2 Kings 11

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ເມື່ອອາທາລີຢາແມ່ຂອງກະສັດອາຮາຊີຢາຮູ້ວ່າລູກຊາຍຂອງຕົນຖືກຂ້າ; ຍານາງຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງປະຫານເຊື້ອວົງຂອງກະສັດທຸກຄົນ.

2ແຕ່ໂຢອາດ ລູກຊາຍຂອງກະສັດອາຮາຊີຢາປົບໜີໄປໄດ້. ລາວເກືອບຖືກຂ້າພ້ອມກັບພວກອື່ນໆ, ແຕ່ເຢໂຮເຊບາ ປ້າຂອງລາວຊ່ວຍຊີວິດລາວໄວ້ໄດ້. ເຢໂຮເຊບາເປັນລູກສາວຂອງກະສັດໂຢຣາມ ແລະເປັນນ້ອງຕ່າງແມ່ຂອງກະສັດອາຮາຊີຢາ. ນາງເຢໂຮເຊບາໄດ້ພາໂຢອາດກັບແມ່ລ້ຽງຂອງລາວເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງນອນທີ່ພຣະວິຫານ ແລະເຊື່ອງລາວໄວ້ຈາກຍານາງອາທາລີຢາເພື່ອວ່າລາວຈະບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າ.

3ເຢໂຮເຊບາໄດ້ເປັນຜູ້ດູແລເບິ່ງແຍງໂຢອາດ ແລະເຊື່ອງລາວໄວ້ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນເວລາຫົກປີ ໃນໄລຍະທີ່ຍານາງອາທາລີຢາເປັນຣາຊີນີປົກຄອງຢູ່ນັ້ນ.

4ແຕ່ໃນປີທີເຈັດ ປະໂຣຫິດເຢໂຮຍອາດາໄດ້ສົ່ງຄົນໄປນຳເອົາພວກນາຍທະຫານທີ່ຮັບຜິດຊອບຄົນຍາມປະຈຳກະສັດ ແລະນາຍຍາມປະຈຳວັງໃຫ້ມາທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເພິ່ນໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບພວກເຂົາໂດຍໃຫ້ສາບານທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ ຈະເຮັດຕາມແຜນທີ່ເພິ່ນວາງໄວ້. ເພິ່ນພາໂຢອາດ ລູກຊາຍຂອງກະສັດອາຮາຊີຢາ ອອກມາພົບພວກເຂົາ;

5ແລະເພິ່ນໄດ້ໃຫ້ຄຳສັ່ງແກ່ພວກເຂົາດັ່ງນີ້: “ເມື່ອພວກທ່ານມາປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃນວັນຊະບາໂຕ, ໃຫ້ຄົນໜຶ່ງສ່ວນສາມໃນພວກທ່ານເຝົ້າຍາມຣາຊວັງ;

6ໃຫ້ສ່ວນໜຶ່ງຢືນຍາມປະຕູເມືອງສູເຣ ແລະໃຫ້ສ່ວນທີສາມຢືນເຝົ້າປະຕູເມືອງ ທາງດ້ານຫລັງຂອງພວກທະຫານຍາມອື່ນໆ.

7ສ່ວນສອງໝວດທີ່ອອກຈາກເວນຍາມໃນວັນຊະບາໂຕ ໃຫ້ຢືນຍາມທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວເພື່ອປ້ອງກັນກະສັດ.

8ພວກທ່ານຈົ່ງປ້ອງກັນຮັກສາກະສັດໂຢອາດ, ຕຽມດາບອອກຈາກຝັກ ແລະໃຫ້ຢູ່ກັບເພິ່ນໃນທຸກທີ່ທຸກບ່ອນທີ່ເພິ່ນໄປ. ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເຂົ້າມາໃກ້ ໃຫ້ຂ້າຜູ້ນັ້ນໂລດ.”

9ພວກນາຍທະຫານໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງເຢໂຮຍອາດາ ແລະນຳເອົາພວກທະຫານມາຫາເພິ່ນ ຄືພວກທະຫານທີ່ອອກຈາກເວນຍາມໃນວັນຊະບາໂຕ ແລະພວກທະຫານທີ່ເຂົ້າເວນຍາມ.

10ເຢໂຮຍອາດາໄດ້ເອົາຫອກຫລາຍດວງ ແລະໂລ້ຕ້ານທານຂອງກະສັດດາວິດທີ່ໄດ້ເກັບຮັກສາໄວ້ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວນັ້ນ ມອບໃຫ້ພວກນາຍທະຫານ.

11ເພິ່ນໄດ້ວາງທະຫານທີ່ຖືດາບຕຽມພ້ອມໄວ້ອ້ອມທາງໜ້າພຣະວິຫານ ເພື່ອປ້ອງກັນກະສັດ.

12ແລ້ວເຢໂຮຍອາດາກໍພາໂຢອາດອອກມາ, ສວມມົງກຸດໃສ່ຫົວໃຫ້ເພິ່ນ ແລະມອບກົດບັນຍັດການປົກຄອງ ຊຶ່ງເປັນເອກະສານສະແດງເຖິງຕຳແໜ່ງຂອງກະສັດໃຫ້ເພິ່ນ. ໂຢອາດໄດ້ຮັບການຫົດສົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນກະສັດ. ປະຊາຊົນພາກັນຕົບມື ແລະຮ້ອງໂຮຂຶ້ນວ່າ, “ຂໍໃຫ້ກະສັດຈົ່ງໝັ້ນຍືນ.”

13ເມື່ອຣາຊີນີໄດ້ຍິນສຽງຂອງພວກທະຫານ ແລະປະຊາຊົນ, ຍານາງກໍຟ້າວໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນກຳລັງຊຸມນຸມກັນຢູ່.

14ຍານາງຫລຽວເຫັນກະສັດຄົນໃໝ່ຢືນໃກ້ເສົາທາງເຂົ້າພຣະວິຫານ ຕາມທຳນຽມທີ່ມີມາ. ພວກນາຍທະຫານ ແລະພວກເປົ່າແກໄດ້ອ້ອມກະສັດໄວ້ ແລະປະຊາຊົນຕ່າງກໍຮ້ອງໂຮດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະທັງເປົ່າແກສຽງດັງສະໜັ່ນ. ຍານາງອາທາລີຢາໄດ້ຈີກເສື້ອຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈຢ່າງໜັກ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ພວກກະບົດ ພວກກະບົດ.”

15ເຢໂຮຍອາດາບໍ່ຢາກໃຫ້ຍານາງອາທາລີຢາຖືກຂ້າຢູ່ໃນບໍລິເວນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງບອກພວກນາຍທະຫານວ່າ, “ພານາງຜ່ານແຖວທະຫານຍາມອອກໄປ ແລະໃຫ້ຂ້າທຸກຄົນທີ່ພະຍາຍາມຊ່ວຍກູ້ເອົານາງໄວ້.”

16ພວກເຂົາໄດ້ຈັບເອົານາງພາໄປທີ່ຣາຊວັງ ແລະຂ້ານາງເສຍທີ່ປະຕູຄອກມ້າ.

17ປະໂຣຫິດເຢໂຮຍອາດາໄດ້ໃຫ້ກະສັດໂຢອາດແລະປະຊາຊົນເຮັດພັນທະສັນຍາຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ ພວກຕົນຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ; ເພິ່ນຍັງໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງກະສັດແລະປະຊາຊົນ.

18ແລ້ວປະຊາຊົນກໍໄປມ້າງວິຫານພະບາອານຖິ້ມ; ພວກເຂົາທຸບແທ່ນບູຊາ ແລະຮູບເຄົາຣົບ ພ້ອມທັງໄດ້ຂ້າມັດຕານ ປະໂຣຫິດພະບາອານຕໍ່ໜ້າແທ່ນບູຊາ. ຕໍ່ມາ ເຢໂຮຍອາດາກໍຈັດໃຫ້ມີທະຫານຍາມປະຈຳໜ້າທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ,

19ແລ້ວເພິ່ນເອງພ້ອມທັງບັນດານາຍທະຫານ, ນາຍຍາມປະຈຳຕົວກະສັດ ແລະພວກນາຍຍາມປະຈຳວັງ ກໍໄດ້ແຫ່ກະສັດອອກຈາກວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄປສູ່ຣາຊວັງ ຕິດຕາມໄປດ້ວຍປະຊາຊົນ. ເຈົ້າໂຢອາດຜ່ານໄປທາງປະຕູທີ່ມີທະຫານຍາມ ແລະຂຶ້ນນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງກະສັດ.

20ປະຊາຊົນທຸກຄົນຕ່າງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍມີຄວາມສະຫງົບສຸກ ສ່ວນຍານາງອາທາລີຢານັ້ນໄດ້ຖືກຂ້າໃນຣາຊວັງ.

21ເຈົ້າໂຢອາດຂຶ້ນເປັນກະສັດແຫ່ງຢູດາຍເມື່ອເພິ່ນອາຍຸໄດ້ເຈັດປີ.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →