Leviticus 16

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ໂມເຊ ຫລັງຈາກລູກຊາຍສອງຄົນຂອງອາໂຣນໄດ້ຕາຍໄປ ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າຄາວເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຫຍັບເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເຈົ້າຢາເວນັ້ນ.

2ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງບອກອາໂຣນອ້າຍຂອງເຈົ້າວ່າ ລາວຈະເຂົ້າໄປເບື້ອງຫລັງຜ້າກັ້ງຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນໃນເວລາກຳນົດໃຫ້ເທົ່ານັ້ນຄື: ໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ; ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ເຮົາປາກົດໃນເມກ ເໜືອຝາອັດຫີບພັນທະສັນຍາ. ຖ້າລາວບໍ່ເຊື່ອຟັງ ລາວຈະຕ້ອງຕາຍ.

3ຫລັງຈາກລາວໄດ້ນຳງົວເຖິກໜຸ່ມໂຕໜຶ່ງມາ ເພື່ອຖວາຍລຶບລ້າງບາບ ແລະແກະເຖິກໜຸ່ມໂຕໜຶ່ງ ເພື່ອເຜົາບູຊາແລ້ວ; ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດໄດ້.”

4ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບຂໍ້ຄຳສັ່ງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້. ກ່ອນອາໂຣນເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດນັ້ນ ເພິ່ນຕ້ອງອາບນໍ້າຊຳລະຕົວ ແລ້ວໃສ່ເຄື່ອງປະຈຳຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດຄື: ໃສ່ເສື້ອຄຸມຍາວມີແຂນທີ່ເຮັດດ້ວຍຜ້າປ່ານ, ເສື້ອຄຸມຍາວບໍ່ມີແຂນ, ສາຍຮັດແອວ ແລະໝວກສຸບ.

5ສ່ວນຊຸມຊົນອິດສະຣາເອນນັ້ນຈະຕ້ອງນຳແບ້ເຖິກສອງໂຕ ມາໃຫ້ອາໂຣນເພື່ອຖວາຍລຶບລ້າງບາບ ແລະແກະເຖິກໂຕໜຶ່ງເພື່ອເຜົາຖວາຍບູຊາ.

6ເພິ່ນຈະຕ້ອງຖວາຍງົວເຖິກໂຕໜຶ່ງ ຕາມພິທີຖວາຍບູຊາລຶບລ້າງການບາບຂອງຕົນແລະຂອງຄົນໃນຄອບຄົວ.

7ຕໍ່ມາ ເພິ່ນຈະຕ້ອງນຳແບ້ສອງໂຕມາຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ທີ່ທາງເຂົ້າຫໍເຕັນບ່ອນຊຸມນຸມ.

8ໃນທີ່ນັ້ນ ອາໂຣນຈະໃຊ້ສະຫລາກດ້ວຍຫີນສອງແຜ່ນ; ແຜ່ນໜຶ່ງນັ້ນໃຫ້ຂຽນວ່າ, “ສຳລັບພຣະເຈົ້າຢາເວ” ແລະແຜ່ນໜຶ່ງອີກຂຽນວ່າ, “ສຳລັບອາຊາເຊນ.”

9ອາໂຣນຈະຕ້ອງຖວາຍແບ້ໂຕທີ່ສະຫລາກຕົກຖືກນັ້ນ ແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວເພື່ອລຶບລ້າງບາບ.

10ແບ້ໂຕທີ່ຕົກເປັນຂອງອາຊາເຊນ ຈະຖືກນຳມາຖວາຍຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວທັງເປັນ; ແລ້ວເຂົາກໍຈະປ່ອຍແບ້ໂຕນີ້ເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານອາຊາເຊນ ເພື່ອລຶບລ້າງການບາບຂອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ.

11ເມື່ອອາໂຣນຖວາຍບູຊາງົວເຖິກໜຸ່ມ ເພື່ອລຶບລ້າງບາບຂອງຕົນແລະຄົນໃນຄອບຄົວນັ້ນ

12ເພິ່ນຕ້ອງເອົາໝໍ້ຂາງທີ່ມີຖ່ານໄຟລຸກແດງຢູ່ຈາກແທ່ນບູຊາທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ພ້ອມທັງກຳຍານທີ່ບົດໃຫ້ລະອຽດແລ້ວສອງກຳ ມາບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ.

13ໃນທີ່ນັ້ນ ໂດຍຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ເພິ່ນຈະເອົາກຳຍານໂຮຍໃສ່ໄຟ ແລະຄວັນກຳຍານກໍຈະພຸ່ງຂຶ້ນບັງຝາຫີບພັນທະສັນຍາໄວ້ ເພື່ອວ່າເພິ່ນຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງນັ້ນ ແລະຖືກຂ້າ.

14ເພິ່ນຈະຕ້ອງເອົາເລືອດບາງສ່ວນຂອງງົວເຖິກໜຸ່ມມາ ແລະໃຊ້ນິ້ວມືຊິດເລືອດນັ້ນໃສ່ເທິງດ້ານໜ້າຂອງຝາອັດຫີບພັນທະສັນຍາ ແລ້ວຊິດເລືອດນັ້ນອີກເຈັດເທື່ອໃສ່ທາງດ້ານໜ້າຂອງຫີບພັນທະສັນຍາ.

15ຫລັງຈາກນັ້ນ ເພິ່ນຈະຕ້ອງຂ້າແບ້ເພື່ອຖວາຍລຶບລ້າງບາບຂອງປະຊາຊົນ ແລ້ວນຳເລືອດແບ້ນັ້ນເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ ເພື່ອຊິດໃສ່ເທິງຝາອັດຫີບແລະຊິດໃສ່ທາງດ້ານໜ້າຂອງຫີບພັນທະສັນຍາ ແບບດຽວກັບຊິດເລືອດຂອງງົວເຖິກໜຸ່ມ.

16ດັ່ງນີ້ ເພິ່ນຈຶ່ງຈະເຮັດພິທີຊຳລະບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ ໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນຂອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ ແລະຈາກການບາບທຸກຢ່າງຂອງພວກເຂົາ. ເພິ່ນຈະເຮັດພິທີຊຳລະນີ້ໃຫ້ຫໍເຕັນບ່ອນຊຸມນຸມ ເພາະວ່າຫໍເຕັນໄດ້ຕັ້ງຢູ່ກາງຄ້າຍ ຊຶ່ງເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດ.

17ເວລາທີ່ອາໂຣນເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ ເພື່ອເຮັດພິທີຊຳລະໃຫ້ໝົດມົນທິນຈົນຮອດເວລາເພິ່ນອອກມານັ້ນ ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຢູ່ໃນຫໍເຕັນບ່ອນຊຸມນຸມ. ເມື່ອເພິ່ນໄດ້ເຮັດພິທີຊຳລະຕົນເອງ, ຄົນໃນຄອບຄົວ ແລະຊຸມຊົນອິດສະຣາເອນທັງໝົດແລ້ວ

18ເພິ່ນຕ້ອງອອກມາຂ້າງນອກທີ່ແທ່ນບູຊາຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຖວາຍແລະຊຳລະແທ່ນນັ້ນໃຫ້ໝົດມົນທິນ. ເພິ່ນຈະເອົາເລືອດງົວເຖິກໜຸ່ມ ແລະເລືອດແບ້ບາງສ່ວນ ທາໃສ່ເຂົາທີ່ແຈຂອງແທ່ນບູຊາ.

19ແລ້ວໃຊ້ນິ້ວມືຊິດເລືອດບາງສ່ວນເຈັດເທື່ອໃສ່ເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະເຮັດໃຫ້ແທ່ນນັ້ນບໍຣິສຸດ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກການບາບຂອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ.

20ເມື່ອອາໂຣນເຮັດພິທີຊຳລະລ້າງບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ, ຫໍເຕັນບ່ອນຊຸມນຸມ ແລະແທ່ນບູຊາແລ້ວ; ເພິ່ນຈະນຳແບ້ໂຕຍັງເປັນຢູ່ ທີ່ຕົກເປັນຂອງອາຊາເຊນ ນັ້ນມາຖວາຍ.

21ເພິ່ນຈະວາງມືທັງສອງຂອງເພິ່ນລົງເທິງຫົວແບ້ ແລະສາລະພາບສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍທຸກຢ່າງ, ການບາບນາໆຊະນິດ ແລະການທໍລະຍົດທຸກປະການຂອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ ແລະຢອງສິ່ງທັງໝົດນີ້ທີ່ເທິງຫົວຂອງແບ້ໂຕນັ້ນ. ຕໍ່ມາແບ້ໂຕນີ້ ກໍຈະຖືກນຳອອກໄປສູ່ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ ໂດຍຊາຍທີ່ໄດ້ຖືກເລືອກໄວ້.

22ແບ້ໂຕນີ້ກໍຈະຮັບແບກການບາບທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ໄປສູ່ຖິ່ນເປົ່າປ່ຽວ.

23ແລ້ວອາໂຣນກໍຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນຫໍເຕັນບ່ອນຊຸມນຸມ, ແກ້ເຄື່ອງປະຈຳຕໍ່າແໜ່ງຂອງປະໂຣຫິດ ທີ່ເພິ່ນໄດ້ໃສ່ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ ແລະປະໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນ.

24ເພິ່ນຕ້ອງອາບນໍ້າຊຳລະຕົວໃນບ່ອນສັກສິດ ແລະນຸ່ງເຄື່ອງແຕ່ງກາຍຂອງຕົນເອງຄືນ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ເພິ່ນຈະຕ້ອງອອກໄປຂ້າງນອກ ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາລຶບລ້າງການບາບຂອງຕົນແລະຂອງປະຊາຊົນ.

25ເພິ່ນຈະຕ້ອງເຜົາໄຂມັນທັງໝົດທີ່ເທິງແທ່ນບູຊາ ເພື່ອເປັນການຖວາຍລຶບລ້າງບາບ.

26ຜູ້ທີ່ນຳແບ້ໄປປ່ອຍໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານອາຊາເຊນນັ້ນ ຕ້ອງຊັກເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງຕົນແລະອາບນໍ້າຊຳລະຮ່າງກາຍ ແລ້ວຈຶ່ງກັບຄືນເຂົ້າໃນຄ້າຍພັກໄດ້.

27ສ່ວນງົວເຖິກກັບແບ້ເຖິກນັ້ນແມ່ນຂ້າຖວາຍລຶບລ້າງບາບ ໂດຍນຳເລືອດສັດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດເພື່ອການຍົກບາບ ຈະຕ້ອງຖືກນຳອອກໄປເຜົາຂ້າງນອກພ້ອມທັງໜັງ, ຊີ້ນ ແລະເຄື່ອງໃນໄສ້ພຸງ.

28ຜູ້ເຮັດໜ້າທີ່ເຜົານັ້ນຕ້ອງຊັກເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອາບນໍ້າຊຳລະຕົວເສຍກ່ອນ ຈຶ່ງກັບຄືນເຂົ້າໄປໃນຄ້າຍພັກໄດ້.

29ລະບຽບການດັ່ງກ່າວນີ້ໃຫ້ຢຶດຖືໄວ້ທຸກຍຸກທຸກສະໄໝສືບໄປ. ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດ ຊາວອິດສະຣາເອນກັບຊາວຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ຕ້ອງຖືສິນອົດອາຫານແລະບໍ່ຕ້ອງເຮັດວຽກທຳງານໃດໆທັງສິ້ນ.

30ໃນວັນນັ້ນ ໃຫ້ຈັດພິທີລຶບລ້າງການບາບທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ.

31ໃຫ້ຖືວັນນີ້ເປັນວັນຊະບາໂຕພັກຜ່ອນ ໃຫ້ເປັນວັນທີ່ພວກເຂົາຖືສິນອົດອາຫານ ແລະພັກວຽກງານທັງສິ້ນ.

32ມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາ ແລະອຸທິດຕົນໃຫ້ສືບແທນພໍ່ຂອງຕົນໃນຖານະເປັນມະຫາປະໂຣຫິດນັ້ນ ຕ້ອງເຮັດພິທີຊຳລະໃຫ້ໝົດມົນທິນນີ້. ເພິ່ນຈະຕ້ອງນຸ່ງເຄື່ອງປະຈຳຕໍ່າແໜ່ງປະໂຣຫິດ

33ແລະເຮັດພິທີຊຳລະບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ, ຫໍເຕັນ, ແທ່ນບູຊາ, ບັນດາປະໂຣຫິດ ແລະຊຸມຊົນທັງໝົດໃຫ້ໝົດມົນທິນ.

34ຈົ່ງຢຶດຖືລະບຽບການເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ທຸກຍຸກທຸກສະໄໝສືບໄປ. ພິທີຊຳລະນີ້ໃຫ້ຈັດຂຶ້ນປີລະເທື່ອ ເພື່ອຊຳລະປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຈາກການບາບຂອງພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂມເຊ ຈຶ່ງໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໄວ້ນັ້ນທຸກປະການ.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →