John 5

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Taorianan’izany dia nisy andro firavoravoan’ny Jiosy, ary Jesosy niakatra tany Jerosalema.

2Any Jerosalema, eo akaikin’ny vavahadin’ondry, dia misy farihy izay antsoina amin’ny teny hebreo hoe Betesda; misy fialofana dimy izy io.

3Tao no nandrian’ny marary maro, ny jamba, ny mandringa, ny maty ila, izay miandry ny fihetsehan’ny rano.

4Fa nisy anjely nidina tany amin’ny farihy indraindray ka nampihetsika ny rano; koa izay niroboka voalohany, rehefa nihetsika ny rano, dia sitrana, na inona na inona aretina nanjo azy.

5Ary nisy lehilahy iray izay efa narary nandritra ny valo amby telopolo taona teo.

6Raha nahita azy mandry teo Jesosy ka nahalala fa efa nahazo azy hatry ny ela izany dia hoy Izy taminy: Te ho sitrana va ianao?

7Dia namaly Azy ilay marary hoe: Tompoko, rehefa hetsehina ny rano dia tsy mba misy olona handroboka ahy ao amin’ny farihy; nefa raha mandeha aho dia misy olon-kafa misosoka eo alohako.

8Hoy Jesosy taminy: Mitsangàna, batao ny fandriananao ka mandehana.

9Ary niaraka tamin’izay dia sitrana Ralehilahy ka nitondra ny fandrianany, ary lasa nandeha. Sabata izay andro izay.

10Dia hoy ny Jiosy tamin’ilay efa sitrana: Sabata ny andro ka tsy mety raha mitondra ny fandriananao ianao.

11Fa hoy Ralehilahy hoe: Ilay nanasitrana ahy no niteny tamiko hoe: Batao ny fandriananao ka mandehana.

12Ary ireo dia nanontany azy hoe: Iza moa izany lehilahy izany, izay niteny taminao hoe: Batao ny fandriananao ka mandehana?

13Fa ilay sitrana dia tsy nahalala Azy; ary niala teo Jesosy satria nisy vahoaka betsaka teo.

14Taorianan’izany dia hitan’i Jesosy tao amin’ny tempoly Ralehilahy, ary hoy Izy taminy: Indro, efa sitrana ianao; aza manota intsony, fandrao hanjo anao izay ratsy noho ny teo.

15Dia lasa Ralehilahy ka nanambara tamin’ny Jiosy fa Jesosy no nanasitrana azy.

16Ary noho izany dia nanenjika an’i Jesosy ny Jiosy satria nanao izany zavatra izany tamin’ny Sabata Izy.

17Dia hoy Jesosy hoe: Ny Raiko miasa mandraka ankehitriny, ary Izaho koa miasa.

18Nefa vao mainka nitady hamono Azy ny Jiosy, tsy noho Izy nandika ny Sabata ihany, fa noho ny nilazany koa fa Andriamanitra no Rainy sady nanao ny tenany ho mitovy amin’Andriamanitra Izy.

19Hoy indray Jesosy tamin’izy ireo: Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Ny Zanaka tsy mahazo manao na inona na inona avy amin’ny fahefan’ny tenany, afa-tsy izay hitany ataon’ny Ray; fa na inona na inona no ataon’ny Ray dia toy izany koa no ataon’ny Zanaka.

20Fa ny Ray tia ny Zanaka ka maneho Azy ny zavatra rehetra izay ataon’ny tenany; ary asa lehibe noho ireny no hasehony Azy mba ho gaga ianareo.

21Fa toy ny Ray manangana sy mamelona ny maty dia tahaka izany koa no ameloman’ny Zanaka izay tiany.

22Fa ny Ray aza tsy mitsara olona, fa ny fitsarana rehetra dia nomeny ny Zanaka

23mba hanajan’ny olona rehetra ny Zanaka, tahaka ny fanajany ny Ray. Izay tsy manaja ny Zanaka dia tsy manaja ny Ray izay naniraka Azy.

24Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Izay mandre ny teniko ka mino izay naniraka Ahy no manana fiainana mandrakizay ka tsy hotsaraina; fa tafafindra niala tamin’ny fahafatesana ho amin’ny fiainana izy.

25Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Avy ny fotoana ary tonga ankehitriny, izay handrenesan’ny maty ny feon’ny Zanak’Andriamanitra; ary izay mandre dia ho velona.

26Fa tahaka ny Ray manana fiainana ao Aminy, dia tahaka izany koa ny Zanaka nomeny hanana fiainana ao Aminy;

27ary nomeny fahefana hitsara Izy satria Zanak’Olona.

28Aza gaga amin’izany; fa avy ny fotoana izay handrenesan’ny olona rehetra any am-pasana ny feony;

29dia hiala avy ao izy: Izay nanao ny tsara dia ho amin’ny fitsanganana mitondra amin’ny fiainana; fa izay nanao ny ratsy kosa dia ho amin’ny fitsanganana mitondra amin’ny fitsarana.

30Raha Izaho dia tsy afaka manao na inona na inona avy amin’ny fahefan’ny tenako; araka izay reko no itsarako; ary marina ny fitsarako; fa tsy mitady ny sitrapoko Aho fa ny sitrapon’izay naniraka Ahy.

31Raha Izaho no manambara ny tenako, dia tsy marina ny fanambaràko.

32Misy Iray izay manambara Ahy, ary fantatro fa marina ny fanambaràna izay anambaràny Ahy.

33Ianareo dia nandefa iraka tany amin’i Jaona, ary nanambara ny marina momba Ahy izy.

34Fa tsy mandray ny fanambaràna avy amin’olona Aho; fa milaza izany zavatra izany Aho mba ho voavonjy ianareo.

35I Jaona dia jiro nirehitra ka namirapiratra; ary sitrakareo ny nifaly vetivety tamin’ny fahazavany.

36Fa Izaho kosa manana fanambaràna lehibe noho i Jaona; satria ny asa nomen’ny Ray Ahy hovitaiko, dia izany asa ataoko izany no manambara ny momba Ahy fa nirahin’ny Ray Aho.

37Ary ny Ray izay naniraka Ahy, Izy no nanambara Ahy. Tsy mba renareo ny feony na hitanareo akory aza ny endriny;

38ary tsy mba mitoetra ao anatinareo ny teniny satria tsy mino izay nirahiny ianareo.

39Dinihinareo ny Soratra Masina satria ataonareo fa ao aminy no anananareo fiainana mandrakizay, ary ireny no manambara Ahy.

40Kanefa tsy mety manatona Ahy ianareo mba hanananareo fiainana.

41Tsy mandray laza amam-boninahitra avy amin’olona Aho.

42Fa fantatro ianareo fa tsy misy fitiavana an’Andriamanitra ao am-ponareo.

43Izaho dia avy amin’ny anaran’ny Raiko nefa tsy raisinareo; raha misy hafa avy amin’ny anaran’ny tenany dia horaisinareo ihany izy.

44Hataonareo izay mifampitady voninahitra ahoana moa no fino, raha ny voninahitra avy amin’ny Andriamanitra tokana aza tsy mba tadiavinareo?

45Aza heverinareo fa Izaho no hiampanga anareo amin’ny Ray; misy ny mpiampanga anareo, dia i Mosesy izay itokianareo.

46Fa raha mba nino an’i Mosesy ianareo dia ho nino Ahy satria nanoratra nilaza Ahy izy.

47Fa raha tsy mino izay nosoratany ianareo, hataonareo ahoana no fino ireo teniko?

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →