2 Kings 25

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 24 Jump to:

1ແລ້ວເຈົ້າເຊເດກີຢາກໍໄດ້ກະບົດຕໍ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນ; ດັ່ງນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງໄດ້ຍົກທັບມາໂຈມຕີນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນວັນທີສິບ ເດືອນສິບ ປີທີເກົ້າ ໃນຣາຊການຂອງກະສັດເຊເດກີຢາ. ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຄ້າຍຕາມນອກເມືອງ ແລະກໍ່ສ້າງກຳແພງປິດລ້ອມເມືອງໄວ້.

2ເມືອງນີ້ໄດ້ຖືກປິດລ້ອມໄວ້ ຈົນເຖິງຣາຊການປີທີສິບເອັດຂອງກະສັດເຊເດກີຢາ.

3ຕໍ່ມາ ໃນວັນທີເກົ້າ ຂອງເດືອນສີ່ ຂອງປີດຽວກັນນັ້ນ ໄດ້ເກີດການອຶດຢາກຢ່າງຮ້າຍແຮງ ຈົນປະຊາຊົນບໍ່ມີຫຍັງກິນ

4ເຖິງແມ່ນວ່າຊາວບາບີໂລນໄດ້ປິດລ້ອມເມືອງໄວ້ກໍຕາມ ພວກທະຫານທັງໝົດກໍລັກໜີໄປໄດ້ໃນເວລາກາງຄືນ. ພວກເຂົາໄດ້ໜີໄປທາງສວນຂອງກະສັດ ຜ່ານໄປທາງປະຕູເມືອງທີ່ຕິດກັບກຳແພງສອງດ້ານ ແລະປົບໄປທາງຮ່ອມພູຈໍແດນ.

5ແຕ່ກອງທັບບາບີໂລນໄດ້ໄລ່ຕາມກະສັດເຊເດກີຢາໄປ ແລະຈັບເພິ່ນໄດ້ໃນທົ່ງນາໃກ້ກັບເມືອງເຢຣິໂກ; ສ່ວນພວກທະຫານຕ່າງກໍໄດ້ໜີປະເພິ່ນ.

6ພວກເຂົາໄດ້ຈັບກະສັດເຊເດກີຢາ ໄປຫາກະສັດເນບູກາດເນັດຊາຢູ່ໃນເມືອງຣິບລາ ແລະເນບູກາດເນັດຊາກໍໄດ້ພິພາກສາໂທດເພິ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

7ພວກລູກຊາຍຂອງເພິ່ນໄດ້ຖືກຂ້າຕໍ່ໜ້າເພິ່ນ; ແລ້ວເນບູກາເນັດຊາກໍໄດ້ໃຫ້ເຂົາເຈາະໜ່ວຍຕາເຊເດກີຢາ, ລ່າມໂສ້ເພິ່ນໄວ້ ແລະນຳເພິ່ນໄປສູ່ນະຄອນບາບີໂລນ.

8ໃນວັນທີເຈັດ ເດືອນຫ້າ ຂອງປີທີສິບເກົ້າ ໃນຣາຊການຂອງກະສັດເນບູກາເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນ ເນບູຊາຣາດານຜູ້ເປັນທີ່ປຶກສາ ແລະຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງເພິ່ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

9ລາວໄດ້ຈູດວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຣາຊວັງ ແລະເຮືອນຂອງບຸກຄົນສຳຄັນຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ

10ພວກທະຫານຂອງລາວໄດ້ຮື້ກຳແພງອ້ອມຮອບເຢຣູຊາເລັມລົງ.

11ແລ້ວເນບູຊາຣາດານກໍຈັບປະຊາຊົນທີ່ຍັງເຫຼືອຄ້າງຢູ່ໃນເມືອງ, ພວກຄົນງານທີ່ມີຝີມືດີ ທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ ແລະພວກທີ່ມາຍິນຍອມຕໍ່ພວກບາບີໂລນ ໄປເປັນຊະເລີຍທີ່ບາບີໂລນ;

12ແຕ່ເພິ່ນໄດ້ປະຄົນຍາກຈົນທີ່ສຸດບາງຄົນໄວ້ ຄືພວກທີ່ບໍ່ມີໄຮ່ນາໃນຢູດາຍ ແລະໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດສວນອະງຸ່ນ ແລະເຮັດນາ.

13ຊາວບາບີໂລນໄດ້ທັບເສົາທອງສຳຣິດ ແລະລົດລໍ້ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອອກເປັນປ່ຽງໆ ພ້ອມທັງຂັນໃຫຍ່ທອງສຳຣິດໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ; ພວກເຂົາກໍຂົນເອົາທອງສຳຣິດທັງໝົດໄປທີ່ນະຄອນບາບີໂລນ.

14ພວກເຂົາຍັງຂົນເອົາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄປນຳເຊັ່ນ: ຊວ້ານ, ກ່ອງໃສ່ຂີ້ເຖົ່າໄຟທີ່ໃຊ້ທຳຄວາມສະອາດແທ່ນບູຊາ, ມີດຕັດໄສ້ຕະກຽງ, ຖ້ວຍໃຊ້ໂຕ່ງເລືອດຈາກແທ່ນບູຊາ, ຖ້ວຍສຳລັບເຜົາເຄື່ອງຫອມ ແລະເຄື່ອງທອງສຳຣິດທຸກອັນທີ່ໃຊ້ໃນພິທິການທີ່ພຣະວິຫານ.

15ພວກເຂົາໄດ້ຂົນເອົາທຸກສິ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນ ພ້ອມທັງຖ້ວຍນ້ອຍ ແລະໝໍ້ໃສ່ຖ່ານໄຟໄປດ້ວຍ.

16ເຄື່ອງທອງສຳຣິດທີ່ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດໄວ້ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ມີດັ່ງນີ້: ເສົາສອງຕົ້ນ, ລົດລໍ້, ອ່າງໃຫຍ່ ແລະເຄື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໜັກຫລາຍເກີນກວ່າທີ່ຈະຊັ່ງໄດ້.

17ເສົາສອງຕົ້ນທີ່ຄືກັນ, ແຕ່ລະຕົ້ນສູງແປດແມັດ ຊຶ່ງມີຫົວເສົາເປັນທອງສຳຣິດສູງໜຶ່ງແມັດສາມສິບເຊັນ ແຕ່ລະຍອດເສົາເປັນຮູບຕາໜ່າງທອງສຳຣິດອ້ອມ ທີ່ເຮັດດ້ວຍໝາກພິລາທອງສຳຣິດ.

18ນອກຈາກນີ້ແລ້ວ ເນບູຊາຣາດານຜູ້ບັນຊາການທະຫານ ກໍໄດ້ຈັບເອົາຄົນໄປເປັນຊະເລີຍເຊັ່ນ: ຫົວໜ້າມະຫາປະໂຣຫິດເສຣາອີຢາ, ເຊຟານີຢາຮອງມະຫາປະໂຣຫິດ ແລະຂ້າຣາຊການຜູ້ສຳຄັນຂອງພຣະວິຫານສາມຄົນ.

19ສ່ວນພາຍໃນເມືອງນັ້ນ ເພິ່ນຈັບເອົານາຍທະຫານທີ່ເຄີຍບັນຊາການກອງທັບ ທີ່ປຶກສາສ່ວນຕົວຂອງກະສັດຫ້າຄົນທີ່ຍັງຢູ່ໃນເມືອງ, ຮອງຜູ້ບັນຊາການທີ່ຮັບຜິດຊອບບັນທຶກລາຍງານການທະຫານ ແລະຄົນສຳຄັນອື່ນໆອີກຫົກສິບຄົນ.

20ເນບູຊາຣາດານໄດ້ຈັບພວກເຂົາໄປຫາກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນທີ່ເມືອງຣິບລາ

21ໃນຂົງເຂດຮາມັດ. ກະສັດໄດ້ຂ້ຽນຕີພວກເຂົາ ແລະຂ້າພວກເຂົາເສຍໃນທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ປະຊາຊົນຊາວຢູດາຈຶ່ງໄດ້ຖືກກວາດລ້າງອອກຈາກດິນແດນຂອງພວກຕົນໄປເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນ.

22ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເກດາລີຢາລູກຊາຍຂອງອາຮີກຳແລະຫລານຊາຍຂອງຊາຟານ ໃຫ້ຂຶ້ນເປັນຜູ້ປົກຄອງແຂວງຢູດາຍ; ແລະໄດ້ໃຫ້ເພິ່ນເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບທຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຈັບໄປບາບີໂລນ.

23ເມື່ອພວກນາຍທະຫານ ແລະພົນທະຫານຢູດາທີ່ບໍ່ໄດ້ຍອມຈຳນົນ ໄດ້ຍິນເຖິງເລື່ອງນີ້ ພວກເຂົາກໍໄປສົມທົບກັບເກດາລີຢາທີ່ເມືອງມີຊະປາ. ພວກນາຍທະຫານນີ້ມີດັ່ງນີ້: ອິດຊະມາເອນລູກຊາຍຂອງເນທານີຢາ, ໂຢຮານານລູກຊາຍຂອງກາເຣຢາ, ເສຣາອີຢາລູກຊາຍຂອງຕັນຮູເມັດຊາວເມືອງເນໂຕຟາ ແລະຢາອາຊານີຢາ ຊາວເມືອງມາອາກາ.

24ເກດາລີຢາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກເຫຼົ່ານີ້ວ່າ, “ເຮົາຂໍບອກພວກທ່ານວ່າ ພວກທ່ານບໍ່ຕ້ອງຢ້ານພວກຂ້າຣາຊການຊາວການເດອານດອກ. ຈົ່ງຕັ້ງຫຼັກແຫຼ່ງຢູ່ໃນດິນແດນນີ້ຮັບໃຊ້ກະສັດບາບີໂລນ ແລະທຸກສິ່ງກໍຈະເປັນໄປດ້ວຍດີສຳລັບພວກທ່ານ.”

25ແຕ່ໃນເດືອນທີເຈັດຂອງປີນັ້ນ ອິດຊະມາເອນລູກຊາຍຂອງເນທານີຢາ ແລະຫລານຊາຍຂອງເອລີຊາມາ ຜູ້ທີ່ເປັນເຊື້ອສາຍຂອງກະສັດພ້ອມທັງທະຫານສິບຄົນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເມືອງມີຊະປາ ແລະໂຈມຕີເກດາລີຢາແລ້ວຂ້າເພິ່ນເສຍ. ລາວຍັງໄດ້ຂ້າຊາວອິດສະຣາເອນແລະຊາວບາບີໂລນທີ່ຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນດ້ວຍ.

26ຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດກັບຄົນຮັ່ງມີ ແລະຄົນທຸກຈົນ ພ້ອມທັງພວກນາຍທະຫານຕ່າງກໍປົບໜີໄປປະເທດເອຢິບ ເພາະຢ້ານຊາວບາບີໂລນ.

27ໃນປີທີ່ເຈົ້າເອວິນເມໂຣດັກໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ເຈົ້າເຢໂຮຍອາກິນກະສັດແຫ່ງຢູດາຍ ໂດຍປ່ອຍເພິ່ນອອກຈາກຄຸກ. ເຫດການນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີຊາວເຈັດຂອງເດືອນສິບສອງ ໃນປີທີສາມສິບເຈັດ ຫລັງຈາກທີ່ກະສັດເຢໂຮຍອາກິນຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍ.

28ກະສັດເອວິນເມໂຣດັກໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ເພິ່ນເປັນຢ່າງດີ ແລະໃຫ້ເພິ່ນມີຕຳແໜ່ງອັນມີກຽດໃຫຍ່ກວ່າກະສັດອື່ນໆ ທີ່ຕົກເປັນຊະເລີຍພ້ອມກັບເພິ່ນໃນບາບີໂລນ.

29ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດເຢໂຮຍອາກິນຈຶ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ປ່ຽນເຄື່ອງນຸ່ງນັກໂທດ ແລະໃຫ້ຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມໂຕະກັບກະສັດຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງເພິ່ນ.

30ແຕ່ລະວັນ ຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດ ເພິ່ນໄດ້ຮັບເງິນເບ້ຍລ້ຽງເປັນປະຈຳ ຕາມຄວາມຕ້ອງການ.

← Chapter 24 Jump to:

Recommended Reading

Commentary 2 Kings Commentaries → Devotional 2 Kings Devotional Guide → Get This Bible Lao Bible (ພຣະຄຳພີສັກສິ) Study Bible →