

16Kag gintublag sang Ginoo batok kay Joram ang espiritu sang mga Filistinhon kag sang mga Arabiahanon nga nagaingud sa mga Etiopiahanon;

17kag nagtaklad sila batok sa Juda, kag naggubat sini, kag nagkuha sang tanan nga pagkabutang nga nakita sa balay sang hari, kag sang iya mga anak man kag sang iya mga asawa, sa bagay nga wala sing nabilin nga lalaking anak sa iya, luwas kay Joacaz, ang kamanghuran sang iya mga anak.

18Kag sa tapus sini tanan ginpabalatian sia sang Ginoo sa iya mga kasudlan sa balatian nga indi mabolong.

19Sa pag-alagisud sang tion, sa tapus ang duha ka tuig, naggowa ang iya mga kasudlan bangud sang iya balatian, kag napatay sia sa malala nga mga balatian. Ang iya katawohan wala maghimo nga sa iya sing pagsonog kaangay sang pagsonog sa iya mga ginikanan.

20Sang nagsugud sia sa paghari katloan kag duha ka tuig sia, kag naghari sia sa Jerusalem sing walo ka tuig; kag nagtaliwan sia nga wala paghanduma. Ginlubung nila sia sa banwa ni David, apang indi sa mga lulubngan sang mga hari.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →