2 Kings 18

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ໃນຣາຊການປີທີສາມຂອງເຈົ້າໂຮເຊຢາລູກຊາຍຂອງເຈົ້າເອລາ ກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ; ເຈົ້າເຮເຊກີຢາ ລູກຊາຍຂອງກະສັດອາຮາດໄດ້ຂຶ້ນປົກຄອງອານາຈັກຢູດາຍ

2ເມື່ອເພິ່ນອາຍຸໄດ້ຊາວຫ້າປີ ແລະໄດ້ປົກຄອງຢູ່ທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເປັນເວລາຊາວເກົ້າປີ. ແມ່ຂອງເພິ່ນຊື່ວ່າອາບີຢາລູກສາວຂອງເຊກາຣີຢາ.

3ເພິ່ນເຮັດແຕ່ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວພໍໃຈ ໂດຍເອົາຕາມແບບຢ່າງຂອງກະສັດດາວິດຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ.

4ເພິ່ນໄດ້ທຳລາຍບ່ອນຂາບໄຫວ້ຂອງພະຕ່າງຊາດ, ໄດ້ທັບເສົາສັກສິດ ແລະຕັດຮູບຂອງເຈົ້າແມ່ອາເຊຣາ. ເພິ່ນຍັງໄດ້ທັບຮູບງູທອງສຳຣິດທີ່ໂມເຊໄດ້ຫລໍ່ຂຶ້ນຊື່ວ່າ ເນຮູຊະຕານ. ມາຈົນເຖິງເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຍັງເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາຮູບງູທອງນີ້ຢູ່.

5ກະສັດເຮເຊກີຢາໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ; ຢູ່ໃນອານາຈັກຢູດາຍບໍ່ເຄີຍມີກະສັດຄົນໃດຄືເພິ່ນ ບໍ່ວ່າຜູ້ທີ່ໄດ້ປົກຄອງມາກ່ອນເພິ່ນ ຫລືນຳຫລັງເພິ່ນກໍຕາມ.

6ເພິ່ນສັດຊື່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ເຊື່ອຟັງພຣະອົງສະເໝີ ແລະຖືຮັກສາຄຳສັ່ງທຸກຂໍ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ໂມເຊນັ້ນຢ່າງລະມັດລະວັງ.

7ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ກັບເພິ່ນ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເພິ່ນເຮັດກໍສຳເລັດຜົນ. ເພິ່ນໄດ້ກະບົດຕໍ່ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ແລະບໍ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເພິ່ນອີກຕໍ່ໄປ.

8ເພິ່ນໄດ້ຊະນະພວກຟີລິດສະຕິນ ແລະປຸ້ນສະດົມບ່ອນຕັ້ງຖິ່ນຖານຂອງພວກເຂົາ ເລີ່ມແຕ່ບ້ານນ້ອຍໆຈົນເຖິງເມືອງໃຫຍ່ ລວມທັງເມືອງກາຊາ ແລະທົ່ວທັງເຂດແດນນັ້ນດ້ວຍ.

9ໃນຣາຊການປີທີສີ່ຂອງກະສັດເຮເຊກີຢາ ຊຶ່ງເປັນຣາຊການປີທີເຈັດຂອງກະສັດໂຮເຊຢາແຫ່ງອິດສະຣາເອນ; ເຈົ້າຊານມາເນເຊ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ບຸກຮຸກອານາຈັກອິດສະຣາເອນ ແລະປິດລ້ອມນະຄອນຊາມາເຣຍໄວ້.

10ເມື່ອປິດລ້ອມຢູ່ເຖິງສາມປີ ນະຄອນຊາມາເຣຍກໍແຕກ; ຊຶ່ງເປັນຣາຊການປີທີຫົກຂອງກະສັດເຮເຊກີຢາ ແລະຣາຊການປີທີເກົ້າຂອງກະສັດໂຮເຊຢາ.

11ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ໄດ້ນຳເອົາຊາວອິດສະຣາເອນໄປເປັນຊະເລີຍຢູ່ທີ່ປະເທດອັດຊີເຣຍ. ເພິ່ນໄດ້ເອົາພວກເຫຼົ່ານີ້ບາງຄົນໄປຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນເມືອງຮາລາ, ໃຫ້ບາງຄົນຢູ່ໃກ້ແມ່ນໍ້າຮາໂບໃນເຂດໂກຊານ ແລະໃຫ້ບາງຄົນຢູ່ໃນເມືອງຕ່າງໆຂອງຊາວມີເດຍ.

12ນະຄອນຊາມາເຣຍແຕກ ກໍເພາະຊາວອິດສະຣາເອນບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ໄດ້ລະເມີດພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບພວກເຂົາ ແລະບໍ່ເຊື່ອຟັງກົດບັນຍັດທັງໝົດທີ່ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົານັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ ແລະບໍ່ຍອມປະຕິບັດຕາມ.

13ໃນຣາຊການປີທີສິບສີ່ ຂອງກະສັດເຮເຊກີຢາ; ເຈົ້າເຊັນນາເກຣິບ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ໂຈມຕີປ້ອມປ້ອງກັນເມືອງຕ່າງໆໃນອານາຈັກຢູດາຍ ແລະຢຶດເອົາເມືອງໄດ້.

14ກະສັດເຮເຊກີຢາແຫ່ງຢູດາຍໄດ້ສົ່ງສານໄປຫາກະສັດເຊັນນາເກຣິບ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນເມືອງລາກິດ ໂດຍມີຂໍ້ຄວາມດັ່ງນີ້: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຜິດແລ້ວ; ກະລຸນາຢຸດໂຈມຕີສາ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຍອມຈ່າຍທຸກສິ່ງຕາມທີ່ທ່ານຂໍຮ້ອງມາ.” ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍຕອບກະສັດເຮເຊກີຢາແຫ່ງຢູດາຍວ່າຕ້ອງສົ່ງເງິນສິບໂຕນ ແລະຄຳໜຶ່ງໂຕນໃຫ້ເພິ່ນ.

15ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ສົ່ງເງິນທັງໝົດຈາກວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະຈາກຄັງໃນຣາຊວັງໄປໃຫ້;

16ເພິ່ນຍັງໄດ້ລອກເອົາຄຳຈາກບານປະຕູຕ່າງໆຂອງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະຄຳທີ່ເພິ່ນເອງໄດ້ໃຊ້ໂອບປະຕູທັງຫລາຍນັ້ນ ສົ່ງໄປໃຫ້ກະສັດເຊັນນາເກຣິບ.

17ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ສົ່ງກອງທັບໃຫຍ່ແຕ່ເມືອງລາກິດໄປໂຈມຕີກະສັດເຮເຊກີຢາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ; ກອງທັບນີ້ບັນຊາການໂດຍນາຍທະຫານສາມຄົນ ມີດັ່ງນີ້: ຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດ, ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບ ແລະຮອງຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດທີ່ເປັນຜູ້ບັນຊາການແນວຮົບ. ເມື່ອມາຮອດນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແລ້ວ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າຢຶດເອົາຖະໜົນຊ່າງຕໍ່າຜ້າ ໂດຍຜ່ານໄປທາງທໍ່ນໍ້າທີ່ໄຫລມາແຕ່ສະນໍ້າເບື້ອງເໜືອ.

18ແລ້ວພວກເຂົາກໍສັ່ງຄົນໄປຫາກະສັດເຮເຊກີຢາ ໂດຍມີຂ້າຣາຊການສາມຄົນໄດ້ອອກມາພົບເຂົາ ມີດັ່ງນີ້: ເອລີອາກິມລູກຊາຍຂອງຮິນກີຢາ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບຣາຊວັງ; ເຊັບນາເລຂາທິການ ແລະໂຢອາລູກຊາຍຂອງອາສັບ ຜູ້ບັນທຶກ.

19ຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກຂ້າຣາຊການອັດຊີເຣຍກ່າວແກ່ສາມຄົນນີ້ວ່າ, “ກະສັດຢາກຈະຮູ້ວ່າ ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຮັດໃຫ້ກະສັດເຮເຊກີຢາໝັ້ນໃຈແທ້.

20ເພິ່ນຖາມວ່າ, ທ່ານຄິດວ່າຄຳເວົ້າໃຊ້ແທນຝີມື ແລະອຳນາດຂອງທະຫານໄດ້ຊັ້ນບໍ? ທ່ານຄິດວ່າໃຜແດ່ຈະຊ່ວຍທ່ານໃຫ້ກະບົດຕໍ່ອັດຊີເຣຍໄດ້?

21ທ່ານຫວັງໃຫ້ປະເທດເອຢິບຊ່ວຍເຫລືອຊັ້ນບໍ? ແຕ່ກໍຄົງເປັນດັ່ງເອົາໄມ້ອໍ້ໃຊ້ເປັນໄມ້ເທົ້າ; ມັນຈະຫັກແລະປັກມືຂອງທ່ານເອງ. ກະສັດປະເທດເອຢິບກໍເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄປເອື່ອຍອີງອາໄສເພິ່ນ.”

22ຂ້າຣາຊການອັດຊີເຣຍຜູ້ນັ້ນໄດ້ເວົ້າຕໍ່ໄປວ່າ, “ບາງທີທ່ານອາດຈະບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ທ່ານກຳລັງເພິ່ງພາອາໄສພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານກໍໄດ້? ບໍ່ແມ່ນເຮເຊກີຢາບໍທີ່ໄດ້ທຳລາຍພະທັງຫລາຍຖິ້ມ ເມື່ອເພິ່ນໄດ້ບອກປະຊາຊົນຊາວຢູດາຍ ແລະຊາວເຢຣູຊາເລັມ ໃຫ້ນະມັດສະການທີ່ແທ່ນບູຊາໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແຕ່ເທົ່ານັ້ນ.

23ຂ້າພະເຈົ້າຂໍທ້າທາຍກັບທ່ານໃນນາມຂອງຈັກກະພັດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາມ້າສອງພັນໂຕ ໃຫ້ທ່ານ ຖ້າທ່ານຊອກຫາຄົນຂີ່ໄດ້ຫລາຍເທົ່າກັບຈຳນວນມ້າ!

24ທ່ານບໍ່ສໍ່າກັບຂ້າຣາຊການອັດຊີເຣຍຊັ້ນຕໍ່າໆ, ແຕ່ປານນັ້ນທ່ານຍັງຢາກໃຫ້ຊາວເອຢິບສົ່ງລົດມ້າແລະທະຫານມ້າໃຫ້.

25ທ່ານຄົງຄິດວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າມາໂຈມຕີ ແລະທຳລາຍປະເທດຂອງທ່ານ ປາດສະຈາກຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຊັ້ນບໍ? ພຣະເຈົ້າຢາເວເອງທີ່ໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ມາໂຈມຕີ ແລະທຳລາຍປະເທດຂອງທ່ານ.”

26ແລ້ວເອລີອາກິມລູກຊາຍຂອງຮິນກີຢາ, ເຊັບນາ ແລະໂຢອາກໍໄດ້ບອກຂ້າຣາຊການຜູ້ນັ້ນວ່າ, “ທ່ານເອີຍ ເວົ້າພາສາອາຣາມິກກໍໄດ້ ເພາະພວກຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈຢູ່. ຢ່າເວົ້າພາສາເຮັບເຣີເທາະ ເພາະທຸກຄົນຢູ່ເທິງກຳແພງກຳລັງຟັງຢູ່.”

27ຂ້າຣາຊການຜູ້ນັ້ນຕອບຄືນວ່າ, “ພວກທ່ານຄິດວ່າ ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາແລະບອກເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ແກ່ພວກທ່ານແລະນາຍຂອງພວກທ່ານແຕ່ເທົ່ານັ້ນຊັ້ນບໍ? ບໍ່ແມ່ນດອກ ຂ້າພະເຈົ້າຢາກເວົ້າໃຫ້ພວກທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງກຳແພງນັ້ນໄດ້ຍິນນຳດ້ວຍ ເພາະພວກເຂົາຈະກິນຂີ້ແລະກິນຍ່ຽວຂອງຕົນເອງ ເໝືອນກັນກັບພວກທ່ານນັ້ນແຫລະ.”

28ແລ້ວຂ້າຣາຊການຜູ້ນີ້ກໍໄດ້ລຸກຢືນ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນເປັນພາສາເຮັບເຣີວ່າ, “ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍກຳລັງບອກພວກທ່ານ.

29ເພິ່ນເຕືອນພວກທ່ານ ຢ່າໃຫ້ກະສັດເຮເຊກີຢາຫລອກລວງພວກທ່ານເລີຍ. ກະສັດເຮເຊກີຢາຊ່ວຍພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ດອກ.

30ຢ່າໃຫ້ເຮເຊກີຢາຊັກຈູງພວກທ່ານໄປເພິ່ງພາອາໄສພຣະເຈົ້າຢາເວເລີຍ. ໂດຍກ່າວວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຊ່ວຍພວກທ່ານໃຫ້ພົ້ນ ແລະຢ່າໄດ້ຄິດວ່າພຣະອົງຈະຢຸດຢັ້ງກອງທັບອັດຊີເຣຍຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ໃຫ້ຢຶດເອົາເມືອງຂອງພວກທ່ານ.

31ຢ່າຟັງຄວາມຂອງກະສັດເຮເຊກີຢາ. ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍສັ່ງພວກທ່ານ ໃຫ້ອອກຈາກເມືອງມາຍອມຈຳນົນ. ເພິ່ນຈະອະນຸຍາດໃຫ້ພວກທ່ານທຸກຄົນ ກິນໝາກອະງຸ່ນຈາກເຄືອອະງຸ່ນຂອງພວກທ່ານເອງ, ໝາກເດື່ອຈາກຕົ້ນເດື່ອຂອງພວກທ່ານເອງ ແລະດື່ມນໍ້າຈາກສ້າງຂອງພວກທ່ານເອງ

32ຈົນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຫາບ່ອນໃຫ້ພວກທ່ານຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນປະເທດໜຶ່ງ ຊຶ່ງຄ້າຍຄືກັບປະເທດຂອງພວກທ່ານເອງ ບ່ອນທີ່ມີສວນອະງຸ່ນເພື່ອເຮັດເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ແລະມີເຂົ້າເພື່ອເຮັດເຂົ້າຈີ່; ເປັນດິນແດນແຫ່ງໝາກກອກເທດ, ນໍ້າມັນໝາກກອກ ແລະນໍ້າເຜິ້ງ. ຖ້າພວກທ່ານປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເພິ່ນ ພວກທ່ານກໍຈະບໍ່ຕາຍແຕ່ມີຊີວິດຢູ່. ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ເຮເຊກີຢາຫລອກລວງພວກທ່ານໃຫ້ຄິດວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຊ່ວຍກູ້ເອົາພວກທ່ານ.

33ບັນດາພະຂອງຊົນຊາດອື່ນໆ ຊ່ວຍປະເທດຂອງພວກເຂົາຈາກກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ບໍ?

34ດຽວນີ້ພະເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃສ? ຄືພະຂອງເມືອງຮາມັດ ແລະເມືອງອັກປັດ? ພະຂອງເມືອງເສຟາກວາອິມ, ເມືອງເຮນາ ແລະເມືອງອີວາຢູ່ໃສ? ມີພະຕົນໃດຕົນໜຶ່ງບໍ ທີ່ຊ່ວຍນະຄອນຊາມາເຣຍໄວ້ໄດ້?

35ໃນບັນດາພະເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ມີພະຕົນໃດເລີຍທີ່ຊ່ວຍປະເທດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກກຳມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້. ຖ້າດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານຄິດວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຊ່ວຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໄວ້ໄດ້?”

36ປະຊາຊົນໄດ້ພາກັນມິດງຽບ ຕາມທີ່ກະສັດໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໄວ້; ພວກເຂົາບໍ່ຕອບຫຍັງຈັກຄຳ.

37ແລ້ວເອລີອາກິມລູກຊາຍຂອງຮິນກີຢາຜູ້ຮັບຜິດຊອບຣາຊວັງ, ເຊັບນາເລຂາທິການ ແລະໂຢອາລູກຊາຍຂອງອາສັບຜູ້ບັນທຶກ ຕ່າງກໍຈີກເສື້ອຂອງຕົນເອງດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເສຍໃຈ ແລະໄປລາຍງານຕໍ່ກະສັດເຮເຊກີຢາຕາມທີ່ຂ້າຣາຊການອັດຊີເຣຍໄດ້ເວົ້າ.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

Recommended Reading

Commentary 2 Kings Commentaries → Devotional 2 Kings Devotional Guide → Get This Bible Lao Bible (ພຣະຄຳພີສັກສິ) Study Bible →