Luke 10

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Taorianan’izany dia nanendry olona hafa koa ny Tompo, fitopolo lahy, ka naniraka azy tsiroaroa hialoha Azy any amin’ny tanàna sy ny toerana rehetra izay nokasainy haleha.

2Ary hoy Izy taminy: Be ny vokatra, fa ny mpiasa no vitsy; koa amin’izany, mangataha amin’ny Tompon’ny vokatra mba handefa mpiasa hanangona ny vokatra.

3Mandehana; indro Aho maniraka anareo tahaka ny zanak’ondry eo ampovoan’ny amboadia.

4Aza mitondra kitapom-bola, na kitapom-batsy, na kapa; ary aza miarahaba olona akory eny an-dalana.

5Ao amin’izay trano idiranareo dia milazà aloha hoe: Fiadanana ho amin’ity trano ity!

6Raha misy zanaky ny fiadanana ao dia hitoetra ao aminy ny fiadanana tononinareo; fa raha tsy izany dia hiverina ho aminareo ihany izany.

7Ary mitoera ao amin’izany trano izany ka mihinàna sy misotroa izay zavatra omeny; fa ny mpiasa dia mendrika hahazo ny karamany. Aza mifindrafindra trano.

8Ary ao amin’izay tanàna idiranareo, ka mandray anareo ny olona, dia hano izay aroso anareo.

9Sitrano izay marary ao ka lazao amin’ny olona hoe: Efa akaiky anareo ny fanjakan’Andriamanitra.

10Fa ao amin’izay tanàna idiranareo, ka tsy mandray anareo kosa ny olona, dia mankanesa eny amin’ny lalambe ka lazao hoe:

11Ny vovoky ny tanànanareo aza, izay miraikitra amin’ny tongotray, dia ahintsanay ho anareo; nefa aoka ho fantatrareo fa efa akaiky anareo ny fanjakan’Andriamanitra.

12Lazaiko aminareo fa ho moramora kokoa ny ho amin’i Sodoma amin’izany andro izany noho ny ho amin’izany tanàna izany.

13Lozanao, ry Korazina! Lozanao, ry Betsaida! Fa raha mba tany Tiro sy Sidona no natao ny asa lehibe izay natao teo aminareo, dia ho efa nibebaka ela izy ka nanao akanjo fisaonana sy nipetraka tamin’ny lavenona.

14Fa ho moramora kokoa ny ho amin’i Tiro sy i Sidona amin’ny andro fitsarana noho ny ho aminareo.

15Ary ianao, ry Kapernaomy, hasandratra hatrany an-danitra va ianao? Haetry hatrany amin’ny fitoeran’ny maty ianao.

16Izay mihaino anareo dia mihaino Ahy; ary izay mandà anareo dia mandà Ahy; ary izay mandà Ahy dia mandà Izay naniraka Ahy.

17Niverina tamin’ny fifaliana ny fitopolo lahy ka nilaza hoe: Tompo ô, na dia ny demonia aza dia manaiky anay noho ny anaranao.

18Fa hoy Jesosy taminy: Izaho nahita an’i Satana nilatsaka avy tany an-danitra tahaka ny varatra.

19Indro, efa nomeko fahefana hanitsaka menarana sy maingoka sy handresy ny hery rehetra ananan’ny fahavalo ianareo ka tsy hisy hampaninona anareo akory.

20Kanefa aza mifaly ianareo satria manaiky anareo ny fanahy, fa mifalia satria voasoratra any an-danitra ny anaranareo.

21Tamin’izany ora izany dia ravoravo tamin’ny Fanahy Masina Jesosy ka niteny hoe: Midera Anao Aho, Raiko ô, Tompon’ny lanitra sy ny tany, fa nafeninao tamin’ny hendry sy ny manan-tsaina izany ka nasehonao tamin’ny zaza madinika; eny, Raiko, fa izany no sitrakao.

22Ny zavatra rehetra dia natolotry ny Raiko Ahy; tsy misy mahalala ny Zanaka afa-tsy ny Ray ary ny Ray afa-tsy ny Zanaka sy izay tian’ny Zanaka hanehoana Azy.

23Ary nitodika tamin’ny mpianatra Izy dia nilaza taminy manokana hoe: Sambatra ny maso mahita izay hitanareo.

24Fa lazaiko aminareo fa mpaminany sy mpanjaka maro no naniry hahita izay hitanareo fa tsy nahita, ary naniry hahare izay renareo fa tsy nahare.

25Ary indro, nisy mpahay lalàna iray nitsangana ka naka fanahy an’i Jesosy hoe: Mpampianatra ô, inona no hataoko handovako ny fiainana mandrakizay?

26Ary hoy Izy taminy: Inona no voasoratra ao amin’ny Lalàna? Ahoana no famakianao azy?

27Ary hoy izy hoe: «Tiava NY TOMPO Andriamanitrao amin’ny fonao manontolo sy ny fanahinao manontolo sy ny herinao manontolo ary ny sainao manontolo» (Deo 6.5); ary, «Tiava ny namanao tahaka ny tenanao» (Lev 19.18).

28Dia hoy Jesosy taminy: Marina ny navalinao; ataovy izany dia ho velona ianao.

29Fa izy ta hanamarin-tena ka niteny tamin’i Jesosy hoe: Iza ary no namako?

30Ary Jesosy namaly hoe: Nisy lehilahy iray nidina avy any Jerosalema hankany Jeriko ka nifanojo tamin’ny jiolahy, dia nendahany sady nokapohiny, ary nilaozany, rehefa saika maty.

31Ary sendra nisy mpisorona iray nidina tamin’izany lalana izany; ary raha nahita an-dRalehilahy izy dia nandalo azy.

32Ary toy izany koa ny levita iray, izay tonga teo, dia nahita azy, nefa nandalo koa.

33Fa nisy kosa Samaritana iray nandeha tamin’ny nalehany ka tonga teo aminy, ary nony nahita azy dia onena.

34Dia nanatona izy ka nofeheziny ny feriny sady nasiany diloilo sy divay; dia napetrany teo ambonin’ny borikiny izy ka noentiny ho any amin’ny tranom-bahiny dia nokarakarainy.

35Ary ny ampitson’iny dia naka vola denaria roa izy ka nomeny ny tompon’ny tranom-bahiny sady hoy izy taminy hoe: Karakarao izy; ary na ohatrinona na ohatrinona no laninao mihoatra noho ireto dia honerako rehefa miverina aho.

36Iza moa amin’izy telo lahy no heverinao ho naman’ilay azon’ny jiolahy?

37Dia hoy izy: Ilay niantra azy. Hoy Jesosy taminy: Mandehana ianao ka mba manaova toy izany koa.

38Raha nandeha izy ireo dia niditra teo amin’ny vohitra iray Jesosy; ary nisy vehivavy iray antsoina hoe Marta, nampiantrano Azy.

39Nanana rahavavy antsoina hoe Maria izy, izay nipetraka teo anilan’ny tongotry ny Tompo ka nihaino ny teniny.

40Fa i Marta kosa dia sahirana tamin’ny fanompoana maro; dia avy izy ka niteny hoe: Tompoko, moa tsy mampaninona Anao va ny amelan’ny rahavaviko ahy hanompo irery? Koa teneno izy mba hanampy ahy.

41Fa ny Tompo namaly azy hoe: Marta, Marta, maro ahina sy maro herehina ianao;

42nefa zavatra iray loha no ilaina; fa i Maria no efa nifidy ny anjara tsara, izay tsy halaina aminy.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →