Revelation 11

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Û qamîşekî pîvanê ya mîna şivekê ye, ji min re hate dayîn û hate gotin: Rabe û Perestgeha Xwedê û pêşkêşgehê û yên li wir peristinê dikin bipîve!

2Lê belê hewşa Perestgehê ya derve berde û wir nepîve; ji ber ku wir, ji neteweyên ku bajarê pîroz dê çel û du meh bi lingên xwe ve bicûn re hate dayîn.

3Û ez ê hêzê bidim du şahdeyên xwe û wekî cilikan li xwe kirî, dê hezar û du sed û şêst rojî peyxambertiyê bikin.

4Vana du darên zeytûnê û du şimadankên li ber Xudanê dinê ve sekiniye ne.

5Û ger kesek bixwaze ku xesarê bide wan, ji devê wan agir dipejiqe û neyarên wan dixwe û diqedîne û ger kesek bixwaze ku xesarê bide wan, divê ew bi vî awayî bête kuştin.

6Rayedariya wan heye ku heta dema peyxambertiyê bikin, bona ku baran nebare dikarin ezmanê bigirin û xwediyê rayedariya avê vegerandina xwînê û çend cara bixwazin dikarin bi her cûreyê asîwê ve li rûyê erdê bixin.

7Û ger wexta wanî şahdeyiyê biqede, dê cenawirê ji kûritiyê bêbinî ve derkeve bi wan re cengê bike û wan bindest bike û bikuje.

8Û cesedên wan, bi nîşanî dê li rêya mezin ya bajarê mezin ku bi ruhanî, bi navê Sodom û Misirê ve tê binav kirin, bê raxistin; Xudanê wan jî li wê derê hatibû xaçkirin.

9Û mirovên ji her netewî û eşîretî û zimanî û gelan dê sê roj û nîv li cesedên wan binihêrin û destûrê nadin ku cesedên wan têxin goristanê.

10Û yên li ser rûyê erdê rûdinin, dê li ser wan kêfxweş bibin û cejnê bikin, xelatan ji hev û din re bişînin; ji ber ku van her du peyxamberan, eziyetê li yên ku li ser rûyê erdê rûdinin kiribûn.

11Û piştî sê roj û nîvê ji Xwedê ve ruhê jiyanê kete hundirê wan û rabûn ser pêlên xwe û tirsekî mezin ket ser yên ku wan dîtin.

12Û ji ezmanan ve ji wan re dengekî bilind yê ku dibêje: Derkevin ser vir! bihîstin. Û di ewr de hilkişiyan ezman û neyarên wan, wan dîtin.

13Û tam di wê saetê de, erdhejînek mezin bû û ji dehan yekê bajarê xera bû û di erdhejînê de heft hezar kes can dan û yên li paşê man, bi tirsek mezin ve ketin û Xwedayê ezmanan bilind kirin.

14Wey a duwemîn derbas bû; a vay, wey a sêwemîn bi lez tê!

15Û milyaketê heftemîn li borîjenê xist û bi gotina: Serweriya dinê bû ya Xudanê me û Mesîhê wî û dê ew ê bi abadîna abadînan ve serweriyê bajo! li ezman dengên bilind çêbûn.

16Û bîst û çar kalepîrên li ber Xwedê, li ser textên xwe rûniştibûn bi ser rû ve xwe avêtin erdê û ji Xwedê re peristin û gotin:

17Ya Xudan, Xwedayê ku şiyandarê her tiştî ye, yê ku heye û yê ku hebû; em ji te re şikir dikin; ji ber ku te qudreta xwe yî mezin hilgirt û dest bi ajotina serweriyê ve kir!

18Û neteweyan bi xezebê ve ketin û xezeba te hat û dema daraz kirina miriyan û dema bi xelat kirina peyxamber û pîrozên, dixwaze bila mezin û dixwaze jî bila biçûk be, yên ji navên te ve ditirsin û qûlên te ne û dema wêran kirina yên ku rûyê erdê wêran dikin hat!

19Û Perestgeha Xwedê ya li ezmana ye vebû û di Perestgeha wî de Sindoqa Peymana wî xuyanî bû û birûskan û dengan û gurmîniya ezmanan û erdhejîn û zîpikên mezin çêbûn.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →