2 Kings 20

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ປະມານເວລາດຽວກັນນີ້ ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ປ່ວຍ ແລະເກືອບຕາຍ. ຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາລູກຊາຍຂອງອາໂມດໄດ້ໄປຫາເພິ່ນ ແລະເວົ້າວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວສັ່ງໃຫ້ທ່ານຈັດການທຸກສິ່ງໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ ເພາະທ່ານຈະບໍ່ຫາຍດີ ຈົ່ງຕຽມຕົວຕາຍ.”

2ກະສັດເຮເຊກີຢາປິ່ນໜ້າໃສ່ຝາ ແລະພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ,

3“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງຈົດຈຳບໍວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ແລະຈົງຮັກພັກດີ; ຂ້ານ້ອຍໄດ້ພະຍາຍາມປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງສະເໝີມາ.” ແລ້ວເພິ່ນກໍຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ.

4ສ່ວນເອຊາຢາໄດ້ອຳລາຈາກກະສັດໄປ ກ່ອນທີ່ເພິ່ນຜ່ານພົ້ນເດີ່ນຣາຊວັງ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງເພິ່ນວ່າ,

5“ຈົ່ງກັບຄືນໄປຫາກະສັດເຮເຊກີຢາ ຜູ້ປົກຄອງປະຊາຊົນຂອງເຮົາວ່າ, ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງດາວິດບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າໄດ້ບອກດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ເຮົາໄດ້ຍິນຄຳພາວັນນາອະທິຖານຂອງເຈົ້າ ແລະເຫັນນໍ້າຕາຂອງເຈົ້າ. ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າຫາຍປ່ວຍ ແລະໃນວັນທີສາມ ເຈົ້າຕ້ອງໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

6ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປອີກສິບຫ້າປີ. ເຮົາຈະຊ່ວຍກູ້ເອົາເຈົ້າພ້ອມທັງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໃຫ້ພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ. ເຮົາຈະປ້ອງກັນນະຄອນນີ້ໄວ້ເພື່ອກຽດສັກສີຂອງເຮົາເອງ ແລະຍ້ອນຄຳສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ມີໄວ້ກັບດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ.”’

7ແລ້ວເອຊາຢາກໍບອກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງກະສັດ ໃຫ້ເອົາແປ້ງໜຽວທີ່ໃຊ້ໝາກເດື່ອເຮັດ ທາໃສ່ຕຸ່ມຝີຂອງກະສັດເພື່ອເພິ່ນຈະໄດ້ຫາຍດີ.

8ກະສັດເຮເຊກີຢາຖາມວ່າ, “ອັນໃດຈະເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ຈະພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະປິ່ນປົວຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ດີ ແລະໃນວັນທີສາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວນັ້ນ?”

9ເອຊາຢາຕອບວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະໃຫ້ທ່ານໄດ້ເຫັນໝາຍສຳຄັນເພື່ອພິສູດວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຮັກສາຄຳສັນຍາຂອງພຣະອົງຄື: ເງົາຕາເວັນທີ່ໄດ້ຄືບໜ້າໄປແລ້ວສິບຂັ້ນ ຫລືຈະໃຫ້ຢ້ອນຄືນມາສິບຂັ້ນ?”

10ກະສັດເຮເຊກີຢາຕອບວ່າ, “ເປັນການງ່າຍທີ່ຈະໃຫ້ເງົາຍ້າຍຂຶ້ນໄປອີກສິບຂັ້ນ; ໃຫ້ເງົາຖອຍລົງສິບຂັ້ນສາ.”

11ຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາພາວັນນາອະທິຖານຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ; ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເງົາຖອຍຫລັງເທິງຂັ້ນໄດໂມງ ສິບຂັ້ນ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກະສັດອາຮາດ.

12ປະມານເວລາດຽວກັນນັ້ນ ເມໂຣດັກບາລາດານລູກຊາຍຂອງບາລາດານກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ໄດ້ຍິນວ່າກະສັດເຮເຊກີຢາປ່ວຍ; ເພິ່ນຈຶ່ງສົ່ງຈົດໝາຍແລະຂອງຂວັນມາໃຫ້.

13ສ່ວນກະສັດເຮເຊກີຢາກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບຄະນະທູດ ແລະພາພວກເຂົາເຂົ້າໄປເບິ່ງຊັບສົມບັດຂອງຕົນ ເຊັ່ນ: ເງິນ, ຄຳ, ເຄື່ອງເທດແລະນໍ້າຫອມ, ຕະຫລອດອາວຸດຍຸດທະພັນທັງໝົດຂອງຕົນ. ບໍ່ມີບ່ອນໃດຢູ່ໃນຫ້ອງເກັບເຄື່ອງຕ່າງໆ ແລະບ່ອນອື່ນໆໃນຣາຊອານາຈັກທີ່ເພິ່ນບໍ່ໄດ້ພາພວກເຂົາໄປເບິ່ງ.

14ແລ້ວຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາກໍໄດ້ໄປຫາກະສັດເຮເຊກີຢາ ແລະຖາມວ່າ, “ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາແຕ່ໃສ ແລະພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າຫຍັງກັບທ່ານແດ່?” ກະສັດເຮເຊກີຢາຕອບວ່າ, “ພວກເຂົາມາຈາກເມືອງໄກ ຈາກບາບີໂລນ.”

15ຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາຖາມວ່າ, “ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຫຍັງແດ່ຢູ່ໃນວັງນີ້?” ກະສັດເຮເຊກີຢາຕອບວ່າ, “ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນທຸກສິ່ງ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດຢູ່ໃນຫ້ອງເກັບເຄື່ອງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ພາພວກເຂົາໄປເບິ່ງ.”

16ແລ້ວເອຊາຢາກໍບອກກະສັດວ່າ, “ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າດັ່ງນີ້:

17ເວລາໜຶ່ງຈະມາເຖິງທີ່ທຸກໆສິ່ງຢູ່ໃນວັງນີ້ ຄືທຸກໆສິ່ງທີ່ປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງທ່ານໄດ້ສະສົມໄວ້ຈົນເທົ່າທຸກວັນນີ້ ຈະຖືກຂົນໄປສູ່ບາບີໂລນ ຈະບໍ່ມີຫຍັງເຫຼືອຢູ່ເລີຍ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້.

18ລູກຊາຍຂອງທ່ານເອງບາງຄົນກໍຈະຖືກຈັບໄປ ແລະກາຍເປັນຊາຍຕອນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນວັງຂອງກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ.”

19ກະສັດເຮເຊກີຢາເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ໃນຄວາມໝາຍທີ່ວ່າ ຄວາມສະຫງົບສຸກກັບຄວາມປອດໄພຈະມີຢູ່ຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງເພິ່ນ; ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງຕອບເອຊາຢາວ່າ, “ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວທີ່ທ່ານໄດ້ບອກກັບຂ້າພະເຈົ້ານີ້ດີຫລາຍ.”

20ສິ່ງອື່ນທີ່ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ກະທຳ ຕະຫລອດທັງຄວາມອົງອາດກ້າຫານຂອງເພິ່ນ ແລະທັງເລື່ອງທີ່ເພິ່ນໄດ້ສ້າງອ່າງນໍ້າ ແລະຂຸດບໍ່ນໍ້າເພື່ອເອົານໍ້າເຂົ້າໄປໃນເມືອງ; ທັງໝົດນີ້ແມ່ນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນ ປື້ມປະຫວັດສາດຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງຢູດາຍ.

21ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ຕາຍໄປ ແລ້ວເຈົ້າມານາເຊລູກຊາຍຂອງເພິ່ນກໍໄດ້ຂຶ້ນປົກຄອງແທນ.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

Recommended Reading

Commentary 2 Kings Commentaries → Devotional 2 Kings Devotional Guide → Get This Bible Lao Bible (ພຣະຄຳພີສັກສິ) Study Bible →