1 Samuel 26

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1Tonga tao amin’i Saoly tany Gibehà ny mponin’i Zifa, ka nanao taminy hoe: –Moa tsy fantatrao ve fa miery any amin’ny havoanan’i Hakilà, tandrifin’ny faritra be lobolobo i Davida!

2Dia nidina nankany an-taniefitr’i Zifa i Saoly nitondra miaramila telo arivo voafantina tamin’i Israely mba hitady an’i Davida any.

3Nitoby teo amoron-dalana i Saoly tao amin’ny havoanan’i Hakilà izay tandrifin’ny faritra be lobolobo. I Davida izay nitoetra tany an-taniefitra kosa dia nahafantatra fa tonga hanenjika azy any i Saoly.

4Naniraka mpitsikilo manko i Davida ka nahazo antoka ny fahatongavan’i Saoly.

5Dia nankany amin’izay nitobian’i Saoly i Davida ka nahita ny toerana marina izay nandrian’i Saoly sy i Abinera zanakalahin’i Nera lehiben’ny tafika; natory tao afovoan’ny toby i Saoly, fa ny miaramilany kosa nitoby nanodidina azy.

6Dia niteny i Davida ka nangataka tamin’i Ahimelèka izay Hetita sy tamin’i Abisay zanak’i Tseroià sy rahalahin’i Jôaba hoe: –Iza aminareo roa lahy no hiaraka amiko ho any amin’ny tobin’i Saoly? Dia namaly i Abisay hoe: –Izaho no hiaraka aminao.

7Nony alina dia tonga teo amin’ny toby i Davida sy i Abisay ary indro i Saoly fa nandry resin-tory teo afovoan’ny toby, ny lefony kosa nitsatoka tamin’ny tany teo akaikin’ny lohany. Ry Abinera sy ny miaramilany dia nandry nanodidina azy.

8Ka hoy i Abisay tamin’i Davida: –Anio no anoloran’Andriamanitra ny fahavalonao ho eo am-pelatananao; koa aoka holefoniko indray mandeha monja hifantsika amin’ny tany izy fa tsy indroa akory.

9Fa hoy kosa i Davida tamin’i Abisay: –Tsia, aza mamono azy. Moa ataonao ho afa-maina izay mitady ny ain’ilay voahosotry ny TOMPO ka tsy hofaizina?

10Velona ny TOMPO ka milaza marina aminao aho fa ny TOMPO irery ihany no hanapitra ny androny, na amin’ny fahafatesana tsotra izany, na vokatry ny ady.

11Fa sanatriaviko eto anatrehan’ny TOMPO kosa ny handatsaka ny ain’ilay voahosotry ny TOMPO. Ny lefona akaikin’ny lohany sy ny siny fitoeran-dranony ihany no alaina, dia aoka isika handeha!

12Nalain’i Davida ny lefona sy ny siny teo akaikin’ny lohan’i Saoly, dia lasa izy ireo. Tsy nisy olona nahatsiaro ka nahita na nahafantatra; fa natory ny besinimaro, satria nahasondrian-tory azy ireo ny TOMPO.

13Niampita terỳ an-dafin’ny lohasaha i Davida, ka nijanona teo an-tampon-tendrombohitra; lavidavitra ihany ny elanelan’izy roa tonta.

14Dia niantso ny tafika sy i Abinera zanakalahin’i Nera i Davida hoe: –Ry Abinera! Mandre ahy ve ianao? Fa novalian’i Abinera hoe: –Zovy moa izao miantsoantso mankarenina ny sofin’ny mpanjaka izao?

15Dia hoy indray i Davida tamin’i Abinera: –Moa ve tsy lehilahy mahery ianao, fa tsy misy tahaka anao amin’i Israely? Koa nahoana ianao no tsy miambina tsara ny mpanjaka tomponao? Fa nisy tamin’ny vahoaka tonga hamono azy.

16Velona ny TOMPO, ka hizingiziniko fa ratsy izany nataonao izany. Mendrika ny ho faty ianareo rehetra satria tsy niambina ny tomponareo, dia ilay voahosotry ny TOMPO. Jereo ange: aiza ireo lefona sy siny fitoeran-drano teo akaikin’ny lohan’ny mpanjaka?

17Fantatr’i Saoly ny feon’i Davida, ka hoy izy hoe: –Ny feonao ve izany reko izany, ry Davida zanako? Dia hoy ny navalin’i Davida azy: –Eny, ry mpanjaka, ny feoko tokoa izany.

18Ary hoy koa izy hoe: –Nahoana ianao, ry mpanjaka, no dia manenjika ahy mpanomponao? Fa inona loatra no nataoko ary inona no ratsy vitako?

19Ary ankehitriny, aoka ianao, ry mpanjaka tompoko, hihaino izay holazaiko aminao: raha ny TOMPO no manosika anao hanao izany amiko, aoka hampitony Azy ny sorona aterina aminy; fa raha olombelona kosa, dia aoka ho voaozona eo anatrehan’ny TOMPO izy satria efa nandroaka ahy androany tsy hanana anjara amin’ny tany nomen’ny TOMPO ka toy ny manao amiko hoe: «Mandehana manompo andriamani-kafa.»

20Ary ankehitriny, aoka aho tsy ho faty lavitra ny fanatrehan’ny TOMPO! Fa nahoana ianao, ry mpanjakan’i Israely, no niainga hiantafika mba mitady izay parasy iray tahaka ahy, nahoana ianao no manenjika ahy toy ny fanenjika tsipoy iray eny an-tendrombohitra?

21Hoy kosa i Saoly hoe: –Nanota tokoa aho, koa miverena, ry Davida zanako; fa tsy hanisy ratsy anao intsony aho, satria sarobidy taminao ny aiko androany. Nitondra tena toy ny adala aho, ka mahatsiaro ho diso tokoa.

22Dia namaly i Davida hoe: –Intỳ ny lefonao, ry mpanjaka, koa aoka ny anankiray amin’ny mpanomponao mba haka azy etỳ!

23Ny TOMPO anie hanao amintsika tsirairay araka ny fahitsiany sy ny fahamarinany! Ny TOMPO no efa nanolotra anao ho eo an-tanako androany, nefa tsy nety nikasi-tanana anao aho, satria voahosotry ny TOMPO ianao.

24Koa tahaka ny nahasarobidy tamiko ny ainao, no enga anie hahasarobidy ny aiko amin’ny TOMPO ka hanafahany ahy amin’ny fahoriana isan-karazany.

25Ary hoy i Saoly tamin’i Davida: – Hitahy anao anie ny Tompo, ry Davida zanako! Eny, hahomby avokoa ny zava-dehibe izay hataonao. Dia lasa nanohy ny diany i Davida, fa i Saoly kosa niverina nody.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →