Revelation 6

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Û min dît, gava ku Berxikê ji heft mohran yekî vekir û min bihîst ku yekî ji çar afirên zindî, bi dengekî mîna gurmîniya ezmên got: Were!

2Û dîtim û a vay, hespekî sipî û kevanekî yê li ser wê siwar e hebû û tacekî bona wî hate dayîn û bona ku serfiraz bê, bi serkeftinê ve derket.

3Û Dema mohra duwemîn vekir, min gotina afirê zindî yê duwemîn ku got: Were! bihîst.

4Û hespekî din, hespek sor derket û bona aşitî ji dinê ve rake û bona hev û din serjêkirinê rayedarî ji yê ku li ser wê siwar e re hate dayîn û şûrekî mezin ji wî re hate dayîn.

5Û dema mohra sêwemîn vekir, min gotina afirê zindî yê sêwemîn ku got: Were! bihîst. Û dîtim û a vay, hespekî reş û şehînek di destê yê ku li ser wê siwar bû de hebû.

6Û di nava çar afirên zindî de wekî dengekî ûsa axifî bihîstim: Olçekek genim bi dînarekî û sê olçek ceh bi dînarekî û xesarê nede zeyt û xemrê!

7Û dema mohra çaremîn vekir, min gotina afirê zindî yê çaremîn ku got: Were! bihîst.

8Û dîtim û a vay, hespekî rengê wê çilmisokî ye; navê suwarê wê Mirin bû û warê miriyan li pey wî dihate. Ji vana re, bona ku bi şûr, bi xela, bi weba û bi ajalên hov yên rûyê erdê ve mirinê biweşînin, li ser çarî yek rûyê erdê rayedarî hate dayîn.

9Û dema mohra pêncemîn vekir, min li binya pêşkêşgehê canê yên bona gotina Xwedê û şahdeyiya ku domandine hatine kuştin dît.

10Û bi dengekî bilind qêriyan û gotin: Ya Efendiyê pîroz û rast! Bona ku tu yên li rûyê erdê daraz bikî û heyfa xwîna me bistînî, hîn tuyê çiqas bisekinî?

11Û ji her yekî ji wan re, qeftanê sipî hate dayîn û ji wan re hate gotin ku bila heta hejmara rêhevalên wanî dîl û birayên wanî mîna wan bên kuştin temam bibe, demekî kurt rehet bikin.

12Û dema mohra şeşemîn vekir, min dît û a vay, erdhejînek mezin bû û roj, mîna pertalek ji mûyê be, reş bû û hemûya heyvê bû mîna xwînê

13û sitêrkên ezman, gava ku darê hêjîrê bi bayek xurt bête kilkirin çawa hêjîrên xwe yî xag diweşîne, ketin ser rûyê erdê.

14Û ezman, mîna tomarek bê pêçandin ji holê ve rabû û her çiya û her girav ji cîhê xwe ve hatin rakirin.

15Û qiralên dinê û mezinên wê û fermandarên wê û dewlemendên wê û xurtên wê û hemû azad û mirovên wê yî dîl li şikeftan û di nava zinarên çiyayan de xwe veşartin

16û ji çiya û zinaran re digotin: Bi ser me ve bikevin û ji rûyê yê li ser text ve rûniştiye û ji xezeba Berxikê ve me veşêrin!

17Ji ber ku roja mezin ya xezeba wî hat û ma kî dikare bisekine?

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →