Leviticus 27

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 26 Jump to:

1ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວກັບໂມເຊວ່າ,

2“ລະບຽບການຕ່າງໆດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ສຳລັບປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ: ຖ້າຄົນໃດຄົນໜຶ່ງໄດ້ສາບານໄວ້ຢ່າງພິເສດວ່າຕົນຈະຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອັນເນື່ອງມາຈາກຜົນສຳເລັດໃນການບະບົນໄວ້; ລາວຈະເປັນອິດສະຫລະໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອໄດ້ຈ່າຍເງິນຈຳນວນ

3ຕາມອັດຕາຂອງສຳນັກນະມັດສະການດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

4ຜູ້ຊາຍອາຍຸແຕ່ຊາວປີຫາຫ້າສິບປີ ເງິນ 50 ແທ່ງ, ແລະສຳລັບແມ່ຍິງ ເງິນ 30 ແທ່ງ

5ຊາຍໜຸ່ມອາຍຸແຕ່ຫ້າປີຫາຊາວປີ ເງິນ 20 ແທ່ງ, ແລະສຳລັບຍິງໜຸ່ມ ເງິນ 10 ແທ່ງ

6ເດັກນ້ອຍຜູ້ຊາຍ ອາຍຸຕໍ່າກວ່າໜຶ່ງເດືອນຫາຫ້າປີ ເງິນ 5 ແທ່ງ, ແລະສຳລັບເດັກນ້ອຍຜູ້ຍິງ ເງິນ 3 ແທ່ງ.

7ຜູ້ຊາຍອາຍຸຫົກສິບປີຂຶ້ນໄປ, ເງິນ 15 ແທ່ງ, ແລະສຳລັບແມ່ຍິງອາຍຸຫົກສິບປີຂຶ້ນໄປ, ເງິນ 10 ແທ່ງ.

8ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ບະບົນໄວ້ນັ້ນເປັນຄົນຍາກຈົນ ແລະບໍ່ສາມາດຈ່າຍຕາມອັດຕາກຳນົດໄວ້ໄດ້ ຕ້ອງໃຫ້ນຳຜູ້ນັ້ນໄປຫາປະໂຣຫິດ ເພື່ອວ່າເພິ່ນຈະວາງອັດຕາໃໝ່ໃຫ້ຕາມຄວາມສາມາດທີ່ລາວຈະຈ່າຍໄດ້.

9ຖ້າການບະບົນກ່ຽວຂ້ອງກັບສັດໂຕໜຶ່ງທີ່ຮັບເອົາໄດ້ ໃຫ້ເປັນການຖວາຍບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລ້ວເຄື່ອງຖວາຍທຸກໆຢ່າງຊຶ່ງຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍບໍຣິສຸດ.

10ຢ່າໃຫ້ເຂົາເອົາສັດໂຕອື່ນມາປ່ຽນແທນສັດໂຕທີ່ໄດ້ສັນຍາຖວາຍ ບໍ່ວ່າໂຕດີປ່ຽນແທນໂຕບໍ່ດີ ຫລືໂຕບໍ່ດີປ່ຽນໂຕດີ. ຖ້າລາວປ່ຽນແທນ ສັດທັງສອງນັ້ນກໍຈະເປັນບໍຣິສຸດ.

11ແຕ່ຖ້າການບະບົນກ່ຽວຂ້ອງກັບສັດທີ່ເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດ ຊຶ່ງຮັບເອົາເປັນເຄື່ອງຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ໄດ້ ຊາຍຄົນນັ້ນຈະຕ້ອງນຳສັດໄປຫາປະໂຣຫິດ.

12ປະໂຣຫິດຈະຕີລາຄາສັດນັ້ນ ຕາມສຸຂະພາບວ່າດີຫລືບໍ່ດີ; ປະໂຣຫິດກຳນົດລາຄາເທົ່າໃດກໍເປັນເງິນເທົ່ານັ້ນ.

13ຖ້າຊາຍຄົນນັ້ນຕ້ອງການຊື້ຄືນ ລາວຕ້ອງຈ່າຍເງິນໃຫ້ຕາມລາຄາສັດ ແລະຕື່ມອີກຊາວເປີເຊັນຂອງເງິນທີ່ໄດ້ຈ່າຍໄປນັ້ນ.

14ເມື່ອຜູ້ໜຶ່ງມອບເຮືອນຂອງຕົນຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ປະໂຣຫິດຈະຕີລາຄາເຮືອນນັ້ນຕາມຄຸນນະພາບດີຫລືບໍ່ດີ; ປະໂຣຫິດກຳນົດເທົ່າໃດກໍເປັນເງິນເທົ່ານັ້ນ.

15ຖ້າຜູ້ທີ່ມອບເຮືອນນັ້ນຕ້ອງການຊື້ຄືນ ລາວຕ້ອງຈ່າຍເງິນໃຫ້ຕາມລາຄາຂອງເຮືອນ ແລະຕື່ມອີກຊາວເປີເຊັນ.

16ຖ້າຜູ້ໜຶ່ງມອບທີ່ດິນຂອງຕົນສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ໃຫ້ຕີລາຄາທີ່ດິນນັ້ນຕາມຈຳນວນພືດທີ່ໄດ້ຫວ່ານລົງໄປຄື: ອັດຕາເງິນຫ້າສິບແທ່ງຕໍ່ເຂົ້າເດືອຍຊາວກິໂລກຼາມ.

17ຖ້າລາວມອບທີ່ດິນໃຫ້ ໃນທັນທີ ຫລັງຈາກຄົບຮອບຫ້າສິບປີໃຫ້ຕີລາຄາທີ່ດິນນັ້ນເຕັມຄ່າ.

18ຖ້າລາວຖວາຍທີ່ດິນຫລັງຈາກຄົບຮອບຫ້າສິບປີ ປະໂຣຫິດຈະຄິດຄ່າທີ່ດິນຕາມຈຳນວນປີທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຈົນກວ່າຈະຮອດຄົບຮອບຫ້າສິບປີຊຸດໜ້າ ແລະຈະມີການຫລຸດລາຄາຕາມອັດຕາທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້.

19ຖ້າຜູ້ຖວາຍໄຮ່ນາໃຫ້ນັ້ນ ຕ້ອງການຊື້ທີ່ດິນຄືນ ລາວຕ້ອງຈ່າຍເງິນໃຫ້ຕາມລາຄາຂອງທີ່ດິນນັ້ນ ແລະຕື່ມອີກຊາວເປີເຊັນ.

20ຖ້າລາວຂາຍໄຮ່ນາຕໍ່ໃຫ້ຄົນອື່ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຊື້ຄືນ ລາວກໍຈະສູນເສຍສິດທິໃນການຊື້ນັ້ນ.

21ໃນເວລາຄົບຮອບຫ້າສິບປີຊຸດໜ້າ ໄຮ່ນານັ້ນກໍຈະກາຍເປັນສົມບັດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢ່າງຖາວອນຄື: ທີ່ດິນຈະເປັນຂອງປະໂຣຫິດ.

22ຖ້າຜູ້ໜຶ່ງມອບໄຮ່ນາທີ່ຕົນໄດ້ຊື້ມາ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນມໍຣະດົກຈາກຄອບຄົວຂອງຕົນນັ້ນ ຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ

23ປະໂຣຫິດຈະຄິດໄລ່ເບິ່ງລາຄາຂອງໄຮ່ນານັ້ນ ຕາມຈຳນວນປີ ຈົນຮອດຄົບຮອບຫ້າສິບປີຊຸດໜ້າ ແລະຜູ້ນັ້ນຕ້ອງຈ່າຍຄ່າທີ່ດິນໃຫ້ໃນມື້ນັ້ນໂລດ; ເງິນນັ້ນເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

24ເມື່ອຄົບຮອບຫ້າສິບປີມາເຖິງ ໄຮ່ນານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງຄືນໃຫ້ເຈົ້າຂອງເດີມ ຫລືໃຫ້ລູກຫລານທີ່ເປັນເຊື້ອສາຍຂອງລາວ.

25ການຕີລາຄາສິ່ງຂອງທັງໝົດ ຈະຕ້ອງກຳນົດເອົາຕາມຫລັກຂອງສຳນັກນະມັດສະການ.

26ລູກສັດຫົວປີທຸກໆໂຕເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວແລ້ວ; ສະນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດນຳມາຖວາຍດ້ວຍໃຈສັດທາແກ່ພຣະອົງ. ລູກງົວກັບລູກແກະຫລືລູກແບ້ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ

27ແຕ່ຖ້າສັດນັ້ນເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດ ອາດຈະຊື້ຄືນໄດ້ຕາມລາຄາຂອງສຳນັກນະມັດສະການ ແລະຕື່ມອີກຊາວເປີເຊັນ. ຖ້າບໍ່ຢາກຊື້ຄືນ ຈະຂາຍສັດນັ້ນໃຫ້ຄົນອື່ນຕາມລາຄາທາງການກໍໄດ້.

28ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຂາຍຫລືຊື້ຄືນສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ຖວາຍຂາດຕົວ ແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວແລ້ວ ບໍ່ວ່າຈະເປັນມະນຸດ, ສັດ ຫລືທີ່ດິນກໍດີ. ສິ່ງນັ້ນເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢ່າງຖາວອນ.

29ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ທີ່ໄດ້ຖວາຍຕົວແລ້ວ ກໍຈະໄຖ່ຕົວຄືນມາບໍ່ໄດ້ເດັດຂາດ; ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກໂທດເຖິງຕາຍ.

30ເຄື່ອງຖວາຍໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຜົນລະປູກຈາກທີ່ດິນ ບໍ່ວ່າເປັນເມັດຫລືເປັນໝາກກໍດີ ຈະຕ້ອງເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນບໍຣິສຸດຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.

31ຖ້າຄົນໜຶ່ງຕ້ອງການໄຖ່ເອົາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄືນມາ ລາວຕ້ອງຈ່າຍເງິນໃຫ້ຕາມລາຄາຂອງສຳນັກນະມັດສະການ ແລະຕື່ມອີກຊາວເປີເຊັນ.

32ສັດລ້ຽງໜຶ່ງໃນສິບໂຕເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເມື່ອນັບສັດ ສັດໂຕທີສິບເປັນຂອງບໍຣິສຸດຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ

33ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຂອງສັດຕຽມເລືອກສັດໃນລັກສະນະທີ່ວ່າ ເລືອກເອົາໂຕບໍ່ດີແລະລາວຈະສັບປ່ຽນບໍ່ໄດ້. ຖ້າລາວສັບປ່ຽນສັດໂຕໜຶ່ງແທ່ນອີກໂຕໜຶ່ງ ໃນເວລານັ້ນສັດທັງສອງໂຕຈະເປັນບໍຣິສຸດ ແລະລາວກໍຈະບໍ່ມີສິດໄຖ່ຄືນໄດ້ອີກ.”

34ອັນນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄຳສັ່ງຕ່າງໆຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ໂມເຊທີ່ເທິງພູເຂົາຊີນາຍສຳລັບປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ.

← Chapter 26 Jump to: