Leviticus 21

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໂມເຊໃຫ້ບອກບັນດາປະໂຣຫິດ ຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກຄອບຄົວອາໂຣນວ່າ, “ຢ່າໃຫ້ປະໂຣຫິດປະພຶດຕົນເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດ ໂດຍເຂົ້າຮ່ວມພິທີສົບຂອງພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ເມື່ອພວກເຂົາຕາຍໄປ;

2ເວັ້ນແຕ່ເປັນພໍ່, ແມ່, ລູກຊາຍ, ລູກສາວ,

3ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ແຕ່ງງານ ແລະຍັງອາໄສຢູ່ນຳຄອບຄົວຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ.

4ລາວຈະຕ້ອງບໍ່ປະພຶດຕົນໃຫ້ເປັນມົນທິນ ໃນເລື່ອງການຕາຍຂອງພີ່ນ້ອງທາງພໍ່ດອງແມ່ດອງ.

5ຢ່າໃຫ້ປະໂຣຫິດແຖຫົວສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງ ຫລືກຽນໜວດກຽນເຄົາ ຫລືປາດເນື້ອເຖືອໜັງຕາມຮ່າງກາຍຂອງຕົນອັນສະແດງເຖິງການໄວ້ທຸກ.

6ພວກເຂົາຕ້ອງໃຫ້ບໍຣິສຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະຢ່າເຮັດໃຫ້ນາມຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາເສື່ອມເສຍ. ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ຖວາຍບູຊາດ້ວຍໄຟແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ເປັນອາຫານຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ; ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຕ້ອງບໍຣິສຸດ.

7ປະໂຣຫິດຈະບໍ່ຕ້ອງແຕ່ງງານກັບຍິງທີ່ເປັນໂສເພນີ ຫລືກັບຍິງທີ່ບໍ່ບໍຣິສຸດ ຫລືກັບແມ່ຮ້າງ. ເພາະພວກເຂົາບໍຣິສຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ.

8ປະຊາຊົນຕ້ອງຖືປະໂຣຫິດວ່າບໍຣິສຸດ ເພາະພວກເຂົາເປັນຜູ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຂົາຕ້ອງບໍຣິສຸດຕໍ່ພວກເຈົ້າ ເພາະວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວອົງບໍຣິສຸດ ແລະເຮົາສ້າງປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃຫ້ບໍຣິສຸດ.

9ຖ້າລູກສາວຂອງປະໂຣຫິດເປັນໂສເພນີ ນາງກໍເຮັດໃຫ້ພໍ່ຂອງຕົນໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າ; ນາງຈະຕ້ອງຖືກເຜົາທັງເປັນ.

10ສ່ວນມະຫາປະໂຣຫິດນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຫົດສົງສະຖາປະນາດ້ວຍນໍ້າມັນເຈີມສັກສິດໃສ່ເທິງຫົວ ແລະທັງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ນຸ່ງເຄື່ອງປະຈຳຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດໃນທ່າມກາງພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ສະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງບໍ່ຕ້ອງປ່ອຍຜົມໃຫ້ຫຍຸ້ງ ຫລືຈີກເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນເປັນການໄວ້ທຸກ.

11ລາວຕ້ອງບໍ່ເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ບ່ອນມີຄົນຕາຍ; ລາວຕ້ອງບໍ່ປະພຶດຕົນໃຫ້ເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດ ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງພໍ່ຫຼືແມ່ຂອງຕົນເອງກໍຕາມ

12ລາວບໍ່ຕ້ອງອອກໄປຈາກວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເປັນມົນທິນ ເພາະວ່າລາວໄດ້ຮັບການຫົດສົງແຕ່ງຕັ້ງດ້ວຍນໍ້າມັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ ເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.

13ລາວຈະຕ້ອງແຕ່ງງານກັບຍິງສາວບໍຣິສຸດ

14ຢ່າແຕ່ງງານກັບແມ່ຮ້າງ ຫລືກັບແມ່ໝ້າຍ ຫລືກັບແມ່ຍິງທີ່ເຄີຍເປັນໂສເພນີ. ລາວຈະຕ້ອງແຕ່ງງານກັບຍິງສາວບໍຣິສຸດ ທີ່ຢູ່ໃນຕະກຸນຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ.

15ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ລູກຫລານຂອງພວກເຂົາຜູ້ທີ່ຈະຕ້ອງບໍຣິສຸດນັ້ນ ກໍຈະເປັນມົນທິນຕາມກົດບັນຍັດດ້ວຍ. ເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະເຮົາໄດ້ຕັ້ງລາວໄວ້ຕ່າງຫາກເພື່ອເປັນມະຫາປະໂຣຫິດ.”

16ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໂມເຊ.

17ໃຫ້ບອກອາໂຣນວ່າ, “ໃນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດທີ່ມີຮ່າງກາຍພິການ ເຂົ້າມາຖວາຍອາຫານແກ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າເດັດຂາດ. ຄຳສັ່ງນີ້ໃຫ້ປະຕິບັດກັນສືບໄປທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ.

18ບໍ່ໃຫ້ຊາຍໃດທີ່ມີຮ່າງກາຍພິການຖວາຍອາຫານແກ່ເຮົາ ເຊັ່ນ: ຄົນຕາບອດ, ຄົນຂາພິການ, ຄົນໜ້າຕາເສຍຮູບຊົງ ຫລືຕີນມືຄົດງໍ;

19ຄົນຕີນມືເປັນຫລ່ອຍ;

20ຄົນຫລັງກ່ອມຫລືຄົນເຕ້ຍຜິດປົກກະຕິ; ຄົນເສຍຕາ ຫລືຄົນເປັນພະຍາດຜິວໜັງ ແລະຊາຍທີ່ອະໄວຍະວະເພດພິການ.

21ບໍ່ໃຫ້ປະໂຣຫິດທີ່ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກຄອບຄົວອາໂຣນ ທີ່ມີຮ່າງກາຍພິການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍໄຟແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ເພາະວ່າເຂົາເປັນຄົນມີຕຳໜິ ຢ່າໃຫ້ເຂົາເຂົ້າມາໃກ້ອາຫານທີ່ຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ.

22ຄົນຢ່າງນັ້ນອາດກິນອາຫານທີ່ໄດ້ຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາແລ້ວໄດ້ ຄື: ທັງອາຫານທີ່ຖວາຍແລ້ວຢ່າງບໍຣິສຸດແລະຢ່າງບໍຣິສຸດທີ່ສຸດ;

23ແຕ່ຍ້ອນວ່າລາວມີຮ່າງກາຍພິການ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າມາໃກ້ຜ້າກັ້ງ ຫລືໃກ້ແທ່ນບູຊາບໍ່ໄດ້. ລາວຕ້ອງບໍ່ເຮັດໃຫ້ສິ່ງບໍຣິສຸດເຫຼົ່ານີ້ເປັນມົນທິນ ເພາະເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ໃຫ້ພວກເຂົາເປັນບໍຣິສຸດ.”

24ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ໂມເຊໄດ້ກ່າວແກ່ອາໂຣນ ແລະພວກລູກຊາຍຂອງອາໂຣນ ຕະຫລອດທັງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນທຸກຄົນດ້ວຍ.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →